1. Avoid detail in high-level DFDs

1. Avoid detail in high-level DFDs (i.e., in levels 0 and 1). Where appropriate, combine activities that are performed at the same place, at the same time, or that are logically related.

2. As a general rule, each logical DFD should contain between five and seven processing bubbles. This guideline helps keep things simple, and again helps you avoid showing too much detail in high-level DFDs.


3. Different data flows should have different names. This avoids confusion about what data are flowing where.

4. Unless they are outside the system or used for archiving, all data stores should have data flows both into them and out of them. Thus, an internal file symbol that lacks both of these data flow lines is usually in error.


5. Even if a file is temporary, it is usually desirable to include it in a DFD.

6. Classify most of the final recipients of system information as external entities.


7. Classify all personnel or departments that process the data of the current system as internal entities.

8. Display only normal processing routines in high-level DFDs. Avoid showing error routines or similar exception tasks in them.


9. Where several system entities perform the same task, show only one to represent them all. This rule also applies when system personnel perform the same task at different locations of the organization—for example, at different plants.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. หลีกเลี่ยงรายละเอียดใน DFDs ระดับสูง (เช่น ในระดับ 0 และ 1) เหมาะสม รวมกิจกรรมที่จะดำเนินการในสถานที่เดียวกัน พร้อมกัน หรือที่เกี่ยวข้องทางตรรกะ

2 เป็นกฎทั่วไป DFD ทางตรรกะแต่ละควรประกอบด้วยระหว่างฟองประมวลผลห้า และเจ็ด ผลงานนี้ช่วยให้สิ่งที่ง่าย และอีกครั้ง ช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงการแสดงรายละเอียดมากเกินไปใน DFDs สูง


3. กระแสข้อมูลต่าง ๆ ควรมีชื่อต่างกัน นี้เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนเกี่ยวกับข้อมูลได้ไหลผ่านที่ไหน

4 ยกเว้นว่าพวกเขาอยู่นอกระบบ หรือใช้สำหรับการเก็บถาวร ร้านค้าข้อมูลทั้งหมดควรมีข้อมูลไหล เข้าไป และ จากนั้น เป็นสัญลักษณ์ภายในแฟ้มที่ไม่มีเส้นกระแสข้อมูลเหล่านี้ทั้งสองจึงมักจะในข้อผิดพลาด


5 แม้ว่าแฟ้มชั่วคราว จึงมักจะต้องการรวมไว้ใน DFD

6 จัดประเภทของผู้รับสุดท้ายของระบบข้อมูลเป็นเอนทิตีภายนอก


7 จัดประเภทบุคลากรหรือแผนกที่ประมวลผลข้อมูลของระบบปัจจุบันเป็นภายในเอนทิตีทั้งหมด

8 แสดงเฉพาะคำสั่งประมวลผลปกติในระดับสูง DFDs. หลีกเลี่ยงการแสดงคำสั่งผิดพลาดหรือข้อยกเว้นงานใน


9 ซึ่งเอนทิตีระบบต่าง ๆ ทำงานเดียวกัน แสดงเฉพาะหนึ่งถึงพวกเขาทั้งหมด กฎนี้ใช้เมื่อระบบบุคลากรดำเนินงานเดียวกันที่ตำแหน่งต่าง ๆ ขององค์กรซึ่งตัวอย่าง ที่ต้นไม้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . หลีกเลี่ยงรายละเอียดในระดับสูง dfds ( คือในระดับ 0 และ 1 ) ที่เหมาะสม รวม กิจกรรมต่างๆที่ดำเนินการในสถานที่เดียวกัน เวลาเดียวกัน หรือที่เป็นตรรกะที่เกี่ยวข้อง .

2 ในฐานะที่เป็นกฎทั่วไป , แต่ละตรรกะ DFD ควรประกอบด้วยระหว่างห้าและเจ็ดฟอง การประมวลผล แนวทางนี้จะช่วยให้สิ่งที่ง่ายและอีกครั้งจะช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงการแสดงรายละเอียดมากเกินไปในระดับสูง dfds

.3 . ข้อมูลที่แตกต่างกันไหลน่าจะชื่อที่แตกต่างกัน นี้หลีกเลี่ยงความสับสนเกี่ยวกับสิ่งที่ข้อมูลจะไหลที่ .

4 . เว้นแต่พวกนอกระบบ หรือ ใช้สำหรับการจัดเก็บข้อมูลร้านค้าทั้งหมดควรจะไหลข้อมูลทั้งเข้าและออกของพวกเขา ซึ่งภายในแฟ้มสัญลักษณ์ที่ขาดทั้งเส้นการไหลของข้อมูลเหล่านี้มักจะผิดพลาด


5 ถ้าไฟล์เป็นแบบชั่วคราวมันมักจะพึงปรารถนาที่จะรวมไว้ใน DFD

6 แบ่งประเภทมากที่สุดของผู้รับสุดท้ายของระบบสารสนเทศหน่วยงานภายนอก


7 จัดบุคลากรหรือหน่วยงานที่ประมวลผลข้อมูลของระบบปัจจุบันเป็นหน่วยงานภายใน

8 แสดงเฉพาะในการประมวลผลระดับสูง dfds กิจวัตรปกติ . หลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดหรือข้อยกเว้นแสดงการปฏิบัติงานที่คล้ายกันในนั้น


9ที่หลายหน่วยงานระบบปฏิบัติงานเดียวกัน แสดงเพียงหนึ่งเดียวที่จะเป็นตัวแทนของพวกเขาทั้งหมด กฎนี้ยังใช้เมื่อระบบบุคลากร ปฏิบัติงานเหมือนกันในจุดต่างๆ ขององค์กร ตัวอย่างเช่น ในพืชที่แตกต่างกัน .