Rice (Oryza sativa L.) is the world

Rice (Oryza sativa L.) is the world’s most important staple food for more than two billion people in Asia and hundreds of millions in Africa and Latin America (Ladha et al., 1997). Within Southeast Asia, rice provides about 60% of the human food consumption.
About 55% of the Asian rice is produced in irrigated areas, whichaccounts for about 75% of Asia’s total rice production with an estimated 2.2 billion Asian rice farmers and consumers depending upon the sustainable productivity of the irrigated lowland rice
ecosystem for their food supply (Buresh et al., 2005).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ข้าว (Oryza ซา L.) เป็นอาหารหลักสำคัญที่สุดในโลกกว่าสองพันล้านคนในเอเชียและหลายร้อยล้านในแอฟริกาและละติน (Ladha และ al., 1997) ข้าวช่วยให้ประมาณ 60% ของปริมาณการใช้อาหารสัตว์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 55% ของข้าวเอเชียผลิตในพื้นที่ยาม whichaccounts สำหรับประมาณ 75% ของการผลิตข้าวรวมในเอเชียมีประมาณ 2.2 ล้านเอเชียข้าวเกษตรกรและผู้บริโภคขึ้นอยู่กับผลผลิตที่ยั่งยืนของราบยามข้าวระบบนิเวศการจัดหาอาหาร (Buresh et al., 2005)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้าว (Oryza sativa L. ) เป็นอาหารหลักที่สำคัญที่สุดของโลกมานานกว่าสองพันล้านคนในเอเชียและหลายร้อยล้านในแอฟริกาและละตินอเมริกา (Ladha et al., 1997) ภายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ข้าวมีประมาณ 60% ของการบริโภคอาหารของมนุษย์.
เกี่ยวกับ 55% ของข้าวเอเชียที่ผลิตในพื้นที่ชลประทาน whichaccounts ประมาณ 75% ของการผลิตข้าวทั้งหมดของเอเชียที่มีประมาณ 2.2 พันเกษตรกรผู้ปลูกข้าวในเอเชียและผู้บริโภคขึ้นอยู่กับ การผลิตที่ยั่งยืนของข้าวที่ลุ่มชลประทาน
ระบบนิเวศสำหรับการจัดหาอาหารของพวกเขา (Buresh et al., 2005)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ข้าว ( Oryza sativa L . ) เป็นอาหารหลักของโลกที่สำคัญที่สุดมากกว่า 2 พันล้านคนในเอเชีย และหลายร้อยล้านในแอฟริกาและละตินอเมริกา ( ลัดฮา et al . , 1997 ) ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ข้าวมีประมาณ 60% ของการบริโภคอาหารของมนุษย์ .
ประมาณ 55% ของข้าวเอเชีย ผลิตการเกษตรในเขตชลประทาน พื้นที่whichaccounts ประมาณ 75% ของการผลิตข้าวเอเชียทั้งหมดมีประมาณ 2.2 พันล้านเอเชียข้าวเกษตรกรและผู้บริโภคขึ้นอยู่กับผลผลิตที่ยั่งยืนของข้าวนาสวนชลประทาน
ระบบนิเวศอาหารของพวกเขา ( buresh et al . , 2005 ) .