Many people have memorable experien

Many people have memorable experiences throughout their lives. Some may be: losing their first tooth, a first date, graduating high school, or even a special event that made a difference. A memorable experience in my life was the birth of my little brother.

When I was eleven years old, my brother came into the world. Up until this point, I was a spoiled brat. My parents, grandparents, and other relatives gave me any and everything I wanted. I was extremely excited about a new brother and I forgot to realize that I had to actually share. I loved being the center of attention and didn't think of how it all was going to change.

Throughout my mother's pregnancy, I was nothing but help to her everyday needs. She slept a lot, so it really wasn't hard being an aide to her. However, every time she wanted something I had to jump up and go get it. Sometimes I went to the doctor with her and listened to the baby's heartbeat. She had three baby showers, in which I attended, and received more than enough for her new baby.

June 16, 1995, my brother was born. I was in South Carolina spending the summer with my grandparents. The phone rang around 6:15 a.m. My step-father explained to my grandmother that my mother was in labor. He was born at 9:34 a.m. at Eastside Medical Hospital.

A few days later, my grandmother and I came down to Georgia to see my new brother. We spent a week helping my mom and taking care of my new brother while she got some rest. He was so tiny and I was scared to hold him, but when I did, I held him on a pillow. He felt like a fragile package in my arms weighing only 6 pounds and 15 oz. June 24, 1995 I returned to South Carolina to enjoy the rest of my summer. I loved spending time with my baby brother and I almost convinced myself to stay home, but I new I would be back soon when school started.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Many people have memorable experiences throughout their lives. Some may be: losing their first tooth, a first date, graduating high school, or even a special event that made a difference. A memorable experience in my life was the birth of my little brother. When I was eleven years old, my brother came into the world. Up until this point, I was a spoiled brat. My parents, grandparents, and other relatives gave me any and everything I wanted. I was extremely excited about a new brother and I forgot to realize that I had to actually share. I loved being the center of attention and didn't think of how it all was going to change. Throughout my mother's pregnancy, I was nothing but help to her everyday needs. She slept a lot, so it really wasn't hard being an aide to her. However, every time she wanted something I had to jump up and go get it. Sometimes I went to the doctor with her and listened to the baby's heartbeat. She had three baby showers, in which I attended, and received more than enough for her new baby.June 16, 1995, my brother was born. I was in South Carolina spending the summer with my grandparents. The phone rang around 6:15 a.m. My step-father explained to my grandmother that my mother was in labor. He was born at 9:34 a.m. at Eastside Medical Hospital. ไม่กี่วันต่อมา ยายของฉันและฉันก็ลงมาไปจอร์เจียเพื่อดูน้องใหม่ เราใช้เวลาสัปดาห์ช่วยหม่อมฉัน และดูแลน้องใหม่ในขณะที่เธอมีส่วนที่เหลือ เขาเล็กมาก และผมกลัวเขา แต่เมื่อฉันได้ ฉันจับเขาบนหมอน เขารู้สึกเหมือนแพคเกจที่เปราะบางในอ้อมแขนของฉันชั่งเพียง 6 ปอนด์ และออนซ์ 15 24 มิถุนายน 1995 ฉันกลับไปเซาท์แคโรไลนาเพื่อพักผ่อนฤดูร้อนของฉัน ฉันรักใช้เวลากับน้องเด็ก และฉันเกือบจะมั่นใจตัวเองอยู่บ้าน แต่ฉันใหม่ที่ฉันจะกลับเร็ว ๆ นี้เมื่อโรงเรียนเริ่ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลายคนมีประสบการณ์ที่น่าจดจำตลอดชีวิตของพวกเขา บางคนอาจจะเป็น: การสูญเสียฟันแรกของพวกเขาวันแรกที่จบการศึกษาระดับมัธยมปลายหรือแม้กระทั่งเหตุการณ์พิเศษที่สร้างความแตกต่าง ประสบการณ์ที่น่าจดจำในชีวิตของฉันคือการเกิดของน้องชายคนเล็กของฉัน. เมื่อฉันเป็นสิบเอ็ดปีพี่ชายของฉันมาในโลก จนมาถึงจุดนี้ผมเป็นเด็กเหลือขอใจแตก ฉันพ่อแม่ปู่ย่าตายายและญาติคนอื่น ๆ ให้ผมใด ๆ และทุกอย่างที่ฉันต้องการ ผมรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากเกี่ยวกับพี่ชายใหม่และฉันลืมที่จะรู้ว่าฉันมีการแบ่งปันจริง ฉันรักการเป็นศูนย์กลางของความสนใจและไม่ได้คิดว่ามันทั้งหมดกำลังจะเปลี่ยน. ตลอดการตั้งครรภ์ของแม่ผมก็ไม่มีอะไร แต่ความช่วยเหลือในการตอบสนองความต้องการในชีวิตประจำวันของเธอ เธอนอนหลับอยู่เป็นจำนวนมากจึงเป็นเรื่องยากที่ไม่ได้เป็นผู้ช่วยของเธอ แต่ทุกครั้งที่เธอต้องการสิ่งที่ผมต้องกระโดดขึ้นและไปรับมัน บางครั้งผมไปพบแพทย์กับเธอและฟังเพื่อการเต้นของหัวใจของทารก เธอมีสามอาบน้ำทารกในที่ฉันเข้าร่วมและได้รับมากเกินพอสำหรับทารกใหม่ของเธอ. 16 มิถุนายน 1995 พี่ชายของฉันเกิด ผมอยู่ในเซาท์แคโรไลนาการใช้จ่ายในช่วงฤดูร้อนที่มีปู่ย่าตายายของฉัน โทรศัพท์ดังขึ้นรอบ 06:15 ขั้นตอนที่พ่อของฉันอธิบายให้คุณยายของฉันที่แม่ของฉันอยู่ในแรงงาน เขาเกิดที่ 09:34 ที่โรงพยาบาลแพทย์ Eastside. ไม่กี่วันต่อมาคุณยายของฉันและฉันลงมาถึงจอร์เจียที่จะเห็นพี่ชายของฉันใหม่ เราใช้เวลาเป็นสัปดาห์ที่ช่วยให้แม่ของฉันและการดูแลของพี่ชายของใหม่ของฉันในขณะที่เธอมีบางส่วนที่เหลือ เขาเป็นคนที่เล็กมากและฉันก็กลัวที่จะถือเขา แต่เมื่อผมทำผมจัดขึ้นเขาบนหมอน เขารู้สึกเหมือนเป็นแพคเกจที่เปราะบางในอ้อมแขนของฉันที่มีน้ำหนักเพียง 6 ปอนด์และ 15 ออนซ์ 24 มิถุนายน 1995 ผมกลับไปที่เซาท์แคโรไลนาเพลิดเพลินไปกับส่วนที่เหลือของฤดูร้อนของฉัน ฉันรักใช้เวลาอยู่กับน้องชายของฉันและฉันเกือบจะเชื่อว่าตัวเองจะอยู่บ้าน แต่ผมใหม่ผมจะกลับมาเร็ว ๆ นี้เมื่อเริ่มเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลายคนมีประสบการณ์ที่น่าจดจำตลอดชีวิต บางคนอาจจะ : การสูญเสียฟันแรก เดทแรก จบ ม.ปลาย หรือแม้แต่เหตุการณ์พิเศษที่ทำให้ความแตกต่าง เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำในชีวิตของฉันคือวันเกิดของน้องชาย

เมื่อผมอายุ 11 ปี น้องชายของฉันเข้ามาในโลก จนถึงตอนนี้ ฉันมันนิสัยไม่ดี พ่อแม่ ปู่ย่าตายายและญาติอื่น ๆใด ๆให้ฉันและทุกอย่างที่ฉันต้องการ ผมตื่นเต้นมากเกี่ยวกับพี่ชายและฉันลืมว่าฉันจำเป็นต้องใช้ ฉันรักที่จะเป็นศูนย์กลางของความสนใจ และไม่คิดว่าทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป

ตลอดแม่ตั้งครรภ์ ผมไม่มีอะไร แต่ช่วยให้ความต้องการของเธอทุกวัน เธอนอนไปเยอะแล้วจริงๆมันก็ไม่ยาก เป็นผู้ช่วยของเธอแต่ทุกครั้งที่เธอต้องการอะไร ฉันต้องกระโดดขึ้นและไปเอามันมา บางครั้งฉันก็ไปหาหมอกับเธอและฟังเสียงหัวใจลูกเป็น . เธอสามอาบน้ำทารก ซึ่งผมได้เข้าร่วมและได้รับมากกว่าเพียงพอสำหรับทารกใหม่ของเธอ

16 มิถุนายน 1995 น้องชายของฉันเกิด ผมอยู่ใน South Carolina ใช้จ่ายฤดูร้อนกับปู่ย่า โทรศัพท์ดังขึ้นรอบ 18.15 น.พ่อเลี้ยงของฉันอธิบายให้ยายว่าแม่ผมอยู่ในแรงงาน เขาเกิดที่ 9 : 34 น. ที่โรงพยาบาลแพทย์ Eastside .

ไม่กี่วันต่อมา คุณยายกับผมลงมาจอร์เจียเห็นพี่ชายของฉันใหม่ เราใช้เวลาทั้งอาทิตย์ช่วยแม่ของฉัน และดูแลน้องชายของฉันใหม่ ในขณะที่เธอต้องพักผ่อน เขาตัวเล็กมาก และฉันก็กลัวที่จะจับเขา แต่พอฉันทำ ฉันกอดเขาไว้บนหมอนเขารู้สึกเหมือนแพคเกจที่เปราะบางในอ้อมแขนของฉันน้ำหนักเพียง 6 ปอนด์ 15 ออนซ์ วันที่ 24 มิถุนายน ปี 1995 ผมกลับไปเซาท์แคโรไลนาเพลิดเพลินไปกับส่วนที่เหลือของฤดูร้อนของฉัน ฉันชอบใช้เวลากับน้องชายของฉันและฉันเกือบจะโน้มน้าวตัวเองให้อยู่บ้าน แต่ฉันใหม่ ฉัน จะ กลับ เมื่อโรงเรียนเปิดเทอม