Su Luo lifted her eyes up and looke

Su Luo lifted her eyes up and looked at them. She then put down her brush and got up.

Su Zian’s complexion in a split second became unsightly. His cold gaze swept past Su Wan in a quick glance. He turned his head toward Su Luo, frowned, and then opened his mouth to speak. “These last few days, you have remained here, never leaving once?”

Su Luo’s expression was composed. Without any indignation or heat she faced her father and with a rather puzzled expression said. “Daddy, wasn’t it you who commanded that this daughter was forbidden to go out? How could this daughter go anywhere?”’

Such a simple sentence, but it caused Su Zian to choke until his complexion changed.

This daughter’s words were ordinary, but why did they feel as sharp as a sword? Moreover, the sentence struck at the most crucial points, cutting people off until they had nothing left to say?

Su Zian felt somewhat awkward.

Right now, Su Wan had landed in a quandary.

Privately in Su Wan’s heart, she had believed Liu Ruohua because Liu Ruohua had no reason to deceive her. Furthermore, Liu Ruohua previously had not known that Su Luo had escaped from her forced confinement. Therefore, Liu Ruohua’s words had a certain amount of authenticity.

However, in actuality, Su Wan had no choice but to suspect that the reason she couldn’t find Su Luo in her courtyard before was because Su Luo and Liu Ruohua had arranged to set her up. They had made her jump into a trap.

Currently, Su Wan’s expression fluctuated indeterminately. It was suddenly bright then dark for a while, it was as if she was unable to make a firm resolution on her feelings.

Su Zian originally had thought that this daughter would say something and save him from embarrassment. However, he had never thought that Su Wan would be so useless. He lightly coughed and deliberately frowned. While staring at Su Luo,he said, “You truly have never left this place?”

“These past days, daughter has continuously copied the sacred scriptures. I have spent countless hours meticulously copying every page. Granted, even if I could go out, this daughter wouldn’t have the time to.” Su Luo said this very innocently, her dark pair of eyes were like limpid, watery mist. She looked at her cheap old man with an expression of having been wronged.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Su ลูดวงตาของเธอ และพวกเขา เธอวางลงแปรงของเธอ แล้วได้ค่าSu Zian ผิวในแยกที่สองกลายเป็นน่าเกลียด เย็นสายตาของเขากวาดผ่าน Su Wan ในดู เขาหันหัวไปทางลู Su, frowned และจากนั้น เปิดปากของเขาจะพูด "วันนี้ไม่กี่ครั้งสุดท้าย คุณยังคงอยู่ที่นี่ ไม่เคยทิ้งกัน"Su ลูนิพจน์ถูกประกอบด้วย โดย ไม่มีไม่พอใจหรือความร้อนที่เธอต้องเผชิญกับพ่อของเธอ และ กับนิพจน์ทั้งพิศวงทั้งค่อนข้างมหัศจรรย์กล่าว "พ่อ ไม่มันที่สั่งว่า ลูกนี้ถูกห้ามออกไป วิธีสามารถลูกสาวนี้ไปไหน " 'ดังกล่าวเป็นประโยคแบบง่าย ๆ แต่มันเกิดจาก Su Zian หายใจติดขัดจนกว่าผิวของเขาเปลี่ยนคำลูกสาวนี้เป็นธรรมดา แต่ทำไมพวกเขาไม่ได้รู้สึกเป็นคมเป็นดาบ นอกจากนี้ ประโยคที่หลงจุดสำคัญที่สุด ตัดคนจนกว่าพวกเขาจะพูดอะไร ๆSu Zian รู้สึกค่อนข้างอึดอัดแล้ว Su Wan มีที่ดินในความไม่แน่ใจเอกชนใน Su Wan เธอได้เชื่อ Liu Ruohua เพราะ Liu Ruohua มีเหตุผลที่จะหลอก นอกจากนี้ Liu Ruohua ก่อนหน้านี้ไม่เคยทราบว่า Su ลูหนีไปจากเธอกักบังคับ ดังนั้น Liu Ruohua คำมีจำนวนของแท้อย่างไรก็ตาม ใน Su Wan มีไม่มีทางเลือกแต่การสงสัยว่า เหตุผลที่เธอไม่สามารถหา Su ลูลานเธอก่อนเป็น เพราะลู Su และ Liu Ruohua ได้จัดตั้งของเธอ พวกเขาได้ทำเธอกระโดดลงไปในกับดักในปัจจุบัน Su Wan นิพจน์ผันผวน indeterminately มันก็สว่างทันทีนั้นมืดชั่วขณะ ว่า เธอไม่สามารถให้ความละเอียดแน่นในความรู้สึกของเธอSu Zian เดิมมีความคิดว่า ลูกสาวนี้จะพูดอะไรบางอย่าง และบันทึกเขาจากความลำบาก อย่างไรก็ตาม เขามีไม่เคยคิดว่า Su Wan จะไร้ประโยชน์ดังนั้น เขาไอเบา ๆ และเจตนา frowned ขณะจ้องลู Su เขากล่าวว่า "คุณอย่างแท้จริงได้ไม่นี่""วันนี้มา ลูกสาวได้อย่างต่อเนื่องคัดลอกพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ ฉันได้ใช้เวลานับไม่ถ้วนอย่างพิถีพิถันคัดลอกทุกหน้า ให้ แม้ว่าฉันจะไปหา ลูกสาวนี้คงไม่มีเวลา" Su ลูกล่าวว่า นี้มาก innocently คู่ของเธอเข้มของดวงตาได้เช่นหมอกเชิญ แฉะ เธอมองไปที่คนเก่าของเธอราคาประหยัด ด้วยการแสดงออกของไม่ได้ท่าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซู Luo เงยหน้าขึ้นเธอขึ้นและมองไปที่พวกเขา จากนั้นเธอก็ใส่ลงแปรงของเธอและลุกขึ้น. ผิวซูเซียนในแยกที่สองกลายเป็นที่ไม่น่าดู สายตาของเขากวาดเย็นที่ผ่านมาซูวานอย่างรวดเร็ว เขาหันหัวของเขาที่มีต่อซู Luo, ขมวดคิ้วแล้วอ้าปากจะพูด "ไม่กี่วันที่ผ่านมานี้คุณยังคงอยู่ที่นี่ไม่เคยออกจากกันได้อย่างไร" การแสดงออกของซู Luo ประกอบด้วย โดยไม่ต้องความไม่พอใจหรือความร้อนใด ๆ เธอเผชิญหน้ากับพ่อของเธอและด้วยสีหน้าค่อนข้างงงกล่าวว่า "พ่อไม่ได้มันคุณเป็นผู้สั่งการว่าลูกสาวนี้ถูกห้ามไม่ให้ออกไป? วิธีนี้อาจลูกสาวไปไหน? " ' ดังกล่าวเป็นประโยคที่เรียบง่าย แต่มันจะทำให้เกิดซูเซียนจะสำลักจนผิวของเขาเปลี่ยนไป. คำลูกสาวนี้เป็นธรรมดา แต่ทำไมพวกเขารู้สึกว่าเป็นคมดาบหรือไม่? นอกจากนี้ประโยคหลงในจุดที่สำคัญที่สุดตัดคนออกจนกว่าพวกเขาจะมีอะไรเหลือที่จะพูด? ซูเซียนรู้สึกค่อนข้างอึดอัด. ตอนนี้ซู Wan มีที่ดินในความไม่แน่ใจ. เอกชนในใจกลางซู Wan เธอเชื่อว่าหลิว Ruohua เพราะหลิว Ruohua มีเหตุผลที่จะหลอกลวงเธอ นอกจากนี้หลิว Ruohua ก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้จักกันว่าซู Luo ได้หลบหนีออกจากที่คุมขังบังคับให้เธอ ดังนั้นคำพูดของหลิว Ruohua ของมีจำนวนหนึ่งของความถูกต้อง. แต่ในความเป็นจริงซู Wan ไม่มีทางเลือก แต่สงสัยว่าเหตุผลที่ทำให้เธอไม่สามารถหาซู Luo ในลานของเธอก่อนเป็นเพราะซู Luo และหลิว Ruohua ได้จัดเพื่อตั้ง เธอขึ้น พวกเขาได้ทำเธอกระโดดเข้าสู่กับดัก. ปัจจุบันการแสดงออกซูวานพลิกผัน indeterminately มันเป็นที่สดใสอย่างกระทันหันแล้วมืดในขณะที่มันเป็นเหมือนกับว่าเธอก็ไม่สามารถที่จะทำให้ความละเอียด บริษัท เกี่ยวกับความรู้สึกของเธอ. ซูเซียนเดิมเคยคิดว่าลูกสาวของเรื่องนี้จะพูดอะไรบางอย่างและช่วยเขาจากความลำบากใจ แต่เขาไม่เคยคิดว่าซู Wan จะไร้ประโยชน์ดังนั้น เขาเบา ๆ ไอและขมวดคิ้วจงใจ ในขณะที่จ้องมองที่ซู Luo เขากล่าวว่า "คุณอย่างแท้จริงได้ไม่เคยออกจากสถานที่แห่งนี้?" "วันที่ผ่านมาเหล่านี้ลูกสาวได้อย่างต่อเนื่องคัดลอกพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ ฉันได้ใช้เวลานับไม่ถ้วนอย่างพิถีพิถันคัดลอกทุกหน้า จริงอยู่แม้ว่าฉันจะออกไปข้างนอกลูกสาวนี้จะไม่ได้มีเวลาที่จะ. "ซู Luo กล่าวนี้อย่างบริสุทธิ์ใจคู่มืดของเธอเป็นเหมือนดวงตาใสหมอกน้ำ เธอมองที่คนเก่าของเธอถูกกับการแสดงออกของความอยุติธรรมที่ได้รับการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซูหลัวยกสายตาของเธอ และมองไปที่พวกเขา เธอใส่แล้วลงแปรงของเธอและลุกขึ้นมาซู เซียน เป็นผิวในแยกที่สอง ก็น่าดู สายตาของเขากวาดเย็นวานที่ผ่านมา ซู ได้อย่างรวดเร็ว เขาหันศีรษะเขาเข้าหาซู Luo , ขมวดคิ้วเข้าหากัน และจากนั้น เปิดปากของเขาที่จะพูด " เมื่อไม่กี่วัน คุณยังคงที่นี่ไม่เคยไปสักครั้ง "สีหน้าของ ซู ลู ก็แต่ง ไม่มีความไม่พอใจ หรือความร้อนที่เธอเผชิญพ่อของเธอและค่อนข้างมีสีหน้างงงวยว่า " พ่อ ไม่ใช่เหรอที่สั่งว่า ลูกสาวที่ถูกห้ามออกไปข้างนอก ทำไมลูกสาวนี้ไปที่ไหน "เช่นประโยคง่ายๆ แต่มันทำให้ ซู เซียนจะสำลักจนสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปคำพูดนี้ของลูกสาวเป็นคนธรรมดา แต่ทำไมถึงรู้สึกเหมือนคมดาบ และประโยคที่หลงในจุดที่สำคัญที่สุด การตัดคนออกจนไม่มีอะไรจะพูดซู เซียน รู้สึกค่อนข้างอึดอัดใจนะตอนนี้ ซู วาน มีที่ดินในความไม่แน่ใจส่วนตัวในหัวใจของ ซู วาน เธอเชื่อว่าหลิวหลิว ruohua ruohua เพราะไม่มีเหตุผลที่จะหลอกลวงเธอ นอกจากนี้ หลิว ruohua ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าซูหลัวหนีจากเธอถูกกักบริเวณอยู่ ดังนั้น ของ หลิว ruohua คำมีจํานวนจริงอย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงแล้ว ซู วาน ไม่มีทางเลือก ได้แต่สงสัยว่าเหตุผลที่เธอไม่สามารถหาซูหลัวในลานของเธอก่อน เพราะ ซู ลู และ หลิว ruohua ได้จัดชุดของเธอขึ้น พวกเขาทำให้เธอกระโดดเข้ามาในกับดักตอนนี้สีหน้าของ ซู วาน ไม่ได้ indeterminately . มันก็สว่างแล้วมืด สักพัก มันก็เหมือนกับว่าเธอไม่สามารถให้ความละเอียดของ บริษัท ในความรู้สึกของเธอซู เซียน เดิมเคยคิดว่าลูกสาวจะพูดอะไร และช่วยเขาให้พ้นจากความอับอาย อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยคิดเลยว่า ซู วาน ก็คงไร้ประโยชน์ เขากระแอมเบาๆ และจงใจขมวดคิ้ว . จ้องมองซู Luo , เขากล่าวว่า , " คุณอย่างแท้จริงจะไม่เคยออกจากที่นี่ ? "" ที่ผ่านมา ลูกสาวได้ดำเนินการคัดลอกพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ ฉันได้ใช้เวลาชั่วโมงนับไม่ถ้วนการคัดลอกทุกหน้า จริงอยู่ แม้ว่าผมจะออกไปข้างนอก ลูกสาวคนนี้ คงไม่ได้มีเวลา . " ซู Luo กล่าวนี้มาจากความบริสุทธิ์ใจ คู่ของเธอเข้มของดวงตาแบบใส , น้ำหมอก เธอมองชายชราด้วยสีหน้าของเธอถูกมีผิดได้