Arguably, the term “Learning Organi

Arguably, the term “Learning Organisation” (LO) was coined in the 1970’s, in the organisational learning context, by Chris Argyris. Certainly it has been around for many years. But it achieved new heights of popularity after the publication of Peter Senge’s book “The Fifth Discipline – the Art and Practice of the Learning Organisation” . Now every respectable Government Agency and major company feels obliged to call themselves a LO.
A review of the academic literature and organisation documents show many different concepts being described. Indeed, it seems that some organisations claiming to be a LO have no clear idea of what they mean by the concept. This paper seeks to go behind the confusion to see whether there is still value for serious practitioners to continue using this concept, or whether it is now such a hackneyed phrase that more precise concepts are desirable.
The literature relating to the LO is vast and it is beyond the scope of a conference presentation to give a comprehensive literature review. Instead, the paper gives an overview of the broad groups using the term and summarises their similarities and differences. It then reviews the key concepts in Senge’s work in the light of this cacophony.
The paper concludes that the diversity of definitions render the term “Learning Organisation” virtually meaningless, unless it is accompanied by a specific definition. The paper also concludes that the central tenet of Senge’s work, which played a major role in popularising the concept, has been largely overlooked by the many organisations claiming this proud title “A Learning Organisation”. It is argued that Senge’s contribution to the literature in this field, the centrality of systems thinking to effective organisation learning remains a little understood, but critical insight.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ว่า คำว่า "การเรียนรู้องค์กร" (LO) เป็นจังหวะ 115 ในบริบท organisational เรียน โดย Chris Argyris แน่นอนมันได้รับรอบหลายปี แต่มันทำได้สูงใหม่ของความนิยมหลังจากประกาศของปีเตอร์ Senge จอง "ที่ห้าวินัย–ที่ศิลปะและการปฏิบัติของที่เรียนองค์กร" ตอนนี้ ทุกอย่างหน่วยงานราชการและบริษัทใหญ่รู้สึกหน้าที่เรียกตัวเองแบบหล่อ จากการทบทวนวรรณกรรมทางวิชาการและองค์กรเอกสารแสดงแนวคิดต่าง ๆ มากมายที่อธิบายถึง แน่นอน มันดูเหมือนว่า บางองค์กรที่อ้างว่า เป็น การหล่อมีความคิดชัดเจนของการอธิบายความหมายตามแนวคิด กระดาษนี้พยายามไปหลังสับสนเพื่อดูว่า ยังมีค่าสำหรับผู้ที่จริงจังต้องใช้แนวคิดนี้ หรือไม่ว่าจะตอนนี้เช่นที่ hackneyed phrase ที่ชัดเจนยิ่งขึ้น แนวความคิดจะต้อง วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับหล่อมีมากมาย และในขอบเขตของการประชุมนำเสนอให้มีการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็น แทน กระดาษให้ภาพรวมของกลุ่มอย่างกว้าง ๆ โดยใช้คำ และ summarises ความเหมือนและความแตกต่างของพวกเขา แล้วรีวิวจากแนวคิดหลักในการทำงานของ Senge นี้นี้เสียงขรมกระดาษสรุปที่ความหลากหลายของข้อกำหนดแสดงคำว่า "องค์กรเรียนรู้" แทบไม่ เว้นจากคำนิยามเฉพาะ กระดาษสรุปว่า หลักกลางงานของ Senge การเล่นบทบาทสำคัญในแนวคิด popularising ได้รับส่วนใหญ่มองข้าม โดยองค์กรต่าง ๆ ที่อ้างเรื่องความภูมิใจนี้ "องค์กรเรียนรู้ A" มันจะโต้เถียงของ Senge ที่ส่วนเอกสารประกอบการในฟิลด์นี้ เอกภาพของระบบการคิดเพื่อองค์กรประสิทธิภาพการเรียนรู้ยังคงความเข้าใจเล็กน้อยเข้าใจ แต่สำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เนื้อหาคำว่า "การเรียนรู้องค์การ" (LO) ได้รับการประกาศเกียรติคุณในปี 1970 ในบริบทการเรียนรู้ขององค์กรโดยคริส Argyris แน่นอนมันได้รับรอบเป็นเวลาหลายปี แต่ก็ประสบความสำเร็จสูงใหม่ของความนิยมหลังจากการตีพิมพ์หนังสือของปีเตอร์ Senge "ห้าวินัย - ศิลปะและการปฏิบัติงานขององค์การการเรียนรู้" ตอนนี้ทุกหน่วยงานรัฐบาลและ บริษัท ที่มีเกียรติที่สำคัญรู้สึกว่าหน้าที่ที่จะเรียกตัวเองว่า LO.
ทบทวนวรรณกรรมและเอกสารทางวิชาการองค์กรแสดงให้เห็นแนวความคิดที่แตกต่างกันจะถูกอธิบาย อันที่จริงมันก็ดูเหมือนว่าบางองค์กรที่อ้างว่าเป็น LO ไม่มีความคิดที่ชัดเจนของสิ่งที่พวกเขาหมายถึงแนวคิด บทความนี้พยายามที่จะไปหลังความสับสนเพื่อดูว่ายังมีค่าสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่จะดำเนินการอย่างจริงจังโดยใช้แนวคิดนี้หรือไม่ว่าจะอยู่ในขณะนี้เช่นวลีที่ใช้อยู่เสมอว่าแนวคิดที่แม่นยำมากขึ้นเป็นที่พึงประสงค์.
วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับการ LO มีมากมายและมัน อยู่นอกเหนือขอบเขตของงานนำเสนอการประชุมที่จะให้ทบทวนวรรณกรรมที่ครอบคลุม แต่กระดาษจะช่วยให้ภาพรวมของกลุ่มในวงกว้างโดยใช้ระยะและสรุปความเหมือนและความแตกต่างของพวกเขา จากนั้นความคิดเห็นแนวคิดหลักในการทำงานของ Senge ในแง่ของเสียงขรมนี้.
กระดาษสรุปว่ามีความหลากหลายของคำนิยามทำให้คำว่า "การเรียนรู้องค์การ" แทบไม่มีความหมายนอกจากจะมาพร้อมกับความหมายที่เฉพาะเจาะจง กระดาษยังสรุปว่าหัวใจหลักของการทำงาน Senge ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการที่นิยมชมชอบแนวคิดที่ได้รับการมองข้ามโดยส่วนใหญ่หลาย ๆ องค์กรที่อ้างว่าชื่อเรื่องนี้ภูมิใจ "การเรียนรู้องค์การ" มันเป็นที่ถกเถียงกันว่าผลงานของ Senge วรรณกรรมในสาขานี้เป็นศูนย์กลางของระบบการคิดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพขององค์กรเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ยังคงเข้าใจ แต่ความเข้าใจที่สำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างคำว่า " องค์กรการเรียนรู้ ( LO ) ตั้งขึ้นในปี 1970 ในบริบทการเรียนรู้องค์กร โดยคริส กีริส . แน่นอนมันได้รับรอบหลายปี แต่มันบรรลุความสูงใหม่ของความนิยมหลังจากสิ่งพิมพ์ของหนังสือ“วินัย 5 ประการสำหรับศิลปะและการปฏิบัติขององค์กรการเรียนรู้ " ปีเตอร์ เซงเก .ตอนนี้ บริษัท น่าเลื่อมใสทุกหน่วยงานหลักและรู้สึกต้องเรียกตัวเองว่าแท้จริง .
การทบทวนวรรณกรรมเอกสารทางวิชาการและองค์กรแสดงแนวคิดที่แตกต่างกันมากมายที่จะอธิบาย แท้จริงมันดูเหมือนว่ามีบางองค์กรที่อ้างตัวว่าเป็น โล ไม่มีความคิดที่ชัดเจนของสิ่งที่พวกเขาหมายถึงแนวความคิดบทความนี้มุ่งที่จะไปอยู่เบื้องหลังความสับสน เพื่อดูว่ายังมีคุณค่าสำหรับการปฏิบัติอย่างจริงจังที่จะยังคงใช้แนวคิดนี้ หรือ ว่ามันเป็นคำที่ธรรมดาเช่นแนวคิดแม่นกว่าที่พึงประสงค์
วรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับโลมากมายและมันอยู่นอกเหนือขอบเขตของการประชุมเสนอให้ทบทวนอย่างละเอียด แทนกระดาษที่ให้ภาพรวมของกลุ่มกว้าง โดยใช้ระยะเวลาและ summarises ความคล้ายคลึงและความแตกต่างของพวกเขา . แล้ววิจารณ์แนวคิดหลักในการทำงานของเซงกีในแสงของเสียงหนวกหูนี้ .
กระดาษพบว่า ความหลากหลายของคำจำกัดความให้คำว่า " องค์กร " เรียนแทบไม่มีความหมาย ถ้ามันมาพร้อมกับความละเอียดที่เฉพาะเจาะจงกระดาษยังสรุปได้ว่าทฤษฎีของเซงกี กลางงาน ซึ่งมีบทบาทใน popularising แนวคิดที่ถูกมองข้ามไป โดยหลายองค์กรที่อ้างว่าชื่อ " การเรียนรู้ในองค์กร " มันเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเซงเก้สร้างวรรณกรรมในฟิลด์นี้ความสำคัญของการคิดเชิงระบบเพื่อการเรียนรู้ องค์กรที่มีประสิทธิภาพยังคงเป็นเล็ก ๆน้อย ๆเข้าใจ แต่ความเข้าใจที่สำคัญ