Materials and MethodsPlant material

Materials and Methods
Plant material: The leaves of M. oleifera were collected
from Chanthaburi Medicinal Plant garden of
Department of Medical Sciences, Chanthaburi
Province, Thailand. The plant specimens were
identified by Thawatchai Wongprasert, Forest
Herbarium, Department of National Parks, Wildlife
and Plant Conservation. A voucher specimen of M.
oleifera Lam. (DMSC 5174) was deposited at the DMSC
Herbarium, Medicinal Plant Research Institute,
Department of Medical Science, Thailand.
Preparation of M. oleifera extract (MOE): M. oleifera
leaves were washed, dried at 400C for 10 hours and
were then pulverized into coarse powder. The dried
powder was refluxed with distilled water twice, each
for two hours. The solution from both extraction were
pooled together and then dried using lyophilizer. The
yield of the dried extract was about 19.15%. Total
phenol content in the extract was determined using
the method modified from Folin Ciocalteu (Obanda
and Owvor, 1997). It was found that the total
polyphenol content was equal to 53.7 mg gallic acid
equivalents/g extract. The extract was suspended in
distilled water and was adjusted for the differently
desired concentration for further acute and chronic
toxicity study in mice and rats, respectively.
Animals: Twenty ICR mice, (10 males and 10 females),
each weighing 20-22 g, and eighty Wistar rats, 40
males weighing 180-200 g and 40 females weighing
170-190 g, were purchased from The National
Laboratory Animal Center, Mahidol University. The
animals were housed in strict hygienic conventional
mice and rat rooms at the laboratory animal center,
Department of Medical Sciences where the
environment of the room was maintained at 25±10C
with 60% humidity and 12 hour-light-dark cycle. They
were raised with commercial pellet diet (082 CP® feed,
Perfect Companion Group, Thailand) and clean water
ad libitum. The mice were fasted for two hours before
the acute toxicity testing. Prior to the chronic toxicity
study, the rats were acclimatized with the
environment for two weeks. This study was approved
by the Institutional Animal Care and Use Committee,
Department of Medical Sciences (Approval No. 52-
031)
Acute toxicity test: The mice were randomly divided
into two groups, each of ten animals (five male and
five female). The experimental group was orally given
MOE suspension at dose of 10 g/kg and observed for
five hours. The process was then repeated with an
equal dose. The control group was given distilled
water at the volume of 20 ml/kg twice. Following
administration, they were observed for abnormal
signs and mortality for 14 days. At the end of the
observation period, the mice were sacrificed with CO2
inhalation and necropsy was performed to examine
gross pathology of their visceral organs.
Chronic toxicity study: The wistar rats were
randomly allocated to four groups of ten animals of
each sex. Group 1 was the control group receiving
distilled water at the volume of 10 ml/kg. Group 2 to
4 were treatment groups orally administered with
MOE at the doses of 10, 100, and 1000 mg/kg /day for
six months, which were approximately equivalent to
1, 10 and 100 times of the dried Marum leaf used in
human food supplement, respectively. During the
experimental period, body weight and food intake
were recorded weekly and the animals were observed
for general appearance, behavior and signs of
abnormalities. At the end of the six-month treatment
period, the animals were fasted overnight and
anesthesized with diethyl ether inhalation. Blood
samples were collected from posterior vena cava for
determining hematological and serum clinical
chemistry values.
Hematological analysis was performed using
automatic hematological analyzer Cell Dyn® 3500
(Abbot Laboratories Ltd., USA). Parameters examined
were hematocrit (Hct), hemoglobin (Hb), erythrocyte
(RBC), mean corpuscular volume (MCV), mean
corpuscular hemoglobin (MCH), mean corpuscular
hemoglobin concentration (MCHC), white blood cell
(WBC), neutrophils, eosinophils, lymphocytes,
monocytes, basophils and platelets. Clinical chemistry
values were measured by using automatic chemistry
analyzer Cobas® Integra 400 plus (Roche Diagnostics
Ltd., Switzerland) and parameters assayed were
alkaline phosphatase (ALP), alanine transminase
(ALT), aspartate transminase (AST), total protein,
albumin, bilirubin, blood urea nitrogen (BUN),
creatinine, glucose, uric acid, triglyceride, cholesterol,
sodium, potassium and chloride ions. A complete
necropsy was performed to determine gross lesions of
various visceral organs. The brain, heart, lung, liver,
kidney, stomach, spleen, testis, uterus urinary bladder
and adrenal glands were weighed by using Mettler
Toledo® PB 153 balance (Metler Toledo International
Inc, Switzerland). Organ weight was calculated into
relative organ weight (g/1000 g body weight).
Visceral organs were fixed in 10% buffered formalin,
and subjected to conventional histological process.
Histopathological examination was performed on the
above mentioned organs including trachea, lymph
node, esophagus, pancreas, intestines, thyroid gland,
lacrimal and salivary gland, prostate gland, seminal
vesicle, ovary, uterus, and mammary glands
Statistical analysis: The data were statistically
evaluated by one way ANOVA. Comparison between
treatment and control groups were made by
Bonferroni test. For histopathological results, Fisher’s
exact was applied. Differences between groups were
considered significant at p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัสดุและวิธีการพืชวัสดุ: ใบไม้ M. oleifera ถูกเก็บรวบรวมจากสวนพืชสมุนไพรจันทบุรีกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ จันทบุรีจังหวัด ประเทศไทย ไว้เป็นตัวอย่างพืชได้ระบุ โดยธวัชชัยวงศ์ประเสริฐ ป่าหอพรรณไม้ กรมกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพืชอนุรักษ์ ตัวอย่างสำคัญของ Moleifera Lam. (DMSC 5174) ได้ฝากใน DMSCหอพรรณไม้ ยาโรงงาน สถาบันวิจัยแผนกแพทย์ศาสตร์ ไทยเตรียม oleifera เมตรแยก (หมอ): oleifera เมตรใบไม้ถูกล้าง แห้งที่ 400C 10 ชั่วโมง และถูกแล้วคลุกในผงหยาบ ที่แห้งผงที่ refluxed กับน้ำกลั่นสองครั้ง แต่ละสองชั่วโมง การแก้ปัญหาจากการสกัดทั้งสองได้ทางถูกพูกัน และอบแห้งใช้ lyophilizer ที่ผลตอบแทนของสารสกัดแห้งได้ประมาณ 19.15% ผลรวมกำหนดวางเนื้อหาในการดึงข้อมูลโดยใช้วิธีการปรับเปลี่ยนจาก Folin Ciocalteu (Obandaและ Owvor, 1997) ก็พบว่าผลรวมpolyphenol เนื้อหาได้เท่ากับกรด gallic 53.7 มิลลิกรัมเทียบเท่า/กรัมสารสกัดจาก การดึงข้อมูลถูกหยุดชั่วคราวในกลั่นน้ำ และมีการปรับปรุงแตกต่างกันความเข้มข้นต้องเติมเฉียบพลัน และเรื้อรังความเป็นพิษศึกษาในหนูและหนู ตามลำดับสัตว์: เมาส์ ICR ยี่สิบ, (10 ชาย และ 10 หญิง),แต่ละน้ำหนัก 20-22 g และหนู Wistar 80, 40ชายน้ำหนัก 180-200 g และหญิง 40 ชั่ง170-190 g ซื้อจากประเทศห้องปฏิบัติการศูนย์กลางสัตว์ มหาวิทยาลัยมหิดล ที่สัตว์ถูกแห่งเข้มงวดสุขอนามัยทั่วไปหนูและหนูห้องปฏิบัติการสัตว์ตัวภาควิชาวิทยาศาสตร์ทางการแพทย์ซึ่งการมีรักษาสภาพแวดล้อมของห้องพักที่ 25±10Cมีความชื้น 60% และ 12 ชั่วโมงไฟมืดรอบ พวกเขาขึ้นกับอาหารเม็ดพาณิชย์ (082 CP ®อาหารกลุ่มสหายโก ไทย) และน้ำสะอาดad libitum หนูถูกอดสองชั่วโมงก่อนในความเป็นพิษเฉียบพลันทดสอบ ก่อนที่ความเป็นพิษเรื้อรังศึกษา หนูถูก acclimatized ด้วยการสภาพแวดล้อมสำหรับสองสัปดาห์ การศึกษานี้ได้รับอนุมัติโดยสัตว์สถาบันดูแล และใช้คณะกรรมการกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ (อนุมัติเลข 52-031)ทดสอบความเป็นพิษเฉียบพลัน: สุ่มได้แบ่งหนูออกเป็น 2 กลุ่ม แต่ละสัตว์สิบ (ห้าเพศชาย และเพศหญิง 5) กลุ่มทดลองได้รับเนื้อหาหมอระงับในปริมาณ 10 กรัม/กิโลกรัม และสังเกตการห้าชั่วโมง การถูกทำซ้ำแล้วมีการยาเท่านั้น กลุ่มควบคุมได้รับกลั่นน้ำที่ปริมาตร 20 ml/kg สอง ต่อไปนี้จัดการ พวกเขาได้สังเกตสำหรับความผิดปกติสัญญาณและการตายใน 14 วัน เมื่อสิ้นสุดการสังเกตระยะ เมาส์ได้เสียสละกับ CO2ดมและ necropsy ดำเนินการตรวจสอบพยาธิรวมของอวัยวะอวัยวะภายศึกษาความเป็นพิษเรื้อรัง: หนู wistar ได้จัดสรรแบบสุ่มของสัตว์สิบสี่กลุ่มแต่ละเพศ กลุ่ม 1 ถูกควบคุมกลุ่มรับน้ำกลั่นในปริมาตร 10 ml/kg กลุ่ม 2 การ4 ถูกรักษากลุ่มจัดการเนื้อหาด้วยหมอที่ปริมาณของ 10, 100 และ 1000 มก./กก./วันสำหรับเดือนหก ซึ่งเท่ากับประมาณการ1, 10 และ 100 เท่า ของใบมะรุมแห้งที่ใช้ในอาหารสัตว์เสริม ตามลำดับ ในระหว่างทดลองการใช้รอบระยะเวลา ร่างกายน้ำหนักและอาหารบริโภคบันทึกสังเกตสัปดาห์และสัตว์ลักษณะทั่วไป ลักษณะ และอาการของความผิดปกติ เมื่อสิ้นสุดการรักษา 6 เดือนสัตว์ถูกอดการค้างคืนระยะเวลา และanesthesized กับอีเทอร์ diethyl ดม เลือดตัวอย่างที่เก็บจากหลัง vena cava สำหรับกำหนด hematological และซีรั่มทางคลินิกค่าเคมีทำการวิเคราะห์ hematological ใช้วิเคราะห์ hematological อัตโนมัติเซลล์ Dyn ® 3500(เจ้าอาวาส จำกัด ประเทศสหรัฐอเมริกา) พารามิเตอร์ที่ตรวจสอบมี hematocrit (Hct), ฮีโมโกลบิน (Hb) ของเม็ดเลือดแดง(RBC), หมายความว่า ระดับเสียงเฉลี่ยของ (MCV), หมายถึงเฉลี่ยของฮีโมโกลบิน (MCH), หมายความว่า เฉลี่ยของเม็ดเลือดฮีโมโกลบินสมาธิ (MCHC), สีขาว(WBC), neutrophils, eosinophils, lymphocytesmonocytes, basophils และเกล็ดเลือด เคมีคลินิกมีวัดค่าโดยอัตโนมัติเคมีวิเคราะห์ Cobas ® Integra 400 บวก (การวินิจฉัยโรชจำกัด สวิตเซอร์แลนด์) และพารามิเตอร์ assayedอัลคาไลน์ฟอสฟาเตส (แอลป์), อะลานีน transminase(ALT), aspartate transminase (AST), โปรตีนรวมalbumin, bilirubin เลือดยูเรียไนโตรเจน (BUN),creatinine กลูโคส กรดยูริก ไตรกลีเซอไรด์ ไขมันประจุโซเดียม โปแตสเซียม และคลอไรด์ การเสร็จสมบูรณ์กำหนดได้รวมของทำ necropsyอวัยวะอวัยวะภายต่าง ๆ สมอง หัวใจ ปอด ตับไต กระเพาะอาหาร ม้าม testis มดลูกกระเพาะปัสสาวะและต่อมหมวกไตมีน้ำหนัก โดยใช้ Mettlerโทเลโด® PB 153 ดุล (Metler โทเลโดอินเตอร์เนชั่นแนลInc สวิตเซอร์แลนด์) คำนวณเป็นน้ำหนักอวัยวะอวัยวะที่สัมพันธ์กับน้ำหนัก (g/1000 g น้ำหนัก)อวัยวะอวัยวะภายได้ถาวรใน 10% buffered formalinและกระบวนการสรีรวิทยาทั่วไปทำการตรวจ histopathological ตามลม น้ำเหลืองรวมถึงอวัยวะดังกล่าวข้างต้นโหน หลอดอาหาร ตับอ่อน ลำไส้ ต่อมไทรอยด์ต่อมน้ำตา และ salivary ต่อมลูกหมาก บรรลุถึงเวสิเคิล รังไข่ มดลูก และต่อมน้ำนมวิเคราะห์ทางสถิติ: ข้อมูลทางสถิติได้ประเมิน โดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว เปรียบเทียบระหว่างทำกลุ่มบำบัดและการควบคุมโดยการทดสอบ Bonferroni สำหรับ histopathological ผล Fisher ของแน่นอนใช้ ความแตกต่างระหว่างกลุ่มได้พิจารณาอย่างมีนัยสำคัญที่ p < 0.05

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัสดุและวิธีการ
วัสดุพืช: ใบของ M. oleifera ถูกเก็บรวบรวม
จากจันทบุรีสวนสมุนไพรของ
กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์, จันทบุรี
จังหวัดประเทศไทย ตัวอย่างพืชที่ถูก
ระบุธวัชชัยวงศ์ประเสริฐ, ป่า
สมุนไพรกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่า
และพันธุ์พืช ตัวอย่างบัตรกำนัลของ M.
oleifera ลำ (DMSC 5174) ถูกวางที่แพทย
สมุนไพร, พืชสมุนไพรสถาบันวิจัย
กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ไทย.
การเตรียมสารสกัด M. oleifera (กระทรวงศึกษาธิการ): M. oleifera
ใบถูกล้างแห้งที่ 400C เป็นเวลา 10 ชั่วโมงและ
ถูกบดแล้ว เป็นผงหยาบ แห้ง
ผง refluxed ด้วยน้ำกลั่นสองครั้งแต่ละ
สองชั่วโมง วิธีการแก้ปัญหาจากการสกัดทั้งสองถูก
รวบรวมเข้าด้วยกันและแห้งแล้วใช้ lyophilizer
ผลผลิตของสารสกัดแห้งประมาณ 19.15% รวม
เนื้อหาฟีนอลในสารสกัดจากถูกกำหนดโดยใช้
วิธีการที่ดัดแปลงมาจาก Folin Ciocalteu (Obanda
และ Owvor, 1997) พบว่าทั้งหมด
เนื้อหาโพลีฟีนเท่ากับ 53.7 มิลลิกรัมกรดแกลลิ
เทียบเท่า / กรัมสารสกัดจาก สารสกัดที่ลอยอยู่ใน
น้ำกลั่นและได้รับการปรับที่แตกต่างกัน
ความเข้มข้นที่ต้องการสำหรับเฉียบพลันและเรื้อรังต่อ
ความเป็นพิษต่อการศึกษาในหนูและหนูตามลำดับ.
สัตว์: หนูยี่สิบ ICR (10 เพศชายและเพศหญิง 10),
แต่ละชั่งน้ำหนัก 20-22 กรัม สิบหนูวิสตาร์, 40
เพศชั่งน้ำหนัก 180-200 กรัมและ 40 หญิงชั่งน้ำหนัก
170-190 กรัมที่ซื้อมาจากแห่งชาติ
ศูนย์สัตว์ทดลองมหาวิทยาลัยมหิดล
สัตว์ที่ถูกเก็บไว้ในการชุมนุมที่ถูกสุขอนามัยที่เข้มงวด
หนูและหนูห้องพักที่ศูนย์สัตว์ทดลองที่
กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ที่
สภาพแวดล้อมของห้องพักที่ถูกเก็บรักษาไว้ที่อุณหภูมิ 25 ± 10C
60% ความชื้นและรอบ 12 ชั่วโมงแสงมืด พวกเขา
ถูกยกขึ้นด้วยอาหารเม็ด (082 ฟีCP®,
กลุ่มคู่หูที่สมบูรณ์แบบ, ประเทศไทย) และน้ำสะอาด
โฆษณา libitum หนูถูกอดอาหารเป็นเวลาสองชั่วโมงก่อนที่จะ
ทดสอบความเป็นพิษเฉียบพลัน ก่อนที่จะมีพิษเรื้อรัง
ศึกษาหนูที่ถูกปรับสภาพกับ
สภาพแวดล้อมที่เป็นเวลาสองสัปดาห์ การศึกษาครั้งนี้ได้รับการอนุมัติ
โดยสถาบันการดูแลสัตว์และการใช้คณะกรรมการ
กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ (ฉบับที่อนุมัติ 52-
031)
ทดสอบความเป็นพิษเฉียบพลัน: หนูถูกแบ่ง
ออกเป็นสองกลุ่มแต่ละสิบสัตว์ (ห้าชายและ
ห้าหญิง) กลุ่มทดลองได้รับยา
ระงับกระทรวงศึกษาธิการในขนาด 10 กรัม / กก. และตั้งข้อสังเกตสำหรับ
ห้าชั่วโมง กระบวนการซ้ำแล้วกับ
ปริมาณที่เท่ากัน กลุ่มควบคุมได้รับการกลั่น
น้ำในปริมาณ 20 มิลลิลิตร / กิโลกรัมละสองครั้ง ต่อไปนี้
การบริหารงานพวกเขาสังเกตเห็นความผิดปกติของ
สัญญาณและอัตราการตายเป็นเวลา 14 วัน ในตอนท้ายของ
ช่วงเวลาการสังเกตหนูได้เสียสละด้วย CO2
สูดดมและการชันสูตรศพได้ดำเนินการในการตรวจสอบ
ขั้นต้นพยาธิวิทยาของอวัยวะภายในของพวกเขา.
การศึกษาพิษเรื้อรัง: หนูขาวที่ได้รับ
การจัดสรรสุ่มสี่กลุ่มสิบสัตว์ของ
แต่ละเพศสัมพันธ์ กลุ่มที่ 1 เป็นกลุ่มควบคุมที่ได้รับ
น้ำกลั่นที่ปริมาณ 10 มล. / กก. กลุ่มที่ 2 จะ
เป็น 4 กลุ่มการรักษาปากเปล่ากับ
กระทรวงศึกษาธิการในปริมาณ 10, 100, และ 1,000 มิลลิกรัม / กิโลกรัม / วันเป็นเวลา
หกเดือนซึ่งเป็นประมาณเทียบเท่ากับ
1, 10 และ 100 ครั้งของใบมะรุมแห้งที่ใช้ใน
อาหารของมนุษย์ เสริมตามลำดับ ในช่วง
ระยะเวลาการทดลองน้ำหนักตัวและการบริโภคอาหาร
ที่ถูกบันทึกรายสัปดาห์และสัตว์ที่ถูกตั้งข้อสังเกต
สำหรับลักษณะทั่วไปพฤติกรรมและอาการของ
ความผิดปกติ ในตอนท้ายของการรักษาหกเดือน
ระยะเวลาสัตว์ที่ถูกอดอาหารค้างคืนและ
anesthesized กับสูดดมอีเทอร์ เลือด
และเก็บตัวอย่างจาก vena cava ที่หลังสำหรับ
การกำหนดค่าทางโลหิตวิทยาและซีรั่มทางคลินิก
ค่าเคมี.
การวิเคราะห์ทางโลหิตวิทยาได้รับการดำเนินการโดยใช้
การวิเคราะห์ทางโลหิตวิทยาอัตโนมัติเซลล์Dyn® 3500
(เจ้าอาวาสห้องปฏิบัติการ จำกัด , USA) พารามิเตอร์การตรวจสอบ
มีความเข้มข้นของเลือด (Hct), ฮีโมโกล (Hb) เม็ดเลือดแดง
(RBC) หมายถึงปริมาณ corpuscular (MCV) หมายถึง
ฮีโมโกล corpuscular (MCH) หมายถึง corpuscular
ความเข้มข้นของเลือด (MCHC) เซลล์เม็ดเลือดขาว
(WBC), นิวโทรฟิ eosinophils , ลิมโฟไซต์,
monocytes, basophils และเกล็ดเลือด เคมีคลินิก
ค่าถูกวัดโดยใช้เคมีอัตโนมัติ
วิเคราะห์Cobas® Integra 400 บวก (Roche Diagnostics
จำกัด , วิตเซอร์แลนด์) และพารามิเตอร์ assayed เป็น
ด่าง phosphatase (ALP), อะลานีน transminase
(ALT) aspartate transminase (AST) โปรตีนรวม
โปรตีนชนิดหนึ่ง บิลิรูบิน, ยูเรียไนโตรเจนในเลือด (BUN),
creatinine กลูโคสกรดยูริค, ไตรกลีเซอไรด์คอเลสเตอรอล
โซเดียมโพแทสเซียมและคลอไรด์ไอออน สมบูรณ์
ชันสูตรศพได้ดำเนินการเพื่อตรวจสอบรอยโรคขั้นต้นของ
อวัยวะภายในต่างๆ สมองหัวใจปอดตับ
ไตกระเพาะอาหารม้ามอัณฑะมดลูกกระเพาะปัสสาวะ
และต่อมหมวกไตได้รับการชั่งน้ำหนักโดยใช้ Mettler
TOLEDO® PB 153 สมดุล (Metler นานาชาติของ Toledo
Inc, วิตเซอร์แลนด์) น้ำหนักอวัยวะที่คำนวณเป็น
น้ำหนักอวัยวะญาติ (กรัม / 1000 กรัมน้ำหนักตัว).
อวัยวะภายในได้รับการแก้ไขใน 10% ฟอร์มาลินบัฟเฟอร์
และภายใต้กระบวนการทางเนื้อเยื่อธรรมดา.
การตรวจสอบทางจุลพยาธิวิทยาได้รับการดำเนินการเกี่ยวกับ
อวัยวะดังกล่าวข้างต้นรวมทั้งหลอดลมน้ำเหลือง
โหนดหลอดอาหาร ตับอ่อนลำไส้ต่อมไทรอยด์,
น้ำตาและต่อมน้ำลายต่อมลูกหมาก, เชื้อ
ตุ่มรังไข่มดลูกและเต้านม
การวิเคราะห์ทางสถิติข้อมูลสถิติ
การประเมินโดยวิธีหนึ่ง ANOVA เปรียบเทียบระหว่าง
การรักษาและกลุ่มควบคุมที่ถูกสร้างขึ้นโดย
การทดสอบ Bonferroni เพื่อให้ได้ผลทางจุลพยาธิวิทยา, ฟิชเชอร์
ที่ถูกต้องถูกนำมาใช้ ความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่ได้รับ
การพิจารณาอย่างมีนัยสำคัญที่ p <0.05