The monuments of the Acropolis have

The monuments of the Acropolis have withstood the ravages of past centuries, both of ancient times and those of the Middle Ages. Until the 17th century, foreign travellers visiting the monuments depicted the classical buildings as being intact. This remained the case until the middle of the same century, when the Propylaia was blown up while being used as a gunpowder store. Thirty years later, the Ottoman occupiers dismantled the neighbouring Temple of Athena Nike to use its materials to strengthen the fortification of the Acropolis. The most fatal year, however, for the Acropolis, was 1687, when many of the building’s architectural members were blown into the air and fell in heaps around the Hill of the Acropolis, caused by a bomb from the Venetian forces. Foreign visitors to the Acropolis would search through the rubble and take fragments of the fallen sculptures as their souvenirs. It was in the 19th century that Lord Elgin removed intact architectural sculptures from the frieze, the metopes and the pediments of the building.

In 1833, the Turkish garrison withdrew from the Acropolis. Immediately after the founding of the Greek State, discussions about the construction of an Acropolis Museum on the Hill of the Acropolis began. In 1863, it was decided that the Museum be constructed on a site to the southeast of the Parthenon and foundations were laid on 30 December 1865.

The building program for the Museum had provided that its height not surpasses the height of the stylobate of the Parthenon. With only 800 square meters of floor space, the building was rapidly shown to be inadequate to accommodate the findings from the large excavations on the Acropolis that began in 1886. A second museum was announced in 1888, the so-called Little Museum. Final changes occurred in 1946-1947 with the second Museum being demolished and the original being sizably extended.

By the 1970s, the Museum could not cope satisfactorily with the large numbers of visitors passing through its doors. The inadequacy of the space frequently caused problems and downgraded the sense that the exhibition of the masterpieces from the Rock sought to achieve.

The Acropolis Museum was firstly conceived by Constantinos Karamanlis in September 1976. He also selected the site, upon which the Museum was finally built, decades later. With his penetrating vision, C. Karamanlis defined the need and established the means for a new Museum equipped with all technical facilities for the conservation of the invaluable Greek artifacts, where eventually the Parthenon sculptures will be reunited.

For these reasons, architectural competitions were conducted in 1976 and 1979, but without success. In 1989, Melina Mercouri, who as Minister of Culture inextricably identified her policies with the claim for the return of the Parthenon Marbles from the British Museum, initiated an international architectural competition. The results of this competition were annulled following the discovery of a large urban settlement on the Makriyianni site dating from Archaic to Early Christian Athens. This discovery now needed to be integrated into the New Museum that was to be built on this site.

In the year 2000, the Organization for the Construction of the New Acropolis Museum announced an invitation to a new tender, which was realized in accord with the Directives of the European Union. It is this Tender that has come to fruition with the awarding of the design tender to Bernard Tschumi with Michael Photiadis and their associates and the completion of construction in 2007.

Today, the new Acropolis Museum has a total area of 25,000 square meters, with exhibition space of over 14,000 square meters, ten times more than that of the old museum on the Hill of the Acropolis. The new Museum offers all the amenities expected in an international museum of the 21st century.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อนุสาวรีย์ของกดส่งมีความทนทาน ravages ของศตวรรษผ่านมา ทั้ง ของโบราณและของยุคกลาง จนถึงศตวรรษที่ 17 นักท่องเที่ยวต่างประเทศเยี่ยมชมอนุสรณ์สถานที่แสดงอาคารคลาสสิกเป็นเหมือนเดิม นี้ยังคงกรณีจนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษเดียวกัน เมื่อ Propylaia ที่มีขั้วในขณะที่กำลังใช้เป็นเก็บดินปืน สามสิบปีต่อมา รื้อถอนผู้ครอบครองออตโตมันเพื่อนวัดของเด็นไนกี้ใช้เป็นวัสดุเพื่อเสริมสร้างระบบป้อมปราการของกดส่ง ปีที่ร้ายแรงที่สุด อย่างไรก็ตาม สำหรับรโพ ได้ 1687 เมื่อสมาชิกสถาปัตยกรรมของอาคารมากมายถูกพัดไปในอากาศ และตกในเซฟสถานเขารโพ เกิดจากการระเบิดจากกองกำลังที่เวเนเชี่ยน นักท่องเที่ยวต่างประเทศให้กดส่งจะค้นหาอิฐ และนำชิ้นส่วนของรูปปั้นลดลงเป็นของที่ระลึก มันในศตวรรษที่ 19 ที่เอลกินพระเอาประติมากรรมสถาปัตยกรรมเหมือนเดิมจาก frieze, metopes และ pediments ของอาคารใน 1833 ต้านตุรกีต้องถอนจากกดส่ง ทันทีหลังจากการก่อตั้งรัฐกรีก การสนทนาเกี่ยวกับการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์รโพที่บนเนินเขาของกดส่งเริ่ม ในวันที่ 1863 มันเป็นการตัดสินใจว่า สร้างพิพิธภัณฑ์บนไซต์ไปตะวันออกเฉียงใต้ของปรินท์ และมีวางรากฐานในปี 1865 30 ธันวาคมโปรแกรมอาคารของพิพิธภัณฑ์ได้โดยที่ความสูงไม่สามารถความสูงของ stylobate ของปรินท์ มีเพียง 800 ตารางเมตรของพื้นที่ อาคารได้อย่างรวดเร็วแสดงจะไม่เพียงพอเพื่อรองรับการค้นพบจากทิศขนาดใหญ่บนรโพที่เริ่มอิศวร พิพิธภัณฑ์ที่สองถูกประกาศใน 1888 พิพิธภัณฑ์เล็ก ๆ เรียกว่า สุดท้ายการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นใน 1946-1947 พิพิธภัณฑ์สองถูกรื้อและต้นฉบับที่มีขยาย sizablyโดยทศวรรษ 1970 พิพิธภัณฑ์อาจจำนวนมากผ่านจำนวนมากของผู้เข้าชมผ่านประตู Inadequacy พื้นที่เกิดปัญหาบ่อย ๆ และลดความรู้สึกที่จัดแสดงผลงานมาสเตอร์พีซทำจากหินที่มีเพื่อให้บรรลุประการแรกนเบดถูกรู้สึก โดย Constantinos Karamanlis ในเดือน 1976 กันยายน นอกจากนี้เขายังเลือกไซต์ ซึ่งพิพิธภัณฑ์สุดท้ายสร้าง แพทย์ วิสัยทัศน์ของเขาผิวหนัง C. Karamanlis จำเป็นต้องกำหนด และสร้างวิธีการใหม่พิพิธภัณฑ์เพียบพร้อมไป ด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกด้านเทคนิคการอนุรักษ์ภาษากรีกวัตถุล้ำค่า ซึ่งในที่สุดประติมากรรมหน้าที่จะทูลFor these reasons, architectural competitions were conducted in 1976 and 1979, but without success. In 1989, Melina Mercouri, who as Minister of Culture inextricably identified her policies with the claim for the return of the Parthenon Marbles from the British Museum, initiated an international architectural competition. The results of this competition were annulled following the discovery of a large urban settlement on the Makriyianni site dating from Archaic to Early Christian Athens. This discovery now needed to be integrated into the New Museum that was to be built on this site.In the year 2000, the Organization for the Construction of the New Acropolis Museum announced an invitation to a new tender, which was realized in accord with the Directives of the European Union. It is this Tender that has come to fruition with the awarding of the design tender to Bernard Tschumi with Michael Photiadis and their associates and the completion of construction in 2007.Today, the new Acropolis Museum has a total area of 25,000 square meters, with exhibition space of over 14,000 square meters, ten times more than that of the old museum on the Hill of the Acropolis. The new Museum offers all the amenities expected in an international museum of the 21st century.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อนุสาวรีย์ของ Acropolis ได้คงตัว ravages ของศตวรรษที่ผ่านมา ทั้งสมัยโบราณและของยุคกลาง จนกระทั่งศตวรรษที่ 17 , นักท่องเที่ยวต่างชาติเยี่ยมชมอนุสาวรีย์ภาพอาคารคลาสสิกที่เป็นเหมือนเดิม นี้ยังคงคดีจนถึงกลางศตวรรษเดียวกัน เมื่อ propylaia ถูกเป่าขึ้นในขณะที่ถูกใช้เป็นที่เก็บดินปืน สามสิบปีต่อมาตุรกี occupiers รื้อวัดใกล้เคียงของอาเธน่า Nike ใช้วัสดุที่จะเสริมสร้างป้อมปราการของเมืองบริวาร ที่ร้ายแรงมากที่สุดปี อย่างไรก็ตาม ใน Acropolis , 1687 , เมื่อสมาชิกหลายคนสถาปัตยกรรมของอาคารถูกพัดไปในอากาศ แล้วตกลงมากองรอบเนินเขาของบริวาร เกิดจากระเบิดจากเวนิส กองกำลังนักท่องเที่ยวต่างชาติใน Acropolis จะค้นหาผ่านเศษหินและใช้ชิ้นส่วนของ Fallen ประติมากรรมของที่ระลึกของพวกเขา มันเป็นในศตวรรษที่ 19 ที่พระ Elgin ลบออกประติมากรรมสถาปัตยกรรมยังคงจากผ้าสักหลาด , metopes และหน้าบันของอาคาร

ใน 1833 , ทหารตุรกีถอนตัวจากเมืองบริวาร ทันทีหลังจากการก่อตั้งรัฐกรีกการอภิปรายเกี่ยวกับการสร้างพิพิธภัณฑ์ Acropolis บนเนินเขาของ Acropolis ได้เริ่มขึ้น ใน 1863 , มันเป็น ตัดสินใจ ที่ พิพิธภัณฑ์ถูกสร้างขึ้นบนเว็บไซต์ไปยังตะวันออกเฉียงใต้ของ Parthenon และพื้นฐานถูกวางลงบน 30 มีนาคม 1865

โปรแกรมสําหรับอาคารพิพิธภัณฑ์มีให้มีความสูงไม่เกินความสูงของ stylobate ของ Parthenon .มีเพียง 800 ตารางเมตรของพื้นที่ชั้น อาคารแสดงอย่างรวดเร็วจะไม่เพียงพอที่จะรองรับผลจากการขุดค้นขนาดใหญ่บน Acropolis ที่เริ่มใน 1886 . พิพิธภัณฑ์ที่สองในปี 1888 , พิพิธภัณฑ์เล็ก ๆน้อย ๆที่เรียกว่า การเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นใน 1946-1947 กับสองพิพิธภัณฑ์ถูกรื้อถอนและต้นฉบับถูก sizably ขยาย

โดยทศวรรษพิพิธภัณฑ์ไม่สามารถรับมือได้ดีกับตัวเลขขนาดใหญ่ของผู้เข้าชมผ่านประตู ความไม่เพียงพอของพื้นที่มักเกิดลดระดับความรู้สึกว่า นิทรรศการผลงานชิ้นเอกจากหินพยายามที่จะบรรลุ

พิพิธภัณฑ์ Acropolis เดิมทีรู้สึกโดย constantinos karamanlis ในเดือนกันยายน 1976 . เขายังเลือกเว็บไซต์ที่พิพิธภัณฑ์ก็สร้าง ทศวรรษที่ผ่านมาในภายหลัง เจาะวิสัยทัศน์ของเขา . . . karamanlis กำหนดความต้องการและสร้างวิธีการใหม่สำหรับพิพิธภัณฑ์อุปกรณ์ทางเทคนิคทั้งหมดเพื่อการอนุรักษ์โบราณวัตถุที่ทรงคุณค่า กรีก ซึ่งในที่สุดวิหารพาร์เธนอนประติมากรรม จะได้เจอ

เหตุผลเหล่านี้ การแข่งขันสถาปัตยกรรม ดำเนินการในปี 1976 และ 1979 ,แต่ไม่สําเร็จ ในปี 1989 เมลิน่า mercouri , ผู้ที่เป็น รมว. วัฒนธรรม ระบุนโยบายของเธอกับ inextricably เรียกร้องการกลับมาของ Parthenon หินอ่อนจาก British Museum , ริเริ่มการแข่งขันทางสถาปัตยกรรมนานาชาติผลลัพธ์ของการแข่งขันนี้ถูกยกเลิกต่อไปนี้การค้นพบของการตั้งถิ่นฐานชุมชนเมืองขนาดใหญ่ใน makriyianni เดทเว็บไซต์จากโบราณถึงช่วงต้นคริสต์เอเธนส์ ค้นพบนี้ตอนนี้ต้องรวมอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่ถูกสร้างขึ้นบนเว็บไซต์นี้ .

ในปี 2000 องค์กรเพื่อสร้างพิพิธภัณฑ์อะโครโปลิสใหม่ประกาศเชิญให้ซื้อใหม่ซึ่งก็สอดคล้องกับแนวทางของสหภาพยุโรป มันเป็นอ่อนโยนที่มีมาบรรลุผลกับการมอบรางวัลการออกแบบอ่อนโยนกับเบอร์นาร์ด ชูมิ กับ ไมเคิล photiadis และสมาคมของตน และสร้างเสร็จในปี 2007

วันนี้พิพิธภัณฑ์อะโครโปลิสใหม่มีพื้นที่ทั้งหมด 25 , 000 ตารางเมตร มีพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการกว่า 14 , 000 ตารางเมตรมากขึ้นกว่าที่ของพิพิธภัณฑ์เก่าบนเนินเขาของ Acropolis สิบครั้ง พิพิธภัณฑ์ใหม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหมดที่คาดว่าในพิพิธภัณฑ์แห่งศตวรรษที่ 21