2.2.2. Fundamental rheological anal

2.2.2. Fundamental rheological analysis
Rheological measurements were carried out at 40 C using a
controlled strainestress rheometer (MCR 300, Physica/Anton Paar,
Ostfildern, Germany) equipped with coaxial cylinders. In steady
state conditions, after a pre-shearing of 500 s at 2 s1
, apparent
viscosity was measured as a function of increasing shear rate from 2
to 50 s1 (ramp up) within 180 s, then of decreasing from 50 to 2 s
(ramp down); within each ramp 18 measurements were taken (ICA,
2000).
In order to study in depth the results of rheological measurements,
the obtained flow curves were fitted by using some specific
models, normally employed for concentrated suspensions.
The Casson model is generally the most used to study the
rheological behaviour of chocolate dispersions, however sometimes
it does not reflect in accurate way the physical and rheological
properties of chocolate, especially for low viscosity values.
For this reason, further models were developed such as the Windhab
model that is recommended for shear rate in the range between
2 and 50 s1 (Ludger and Teixeira, 2007). Another model
used for concentrated suspension, especially in the case of high
viscosity, is the Ostwald de Waele (Bouzas and Brown, 1995).
In preliminary trials the three different models were applied on
flow curves obtained from each sample. The applied model for each
chocolate type was chosen on the basis of the best goodness of
fitting obtained. The model of Ostwald de Waele, commonly
referred to as the Power Law model (Holdsworth, 1993;
Hugelshofer, 2000) is described by the following equation:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.2.2 การวิเคราะห์การไหลพื้นฐานการวัดการไหลออกไปที่ 40 องศาเซลเซียสโดยใช้ strainestress rheometer ควบคุม (MCR 300, Physica / แอนตันพาร์, Ostfildern, เยอรมนี) พร้อมกับถังคู่ ในการคงสภาพของรัฐหลังจากที่ก่อนตัด 500 s ที่ 2 วินาที 1, เห็นได้ชัดความหนืดวัดเป็นหน้าที่ของอัตราเฉือนเพิ่มขึ้นจาก 2 ที่จะ 50? 1 (ทางลาดขึ้น) ภายใน 180 วินาทีแล้วลดลงจาก 50 2 s (ทางลาดลง); ในแต่ละทางลาด 18 วัดถูกนำ (ICA, 2000). เพื่อที่จะศึกษาในเชิงลึกผลการวัดการไหลของเส้นโค้งไหลได้ถูกติดตั้งโดยใช้เฉพาะบางรุ่นลูกจ้างตามปกติสำหรับสารแขวนลอยเข้มข้น. รุ่นแคสสันโดยทั่วไปมากที่สุด ที่ใช้ในการศึกษาพฤติกรรมการไหลของกระจายช็อคโกแลตแต่บางครั้งก็ไม่ได้สะท้อนให้เห็นในทางที่ถูกต้องทางกายภาพและรีโอโลจีคุณสมบัติของช็อคโกแลตโดยเฉพาะอย่างยิ่งค่าความหนืดต่ำ. ด้วยเหตุนี้รุ่นต่อไปได้รับการพัฒนาเช่น Windhab รูปแบบที่เป็นที่แนะนำสำหรับ อัตราการเฉือนในช่วงระหว่าง2 และ 50? 1 (Ludger และ Teixeira, 2007) รุ่นอื่นที่ใช้ในการระงับความเข้มข้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของสูงความหนืดเป็นOstwald เดอ Waele (Bouzas และบราวน์, 1995). ในการทดลองเบื้องต้นสามรูปแบบที่แตกต่างกันถูกนำมาใช้ในโค้งไหลที่ได้รับจากแต่ละตัวอย่าง รูปแบบที่ใช้สำหรับแต่ละประเภทช็อคโกแลตได้รับเลือกบนพื้นฐานของความดีที่ดีที่สุดของการกระชับได้ รูปแบบของ Ostwald เดอ Waele ปกติจะเรียกว่ารูปแบบกฎหมายพลังงาน(Holdsworth, 1993; Hugelshofer, 2000) อธิบายโดยสมการต่อไปนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2.2.2 . การวิเคราะห์ขั้นพื้นฐาน
การไหลวัดทดลองที่ 40 องศาเซลเซียสโดยใช้
ควบคุม strainestress รีโอ ( mcr 300 , physica / แอนคู่
ostfildern , Germany ) ติดตั้งคู่สายภาชนะบรรจุ ใน สภาวะคงที่
หลังก่อนตัด 500 S ที่ 2 S  1

วัดความหนืดเป็นฟังก์ชันเพิ่มอัตราเฉือนจาก 2
50 s  1 ( ramp ) ภายใน 180 วินาทีแล้วลดจาก 50 2 S
( ทางลาดลง ) ; ภายในแต่ละลาด 18 การวัด ( ICA ,
2 )
เพื่อศึกษาผลของการวัดความลึกการไหลโค้ง
, ได้ถูกติดตั้งโดยการใช้รูปแบบเฉพาะ
บาง จะใช้แบบ Casson
สารแขวนลอย . รูปแบบโดยทั่วไปมากที่สุดที่ใช้ในการศึกษาพฤติกรรมการไหลของ dispersions
ช็อกโกแลต ,อย่างไรก็ตามบางครั้ง
มันไม่สะท้อนในความถูกต้องทางร่างกายและไหล
คุณสมบัติของช็อกโกแลต โดยเฉพาะค่าความหนืดต่ำ .
ด้วยเหตุนี้รุ่นต่อไปได้รับการพัฒนา เช่น windhab
รุ่นที่แนะนำสำหรับอัตราเฉือนในช่วงระหว่าง
2 และ 50 s  1 ( ลุดแล้ว TEIXEIRA 2007 ) . อีกแบบ
ใช้สำหรับระงับเข้มข้น โดยเฉพาะกรณีสูง
ความหนืดเป็น Ostwald เดอ waele ( bouzas และสีน้ำตาล , 1995 ) .
ในการทดลองเบื้องต้น 3 แบบที่แตกต่างกันถูกนำมาใช้บน
ไหลโค้งที่ได้จากแต่ละตัวอย่าง การประยุกต์แบบจำลองสำหรับแต่ละ
ช็อกโกแลตประเภทเลือกบนพื้นฐานของความดีที่สุด
ที่เหมาะสมได้ รูปแบบของ Ostwald เดอ waele ทั่วไป
เรียกว่ากฎหมายอำนาจแบบ ( โฮลด์สเวิร์ท , 1993 ;
hugelshofer ,2000 ) คือการอธิบายโดยสมการต่อไปนี้ :