RESULTS AND DISCUSSIONEstablishment

RESULTS AND DISCUSSION
Establishment of Thin-layer Drying Equations
and Effective Diffusion Coefficient
The empirical models developed from experimental data
at different drying temperatures and initial moisture contents
are shown in Table 1. The best empirical model
describing the thin-layer drying characteristics was chosen
as the one with the highest correlation coefficient (r2) value
and the lowest MRS value. Table 1 shows that the r2 value
varied between 0.926 and 0.999 while the MRS value varied
between 0.002 and 0.005. The logarithmic function was in
good agreement with experimental results as compared to
the other empirical models. To validate the logarithmic
model, the predicted and observed data under the condition
of one-direction air flow and constant drying temperature
of 100
C for crumb rubber at an initial moisture
content of 45.0% dry basis is presented in Fig. 5. This
shows that the simulated results were in good agreement
to the experimental results.
Such substituting of diffusion models into the analytical
solution of thin-layer drying equations of Eq. (2) and the
effective moisture diffusion coefficient (D) was calculated
using nonlinear regression analysis. The following effective
diffusion coefficients equation can be written as:
For infinite slab:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลและการอภิปรายของสมการการอบแห้งชั้นบางและค่าสัมประสิทธิ์การกระจายประสิทธิภาพรุ่นเชิงประจักษ์ที่พัฒนาจากข้อมูลที่ทดลองที่อุณหภูมิอบแห้งที่แตกต่างกันและหาความชื้นเริ่มต้นจะแสดงในตารางที่ 1 รูปแบบเชิงประจักษ์ดีที่สุดอธิบายลักษณะการอบแห้งชั้นบางถูกเลือกเป็นหนึ่งที่มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r2) สูงสุดและค่าต่ำสุดของ MRS ตารางที่ 1 แสดงว่าค่า r2แตกต่างกันระหว่าง 0.926 และ 0.999 ในขณะที่ค่า MRS ที่แตกต่างกันระหว่าง 0.002 และ 0.005 ฟังก์ชันลอการิทึมเป็นในข้อตกลงที่ดีกับผลการทดลองเป็น compared ไปเชิงประจักษ์รุ่นอื่น ๆ การตรวจสอบการลอการิทึมรูปแบบ ทำนาย และสังเกตข้อมูลภายใต้เงื่อนไขการไหลของอากาศทิศทางเดียวและแห้งอุณหภูมิคง100 c เศษยางที่มีความชื้นเริ่มต้นการนำเสนอเนื้อหาของพื้นฐานแห้ง 45.0% ในรูปที่ 5 นี้แสดงว่าผลการจำลองในข้อตกลงที่ดีการผลการทดลองดังกล่าวแทนรุ่นกระจายลงในตัววิเคราะห์การแก้ปัญหาของสมการการอบแห้งชั้นบางของ Eq. (2) และคำนวณค่าสัมประสิทธิ์การแพร่ความชื้นที่มีประสิทธิภาพ (D)ใช้การวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้น มีประสิทธิภาพต่อไปสามารถเขียนสมการสัมประสิทธิ์การกระจายเป็น:สำหรับพื้นอนันต์:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลการอภิปรายและการจัดตั้งบางชั้นสมการอบแห้งและค่าสัมประสิทธิ์การแพร่ที่มีประสิทธิภาพรุ่นที่พัฒนามาจากการทดลองการทดลองที่อุณหภูมิแตกต่างกันและการอบแห้งความชื้นเริ่มต้นที่แสดงในตารางที่1 รูปแบบการทดลองที่ดีที่สุดอธิบายลักษณะการอบแห้งชั้นบางๆ ที่ได้รับเลือกเป็นหนึ่งที่มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์สูงสุด (r2) มูลค่าและความคุ้มค่าMRS ที่ต่ำที่สุด ตารางที่ 1 แสดงให้เห็นว่าค่า r2 แตกต่างกันระหว่าง 0.926 และ 0.999 ในขณะที่มูลค่า MRS ต่างระหว่าง 0.002 และ 0.005 ฟังก์ชั่นลอการิทึมอยู่ในข้อตกลงที่ดีกับผลการทดลองเมื่อเทียบกับรุ่นอื่นๆ เชิงประจักษ์ เพื่อตรวจสอบลอการิทึมรุ่นที่คาดการณ์และการสังเกตข้อมูลภายใต้เงื่อนไขของการไหลของอากาศหนึ่งทิศทางและอุณหภูมิการอบแห้งคงที่100 องศาเซลเซียสสำหรับเศษยางที่ความชื้นเริ่มต้นเนื้อหาของ45.0% มาตรฐานแห้งจะนำเสนอในรูป 5 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าผลการจำลองอยู่ในข้อตกลงที่ดีกับผลการทดลอง. ทดแทนดังกล่าวของรูปแบบการแพร่กระจายเข้ามาในการวิเคราะห์แก้ปัญหาของสมการอบแห้งบางชั้นของสมการ (2) และค่าสัมประสิทธิ์การแพร่ความชื้นที่มีประสิทธิภาพ(D) ที่คำนวณโดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้น มีประสิทธิภาพต่อไปนี้การแพร่กระจายสมสัมประสิทธิ์สามารถเขียนเป็น: สำหรับแผ่นที่ไม่มีที่สิ้นสุด: