The Iron Winged Panther opened its

The Iron Winged Panther opened its eyes and looked with an innocent face at her. He suddenly hung his head down and looked as if it faced a bug loss as Jun Mo Xie left. Its mouth issued a whining sound as it rubbed itself listlessly against her arms, and the little happiness that he had shown was completely gone.

“Well, well, at most only a few days and I’ll take you to him to play” Dugu Xiaoyi finally said this to cajole the little cub. The little cub’s development was still far from having the ability to understand human tongue and could naturally not understand what she was saying. Hence there was absolutely no response from it. But, Dugu Xiaoyi herself, as she uttered these words, she was thinking to herself. But, at this, her heart was suddenly feeling a hint of joy, then there was another burst of embarrassment and was not sure why that happened!

“Huh? Princess Ling Meng? She obviously came out together with me, how did she suddenly disappear?” Dugu Xiaoyi found that her sister had actually gone somewhere. She wrinkled her nose and was greatly surprised as she complained, Not letting me know and go, really…this is too much!

Jun Mo Xie with his guards, bid farewell to Tang Yuan and proceeded to walk away in the direction of the King’s house. He turned at the intersection but found himself to be facing a big sedan chair which was parked quietly over there. It was surrounded by numerous strong figures and was much powerful than the previous lineup. Standing in the front of all this was a lonely desolate figure, Ye Gu Han!

Princess Ling Meng was here, waiting for him!

“So, it is Ling Meng, Her Royal Highness in person? Even when we do not want to meet, it seems that were are predestined to meet in this life.” Jun Mo Xie was surprised and raised his eyebrows as he said these words. Listening to his glib rhetoric words, she could not help but frown.

“Jun Mo Xie, I actually came to find you for something serious.” Princess Ling Meng slowly came out of the the sedan chair. Her face was cold, and her slender eyebrows raised in disgust, and refused to look in a thousand miles radius of this despicable fellow.

I found you for something serious? You even find me for something worthless? You actually have the face to see me in this fashion and ask for something? Jun Mo Xie was sneering and enraged in his heart, but he put on a smiling face before saying, “Ah…although the princess told it is a serious thing, even if it wasn’t, I will do my best……ah…is it that the Princess finally is going begin responding to my infatuation and going to ask me to be my consort? Really, it seems that the heaven pities me and grants me things that I’d want, god is really great…” he blurted out a string of nonsense!

Ye Gu Han’s voice filled with killing intent sounded, “Bold! You dare utter such nonsense! Really presumptuous!”

“Bold, daring and presumptuous!” Jun Mo Xie shouted back, “How dare you interrupt when this Young Master is talking with this Princess when she told that she has serious business that needs to be spoken, who are you to butt in?”

Jun Mo Xie of course did not put Ye Gu Han in his eyes. He had not left much of an impression on him. It was not because of anything else, but because of how he had praised that killer with the words, “Real Man” on that particular day. Jun Mo Xie felt to use such words to describe that man was a useless thing and felt nothing but despise towards Ye Gu Han.

Listening to Jun Mo Xie talk like this in a seemingly dignified manner, Ye Gu Han was about to burst into flames of fury and was about to go on a rampage and kill this brat!

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสือดำปีกเหล็กเปิดตาของ และดูหน้าการบริสุทธิ์ของเธอ เขาก็แขวนหัวของเขาลง และดูเหมือนว่าจะประสบความสูญเสียที่เกิดเป็นซ้ายอิง Mo Jun ปากของมันออกเสียง whining เป็นมันลูบตัวคว้างกับแขนของเธอ และความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เขาแสดงก็หายไปอย่างสมบูรณ์Dugu Xiaoyi "ดี ดี ที่สุดเพียงไม่กี่วันและจะนำคุณไปเล่น" ก็กล่าวว่า นี้ cajole อ่อนน้อย การพัฒนาของลูกน้อยน้อยเป็นยังคงมีความสามารถในการเข้าใจภาษามนุษย์ และสามารถตามธรรมชาติไม่เข้าใจสิ่งที่เธอพูด ดังนั้น ก็ไม่ตอบสนองจาก แต่ Dugu Xiaoyi เอง ขณะที่เธอพูดคำเหล่านี้ เธอคิดไปเอง แต่ นี้ หัวใจของเธอก็มีความรู้สึกของความสุข แล้วอีกของความลำบากใจ และไม่แน่ใจว่าสาเหตุที่เกิดขึ้น"ฮะ เมง Ling เจ้าหญิง เห็นได้ชัดว่าออกมาร่วมกับฉัน วิธีไม่ได้เธอก็หายไป" Dugu Xiaoyi พบว่า น้องสาวของเธอมีจริงหายไปไหน เธอรอยย่นจมูกของเธอ และรู้สึกประหลาดใจมากเธอบ่น ไม่ให้ฉันรู้ และ ไป จริง ๆ...เป็นมากเกินเจีย Mo Jun กับเขายาม อำลาการทังหยวน และก็เดินไปในทิศทางของรีสอร์ท เขาเปิดที่สี่แยก แต่พบว่าตัวเองจะหันเก้าอี้เก๋งใหญ่ที่จอดสงบนิ่งนั่น มันถูกล้อมรอบ ด้วยหลายเลขที่แข็งแกร่ง และมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่ารุ่นก่อนหน้านี้ ยืนหน้าทั้งหมดนี้เป็นรูปของอ้างว้างโดดเดี่ยว Ye Gu Hanเจ้าหญิงเมง Ling เป็นนี่ รอเขา"ดังนั้น มันเป็นเมง Ling ทรงเธอคน แม้ว่าเราไม่ต้องการตอบสนอง เหมือนที่ predestined เพื่อตอบสนองในชาตินี้ " Jun Mo อิงรู้สึกประหลาดใจ และยกคิ้วของเขาเขากล่าวว่า คำเหล่านี้ ฟังคำสำนวนกะล่อนของเขา เธออาจไม่ได้ช่วยแต่หน้างอ"Jun Mo เจีย ผมจริงมาหาคุณบางสิ่งบางอย่างที่ร้ายแรง" เจ้าหญิงเมง Ling ช้ามาจากการนั่งรถเก๋ง ใบหน้าของเธอก็เย็น และคิ้วเรียวของเธอยกความขยะแขยง และปฏิเสธที่จะค้นหาในรัศมีพันไมล์คนนี้น่ารังเกียจพบคุณสำหรับสิ่งที่ร้ายแรงหรือไม่ คุณพบว่าฉันบางสิ่งบางอย่างที่สามหาว นอกจากนี้คุณจะได้ใบหน้าฉันนี้ และขอให้สิ่งที่ Jun Mo เจียถูก sneering และโกรธแล้วใจของเขา แต่เขาใส่หน้ายิ้มก่อนพูดว่า, " Ah...ถึงแม้ว่าเจ้าหญิงบอกเป็นสิ่งร้ายแรง แม้ว่ามันไม่ได้ ฉันจะทำดีที่สุด...อา...เป็นที่เจ้าหญิงในที่สุดจะเริ่มตอบสนองต่อความหลงใหลของฉัน และไปถามฉันเป็น มเหสีของฉัน จริง ๆ มันดูเหมือนว่า พระเจ้าเป็นสิ่งที่ดีจริง ๆ...สวรรค์ pities ฉัน และให้ฉันสิ่งที่จะต้อง เขาโพล่งออกสายเรื่องไร้สาระมาพวก Gu ฮาเสียงเต็มไป ด้วยการฆ่าตั้งใจฟัง "ตัวหนา คุณกล้าส่งเรื่องดังกล่าวไร้สาระ จริง ๆ แต่""ตัวหนา กล้าหาญ และแต่" Jun Mo เจียโห่กลับ "วิธีกล้าคุณหยุดนี้หนุ่มต้นพูดคุยกับเจ้าหญิงนี้เมื่อเธอบอกว่า เธอมีธุรกิจจริงจังที่ต้องการจะพูด ที่คุณชนใน"Jun Mo อิงแน่นอนไม่ได้ใส่พวก Gu Han ในดวงตาของเขา เขาไม่ได้จากส่วนผสมของความประทับใจให้เขา มันเป็น เพราะอะไรไม่ แต่เนื่อง จากว่าเขาได้ยกย่องนักฆ่าที่ มีคำว่า "คนจริง" ในวันเฉพาะ Jun Mo อิงรู้สึกจะใช้คำดังกล่าวเพื่ออธิบายว่า มนุษย์เป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ และรู้สึกอะไร แต่เกลียดชังต่อพวก Gu Hanฟังพูดอิง Mo Jun นี้ในลักษณะค่อนข้างสวยงาม Ye Gu Han จะ ลุกเป็นเปลวไฟแห่งความโกรธ และจะ ไปบนความวุ่นวาย และฆ่านี้สารเลว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เหล็กปีก Panther เปิดตาและมองด้วยใบหน้าไร้เดียงสาไปที่เธอ ทันใดนั้นเขาก็แขวนหัวของเขาลงและดูราวกับว่ามันต้องเผชิญกับการสูญเสียเป็นข้อผิดพลาดมิถุนายนโม Xie ซ้าย ปากของมันออกมาเป็นเสียงหอนขณะที่มันลูบเองแกร่วกับแขนของเธอและความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เขาได้แสดงให้เห็นก็หายไปอย่างสมบูรณ์. "ดีดีที่มากที่สุดเพียงไม่กี่วันและผมจะพาคุณไปให้เขาเล่น" Dugu Xiaoyi ในที่สุดก็กล่าวว่านี้จะหว่านล้อมลูกเสือตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ การพัฒนาลูกน้อยก็ยังคงห่างไกลจากการมีความสามารถในการเข้าใจภาษามนุษย์และธรรมชาติจะไม่เข้าใจสิ่งที่เธอบอกว่า ดังนั้นมีอย่างการตอบสนองจากมันไม่มี แต่ Dugu Xiaoyi ตัวเองขณะที่เธอเอ่ยคำพูดเหล่านี้เธอก็คิดกับตัวเอง แต่ในนี้หัวใจของเธอก็ถูกความรู้สึกคำใบ้ของความสุขแล้วก็มีการออกมาของความลำบากใจอีกและไม่แน่ใจว่าทำไมที่เกิดขึ้น! "หือ? ปริ๊นเซหลิงเม้ง? เธอออกมาอย่างเห็นได้ชัดพร้อมกับฉันว่าเธอก็หายไป? "Dugu Xiaoyi พบว่าน้องสาวของเธอได้หายไปจริงที่ไหนสักแห่ง เธอเหี่ยวย่นจมูกของเธอและเป็นอย่างมากประหลาดใจที่เธอบ่นไม่ปล่อยให้เราทราบและไปจริงๆ ... นี้มากเกินไป! มิถุนายนโม Xie กับยามของเขาอำลาถังหยวนและดำเนินการที่จะเดินไปในทิศทางของบ้านที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว . เขาหันไปที่สี่แยก แต่ก็พบว่าตัวเองถูกหันหน้าไปทางเก้าอี้ซีดานขนาดใหญ่ที่จอดอยู่อย่างเงียบ ๆ ไปที่นั่น มันถูกล้อมรอบด้วยตัวเลขที่แข็งแกร่งจำนวนมากและเป็นเรื่องที่มีประสิทธิภาพกว่าผู้เล่นตัวจริงก่อนหน้านี้ ยืนอยู่ด้านหน้าของทั้งหมดนี้เป็นตัวเลขที่รกร้างเหงาเจ้า Gu ฮัน! เจ้าหญิงหลิงเม้งอยู่ที่นี่รอให้เขา! "ดังนั้นจึงเป็นลิงเม้ง, สมเด็จพระเจ้าลูกเธอในคน? แม้เมื่อเราไม่ต้องการที่จะตอบสนองมันก็ดูเหมือนว่าจะถูกตั้งไว้เพื่อตอบสนองในชีวิตนี้. "มิถุนายนโม Xie รู้สึกประหลาดใจและยกคิ้วของเขาในขณะที่เขากล่าวว่าคำพูดเหล่านี้ ฟังคำสำนวนกะล่อนของเขาเธอไม่สามารถช่วย แต่ขมวด. "มิถุนายนโม Xie จริงผมมาหาคุณสำหรับสิ่งที่ร้ายแรง." ปริ๊นเซหลิงเม้งช้าออกของเก้าอี้ซีดานมา ใบหน้าของเธอคือเย็นและคิ้วเรียวของเธอเติบโตขึ้นมาในความรังเกียจและปฏิเสธที่จะมองในรัศมีพันไมล์ของเพื่อนที่น่ารังเกียจนี้. ฉันพบคุณสำหรับสิ่งที่ร้ายแรง? คุณยังหาฉันสำหรับสิ่งที่ไร้ค่า? คุณจะมีใบหน้าที่จะเห็นฉันในแบบนี้และขออะไร? มิถุนายนโม Xie ถูกเยาะเย้ยและโกรธแค้นในหัวใจของเขา แต่เขาวางบนใบหน้ายิ้มก่อนที่จะพูดว่า "อ่า ... ถึงแม้ว่าเจ้าหญิงบอกว่ามันเป็นสิ่งที่ร้ายแรงถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ผมจะทำให้ดีที่สุด ...... อ่า ... มันคือการที่เจ้าหญิงในที่สุดก็จะไปเริ่มต้นการตอบสนองต่อความหลงใหลของฉันและไปขอให้ผมเป็นมเหสีของฉันได้อย่างไร จริงๆมันก็ดูเหมือนว่าสวรรค์สงสารฉันและอนุญาตให้ฉันสิ่งที่ฉันต้องการพระเจ้าเป็นที่ดีจริงๆ ... "เขาโพล่งออกสตริงของเรื่องไร้สาระ! เสียงเจ้า Gu ฮันที่เต็มไปด้วยความตั้งใจที่จะฆ่าเป่า" หนา! คุณกล้าปริปากเรื่องไร้สาระดังกล่าว! จริงๆเกรงใจ! " " กล้ากล้าหาญและเกรงใจ! "มิถุนายนโม Xie ตะโกนกลับ" วิธีที่คุณกล้าขัดจังหวะเมื่อนี้หนุ่มโทมีการพูดคุยกับเจ้าหญิงนี้เมื่อเธอบอกว่าเธอมีธุรกิจอย่างจริงจังที่จะต้องพูดที่เป็นคุณ ก้นมีอะไรบ้าง? " มิถุนายนโม Xie แน่นอนไม่ได้ใส่เจ้า Gu ฮันในสายตาของเขา เขาไม่เหลือมากของความประทับใจให้กับเขา มันไม่ได้เป็นเพราะอะไรอื่น แต่เป็นเพราะวิธีการที่เขาได้รับการยกย่องนักฆ่าที่มีคำว่า "จริงผู้ชายคนหนึ่ง" ในวันนั้น มิถุนายนโม Xie รู้สึกว่าจะใช้คำพูดดังกล่าวเพื่ออธิบายว่ามนุษย์เป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์และรู้สึกว่าไม่มีอะไร แต่ชังที่มีต่อเจ้า Gu ฮัน. ฟังมิถุนายนโม Xie พูดเช่นนี้ในลักษณะที่สง่างามที่ดูเหมือนเจ้า Gu ฮั่นกำลังจะระเบิดลุกเป็นไฟของ ความโกรธและกำลังจะไปอาละวาดและฆ่าสารเลวนี้!

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เหล็กเสือติดปีกที่เปิดตา และมองด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสาที่เธอ จู่ๆ เขาก็วางศีรษะของเขาลงและดูเหมือนว่าจะประสบปัญหาขาดทุน เช่น จุนโมเซี่ยแล้ว ปากออกครางเสียงเหมือนลูบแขนตัวเองอย่างเฉื่อยชากับเธอและเด็กความสุขที่เขาได้แสดงเป็นหายไปหมดเลย" ดี ดี ที่ สุด เพียง ไม่ กี่ วัน ผมจะพาคุณไปหาเขาเล่น " เรา xiaoyi บอกว่านี้เพื่อโน้มน้าวลูกเล็ก ๆน้อย ๆ พัฒนาการลูกน้อยก็ยังห่างไกลจากการมีความสามารถที่จะเข้าใจและเป็นธรรมชาติลิ้นมนุษย์ไม่เข้าใจสิ่งที่เธอพูด จึงไม่มีการตอบสนองจากมัน แต่เรา xiaoyi ตัวเอง เธอพูดคำพวกนี้ เขาคิดกับตัวเอง แต่ในนี้ หัวใจเธอพลันรู้สึกใบ้ของจอย แล้วมีระเบิดอยู่แล้ว และไม่แน่ใจว่าทำไมมันเกิดขึ้น" หือ ? เจ้าหญิงลิงเม็ง ก็เห็นอยู่ว่าเธอมาด้วยกันกับผม แล้วอยู่ๆเธอก็หายไป " เรา xiaoyi พบว่าน้องสาวของเธอได้จริง ๆ ไปไหนแล้ว เธอย่นจมูกของเธอ และยิ่งแปลกใจเมื่อเธอบ่น ไม่ปล่อยให้เราทราบและไปจริงๆ . . . นี่มันมากเกินไปจุนโมเซี่ยกับองครักษ์ อำลาไป ทังหยวน และเริ่มเดินออกไปในทิศทางของพระราชวัง เขาเลี้ยวที่แยก แต่ก็พบว่าตัวเองต้องเผชิญกับเกี้ยวใหญ่ซึ่งจอดเงียบๆตรงนั้น มันถูกล้อมรอบด้วยตัวเลขที่แข็งแกร่งมากและถูกมากมีประสิทธิภาพกว่ารุ่นก่อนหน้า ยืนอยู่ในด้านหน้าของทั้งหมดนี้คือโดดเดี่ยวอ้างว้างรูปเจ้ากู ฮันเจ้าหญิงหลิงเม้งอยู่ที่นี่รอเขา" งั้นก็เป็นลิง เมง เสด็จ ใน คน แม้แต่ตอนที่เราไม่ได้อยากเจอ ดูเหมือนว่าจะถูกกำหนดเพื่อตอบสนองความต้องการในชีวิตนี้ . . . " จุนโมเซี่ยรู้สึกประหลาดใจและยกคิ้วของเขา ตามที่เขาพูดคำเหล่านี้ ฟังเพลงโวหารคำกะล่อนของเขา เธอไม่สามารถช่วย แต่หน้างอ" จุน โมเซีย ฉันมาหาเธออย่างจริงจัง เจ้าหญิง " หลิงเม้งช้าๆออกมาจากเสลี่ยง ใบหน้าเย็นชา คิ้วเรียวของเธอขึ้นในรังเกียจและปฏิเสธที่จะมองพันไมล์ รัศมีของเพื่อนที่น่ารังเกียจนี้ฉันได้พบคุณสำหรับสิ่งที่ร้ายแรง ? คุณจะพบฉันอย่างไร้ค่า จริงๆแล้วคุณยังมีหน้ามาเจอฉันในแฟชั่นนี้ถามอะไร ? จุนโมเซี่ยถูกเยาะเย้ยเขาและโกรธในจิตใจของเขา แต่เขาใส่ใบหน้ายิ้มก่อนที่จะพูดว่า " อ่า . . . . . . . ถึงแม้ว่าเจ้าหญิงบอกมันเป็นสิ่งที่ร้ายแรง ถ้าไม่ใช่ ผมจะทำอะ . . . . . . . . . . . . . . ดีที่สุด นั่นคือ เจ้าหญิงก็จะเริ่มตอบสนองความหลงใหลของฉันไปด้วย ขอให้ฉันเป็นคู่ครองของฉัน จริงๆเลย ดูเหมือนฟ้าสงสารฉันและอนุญาตให้ฉันในสิ่งที่ฉันต้องการ พระเจ้ายิ่งใหญ่จริงๆ . . . . . . . " เขาพูดโพล่งออกมาสตริงของไร้สาระเสียงของเจ้ากู ฮัน เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เพราะ " ตัวหนา ! คุณกล้าพูดเรื่องไร้สาระ ! อวดดีจริงๆ "" กล้า , กล้าหาญและอวดดี ! " จุน โมเซียตะโกนว่า " คุณกล้าขัดจังหวะเมื่อนายน้อยนี่พูดกับเจ้าหญิงนี้เมื่อเธอบอกว่า เธอมีธุรกิจที่รุนแรงที่ต้องพูด , ที่คุณต้อง ? "จุนโมเซี่ยแน่นอนไม่ได้ใส่เจ้ากู ฮัน ในสายตาของเขา เขามีไม่มาก ประทับใจเขา ไม่ใช่เพราะอย่างอื่น แต่เป็นเพราะวิธีที่เขายกย่องว่าฆาตกร ด้วยคำว่า " ลูกผู้ชายตัวจริง " ในวันที่เฉพาะเจาะจง จุนโมเซียรู้สึกว่าใช้คำพูดเพื่ออธิบายว่ามนุษย์เป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์และไม่ได้รู้สึกอะไรเลย แต่การดูถูกเหยียดหยามต่อท่าน กู ฮันฟังเพลง จุน โม เซี่ย พูดอย่างนี้ ในลักษณะที่ดูภูมิฐาน ท่านกูฮันกำลังจะระเบิดเป็นเปลวไฟของความโกรธและกำลังจะอาละวาด ฆ่า ไอ้เด็กบ้า