Even though that smile was a genuin

Even though that smile was a genuine smile, it felt unnatural for some reason.

[Ghost-san. What are you doing here?] (Mimiru)

“I told you that I’m not a ghost, already. Besides, I just came here by chance.” (Hiiro)

[Do you know where this is?] (Mimiru)

“The , right? It’s not like I sneaked in here. As a matter of fact, I was brought here by my companions.” (Hiiro)

However, he made sure to leave out the fact that he was just wandering around the aimlessly.

[I see. Is this your first time being here?] (Mimiru)

“Aaah” (Hiiro)

[I like this place as well. When I was five, an illness took my voice. Ever since then, I come here really often.] (Mimiru)

From what she just said, it seemed that she wasn’t born a mute. A severe illness caused her throat to be so damaged, she lost the ability to speak.

Silence enveloped the area. This was a sign that meant there was nothing left to say.

(Well, I’ve solved the puzzle that had been bothering me. I guess I should…)

As Hiiro was about to leave, the girl’s leg had suddenly slipped.

“Tsk” (Hiiro)

Hiiro instinctively rushed towards the girl. As he prevented her from falling, he caught her in his arms.

“Darn…without thinking I just…” (Hiiro)

As Hiiro began making up excuses in his mind, he lied the girl down on the bench to rest. However, as he looked at the sky, he noticed a blazingly bright sun. It was currently the season of Raer (Summer). If someone stayed out in such conditions for a long time, it will not doubt drain their vitality.

(The fever and her fainting. Along with this amount of sweat. Without a doubt, these are the symptoms of heatstroke.)

Hiiro contemplated about how he should deal with this situation. He had considered just leaving her on the bench, however, there were strong rays of sunlight beaming down which would only worsen her condition.

(A cold towel should be applied to the skin. The subject should be moved into the shade and laid on the side of their head with arms placed underneath. The feet need to be raised with a cold object applied to the sole…wait, am I seriously thinking of treating something like this?)

In that instant, treatment methods for heat stroke had surged through his mind. However, Hiiro realized that he such thoughts were unnecessary.

He carried her to the shade, placed a finger on her forehead and proceeded to write something before pausing.

“Why do I have to do this for her?” (Hiiro)

He let out a sigh as he removed his finger. He had no obligation to help her. The symptoms were nothing major either. He judged that if she just rested, she would recover without issue.

As he let go of her, the girl opened her eyes. She trembled as she desperately began to write on her plank of paper. After she was done, she showed it to Hiiro.

[Sorry for causing you trouble. Thank you for carrying me all the way here] (Mimiru)

She displayed an apologetic smile. Looking at her face, he saw a single tear drop fall from her eyes. Hiiro narrowed his eyes. He suddenly felt irritated for some reason.

(As I thought, this brat’s face is really annoying.)

He had discovered the source of his discomfort throughout the encounter. It was that face filled with a sense of inferiority and pain. That smile, it was one that flipped between pain and happiness. Hiiro scowled as he noticed that expression plastered on to the face of a child.

If its painful then just say it hurts. Even if it’s just an expression of agony on your face, its fine. Yet, for her to force a smile when exposed to such a situation would only make someone feel irritated.

(This brat’s such a…even the Chibi’s more honest than her.)

Whether it was good times or bad times, Muir was still honest with herself. Actually, she’s trying to be true to herself. She has the will to be honest with herself. However, the girl before him probably put on that smile so as to not hurt those around her. It reeked of deceit, for a child to act mature and put on such a facade, it was not something that can be easily accepted.

If it was the usual Hiiro, he would have just ignored the girl. He would just tell it to her face. That he met her by accident while wandering around, taking that chance to leave.

However, in this instance, Hiiro felt that he shouldn’t leave the situation in its current state. The feeling was the same as when he had approached the [Gree-Caves]. If he didn’t face this properly, something unpleasant may happen.

He felt that if he didn’t address the issue with the utmost effort, he would stray away from his path. However, he was unable to grasp the reason behind his current premonitions.

He was just grasping the situation by instinct. An important crossroad of his life was lying before him. He felt that if he made a mistake now, his existence would turn into a lie.

(I don’t really have any deep connection with this person, but…)

Hiiro was a human from another world. This girl was a Gabranth living in this world. There was no way that there would be any sort of connection between them. Yet, at this moment, it was as if his soul was telling him that this was the best choice.

Thus, Hiiro approached the girl whose name he did not know.

“Oi, what I’m about to do now, you are not allowed to tell anyone, got it?” (Hiiro)

Saying this, Hiiro approached the girl as he concentrated on his fingertip and started writing.

(Ku~, as expected, the finger’s barely moving.)

It was even slower compared to when he was writing the word [Sleep]. He thought of stopping, however, he was aware that if he stopped while trying to write two words, he would receive a harsh effect. The moment he had started writing two words, he had no choice but to go through with it.

The girl looked at Hiiro with a blank expression wondering what he was doing. Hiiro just ignored it and concentrated on writing the word. Unlike the [Transparency] word, Hiiro knew that if he lost focus he would definitely fail.

(This definitely feels like something that cannot be done without a lot of concentration.)

While thinking so, Hiiro focused really hard on moving his finger

[Restore]… Hiiro was writing a word created to help another person.

[Cure] and [Revive] also came to mind, but he felt that the word [Restore] would fit the situation better. In reality, the magic Hiiro chose by instinct was very similar to an already established magic. Of course, Hiiro was unaware of this.

This instinct, in regards to , would actually become a very crucial factor in the future.

Although this was not the first time Hiiro chose a word by instinct, somewhere inside him, he felt satisfied with his word choice.

A brilliant white light appeared, wrapping her body in a pale aura. As the light seeped into her body, her sunburnt red skin returned to it’s former fair white. Her sweating had also stopped.

Following this, the girl felt that she wasn’t as feeble as before. She suddenly shifted her gaze towards Hiiro, who was arrogantly looking down at her.

“Now then. Try talking, Ribbon.” (Hiiro)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ว่ารอยยิ้มนั้นเป็นยิ้มของแท้ มันรู้สึกธรรมชาติดังนั้น[ผีซัง จะทำอะไรที่นี่] (Mimiru)"ฉันบอกคุณว่า ฉันไม่ผี แล้ว นอกจาก ฉันเพิ่งเข้ามาที่นี่โดยบังเอิญ" (Hiiro)[คุณรู้ที่นี่คือ] (Mimiru)"การ <> ขวา ไม่เหมือนฉัน sneaked ที่นี่ได้ ว่าแท้ที่จริง ผมมาถึงที่นี่ โดยสหายของฉัน" (Hiiro)อย่างไรก็ตาม เขาทำเพื่อหาความจริงที่ว่าเขาเป็นเพียงกิจกรรมนันทนาการ <> คว้าง[เห็น นี่คือครั้งแรกของคุณอยู่ที่นี่] (Mimiru)"Aaah" (Hiiro)[ผมชอบสถานที่นี้เป็นอย่างดี เมื่อ 5 การเจ็บป่วยเอาเสียงของฉัน ตั้งแต่แล้ว ผมมาที่นี่จริง ๆ มักจะ] (Mimiru)จากเธอเพียงแค่พูด มันดูเหมือนว่า เธอไม่ได้เกิดการปิดเสียง เจ็บป่วยรุนแรงเกิดจากลำคอของเธอเพื่อให้เสียหาย เธอสูญเสียความสามารถในการพูดเงียบขัดบริเวณ นี้เป็นเครื่องหมายที่หมายถึง ไม่มีอะไรเหลือจะกล่าว(ดี ฉันได้แก้ไขปริศนาที่มีการรบกวนในฉัน ฉันเดาฉันควร...)เป็น Hiiro จะ ปล่อย ขาของหญิงสาวที่มีก็เล็ดรอด"ทีเอสเค" (Hiiro)Hiiro instinctively วิ่งไปทางหญิงสาว ขณะที่เขาทำเธอล้ม เขาจับเธอในอ้อมแขนของเขา"ดาน...โดยไม่คิดฉันเพียง..." (Hiiro)เป็น Hiiro เริ่มสร้างข้อแก้ตัวในจิตใจของเขา เขาโกหกเธอลงบนม้านั่งพักผ่อน อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขามองท้องฟ้า เขาสังเกตเห็นดวงอาทิตย์สว่าง blazingly ปัจจุบันฤดูกาลของ Raer (ร้อน) ได้ ถ้าคนดีออกในเงื่อนไขดังกล่าวเป็นเวลานาน มันจะไม่สงสัยระบายน้ำพลังของพวกเขา(ไข้และซึมของเธอ พร้อมนี้จำนวนเหงื่อ ไม่ต้องสงสัย เหล่านี้เป็นอาการของ heatstroke)Hiiro ไตร่ตรองเกี่ยวกับว่าเขาควรจัดการกับสถานการณ์นี้ เขาได้พิจารณาเพียงปล่อยเธอบนม้านั่ง อย่างไรก็ตาม มีแรงลงรังสีของแสงแดดอย่างเบิกบานซึ่งจะ worsen เงื่อนไขของเธอเท่านั้น(ผ้าเย็นควรใช้กับผิวหนัง เรื่องควรย้ายเข้าในร่ม และวางด้านของหัวของพวกเขา มีอยู่ใต้แผ่นดิน เท้าต้องสามารถยกวัตถุที่เย็นกับครอบครัว...รอ ฉันอย่างจริงจังคิดรักษาเหมือน)ในทันทีที่ วิธีการรักษาสำหรับใบไม้ได้จากเพิ่มขึ้นผ่านจิตใจของเขา อย่างไรก็ตาม Hiiro รับรู้ว่า เขาคิดดังกล่าวก็ไม่จำเป็นเขาทำเธอให้ร่มเงา วางนิ้วมือบนหน้าผากของเธอ และครอบครัวเขียนบางสิ่งบางอย่างก่อนที่จะหยุด"ทำไมฉันต้องทำเช่นนี้สำหรับเธอ" (Hiiro)เขาให้ออกแบบแยกกันเป็นเขาเอานิ้วของเขา เขาไม่มีข้อผูกมัดเพื่อช่วยเธอ อาการได้ไม่สำคัญอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาตัดสินว่า ถ้าเธอเพียงสรรพ เธอจะกู้คืน โดยไม่มีปัญหาเขาให้ไปที่ของเธอ หญิงสาวที่เปิดตาของเธอ นาง trembled เธอเริ่มเขียนบนแผ่นกระดาษของเธอหมด หลังจากเธอถูกแล้ว เธอพบกับ Hiiro[ขออภัย คุณก่อให้เกิดปัญหา ขอบคุณสำหรับการถือครองทั้งหมดแบบที่นี่ฉัน] (Mimiru)เธอมีรอยยิ้มขออภัยแล้ว มองที่ใบหน้าของเธอ เขาเห็นหยดน้ำตาเดียวตกจากตาของเธอ Hiiro จำกัดตา เขาก็รู้สึกระคายเคืองดังนั้น(ฉันคิดว่า หน้า brat นี้เป็นน่ารำคาญจริง ๆ)เขาได้ค้นพบแหล่งที่มาของเขาไม่สบายตลอดเวลาพบ ใบหน้านั้นเต็มไป ด้วยความต่ำและความเจ็บปวดได้ รอยยิ้มนั้น มันเป็นหนึ่งที่พลิกความเจ็บปวดและความสุข Hiiro scowled เป็นเขาสังเกตว่า นิพจน์ที่ปูนไปยังใบหน้าของเด็กถ้าความเจ็บปวดแล้วว่า มัน เจ็บ แม้จะเป็นเพียงค่าของทุกข์ทรมานบนใบหน้า ปรับความ ยัง เธอเค้นรอยยิ้ม เมื่อสัมผัสกับ สถานการณ์ที่จะทำบางคนรู้สึกระคายเคือง(Brat นี้ของอ.ดังกล่าว... แม้ Chibi ของซื่อสัตย์ยิ่งกว่าเธอ)ไม่ว่าจะมีเวลาหรือหนาว Muir ถูกยังคงซื่อสัตย์กับตัวเอง จริง เธอกำลังจะเป็นจริงตัวเอง เธอจะต้องซื่อสัตย์กับตัวเองได้ อย่างไรก็ตาม สาวก่อนที่เขาอาจจะใส่ที่ยิ้มเพื่อไม่ทำร้ายคนรอบข้างของเธอ มัน reeked ทำ เด็กทำทีม และวางบนกระจกดังกล่าว ไม่ใช่สิ่งที่สามารถยอมรับได้ง่ายถ้ามันเป็น Hiiro ปกติ เขาจะมีเพียงละเว้นสาว เขาจะก็บอกมันให้ใบหน้าของเธอ ที่เขาพบเธอ โดยบังเอิญขณะเดิน เจอสถานที่โอกาสที่จะปล่อยอย่างไรก็ตาม ในกรณีเช่นนี้ Hiiro รู้สึกว่า เขาไม่ควรปล่อยให้สถานการณ์ในสถานะปัจจุบัน ความรู้สึกเหมือนกับการเมื่อเขาได้ทาบทาม [Gree-ถ้ำ] ถ้าเขาไม่ได้หน้านี้อย่างถูกต้อง สิ่งที่ไม่อาจเกิดขึ้นเขารู้สึกว่า ถ้าเขาไม่ได้อยู่ปัญหา มีความพยายามสูงสุด เขาจะหลงไปจากทางของเขา อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถเข้าใจเหตุผลเบื้องหลังของเขา premonitions ปัจจุบันเขาเพิ่งถูกเรียงสถานการณ์ได้ โดยสัญชาตญาณ ครอสโรดเป็นสิ่งสำคัญของชีวิตของเขากำลังนอนก่อนเขา เขารู้สึกว่า ถ้าเขาทำผิดขณะนี้ ดำรงอยู่ของเขาจะเปลี่ยนเป็นมุสาวาท(จริง ๆ ไม่มีการเชื่อมต่อลึก กับคนนี้ แต่...)Hiiro มนุษย์จากโลกอื่นได้ สาวนี้ Gabranth ที่อาศัยอยู่ในโลกนี้ได้ มีวิธีที่จะมีการเรียงลำดับใด ๆ ของการเชื่อมต่อระหว่าง ยัง ขณะนี้ ได้ว่า วิญญาณของเขาบอกเขาว่า นี้เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดดังนั้น Hiiro ทาบทามสาวชื่อเขาไม่รู้"อ้อย ว่าฉันจะทำตอนนี้ คุณไม่สามารถบอกใคร มีมัน? " (Hiiro)คำพูดนี้ Hiiro ทาบทามสาวเขาเข้มข้นบนนิ้วของเขา และเริ่มต้นเขียน(Ku ~, คาด นิ้วของแทบไม่เคลื่อนย้าย)มันไม่ได้ช้าเมื่อเทียบกับเมื่อเขากำลังเขียนคำ [ป] เขาความคิดของหยุด อย่างไรก็ตาม เขาไม่ทราบว่า หากเขาหยุดขณะพยายามเขียนสองคำ เขาจะได้รับความรุนแรง <> ผลการ ขณะนี้เขาได้เริ่มเขียนสองคำ เขามีทางเลือกไม่ให้ผ่านด้วยหญิงสาวมองที่ Hiiro กับนิพจน์ที่ว่างเปล่าสงสัยว่า เขาทำอะไรได้ Hiiro เพียงละเว้นมัน และเข้มข้นในการเขียนคำ ซึ่งแตกต่างจากคำ [โปร่งใส] Hiiro รู้ว่า เขาหายไปมาเขาจะแน่นอนไม่(ซึ่งแน่นอนรู้สึกเหมือนสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ โดยไม่มีความเข้มข้นมาก)ในขณะที่คิดนั้น Hiiro เน้นยากย้ายนิ้วของเขา[กู้คืน] ... Hiiro ถูกเขียนคำที่สร้างขึ้นเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น[แก้] และ [Revive] ยังมาถึงใจ แต่เขารู้สึกว่า คำ [เรียกคืน] จะพอดีกับสถานการณ์ดีขึ้น ในความเป็นจริง มหัศจรรย์ Hiiro เลือก โดยสัญชาตญาณคล้ายคลึงกับมายากลที่สร้างแล้ว แน่นอน Hiiro ต่ำนี้สัญชาตญาณนี้ ในการ <> จะเป็นปัจจัยสำคัญมากในอนาคตถึงแม้ว่านี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ Hiiro เลือกคำ โดยสัญชาตญาณ อยู่ภายในเขา สักหลาดเขาพอใจกับคำของเขาแสงสีขาวสดใสปรากฏ ตัดร่างกายของเธอในอูราซีด เป็นไฟ seeped เข้าไปในร่างกาย ผิวแดง sunburnt ของเธอคืนไปเป็นอดีตธรรมขาว เธอตากระตุกยังหยุดดังกล่าว หญิงสาวที่รู้สึกว่า เธอไม่ได้เป็นเบาเป็นก่อน เธอก็เปลี่ยนสายตาของเธอต่อ Hiiro ที่ถูกมอง arrogantly ลงที่เธอ"แล้วตอนนี้ ได้พูดคุย ริบบิ้น" (Hiiro)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่ารอยยิ้มที่เป็นรอยยิ้มของแท้มันให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติด้วยเหตุผลบางอย่าง. [ผีซัง คุณกำลังทำอะไรที่นี่?] (Mimiru) "ฉันบอกคุณว่าผมไม่ได้เป็นผีแล้ว นอกจากนี้ผมก็มาที่นี่โดยบังเอิญ. "(Hiiro) [คุณทราบว่านี้คืออะไร?] (Mimiru) "<







> ใช่มั้ย? มันไม่เหมือนที่ฉันแอบในที่นี่ เป็นเรื่องของความเป็นจริงผมก็พามาที่นี่โดยสหายของฉัน. "(Hiiro) แต่เขาทำให้แน่ใจว่าจะออกจากความจริงที่ว่าเขาเป็นเพียงการเดินไปรอบ ๆ <

> โต๋เต๋. [ฉันเห็น ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของคุณมาอยู่ที่นี่?] (Mimiru) "Aaah" (Hiiro) [ผมชอบสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดี เมื่อผมเป็นห้าเจ็บป่วยเอาเสียงของฉัน นับตั้งแต่นั้นมาฉันมาที่นี่จริงๆมัก.] (Mimiru) จากสิ่งที่เธอบอกว่าเพียงแค่ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้เกิดมาเป็นใบ้ เจ็บป่วยรุนแรงที่เกิดจากลำคอของเธอได้รับความเสียหายเช่นนั้นเธอสูญเสียความสามารถในการพูด. เงียบห่อหุ้มพื้นที่ นี่เป็นสัญญาณว่าหมายความว่ามีอะไรเหลือที่จะพูด. (ดีฉันได้แก้ไขปริศนาที่ได้รับการรบกวนฉัน. ผมคิดว่าผมควรจะ ... ) ในฐานะที่เป็น Hiiro กำลังจะออกจากขาของหญิงสาวได้หลบกระทันหัน. "Tsk "(Hiiro) Hiiro สัญชาตญาณรีบวิ่งไปทางหญิงสาว ในขณะที่เขาทำให้เธอจากการล้มเขาจับเธอในอ้อมแขนของเขา. "ชุน ... โดยไม่ต้องคิดว่าฉันเพียงแค่ ... " (Hiiro) ในฐานะที่เป็น Hiiro เริ่มทำข้อแก้ตัวขึ้นในใจของเขาเขาโกหกสาวลงบนม้านั่งในส่วนที่เหลือ อย่างไรก็ตามในขณะที่เขามองไปที่ท้องฟ้าเขาสังเกตเห็นดวงอาทิตย์ที่สดใส blazingly มันเป็นฤดูกาลปัจจุบันของ Raer (ฤดูร้อน) ถ้ามีคนออกอยู่ในเงื่อนไขดังกล่าวเป็นเวลานานก็จะไม่ต้องสงสัยเลยว่าท่อระบายน้ำพลังของพวกเขา. (ไข้และเป็นลมเธอ. พร้อมกับปริมาณของเหงื่อนี้. โดยไม่ต้องสงสัยเหล่านี้เป็นอาการของแดด.) Hiiro ครุ่นคิดเกี่ยวกับวิธีการ เขาควรจะจัดการกับสถานการณ์นี้ เขาได้รับการพิจารณาเพียงแค่ปล่อยให้เธออยู่บนม้านั่ง แต่มีรังสีที่แข็งแกร่งของแสงแดดยิ้มแย้มแจ่มใสลงซึ่งจะเลวลงสภาพของเธอ. (ผ้าเย็นควรจะนำไปใช้กับผิว. เรื่องควรจะย้ายเข้าไปอยู่ในที่ร่มและวางอยู่บน ด้านข้างของศีรษะของพวกเขาที่มีแขนวางอยู่ใต้. ฟุตจำเป็นต้องได้รับการเลี้ยงดูด้วยวัตถุเย็นนำไปใช้ แต่เพียงผู้เดียว ... รอฉันคิดอย่างจริงจังของการรักษาบางอย่างเช่นนี้?) ในทันทีว่าวิธีการรักษาสำหรับจังหวะความร้อนได้เพิ่มขึ้นผ่านทางของเขา ใจ อย่างไรก็ตาม Hiiro ตระหนักว่าเขาคิดดังกล่าวไม่จำเป็น. เขาถือร่มเงาของเธอที่จะวางนิ้วบนหน้าผากของเธอและดำเนินการต่อไปเขียนอะไรบางอย่างก่อนที่จะหยุด. "ทำไมฉันจะต้องทำเช่นนี้สำหรับเธอ?" (Hiiro) เขาให้ออก ถอนหายใจในขณะที่เขาเอาออกนิ้วมือของเขา เขามีหน้าที่ที่จะต้องช่วยเธอไม่มี อาการที่สำคัญไม่ได้เป็นอะไรอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาตัดสินว่าถ้าเธอก็วางเธอจะกู้คืนโดยไม่มีปัญหา. ขณะที่เขาปล่อยให้ไปของเธอหญิงสาวที่เปิดตาของเธอ เธอสั่นขณะที่เธอหมดเริ่มเขียนบนกระดานของเธอที่ทำจากกระดาษ หลังจากที่เธอได้ทำเธอแสดงให้ Hiiro. [ขออภัยที่ทำให้คุณเดือดร้อน ขอบคุณสำหรับการดำเนินการทุกอย่างผมนี่] (Mimiru) เธอปรากฏรอยยิ้มขอโทษ มองไปที่ใบหน้าของเธอที่เขาเห็นในฤดูใบไม้ร่วงลดลงฉีกขาดเดียวจากดวงตาของเธอ Hiiro หรี่ตาของเขา ก็เขารู้สึกหงุดหงิดด้วยเหตุผลบางอย่าง. (ขณะที่ผมคิดว่าใบหน้าสารเลวนี้เป็นที่น่ารำคาญจริงๆ.) เขาได้ค้นพบแหล่งที่มาของความรู้สึกไม่สบายของเขาตลอดการเผชิญหน้า มันเป็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของปมด้อยและความเจ็บปวด รอยยิ้มนั้นก็เป็นคนหนึ่งที่พลิกระหว่างความเจ็บปวดและความสุข Hiiro ทำหน้าบึ้งในขณะที่เขาสังเกตเห็นว่าการแสดงออกฉาบไปยังหน้าของเด็ก. หากเจ็บปวดแล้วมันก็บอกว่ามันเจ็บ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงการแสดงออกของความทุกข์ทรมานบนใบหน้าของคุณปรับ แต่สำหรับเธอที่จะบังคับให้รอยยิ้มเมื่อสัมผัสกับสถานการณ์ดังกล่าวจะทำให้คนรู้สึกหงุดหงิด. (สารเลวนี้เช่น ... แม้ Chibi ของความซื่อสัตย์มากกว่าเธอ.) ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่ดีหรือเวลาที่เลวร้ายมูเยอร์ก็ยังคงซื่อสัตย์กับ ตัวเธอเอง ที่จริงแล้วเธอพยายามที่จะเป็นจริงกับตัวเอง เธอมีความประสงค์จะซื่อสัตย์กับตัวเอง แต่หญิงสาวคนก่อนหน้าเขาอาจจะวางบนรอยยิ้มว่าเพื่อให้เป็นไปไม่ทำร้ายคนรอบข้างของเธอ มัน reeked การหลอกลวงสำหรับเด็กที่จะทำหน้าที่เป็นผู้ใหญ่และวางอยู่บนอาคารดังกล่าวมันเป็นสิ่งที่ไม่สามารถยอมรับได้อย่างง่ายดาย. ถ้ามันเป็น Hiiro ปกติเขาจะไม่สนใจเพียงแค่ผู้หญิงคน เขาก็จะบอกให้ใบหน้าของเธอ ว่าเขาได้พบกับเธอโดยบังเอิญในขณะที่เดินไปรอบ ๆ การมีโอกาสที่จะออกจากที่. อย่างไรก็ตามในกรณีนี้ Hiiro รู้สึกว่าเขาไม่ควรจะปล่อยให้สถานการณ์ในสถานะปัจจุบัน ความรู้สึกที่เป็นเช่นเดียวกับตอนที่เขาเดินเข้ามาใกล้ [Gree-ถ้ำ] ถ้าเขาไม่ได้อย่างถูกต้องเผชิญกับสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ที่อาจเกิดขึ้น. เขารู้สึกว่าถ้าเขาไม่ได้แก้ไขปัญหาที่มีความพยายามอย่างเต็มที่เขาจะหลงทางอยู่ห่างจากเส้นทางของเขา แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะเข้าใจเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังลางสังหรณ์ในปัจจุบันของเขา. เขาเป็นเพียงโลภสถานการณ์โดยสัญชาตญาณ ทางแยกที่สำคัญในชีวิตของเขากำลังนอนอยู่ก่อนหน้าเขา เขารู้สึกว่าถ้าเขาทำผิดพลาดในขณะนี้ดำรงอยู่ของเขาจะกลายเป็นเรื่องโกหก. (ฉันไม่ได้จริงๆมีการเชื่อมต่อลึกใด ๆ กับคนนี้ แต่ ... ) Hiiro เป็นมนุษย์จากโลกอื่น เธอคนนี้เป็น Gabranth ที่อาศัยอยู่ในโลกนี้ มีวิธีการที่จะมีการเรียงลำดับของการเชื่อมต่อระหว่างพวกเขาใด ๆ ไม่ได้ แต่ในขณะนี้มันก็เหมือนกับว่าจิตวิญญาณของเขาได้รับการบอกเขาว่านี่คือทางเลือกที่ดีที่สุด. ดังนั้น Hiiro เข้าหาหญิงสาวที่มีชื่อเขาไม่ได้รู้. "เฮ้ยสิ่งที่ฉันจะทำตอนนี้คุณไม่ได้ ได้รับอนุญาตให้บอกใครได้มัน? "(Hiiro) คำพูดนี้ Hiiro เข้าหาหญิงสาวที่เขาจดจ่ออยู่กับปลายนิ้วของเขาและเริ่มเขียน. (Ku ~ เป็นไปตามคาดนิ้วที่เพิ่งจะย้าย.) มันก็ยิ่งช้าลงเมื่อเทียบกับตอนที่เขา เขียนคำว่า [นอน] เขาคิดว่าการหยุด แต่เขารู้ว่าถ้าเขาหยุดในขณะที่พยายามที่จะเขียนคำสองคำที่เขาจะได้รับความเมตตา <









































































> ผล ช่วงเวลาที่เขาได้เริ่มเขียนคำสองคำที่เขาไม่มีทางเลือกที่จะผ่านมันไป. สาวมองที่ Hiiro ด้วยสีหน้าว่างเปล่าสงสัยว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ Hiiro เพียงไม่สนใจมันและจดจ่ออยู่กับการเขียนคำว่า ซึ่งแตกต่างจาก [โปร่งใส] คำ Hiiro รู้ว่าถ้าเขาสูญเสียโฟกัสแน่นอนเขาจะล้มเหลว. (นี้แน่นอนรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างที่ไม่สามารถทำได้โดยไม่ต้องมากของความเข้มข้น.) ในขณะที่คิดเช่นนั้น Hiiro มุ่งเน้นยากมากเกี่ยวกับการย้ายนิ้วของเขา[Restore ] ... Hiiro เขียนคำสร้างขึ้นเพื่อช่วยคนอื่น. [แก้] และ [Revive] ก็มาถึงใจ แต่เขารู้สึกว่าคำว่า [เรียกคืน] จะเหมาะสมกับสถานการณ์ที่ดีกว่า ในความเป็นจริง, มายากล Hiiro เลือกโดยสัญชาตญาณก็เหมือนกับมายากลที่จัดตั้งขึ้นแล้ว แน่นอน Hiiro ไม่รู้นี้. สัญชาตญาณนี้ในเรื่องที่เกี่ยวกับ <











> จริงจะกลายเป็นปัจจัยสำคัญมากในอนาคต. แม้ว่านี่จะไม่ใช่ครั้งแรก Hiiro เลือกคำโดยสัญชาตญาณอยู่ที่ไหนสักแห่งในตัวเขาเขารู้สึกพอใจกับคำพูดของเขาเลือกที่. แสงสีขาวสดใสปรากฏห่อในร่างกายของเธอ กลิ่นอายอ่อน ในฐานะที่เป็นแสงซึมเข้าสู่ร่างกายของเธอผิวสีแดงของเธอ sunburnt กลับไปในอดีตมันเป็นสีขาวเป็นธรรม การทำงานหนักของเธอได้หยุดยัง. ต่อไปนี้สาวรู้สึกว่าเธอไม่ได้เป็นอ่อนแอเป็นมาก่อน ทันใดนั้นเธอก็ขยับจ้องมองเธอที่มีต่อ Hiiro ที่ถูกเต๊ะมองลงมาที่เธอ. "ตอนนี้แล้ว พยายามพูดคุย, ริบบิ้น. "(Hiiro)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่ารอยยิ้มนั้นเป็นรอยยิ้มที่แท้จริง มันดูไม่เป็นธรรมชาติสำหรับบางเหตุผล

[ ผีซาน คุณมาทำอะไรที่นี่ ? ] ( mimiru )

" ฉันบอกคุณว่าฉันเป็นผีแล้ว อีกอย่าง ผมแค่มาที่นี่โดยบังเอิญ ที่ " ( hiiro )

[ คุณรู้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหน ? ] ( mimiru )

" < < ต้น > > กษัตริย์ใช่ไหม มันไม่เหมือนที่ฉันแอบอยู่ ที่จริงแล้ว ผมมาที่นี่โดยเพื่อนของฉัน " ( hiiro )

แต่เขาทำให้แน่ใจว่าปล่อยออกมาแล้ว เขาก็แค่เดินรอบๆ < < กษัตริย์ต้นไม้ > > เรื่อยเปื่อย

[ ผมเห็น นี่เป็นครั้งแรกที่มาที่นี่ ? ] ( mimiru )

" อ๊าา " ( hiiro )

[ ผมชอบสถานที่นี้เป็นอย่างดี เมื่อฉันอายุ 5 ขวบ ป่วยเอาเสียงของฉัน ตั้งแต่นั้นมา ผมมาที่นี่บ่อยจริงๆ ] ( mimiru )

จากที่เธอพูด มันเหมือนกับว่าเธอไม่ได้เกิดมาเป็นใบ้การเจ็บป่วยที่รุนแรงทำให้ลำคอของเธอ จะเสียหาย ดังนั้น เธอสูญเสียความสามารถในการพูด

เงียบคลุมพื้นที่ นี้เป็นสัญญาณแสดงว่าไม่มีอะไรเหลือจะพูด

( ผมจะไขปริศนาที่ค้างคาใจของผม ฉันเดาว่าฉันควร . . . . . . . )

เป็น hiiro กำลังจะจากไป ขาของหญิงสาวก็ลื่น

" ชิ " ( hiiro )

hiiro สัญชาตญาณวิ่งต่อผู้หญิงเขาปกป้องเธอ จากการล้ม เขาจับเธออยู่ในอ้อมแขนของเขา . . . . . .

" ฮึ่ม . . . . . . . โดยไม่คิด ฉันแค่ . . . . . . . " ( hiiro )

เป็น hiiro เริ่มหาข้อแก้ตัวในใจ เค้าโกหกสาวลงบนม้านั่งพักผ่อน อย่างไรก็ตาม เมื่อมองไปที่ท้องฟ้า เขาสังเกตเห็นดวงอาทิตย์สดใส blazingly . มันเป็นปัจจุบันฤดูกาลของ raer ( ฤดูร้อน ) ถ้าใครอยู่ในเงื่อนไขดังกล่าวเป็นเวลานานมัน จะ ไม่ สงสัยดูดพลังของพวกเขา .

( ไข้และหมดสติของเธอ ตามปริมาณของเหงื่อ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่คืออาการใจสลาย . . . )

hiiro คิดเกี่ยวกับวิธีการที่เขาควรจะจัดการกับสถานการณ์นี้ . เขาคิดแค่ทิ้งเธอไว้บนม้านั่ง อย่างไรก็ตาม มีรังสีของแสงแดดส่งลงมา ซึ่งมีแต่จะทรุดลง อาการของเธอ

ผ้าขนหนูเย็น ( ควรใช้กับผิวหนัง เรื่องที่ควรจะย้ายไปในที่ร่มและวางไว้บนด้านข้างของศีรษะของพวกเขาด้วยแขนที่วางอยู่ข้างใต้ เท้าต้องถูกเลี้ยงดูด้วยวัตถุเย็น ใช้ แต่เพียงผู้เดียว . . . . . . . เดี๋ยว ผมคิดจะเลี้ยงอะไรแบบนี้ ? )

ในทันที วิธีการรักษาโรคหลอดเลือดสมองความร้อนได้เพิ่มขึ้นถึงจิตใจของเขา อย่างไรก็ตามhiiro ตระหนักว่าเขาคิดแบบนี้ ก็ไม่จำเป็น

เขาอุ้มเธอไปที่ร่มวางนิ้วบนหน้าผากของเธอและเริ่มเขียนอะไรก่อนหยุด

" ทำไมฉันต้องทำอย่างนี้กับเธอ ? " ( hiiro )

เขาถอนหายใจ เขาเอานิ้วของเขา เขาไม่มีหน้าที่ ที่จะช่วยเธอได้ อาการก็ไม่มีอะไรเหมือนกัน เขาตัดสินว่า ถ้าเธอแค่พักผ่อนเธอจะหายโดยไม่มีปัญหา

เมื่อเขาปล่อยเธอ หญิงสาวลืมตาขึ้น เธอตัวสั่นขณะที่เธอหมดท่าเริ่มเขียนบนไม้กระดานของเธอของกระดาษ หลังจากที่เธอเสร็จ เธอให้ hiiro

[ ขอโทษที่ทำให้คุณลำบาก ขอบคุณที่แบกฉันมาที่นี่ ] ( mimiru )

เธอแสดงยิ้มเชิงขอโทษ มองหน้าเธอ เขาเห็นน้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นจากดวงตาของเธอhiiro คอดตาของเขา จู่ๆ เขาก็รู้สึกหงุดหงิดบางเหตุผล

( ฉันคิดว่า เจ้านี่หน้ามันน่ารำคาญจริงๆ )

เขาได้ค้นพบแหล่งที่มาของความรู้สึกไม่สบายของเขาตลอดการแข่งขัน มันเป็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของความด้อย และความเจ็บปวด รอยยิ้มนั่น มันเป็นหนึ่งที่พลิกระหว่างความเจ็บปวดและความสุขhiiro หน้าบึ้ง เขาสังเกตเห็นว่าสีหน้าฉาบบนใบหน้าของเด็ก

ถ้ามันเจ็บก็บอกว่าเจ็บ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงการแสดงออกของความทรมานบนใบหน้าของคุณได้ ยัง เธอฝืนยิ้มเมื่อเผชิญกับสถานการณ์ดังกล่าวจะทำให้ใครบางคนรู้สึกหงุดหงิด

( ไอ้นี่มันช่าง . . . แม้แต่เด็กมันเที่ยงตรงกว่าเธอ )

ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาที่ดีหรือแย่มัวร์ยังคงซื่อสัตย์กับตัวเอง ที่จริงแล้ว เธอพยายามที่จะเป็นจริงกับตัวเอง เธอจะต้องซื่อสัตย์กับตัวเอง อย่างไรก็ตาม สาว ก่อนที่เขาจะยิ้มให้เพื่อไม่ให้ทำร้ายคนรอบข้าง มันเต็มไปด้วยการหลอกลวง เพราะเด็กจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่และใส่เป็นซุ้ม มันไม่ใช่สิ่งที่จะยอมรับได้ง่ายๆ นะ

ถ้าเป็น hiiro ปกติเขาคงไม่สนใจผู้หญิง เขาก็พูดมันต่อหน้าเธอ เขาพบเธอโดยบังเอิญ ขณะตระเวนไปทั่ว สละโอกาสที่จะทิ้ง

แต่ในตัวอย่างนี้ hiiro รู้สึกว่าเขาไม่ควรปล่อยให้สถานการณ์ในสถานะปัจจุบันของมัน ความรู้สึกมันเหมือนกับเมื่อเขาได้เข้าหา [ Gree ถ้ำ ] ถ้าเขาไม่ได้หน้านี้อย่างถูกต้อง สิ่งที่ไม่พึงประสงค์ที่อาจเกิดขึ้น .

เขารู้สึกว่าถ้าเขาไม่แก้ไขปัญหากับความพยายามอย่างเต็มที่ เขาจะหลงทางอยู่ห่างจากเส้นทางของเขา แต่เขาไม่สามารถที่จะเข้าใจเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังลางสังหรณ์ของเขาปัจจุบัน

เขาแค่จับสถานการณ์โดยสัญชาตญาณ เป็นทางแยกที่สำคัญในชีวิตของเขาก็นอนก่อนเขา เขารู้สึกว่าถ้าเขาทำผิดแล้ว ชีวิตของเขาจะกลายเป็นโกหก

( จริงๆ ผมไม่มีการเชื่อมต่อลึกกับคนๆนี้ แต่ . . . . . . . )

hiiro เป็นมนุษย์จากอีกโลก ผู้หญิงคนนี้เป็น gabranth ยังอยู่ในโลกนี้ ไม่มีทางที่จะมีการจัดเรียงของการเชื่อมต่อระหว่างพวกเขา แต่ในตอนนี้ มันเหมือนกับว่าวิญญาณของเขาบอกเขาว่า นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

ดังนั้น hiiro เข้าหาหญิงสาวที่ชื่อเขาไม่ได้รู้

" เฮ้ยสิ่งที่ฉันกำลังจะทำตอนนี้ เธอห้ามไปบอกใคร เข้าใจมั้ย " ( hiiro )

พูดแบบนี้ hiiro เข้าหาหญิงสาวที่เขาเน้นปลายนิ้วของเขาและเริ่มเขียน

( KU ~ , ตามที่คาดไว้ นิ้วก็แทบไม่ขยับ )

มันก็จะช้าลงเมื่อเทียบกับตอนที่เขาเขียนคำว่า [ นอน ] เขาคิดหยุด อย่างไรก็ตาม เขาก็ตระหนักว่าถ้าเขาหยุด ในขณะที่พยายามเขียนสองคำเขาจะได้รับการตอบสนองที่รุนแรง < < > > ผล ทันทีที่เขาเริ่มเขียนสองคำ เขาไม่มีทางเลือก แต่ที่จะไปผ่านกับมัน

hiiro สาวน้อยมองด้วยสีหน้าว่างเปล่า สงสัยว่าเขากำลังทำอะไร hiiro เพียงไม่สนใจมันและเข้มข้นในการเขียนคำ ซึ่งแตกต่างจาก [ ใส ] คํา hiiro รู้ว่าถ้าเขาเสียสมาธิ เขาจะพลาด . . .

( นี่มันรู้สึกเหมือนบางอย่างที่ไม่สามารถทำได้โดยไม่ต้องมากของความเข้มข้น )

ตอนที่คิดดังนั้น hiiro เน้นอย่างหนักในการย้ายนิ้วมือของเขา

[ เรียกคืน ] . . . . . . . hiiro เขียนคำที่สร้างขึ้นเพื่อช่วยให้บุคคลอื่น

[ แก้ ] และ [ คืนชีพ ] ยังมาจิตใจ แต่เขา รู้สึกว่า คำว่า [ เรียกคืน ] เหมาะกับสถานการณ์ดี ในความเป็นจริงการเลือก hiiro มายากลโดยสัญชาตญาณ มันคล้ายกับการสร้างเวทมนตร์ แน่นอน hiiro ไม่ทราบว่านี้

สัญชาตญาณนี้ ในส่วนของ < < คำมายากล > > จะกลายเป็นปัจจัยที่สำคัญมากในอนาคต

แม้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ hiiro เลือกคำโดยสัญชาตญาณ บางอย่างในตัวเขา เขารู้สึกพอใจกับการเลือกคำพูดของเขา

แสงสีขาวสดใสขึ้นห่อร่างกายของเธอในตัวซีด เป็นแสงที่ซึมซ่านเข้าไปในร่างกายของเธอ ผิวสีแดงของเธอขึ้นเพราะโดนแดดเผากลับมาของอดีตยุติธรรมสีขาว เหงื่อของเธอก็หยุด

ตามนี้ หญิงสาวรู้สึกว่าเธอไม่ได้อ่อนแอเหมือนเมื่อก่อน จู่ๆ เธอเลื่อนสายตาของเธอที่มีต่อ hiiro ที่เต๊ะมองเธอ

" แล้ว ลองพูด " ( hiiro )
ริบบิ้น