Trade involves the transfer of the

Trade involves the transfer of the ownership of goods or services from one person or entity to another in exchange for other goods or services or for money. Possible synonyms of "trade" include "commerce" and "financial transaction". Types of trade include barter. A network that allows trade is called a market.

The original form of trade, barter, saw the direct exchange of goods and services for other goods and services. Later one side of the barter started to involve precious metals, which gained symbolic as well as practical importance. Modern traders generally negotiate through a medium of exchange, such as money. As a result, buying can be separated from selling, or earning. The invention of money (and later credit, paper money and non-physical money) greatly simplified and promoted trade. Trade between two traders is called bilateral trade, while trade between more than two traders is called multilateral trade.

Trade exists due to the specialization and division of labor, in which most people concentrate on a small aspect of production, trading for other products. Trade exists between regions because different regions may have a comparative advantage (perceived or real) in the production of some trade-able commodity, or because different regions' size may encourage mass production. As such, trade at market prices between locations can benefit both locations.

Retail trade consists of the sale of goods or merchandise from a very fixed location, such as a department store, boutique or kiosk, online or by mail, in small or individual lots for direct consumption or use by the purchaser.[1] Wholesale trade is defined as the sale of goods that are sold as merchandise to retailers, and/or industrial, commercial, institutional, or other professional business users, or to other wholesalers and related subordinated services.[2]

International trade is the exchange of goods and services across national borders. In most countries, it represents a significant part of GDP. While international trade has been present throughout much of history (see Silk Road, Amber Road), its economic, social, and political importance have increased in recent centuries, mainly because of Industrialization, advanced transportation, globalization, multinational corporations, and outsourcing.[citation needed]

Empirical evidence for the success of trade can be seen in the contrast between countries such as South Korea, which adopted a policy of export-oriented industrialization, and India, which historically had a more closed policy. South Korea has done much better by economic criteria than India over the past fifty years, though its success also has to do with effective state institutions.[citation needed]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทางการค้าเกี่ยวข้องกับการถ่ายโอนความเป็นเจ้าของสินค้าหรือบริการจากบุคคลหนึ่งหรือหน่วยงานอื่นเพื่อแลก กับสินค้าหรือบริการอื่น ๆ หรือเงิน คำเหมือนเป็นการ "ค้า" รวม "พาณิชย์" และ "ธุรกรรมทางการเงิน" ชนิดของการค้ารวม barter เครือข่ายที่ช่วยให้การค้าเรียกว่าตลาดแบบเดิมของการค้า ค้า เห็นการแลกเปลี่ยนโดยตรงสินค้าและบริการสินค้าและบริการอื่น ๆ ด้านหนึ่งในภายหลังของการ barter เริ่มเกี่ยวข้องกับโลหะ ซึ่งได้รับความสำคัญสัญลักษณ์ รวมทั้งปฏิบัติ โมเดิร์นเทรดทั่วไปเจรจาผ่านตัวกลางของอัตราแลกเปลี่ยน เช่นเงิน เป็นผลให้ ซื้อสามารถแยกออก จากการขาย รายได้ ประดิษฐ์เงิน (หลังสินเชื่อ เงินกระดาษ และเงินไม่) ภาษา และส่งเสริมการค้าอย่างมาก การค้าระหว่างผู้ค้าสองคือทวิภาคีค้า ในขณะที่การค้าระหว่างผู้ค้ามากกว่าสองเรียกว่าพหุภาคีทางการค้าค้าที่มีความเชี่ยวชาญและฝ่ายแรงงาน ซึ่งคนส่วนใหญ่เน้นด้านเล็กของการผลิต การค้าสำหรับผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ค้ามีอยู่ระหว่างภูมิภาค เพราะภูมิภาคอื่นอาจมีประโยชน์เปรียบเทียบ (รับรู้ หรือจริง) ในการผลิตสินค้าบางอย่างสามารถค้า หรือขนาดต่างภูมิภาคสนับสนุนการผลิตจำนวนมาก เช่น ค้าที่ตลาดราคาสถานได้รับประโยชน์ทั้งสองสถานค้าปลีกประกอบด้วยการขายสินค้า หรือสินค้าจากที่ตั้งถาวรมาก เช่นห้างสรรพสินค้า บูติค หรือคีออ ส ทางออนไลน์ หรือ ทาง จดหมาย ในขนาดเล็ก หรือแต่ละการบริโภคโดยตรง หรือใช้ โดยผู้ซื้อ[1] ค้าขายส่งถูกกำหนดเป็นการขายสินค้าที่ขายเป็นสินค้า ปลีก และ/หรืออุตสาหกรรม การ ค้า สถาบัน หรือผู้ใช้อื่นธุรกิจมืออาชีพ หรือผู้ค้าส่งและบริการที่เกี่ยวข้องรองอื่น ๆ[2]การค้าระหว่างประเทศเป็นการแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการข้ามพรมแดนประเทศ ในประเทศส่วนใหญ่ แสดงส่วนสำคัญของ GDP ในขณะที่การค้าระหว่างประเทศได้นำเสนอตลอดมากประวัติศาสตร์ (ดูซิลค์โร้ด เส้นทางสายอำพัน), ความสำคัญทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองได้เพิ่มขึ้นในศตวรรษที่ผ่านมา ส่วนใหญ่เนื่องจากการทวีความรุนแรงมาก ขั้นสูงขนส่ง โลกาภิวัตน์ บริษัทข้ามชาติ และการจ้างงาน[ต้องการอ้างอิง]ประจักษ์หลักฐานความสำเร็จของการค้าสามารถมองเห็นในความแตกต่างระหว่างประเทศเช่นประเทศเกาหลีใต้ ที่นำนโยบายส่งออกการทวีความรุนแรงมาก และอินเดีย ซึ่งอดีตมีนโยบายการปิดเพิ่มเติม เกาหลีใต้ได้แล้วดี ด้วยเงื่อนไขเศรษฐกิจอินเดียกว่า 50 ปีที่ผ่านมา ว่าประสบความสำเร็จยัง มีรัฐที่มีประสิทธิภาพ[ต้องการอ้างอิง]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การค้าที่เกี่ยวข้องกับการโอนกรรมสิทธิ์ในสินค้าหรือบริการจากบุคคลหรือนิติบุคคลไปยังอีกในการแลกเปลี่ยนสินค้าหรือบริการอื่น ๆ หรือเงิน คำพ้องความหมายที่เป็นไปได้ของ "การค้า" รวมถึง "การค้า" และ "ธุรกรรมทางการเงิน" ประเภทของการค้ารวมถึงการแลกเปลี่ยน เครือข่ายที่ช่วยให้การค้าที่เรียกว่าตลาด. รูปแบบเดิมของการค้า, การแลกเปลี่ยนเห็นแลกเปลี่ยนโดยตรงของสินค้าและบริการสำหรับสินค้าและบริการอื่น ๆ ต่อมาอีกด้านหนึ่งของการแลกเปลี่ยนเริ่มต้นที่จะเกี่ยวข้องกับโลหะมีค่าซึ่งได้รับสัญลักษณ์เช่นเดียวกับความสำคัญในทางปฏิบัติ ผู้ค้าโมเดิร์นโดยทั่วไปเจรจาผ่านสื่อของการแลกเปลี่ยนเช่นเงิน เป็นผลให้การซื้อสามารถแยกออกจากการขายหรือรายได้ การประดิษฐ์ของเงิน (และเครดิตต่อมาเงินกระดาษและเงินที่ไม่ใช่ทางกายภาพ) ง่ายมากและการค้าการส่งเสริมการลงทุน การค้าระหว่างสองผู้ประกอบการค้าที่เรียกว่าการค้าทวิภาคีในขณะที่การค้าระหว่างมากกว่าสองผู้ประกอบการค้าที่เรียกว่าการค้าพหุภาคี. การค้าที่มีอยู่อันเนื่องมาจากความเชี่ยวชาญและการแบ่งงานในที่ที่คนส่วนใหญ่มีสมาธิในแง่มุมเล็ก ๆ ของการผลิตการซื้อขายสำหรับผลิตภัณฑ์อื่น ๆ การค้าระหว่างภูมิภาคเนื่องจากภูมิภาคที่แตกต่างกันอาจจะมีความได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบ (การรับรู้หรือจริง) ในการผลิตสินค้าการค้าสามารถบางส่วนหรือเพราะขนาดพื้นที่ที่แตกต่าง 'อาจกระตุ้นให้การผลิตมวล เช่นการค้าในราคาที่ตลาดระหว่างสถานที่จะได้รับประโยชน์ทั้งสองสถานที่. ค้าปลีกประกอบด้วยการขายของหรือสินค้าจากสถานที่คงที่มากเช่นห้างสรรพสินค้าบูติกหรือตู้ออนไลน์หรือทางไปรษณีย์ในจำนวนมากขนาดเล็กหรือบุคคล สำหรับการบริโภคโดยตรงหรือการใช้งานโดยผู้ซื้อ. [1] การขายส่งถูกกำหนดให้เป็นขายของสินค้าที่จะขายเป็นสินค้าที่ร้านค้าปลีก, และ / หรืออุตสาหกรรมพาณิชยกรรม, สถาบันหรืออื่น ๆ ที่ผู้ใช้ทางธุรกิจมืออาชีพหรือการค้าส่งและอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง บริการด้อยสิทธิ. [2] การค้าระหว่างประเทศคือการแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการข้ามพรมแดน ในประเทศส่วนใหญ่มันเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของจีดีพี ในขณะที่การค้าระหว่างประเทศได้รับในปัจจุบันตลอดในประวัติศาสตร์ (ดูถนนสายไหมถนน Amber), เศรษฐกิจ, สังคมและความสำคัญทางการเมืองได้เพิ่มขึ้นในหลายศตวรรษที่ผ่านมาส่วนใหญ่เป็นเพราะอุตสาหกรรมการขนส่งที่ทันสมัยโลกาภิวัตน์ บริษัท ข้ามชาติและการจ้าง. [ อ้างจำเป็น] หลักฐานเชิงประจักษ์สำหรับความสำเร็จของการค้าที่สามารถมองเห็นในทางตรงกันข้ามระหว่างประเทศเช่นเกาหลีใต้ซึ่งนโยบายของอุตสาหกรรมส่งออกที่มุ่งเน้นและอินเดียซึ่งในอดีตมีนโยบายปิดมากขึ้น เกาหลีใต้ได้ทำมากดีกว่าตามเกณฑ์ของเศรษฐกิจอินเดียกว่าที่ผ่านมาห้าสิบปีที่ผ่านมาแม้ว่าจะประสบความสำเร็จนอกจากนี้ยังมีจะทำอย่างไรกับสถาบันของรัฐที่มีประสิทธิภาพ. [อ้างจำเป็น]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การค้าที่เกี่ยวข้องกับการโอน กรรมสิทธิ์ของสินค้าหรือบริการ จากบุคคล หรือ นิติบุคคลอื่น ในการแลกเปลี่ยนสินค้าหรือบริการอื่น หรือเงิน คําพ้องความหมายเป็นไปได้ของ " การค้า " รวมถึง " พาณิชย์ " และ " ธุรกรรมทางการเงิน " ประเภทของการค้ารวมแลกเปลี่ยน เครือข่ายที่ช่วยให้การค้าเรียกว่าตลาด

รูปแบบเดิมของการค้าแลกเปลี่ยนเห็นตรงตราของสินค้าและบริการ สินค้า และบริการอื่น ๆ อีกหนึ่งด้านของการเริ่มต้นที่เกี่ยวข้องกับโลหะมีค่า ที่ได้รับสัญลักษณ์ ตลอดจนการปฏิบัติที่สําคัญ ผู้ค้าสมัยใหม่ โดยเจรจาผ่านตัวกลางในการแลกเปลี่ยน เช่น เงิน ผล การซื้อที่สามารถแยกออกจากการขาย หรือรายได้ การประดิษฐ์ของเงินและเครดิตในภายหลังกระดาษเงินและไม่ใช่เงินทางกายภาพ ) ง่ายมาก และส่งเสริมการค้า การค้าระหว่างสองผู้ค้าเรียกว่า การค้าทวิภาคี ขณะที่การค้าขายระหว่างสองกว่าผู้ค้าที่เรียกว่าพหุภาคีค้า

ค้าที่มีอยู่เนื่องจากการเฉพาะทาง และภาคแรงงาน ซึ่งคนส่วนใหญ่สนใจในแง่มุมเล็ก ๆของการผลิตการค้าสำหรับผลิตภัณฑ์อื่น ๆการค้าระหว่างภูมิภาค เพราะแต่ละภูมิภาคอาจมีความได้เปรียบโดยเปรียบเทียบ ( การรับรู้หรือจริง ) ในการผลิตสินค้าบางค้าได้หรือ เพราะขนาดพื้นที่ที่แตกต่างกันอาจกระตุ้นการผลิตมวล เช่น การค้าในตลาดราคาระหว่างสถานที่ได้ประโยชน์ทั้งสถานที่

ขายปลีก ประกอบด้วย การขายสินค้าหรือสินค้าจากมากการแก้ไขสถานที่เช่น ห้างสรรพสินค้า หรือร้านตู้ออนไลน์หรือโดยทางไปรษณีย์ ในขนาดเล็กหรือบุคคลจำนวนมากเพื่อการบริโภคโดยตรง หรือใช้โดยผู้ซื้อ การขายส่ง [ 1 ] หมายถึง การขายสินค้าที่ขายเป็นสินค้าเพื่อร้านค้าปลีก และ / หรือ อุตสาหกรรม พาณิชย์ สถาบัน หรืออื่น ๆธุรกิจมืออาชีพผู้ใช้ หรือค้าส่งและบริการอื่นๆที่เกี่ยวข้องทางการเงิน [ 2 ]

การค้าระหว่างประเทศ คือ การแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการข้ามพรมแดนแห่งชาติ ในประเทศส่วนใหญ่ มันเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของ GDP ในขณะที่การค้าระหว่างประเทศได้เสนอตลอดมากของประวัติศาสตร์ ( เห็นถนนผ้าไหม ถนนสีเหลือง ) ของเศรษฐกิจ สังคม และความสำคัญทางการเมืองได้เพิ่มขึ้นในช่วงศตวรรษ เพราะส่วนใหญ่ของอุตสาหกรรมการขนส่งขั้นสูงโลกาภิวัตน์ บรรษัทข้ามชาติ และ outsourcing . [ อ้างอิงที่จำเป็น ]

หลักฐานเชิงประจักษ์ เพื่อความสำเร็จของการค้าที่สามารถเห็นได้ในความคมชัดระหว่างประเทศ เช่น เกาหลีใต้ ซึ่งนโยบายของอุตสาหกรรมที่มุ่งเน้นการส่งออก และอินเดีย ซึ่งในอดีตมีนโยบายปิดเพิ่มเติม เกาหลีใต้ได้มาก ขึ้น โดยเงื่อนไขทางเศรษฐกิจมากกว่าอินเดียกว่า 50 ปีที่ผ่านมาแต่ความสำเร็จของมันยังทำให้สถาบันของรัฐมีประสิทธิภาพ . [ อ้างอิงที่จำเป็น ]