With all the media excitement about

With all the media excitement about grit and
“non-cognitive” skills, educators might
conclude that to ensure students’ success we
just need to get them to resist eating marshmallows,
as documented in the well-known experiment that
revealed that children who managed to refrain from
eating a marshmallow while the experimenter stepped
out of the room had greater academic and life success
(Mischel et al., 2011).
The ability to self-regulate and persist in the face of
challenge is indeed a critical factor in student academic
and life performance. However, teaching “gritty”
behaviors directly may not be successful if students
don’t have the mindset, strategies, and supports they
need to motivate and sustain their growth (Farrington
et al., 2012). Core beliefs, content-specific skills, and
classroom culture are also essential to success.
Fixed vs. Growth Mindsets
Decades of research by psychologist Carol Dweck
and colleagues have shown that we all have fixed
and growth mindsets about different aspects of our
lives (Dweck, 2006). A fixed mindset reflects a belief
in natural talent: one is either good at something or is
not. A growth mindset, on the other hand, is a belief
that one can get good at something through effort and
learning. The mindset we hold in any domain has a
great influence on how “gritty” we will be in pursuit of
accomplishment—whether we will take on challenges
in the first place, how much effort we will expend, and
whether we will persevere if we stumble. For example,
co-author David Dockterman has a growth mindset
about cooking:
I look for new recipes, welcome
challenges, and see failures—which
are frequent—as part of the process of
developing the craft of cooking. When
it comes to dancing, though, I definitely
have a fixed mindset. I see myself as
naturally uncoordinated, and a single
misstep on the dance floor confirms my
inability. One mistake and I’m done for
the night. Actually I’m done until the next
time someone forces me to shake my
booty. Even then, I lower expectations
by affirming to anyone around me that
“I’m just not a dancer.” In addition, I
purposely “goof around” so that any
observers see me as “not trying” as
opposed to trying and failing. Getting
better at dancing requires more than
just furrowing my brow, gritting my teeth,
and trying harder. I need to try smarter.
What movements should I learn first?
What’s the best way to practice? How
do I get feedback on my progress? But
we tend not to ask these questions if we
believe we can’t get better.
Similarly, students (and teachers) have a mix of
fixed and growth mindsets, some more rigidly held
than others. Some students may believe, as many
Americans do, that they’re “just not math people”
or “just not good writers.” When they believe this,
it becomes a self-fulfilling prophecy: the inevitable
struggles encountered during learning confirm their
inability to get better, and they give up.
Paradoxically, others may hold a fixed mindset not
because of repeated failure, but because of easy
success. They may think, “I’ve always done well in
math without trying very hard. Everyone thinks I’m
good at it. I’m not going to take any chances by putting
myself in a position where they might see me fail.” They
have invested in their image as a math whiz, and they
are afraid to risk it. Or they may fall apart when they
finally encounter a challenge after long-term success:
“I’ve always been praised for my writing, but now this
teacher is criticizing my essay—maybe I’m not really
a good writer after all.” Their prior easy success has
left them without a repertoire of strategies to overcome
difficulty.
In contrast, the growth mindset students, whether high
or low achievers, keep looking for the next challenge.
Failure is productive, providing information about
what to do differently next time. Their belief that the
next try has a chance of success is what fuels their
perseverance, and over time, this results in higher
achievement (Blackwell et al., 2007).
Developing a Growth Mindset
Importantly, mindset is not a fixed attribute. Like other
beliefs, it is learned from experience and instruction.
Intervention studies show that students’ motivation,
perseverance and achievement can be increased
by teaching a growth mindset (Aronson et al., 2001;
Blackwell et al., 2007; Good et al., 2003).
For example, co-author Lisa Blackwell and her
colleague Carol Dweck taught a workshop to a
struggling group of middle school math students in
New York City. One version of the workshop included
lessons about how the brain learns and grows smarter
with effort, along with study strategies. A control group
received general information about the brain and the
same study strategy information. The students who
received the growth mindset message improved their
grades, and were rated by their teachers as showing
more positive motivation to learn, while their peers who
did not learn that message continued to show declining
grades and low motivation (Blackwell et al., 2007

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ด้วยความตื่นเต้นสื่อทั้งหมดเกี่ยวกับกรวด และอาจศึกษาทักษะ "ที่ไม่ใช่ความรู้"สรุปที่เพื่อความสำเร็จของนักเรียนเราต้องได้รับการต่อต้านการกินเที่ยวในรู้จัก ทดลองที่เปิดเผยว่า เด็กที่จะงดกินมาร์ชแมลโลว์ขณะ experimenter ก้าวออกไปจากห้องได้สำเร็จการศึกษาและชีวิตมากขึ้น(มิสเชลร้อยเอ็ด 2011)ความสามารถในการควบคุมตนเอง และยืนยันใน face ของความท้าทายที่เป็นปัจจัยสำคัญในการศึกษานักเรียนและประสิทธิภาพการทำงานของชีวิต อย่างไรก็ตาม สอน "ทราย"ลักษณะการทำงานโดยตรงอาจไม่สำเร็จหากนักเรียนไม่มีความคิด กลยุทธ์ และสนับสนุนพวกเขาต้องการจูงใจ และรักษาระดับการเติบโต (Farringtonet al. 2012) ความเชื่อหลัก เฉพาะเนื้อหาทักษะ และห้องเรียนวัฒนธรรมก็สำคัญสู่ความสำเร็จคงเจอ Mindsets เติบโตงานวิจัยโดยนักจิตวิทยา Carol Dweckและเพื่อนร่วมงานได้แสดงว่า เราได้แก้ไขและเติบโต mindsets เกี่ยวกับด้านต่าง ๆ ของเราชีวิต (Dweck, 2006) ความคิดคงสะท้อนถึงความเชื่อในพรสวรรค์ตามธรรมชาติ: หนึ่งมีสิ่งใดดี หรือไม่ไม่ ความคิดเติบโต คง มีความเชื่อจะได้รับในสิ่งที่ผ่านความพยายาม และการเรียนรู้ มีความคิดที่เราเก็บในโดเมนใด ๆอิทธิพลวิธี "ทราย" ที่เราจะแสวงหาของดีความสำเร็จ — ไม่ว่าเราจะรับมือกับความท้าทายในสถานที่แรก ความพยายามเท่าใดที่เราจะใช้จ่าย และไม่ว่าเราจะสานต่อถ้าเราสะดุด เช่นผู้เขียนร่วม David Dockterman มีการเจริญเติบโตเกี่ยวกับการทำอาหาร:ผมหาสูตรใหม่ ยินดีต้อนรับความท้าทาย และความล้มเหลวของดูได้ที่เป็นประจำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการพัฒนาฝีมือการทำอาหาร เมื่อกล่าวถึงการเต้นรำ แม้ว่า ฉันแน่นอนมีความคิดคง ฉันเห็นตัวเองเป็นด้วยธรรมชาติ และเดี่ยวยืนยัน misstep บนฟลอร์เต้นรำของฉันไม่สามารถ หนึ่งผิดและทำสำหรับคืนนี้ จริง ๆ เสร็จแล้วจนต่อไปเวลาที่มีคนบังคับให้สั่นของฉันโจร แม้แล้ว ฉันลดความคาดหวังโดยเห็นพ้องทุกคนรอบข้าง"ฉันไม่เพียงแค่นักเต้น" นอกจากนี้ ฉันภาพ "งานน้อยรอบ" ดังนั้นที่ที่มีผู้สังเกตการณ์เห็นฉันเป็น "ไม่พยายาม" เป็นตรงข้ามกับการพยายาม และล้มเหลว การเดินทางดีกว่า ที่เต้นรำต้องมากกว่าเพียง furrowing คิ้วของฉัน gritting ฟันและพยายามหนัก ฉันต้องการลองอย่างชาญฉลาดฉันควรเรียนรู้โปรแกรมแรกเคลื่อนไหวอะไรการปฏิบัติคืออะไร วิธีได้ข้อเสนอแนะความคืบหน้าของฉัน แต่เรามักจะให้คำถามเหล่านี้ถ้าเราเชื่อว่า เราไม่ได้ดีกว่าในทำนองเดียวกัน นักเรียน (และครู) มีส่วนผสมของแก้ไข และเพิ่ม rigidly จัด mindsets เติบโตกว่าคนอื่น ๆ นักเรียนบางคนอาจเชื่อ มากชาวอเมริกันไม่ ว่า เป็นเพียง "ไม่ใช่คนคณิตศาสตร์"หรือ "ไม่ดี เขียน" เมื่อพวกเขาเชื่อว่านี้มันกลายเป็นคำทำนายการตอบสนองตนเอง: การหลีกเลี่ยงไม่ได้ยืนยันต่อสู้ที่พบในระหว่างการเรียนรู้ของพวกเขาไม่ดี และพวกเขาให้ขึ้นทาง อื่น ๆ อาจเก็บความคิดคงไม่เนื่อง จากความล้มเหลวซ้ำ แต่เนื่อง จากง่ายประสบความสำเร็จ พวกเขาอาจคิดว่า "ฉันได้ทำเสมอดีในคณิตศาสตร์ โดยพยายามอย่างเต็มที่ ทุกคนคิดว่า ฉันดีที่มัน ฉันจะไม่ใช้โอกาสใด โดยใส่ตนเองในฐานะที่พวกเขาอาจเห็นผมล้มเหลว" พวกเขามีการลงทุนในภาพเป็นห้องคณิตศาสตร์ และพวกเขาจะกลัวที่จะเสี่ยงโชค หรือพวกเขาอาจตกออกจากกันเมื่อพวกเขาในที่สุดก็ พบความท้าทายหลังจากความสำเร็จระยะยาว:"ฉันได้เสมอรับการยกย่องสำหรับการเขียนของฉัน แต่ตอนนี้ครูถูกวิจารณ์ลาย — บางทีฉันไม่จริง ๆการเขียนดีหลังจากทั้งหมด" มีความสำเร็จที่ง่ายก่อนซ้ายไม่ มีละครของกลยุทธ์เพื่อเอาชนะความยากลำบากความเปรียบต่าง นักศึกษาความเจริญเติบโต ว่าสูงหรือต่ำเติมเต็ม ให้มองหาความท้าทายที่ถัดไปความล้มเหลวมีประสิทธิภาพ ให้ข้อมูลเกี่ยวกับ สิ่งที่ต้องทำแตกต่างกันครั้งต่อไป ความเชื่อที่ยังลองต่อไปมีโอกาสของความสำเร็จคือ อะไรเชื้อเพลิงของพวกเขาความเพียร และเวลา ผลลัพธ์ที่สูงความสำเร็จ (Blackwell et al. 2007)พัฒนาความเจริญเติบโตสำคัญ ความคิดไม่มีแอตทริบิวต์ถาวร เหมือนความเชื่อ เป็นการเรียนรู้จากประสบการณ์และการเรียนการสอนแทรกแซงศึกษาแสดงว่านักเรียนแรงจูงใจความเพียรพยายามและความสำเร็จจะเพิ่มขึ้นโดยการสอนความคิดเติบโต (Aronson และ al. 2001Blackwell et al. 2007 ดี et al. 2003)ผู้เขียนร่วมเช่น Lisa Blackwell และเธอเพื่อนร่วมงาน Carol Dweck สอนการประชุมเชิงปฏิบัติการการกลุ่มดิ้นรนของนักเรียนมัธยมในนิวยอร์ก การประชุมเชิงปฏิบัติรวมรุ่นหนึ่งบทเรียนเกี่ยวกับวิธีที่สมองเรียนรู้ และเติบโตอย่างชาญฉลาดแรง พร้อมกับศึกษากลยุทธ์ กลุ่มควบคุมได้รับข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับสมองและข้อมูลกลยุทธ์การศึกษาเดียวกัน นักเรียนที่ได้รับข้อความเติบโตที่ดีของพวกเขาเกรด และได้รับคะแนน โดยครูผู้สอนเป็นการแสดงแรงจูงใจขึ้นในการเรียนรู้ ในขณะที่เพื่อนของพวกเขาที่ไม่ได้เรียนรู้ข้อความที่แสดงการลดลงอย่างต่อเนื่องเกรดและแรงจูงใจต่ำ (Blackwell และ al. 2007

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ด้วยความตื่นเต้นสื่อเกี่ยวกับกรวดและ
ทักษะ "ที่ไม่ใช่องค์ความรู้" การศึกษาอาจ
สรุปได้ว่าเพื่อความสำเร็จของนักเรียนเรา
เพียงแค่ต้องได้รับพวกเขาที่จะต่อต้านการกินมาร์ชเมลโลว์
เป็นเอกสารในการทดสอบที่รู้จักกันดีว่า
การศึกษาพบว่าเด็กที่มีการจัดการเพื่อ ละเว้นจาก
การกินขนมหวานในขณะที่ทดลองก้าว
ออกไปจากห้องมีนักวิชาการและชีวิตมากขึ้นประสบความสำเร็จ
(Mischel et al. 2011).
ความสามารถในการควบคุมตนเองและยังคงมีอยู่ในการเผชิญกับ
ความท้าทายย่อมเป็นปัจจัยสำคัญในการนักศึกษานักวิชาการ
และ ประสิทธิภาพการทำงานของชีวิต แต่การเรียนการสอน "ทราย" พฤติกรรมโดยตรงอาจจะไม่ประสบความสำเร็จถ้านักเรียนไม่ได้มีความคิดกลยุทธ์และสนับสนุนพวกเขาจำเป็นที่จะต้องกระตุ้นและรักษาอัตราการเติบโตของพวกเขา(Farrington et al., 2012) ความเชื่อหลักทักษะเนื้อหาที่เฉพาะเจาะจงและวัฒนธรรมในชั้นเรียนยังมีส่วนสำคัญต่อความสำเร็จ. คงที่เมื่อเทียบกับการเจริญเติบโตของความตั้งใจทศวรรษของการวิจัยโดยนักจิตวิทยา Carol Dweck และเพื่อนร่วมงานได้แสดงให้เห็นว่าเราทุกคนได้รับการแก้ไขและการเจริญเติบโตของความตั้งใจเกี่ยวกับด้านที่แตกต่างกันของเราชีวิต (Dweck, 2006) ความคิดคงที่สะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อในความสามารถของธรรมชาติ: หนึ่งเป็นทั้งสิ่งที่ดีที่หรือไม่ ความคิดการเจริญเติบโตในมืออื่น ๆ ที่เป็นความเชื่อว่าจะได้รับสิ่งที่ดีที่ผ่านความพยายามและการเรียนรู้ ความคิดที่เราถืออยู่ในโดเมนใด ๆ ที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อวิธีการ"กล้าหาญ" เราจะอยู่ในการแสวงหาความสำเร็จไม่ว่าเราจะใช้ในความท้าทายในสถานที่แรกวิธีการใช้ความพยายามมากเราจะใช้จ่ายและไม่ว่าเราจะอดทนถ้าเราสะดุด. ตัวอย่างเช่นผู้เขียนร่วมเดวิด Dockterman มีการเจริญเติบโตความคิดเกี่ยวกับการทำอาหาร: ฉันมองหาสูตรใหม่ยินดีต้อนรับความท้าทายและดูความล้มเหลวซึ่งเป็นประจำในฐานะส่วนหนึ่งของกระบวนการของการพัฒนาฝีมือการปรุงอาหาร เมื่อมันมาถึงการเต้นรำ แต่แน่นอนผมมีความคิดที่ได้รับการแก้ไข ฉันเห็นตัวเองเป็นจังหวะตามธรรมชาติและเป็นหนึ่งเดียวผิดบนฟลอร์เต้นรำยืนยันของฉันไม่สามารถ หนึ่งทำผิดพลาดและฉันทำเพื่อคืน ที่จริงฉันทำจนต่อไปครั้งที่มีคนบังคับให้ฉันฉันจะจับโจร แล้วถึงแม้ผมลดความคาดหวังโดยเห็นพ้องกับทุกคนรอบ ๆ ตัวผมว่า"ฉันแค่ไม่เต้น." นอกจากนี้ผมจงใจ "โง่รอบ" เพื่อให้ใด ๆสังเกตการณ์เห็นฉันเป็น "ไม่ได้พยายาม" เป็นตรงข้ามกับการพยายามและความล้มเหลว การเดินทางที่ดีกว่าในการเต้นต้องมีมากกว่าเพียง furrowing คิ้วของฉัน gritting ฟันของฉันและพยายามที่ยาก ผมต้องพยายามอย่างชาญฉลาด. การเคลื่อนไหวของสิ่งที่ฉันควรจะเรียนรู้เป็นอันดับแรกเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปฏิบัติ? วิธีฉันจะได้รับความคิดเห็นเกี่ยวกับความคืบหน้าของฉันได้อย่างไร แต่เรามีแนวโน้มที่จะไม่ถามคำถามเหล่านี้ถ้าเราเชื่อว่าเราไม่สามารถได้รับดีกว่า. ในทำนองเดียวกันนักเรียน (และครู) มีการผสมผสานของความตั้งใจและการเจริญเติบโตคงที่บางที่จัดขึ้นอย่างเหนียวแน่นมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ นักเรียนบางคนอาจเชื่อเป็นจำนวนมากชาวอเมริกันที่ทำว่าพวกเขากำลัง "เพียงแค่ไม่ได้คนคณิตศาสตร์" หรือเมื่อพวกเขาเชื่อว่านี่ "นักเขียนก็ไม่ดี." มันจะกลายเป็นคำทำนายที่ตอบสนองด้วยตนเอง: หลีกเลี่ยงการต่อสู้ที่พบในระหว่างการเรียนรู้ของพวกเขายืนยันว่าไม่สามารถ ที่จะได้รับที่ดีขึ้นและพวกเขาให้ขึ้น. ขัดแย้งคนอื่น ๆ อาจจะมีความคิดคงไม่ได้เพราะความล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่เป็นเพราะความง่ายความสำเร็จ พวกเขาอาจจะคิดว่า "ฉันได้ทำเสมอดีในทางคณิตศาสตร์โดยไม่ต้องพยายามอย่างหนัก ทุกคนคิดว่าผมดีที่มัน ผมไม่ได้ไปที่จะใช้โอกาสใด ๆ โดยการใส่ตัวเองในตำแหน่งที่พวกเขาอาจจะเห็นผมล้มเหลว. "พวกเขามีการลงทุนในภาพของพวกเขาเป็นหวือคณิตศาสตร์และพวกเขาจะกลัวที่จะเสี่ยง หรือพวกเขาอาจกระจุยเมื่อพวกเขาในที่สุดก็พบความท้าทายหลังจากประสบความสำเร็จในระยะยาว: "ผมเคยรับการยกย่องสำหรับการเขียนของฉัน แต่ตอนนี้ครูวิจารณ์เรียงความบางทีฉันฉันไม่ได้จริงๆเป็นนักเขียนที่ดีหลังจากทั้งหมด." ประสบความสำเร็จได้ง่ายของพวกเขาก่อนได้ทิ้งไว้โดยไม่ต้องละครของกลยุทธ์ที่จะเอาชนะความยากลำบาก. ในทางตรงกันข้ามนักเรียนเจริญเติบโตความคิดไม่ว่าจะเป็นสูงที่ประสบความสำเร็จหรือต่ำ, ให้มองหาสิ่งที่ท้าทายต่อไป. ความล้มเหลวคือการผลิตให้ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องทำต่อไปเวลาที่แตกต่างกัน . ความเชื่อของพวกเขาว่าลองต่อไปมีโอกาสของความสำเร็จคือสิ่งที่พวกเขาเชื้อเพลิงความขยันหมั่นเพียรและช่วงเวลานี้จะส่งผลในที่สูงกว่าผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (Blackwell et al., 2007). การพัฒนาความคิดการเจริญเติบโตที่สำคัญความคิดไม่ใช่แอตทริบิวต์ที่คงที่ เช่นเดียวกับคนอื่น ๆเชื่อก็จะเรียนรู้จากประสบการณ์และการสอน. การศึกษาแสดงให้เห็นการแทรกแซงการสร้างแรงจูงใจให้นักเรียน 'ความเพียรและความสำเร็จจะเพิ่มขึ้นโดยการสอนความคิดการเจริญเติบโต(Aronson et al, 2001;.. Blackwell et al, 2007; et al, ดี , 2003). ตัวอย่างเช่นลิซ่าผู้เขียนร่วม Blackwell เธอและเพื่อนร่วมงานของแครอลDweck สอนการประชุมเชิงปฏิบัติการให้กับกลุ่มดิ้นรนของโรงเรียนนักเรียนคณิตศาสตร์กลางในนครนิวยอร์ก รุ่นหนึ่งของการประชุมเชิงปฏิบัติการรวมบทเรียนเกี่ยวกับวิธีสมองเรียนรู้และเติบโตอย่างชาญฉลาดด้วยความพยายามพร้อมกับกลยุทธ์การศึกษา กลุ่มควบคุมได้รับข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับสมองและข้อมูลกลยุทธ์การศึกษาเดียวกัน นักเรียนที่ได้รับข้อความการเจริญเติบโตของความคิดที่ดีขึ้นของพวกเขาเกรดและได้รับการจัดอันดับโดยครูของพวกเขาการแสดงแรงจูงใจเชิงบวกมากขึ้นต่อการเรียนรู้ในขณะที่เพื่อนร่วมงานของพวกเขาที่ไม่ได้เรียนรู้ข้อความที่ยังคงแสดงการลดลงของการเรียนและแรงจูงใจต่ำ (Blackwell et al., 2007