Two Travellers, walking in the noon

Two Travellers, walking in the noonday sun, sought the shade of a widespreading tree to rest. As they lay looking up among the pleasant leaves, they saw that it was a Plane Tree.

"How useless is the Plane!" said one of them. "It bears no fruit whatever, and only serves to litter the ground with leaves."

"Ungrateful creatures!" said a voice from the Plane Tree. "You lie here in my cooling shade, and yet you say I am useless! Thus ungratefully, O Jupiter, do men receive their blessings!"

Our best blessings are often the least appreciated.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สองนักท่องเที่ยวเดินในดวงอาทิตย์เที่ยงขอร่มเงาของต้นไม้ widespreading ในส่วนที่เหลือ ขณะที่พวกเขานอนมองขึ้นไปในหมู่ใบที่น่าพอใจที่พวกเขาเห็นว่ามันเป็นต้นไม้เครื่องบิน. "วิธีการที่ไร้ประโยชน์เป็นเครื่องบิน!" กล่าวว่าหนึ่งในพวกเขา "มันหมีผลไม้สิ่งที่ไม่และเพียงทำหน้าที่เพื่อครอกพื้นดินที่มีใบ." "สิ่งมีชีวิตที่เนรคุณ!" เสียงจากต้นไม้เครื่องบินกล่าวว่า "คุณอยู่ที่นี่ในที่ร่มระบายความร้อนของฉันและยังคุณบอกว่าผมไร้ประโยชน์! ดังนั้น ungratefully โอพฤหัสบดีผู้ชายได้รับพรของพวกเขา" พรดีที่สุดของเรามักจะชื่นชมน้อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สองนักท่องเที่ยวเดินในเที่ยงวันอาทิตย์ หาร่มเงาของต้นไม้ 05 เพื่อพักผ่อน เขาวางดูในใบที่ถูกใจ พวกเขาเห็นว่ามันเป็นเครื่องบินต้น

" ว่าไม่มีประโยชน์ เป็นเครื่องบิน ! กล่าวว่าหนึ่งในพวกเขา . " มันไม่มีผลอะไร และเพียงทำหน้าที่เพื่อทำให้พื้นดินที่มีใบไม้ "

" เนรคุณ " สิ่งมีชีวิต ! บอกว่าเสียงจากต้นไม้เครื่องบิน " . เธอนอนอยู่ในร่มเงาของฉัน ,แต่คุณบอกว่าฉันไร้ประโยชน์ ! ดังนั้น ungratefully โอ ดาวพฤหัสบดี ทำให้มนุษย์ได้รับพรของพวกเขา ! "

พรที่ดีที่สุดของเรามักจะมีอย่างน้อยที่นิยม