A report from the Waste & Resources

A report from the Waste & Resources Action Programme (Chapagain and James, 2011) is one of the first country-level assessments of the environmental and economic impacts of food waste, focusing on household waste. It found that households in the UK waste 8.3 million metric tonnes of food and drink each year, with a value of at least $18.6 billion and responsible for about 3% of UK’s domestic greenhouse gas (GHG) emissions.
In one of the earliest analyses of US food waste, Kantor et al. (1997) estimated that 27% of the available food was wasted in 1995. Food waste is now receiving increasing attention in the US, with major news organizations frequently covering it as an issue of interest (Barclay, 2011; Nassauer, 2012). The US Department of Agriculture regularly publishes data on food losses (USDA ERS, 2009). While US cities such as Portland are focusing on food waste recycling through composting (Walker, 2011), the food industry has launched an initiative to help reduce food waste at the source (EL, 2011). However, a comprehensive evaluation of the environmental and economic impacts at the national level has been lacking. Two recent studies have taken a first look at the larger environmental impacts of food waste in the US beyond just the disposal stage.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รายงานจากของเสียและทรัพยากรดำเนินการโครงการ (Chapagain และเจมส์ 2011) เป็นการประเมินระดับประเทศครั้งแรกของผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และเศรษฐกิจของอาหารขยะ ขยะในครัวเรือนมุ่งเน้นอย่างใดอย่างหนึ่ง จะพบว่า ในสหราชอาณาจักรเสีย 8.3 ล้านตันของอาหาร และเครื่องดื่มแต่ละปี มีค่าน้อย 18.6 พันล้านเหรียญ และรับผิดชอบประมาณ 3% ของก๊าซ (ก๊าซเรือนกระจก) ของ UK ในเรือนกระจกวิเคราะห์เร็วที่สุดของเราอย่างใดอย่างหนึ่งใน อาหารขยะ Kantor et al. (1997) ประมาณว่า มีการสูญเสีย 27% ของอาหารที่มีในปี 1995 อาหารขยะตอนนี้กำลังรับความสนใจเพิ่มขึ้นในสหรัฐอเมริกา มีข่าวสำคัญมักครอบคลุมเป็นปัญหาน่าสนใจ (บาร์เคลย์ 2011 Nassauer, 2012) กระทรวงเกษตรสหรัฐอเมริกาเป็นประจำเผยแพร่ข้อมูลบนขาดอาหาร (USDA ERS, 2009) ในขณะที่สหรัฐอเมริกาเมืองพอร์ตแลนด์จะเน้นอาหารขยะ รีไซเคิลผ่านซึม (Walker, 2011), อุตสาหกรรมอาหารได้เปิดความคิดริเริ่มเพื่อช่วยลดอาหารขยะที่ต้นทาง (EL, 2011) อย่างไรก็ตาม การประเมินที่ครอบคลุมของผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และเศรษฐกิจในระดับชาติมีการขาด การศึกษาล่าสุดสองนำดูแรกที่ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมขนาดใหญ่อาหารขยะในอเมริกาเหนือเพียงขั้นตอนการกำจัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รายงานจากการดำเนินการโครงการของเสียและทรัพยากร (Chapagain และเจมส์ 2011) เป็นหนึ่งในการประเมินผลระดับประเทศครั้งแรกของผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและเศรษฐกิจของเศษอาหารโดยมุ่งเน้นที่ขยะในครัวเรือน พบว่าผู้ประกอบการในสหราชอาณาจักรเสีย 8,300,000 เมตริกตันของอาหารและเครื่องดื่มในแต่ละปีมีมูลค่าอย่างน้อย $ 18600000000 และมีความรับผิดชอบประมาณ 3% ของก๊าซเรือนกระจกในประเทศสหราชอาณาจักร (GHG).
ในตอนหนึ่งของการวิเคราะห์ที่เก่าแก่ที่สุด เศษอาหารสหรัฐลอย et al, (1997) คาดว่า 27% ของอาหารที่มีได้รับการสูญเสียในปี 1995 เศษอาหารอยู่ในขณะนี้ได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นในสหรัฐกับองค์กรข่าวใหญ่บ่อยครอบคลุมมันเป็นปัญหาที่น่าสนใจ (บาร์เคลย์ 2011; Nassauer, 2012) ความ กรมวิชาการเกษตรสหรัฐประจำการเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับการสูญเสียอาหาร (USDA ERS 2009) ในขณะที่เมืองของสหรัฐเช่นพอร์ตแลนด์จะมุ่งเน้นเกี่ยวกับการรีไซเคิลเศษอาหารผ่านการทำปุ๋ยหมัก (วอล์คเกอร์ 2011) อุตสาหกรรมอาหารได้เปิดตัวความคิดริเริ่มที่จะช่วยลดการสูญเสียอาหารที่แหล่งที่มา (EL 2011) อย่างไรก็ตามการประเมินผลที่ครอบคลุมของผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและเศรษฐกิจในระดับชาติได้รับการขาด สองการศึกษาที่ผ่านมาได้นำมาดูครั้งแรกที่ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมขนาดใหญ่ของเศษอาหารในสหรัฐอเมริกากว่าเพียงแค่ขั้นตอนการกำจัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รายงานจากของเสียและทรัพยากร แผนปฏิบัติการ ( chapagain และเจมส์ , 2011 ) เป็นหนึ่งในการประเมินระดับประเทศครั้งแรกของผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและเศรษฐกิจของเศษอาหาร โดยเน้นไปที่ขยะในครัวเรือน พบว่า ครัวเรือนใน UK ขยะ 8.3 ล้านตันของอาหารและเครื่องดื่มในแต่ละปีมีมูลค่าอย่างน้อย $ 18.6 พันล้านและรับผิดชอบประมาณ 3 % ของก๊าซเรือนกระจก ( GHG ) ใน UK ของมลพิษหนึ่งในการวิเคราะห์ที่เก่าที่สุดของอาหารขยะ แคนเตอร์ et al . ( 1997 ) ประมาณว่า 27% ของอาหารของเมาใน 1995 ขยะอาหารกำลังได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นในสหรัฐอเมริกาที่มีสาขาครอบคลุมข่าวองค์กรบ่อย เป็นปัญหาที่น่าสนใจ ( บาร์เคลย์ , 2011 ; nassauer , 2012 ) เรากรมวิชาการเกษตรอย่างสม่ำเสมอเผยแพร่ข้อมูลในการสูญเสียอาหาร ( USDA ERS , 2009 ) ในขณะที่เราเมืองเช่นเมืองพอร์ตแลนด์จะเน้นอาหารขยะรีไซเคิล ผ่านการหมัก ( Walker , 2011 ) , อุตสาหกรรมอาหารได้ริเริ่มที่จะช่วยลดขยะอาหารในแหล่ง ( El , 2011 ) อย่างไรก็ตาม ครอบคลุมการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมและเศรษฐกิจระดับประเทศได้ขาด สองการศึกษาล่าสุดมีถ่ายก่อนดูขนาดใหญ่ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของขยะอาหารในสหรัฐฯ เกินเพียงการกําจัดเวที