He said it very casually, but he wa

He said it very casually, but he was actually very serious, even more serious than he was in the first time he saw his biological father.

Luo Luo opened up her eyes wide, looked at him for a while, suddenly recalled something, laughed and said, “Ah, it’s you, long time no see.”

Little girl’s laugh was very cute.

But Zhuang Huan Yu sensed hate in the speech.

He rather she didn’t remember who he was. Unlike now, when she needed to think for a while to remember who he was.

Who I am? I am Zhuang Huan Yu.

Anyone who had seen me cannot forget who I am.

How could you forget me?

Why did you have to pretend like you have forgotten about me?

Were you joking, or fooling with me?

Inside Zhuang Huan Yu’s heart, there was huge waves of emotions, but he looked extremely calm.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาบอกว่า มันมากแบบสบาย ๆ แต่เขาก็จริงจัง จริงจังยิ่งกว่าเขาในครั้งแรกที่เขาเห็นบิดาของเขาLuo Luo เปิดดวงตาของเธอมองไปที่เขากว้าง ในขณะ ก็เรียกสิ่งที่ หัวเราะ และกล่าว ว่า "Ah คุณ นานดูไม่"สาวน้อยหัวเราะก็น่ารักมากแต่ Huan Yu กวางรู้สึกเกลียดในคำพูดเขาแต่ เธอไม่ได้จำว่า เขาเป็นใคร ซึ่งแตกต่างจากตอนนี้ เมื่อเธอต้องคิดว่า ในขณะที่เขาจำใคร ผมจ้วง Huan Yuทุกคนที่ได้เห็นฉันไม่ลืมที่จะวิธีที่คุณอาจลืมฉันคุณต้องทำเหมือนคุณลืมเกี่ยวกับฉันทำไมได้คุณกำลังล้อเล่น หรือหลอกลวงกับฉันภายในหัวใจกวางหวน Yu มีคลื่นของอารมณ์ แต่เขาดูสงบมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาบอกว่ามันมากลวก แต่เขาเป็นจริงอย่างมากแม้จะรุนแรงมากขึ้นกว่าเขาในครั้งแรกที่เขาเห็นพ่อของเขา. Luo Luo เปิดตาของเธอกว้างมองเขาในขณะที่ก็จำได้ว่าบางสิ่งบางอย่างหัวเราะและ กล่าวว่า "โอ้ว่าเป็นคุณเป็นเวลานานไม่เห็น." เสียงหัวเราะของสาวน้อยน่ารักมาก. แต่จ้วง Huan Yu รู้สึกเกลียดชังในคำพูด. เขาค่อนข้างเธอจำไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร ซึ่งแตกต่างจากตอนนี้เมื่อเธอต้องการที่จะคิดว่าในขณะที่ต้องจำไว้ว่าเขาเป็นใครก. ฉันเป็นใคร? ผมจ้วง Huan Yu. ทุกคนที่ได้เห็นฉันไม่สามารถลืมว่าฉันเป็นใคร. วิธีที่คุณสามารถลืมฉันหรือไม่ทำไมคุณต้องทำเป็นเหมือนคุณลืมเกี่ยวกับฉันหรือไม่ถูกที่คุณล้อเล่นหรือหลอกลวงกับผมได้ไหมหัวใจภายในจ้วง Huan อยู่ดี มีคลื่นขนาดใหญ่ของอารมณ์ แต่เขาดูสงบมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาบอกว่ามันมากนะ แต่มันจริงที่ร้ายแรงมาก ร้ายแรงยิ่งกว่าเขาเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นพ่อแท้ๆของเขาหลัวหลัวเปิดตาของเธอกว้าง มองเขาสักพัก อยู่ๆก็นึกถึงอะไรบางอย่าง หัวเราะและกล่าวว่า " นี่คุณ ไม่เจอกันนานเลยนะ "เด็กหัวเราะน่ารักมากแต่ซวงหวน ยูรู้สึกเกลียดในการพูดเขา แต่เธอไม่ได้จำได้ว่าเขาเป็นใคร ซึ่งแตกต่างจากตอนนี้ เมื่อเธอต้องการที่จะคิดสักพัก เพื่อให้จำได้ว่าเขาเป็นใครฉันเป็นใคร ? ผมจ้วงเฮือน ยูใครที่ได้เห็นฉัน ไม่อาจลืมว่าฉันเป็นใคร .เธอลืมฉันได้ยังไงทำไมคุณต้องทำเหมือนคุณลืมเกี่ยวกับฉันคุณล้อเล่นหรือแกล้งฉันเหรอภายในหัวใจของซวงหวน ยู มีคลื่นขนาดใหญ่ของอารมณ์ แต่เขาดูแสนสงบ