Corporate governance is a means, no

Corporate governance is a means, not an end. Before we can
speak intelligently about corporate governance, we must define its
goals. In much of the recent academic literature on corporate governance,
however, the goals are either ill-defined or assumed without
examination. Academic writers commonly assume that a corporate
governance system should be designed primarily to ensure
that the actions of a corporation's managers and directors accurately
reflecthe wishes of its stockholders.' This assumption rests
in turn on the premise that stockholders, as owners of the corporation,
have the intrinsic right to dictate the corporation's course and
receive its profits. Once this premise is accepted, the recognition of
the separation of ownership and management as the central characteristic
of the modern public corporation2 leads inexorably to the
conclusion that the central goal of corporate governance is to discipline
managers, that is, make managers conform their actions to
the desires of stockholders.
This line of academic analysis has coincided with the rise of
hostile takeovers. Ignoring the quite varied sources and motivations
of hostile acquirors, academic writers have embraced the hostile
takeover as the free-market device to rid corporations of bad
managers and give stockholders their entitled profit in the process.3 Accordingly, these writers have proposed corporate governance
rules designed to ensure that corporate managers and directors
cannot impede a hostile takeover.
Upon examination, however, the unspoken premises of this
body of academic literature are seriously flawed. First, there is no
basis for the assumption of intrinsic rights and entitlements in the
corporate structure. The Anglo-American corporate form is a creation
of the state, conceived originally as a privilege to be conferred
on specified entities for the public good and welfare. While the corporate
form became more widely available as the economy demanded
it, and is now generally available to any business, it remains
a legal creation. As with any legal construct, we must justify
the rules governing it on the basis of economic and social utility,
not intrinsic rights. If alteration of those rules benefits the economic
system and, in the long run, the corporations themselves,
notions of "intrinsic rights" should not stand in the way.
Second, the academic literature has vastly overstated the benefits
of the hostile takeover. Even if one accepts the priority of disciplining
managers, the hostile takeover has proven a particularly
destructive and inefficient means of such discipline. Hostile takeovers
have not led managers to manage more effectively orto create
more successful business enterprises. Instead, together with the
increasing dominance of institutional stockholders, hostile takeover
activity has led to an inordinate focus on short-term results and a
dangerous overleveraging of the American and British economies,
the ill effects of which are only beginning to emerge.
The present lull in hostile takeover activity provides an opportunity
to reexamine our system of corporate governance relatively
free of the high emotions of the 1980s. But the need for reexamination
remains pressing. While the pace of hostile takeover activity
has slowed, reflecting in part the current recession, hostile takeovers
remain very much a part of the corporate landscape and
managerial thinking. Moreover, the growing power of institutional
stockholders, and their increasing willingness to exercise tha

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กำกับอยู่หมายถึง ไม่สิ้นสุด ก่อนที่เราสามารถพูดอย่างชาญฉลาดเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการ เราต้องกำหนดความเป้าหมาย เอกสารประกอบการศึกษาล่าสุดในการกำกับ มากอย่างไรก็ตาม เป้าหมายมี ill-defined หรือปลอมโดยไม่ตรวจสอบ นักเขียนงานวิชาการทั่วไปสมมุติว่าบริษัทควรออกแบบระบบกำกับดูแลเพื่อให้แน่ใจซึ่งการกระทำของผู้จัดการและกรรมการของบริษัทได้อย่างถูกต้องreflecthe ปรารถนาของ stockholders เป็น ' อยู่อัสสัมชัญนี้ในตาเดินที่ stockholders เป็นเจ้าของบริษัทมีสิทธิ์ intrinsic บอกหลักสูตรของบริษัท และกำไรได้ เมื่อหลักฐานนี้เป็นที่ยอมรับ การรับรู้ของแยกการบริหารเป็นลักษณะศูนย์กลางของ corporation2 สาธารณะทันสมัยนำไป inexorablyบทสรุปที่เป้าหมายกลางกำกับวินัยผู้จัดการ คือ ทำให้ผู้จัดการที่สอดคล้องกับการดำเนินการของพวกเขาความปรารถนาของ stockholdersศึกษาวิเคราะห์บรรทัดนี้ได้ร่วมกับการเพิ่มขึ้นของtakeovers ศัตรู สองแหล่งที่ค่อนข้างหลากหลายและโต่งของศัตรู acquirors นักเขียนทางวิชาการได้กอดศัตรูtakeover เป็นอุปกรณ์ตลาดฟรีเพื่อกำจัดองค์กรร้ายผู้จัดการและกำไรของสิทธิในการ process.3 ตาม นักเขียนเหล่านี้ได้นำเสนอกำกับ stockholders ให้กฎที่ออกแบบมาเพื่อให้แน่ใจว่าบริษัทผู้จัดการและกรรมการไม่เป็นอุปสรรคขัดขวางการ takeover ศัตรูเมื่อตรวจสอบ ไร สถาน unspoken นี้อย่างจริงจังมี flawed เนื้อหาของเอกสารประกอบการศึกษา ครั้งแรก มีไม่ข้อมูลพื้นฐานสำหรับสมมติฐานของ intrinsic สิทธิ์และให้สิทธิ์ในการโครงสร้างองค์กร แบบฟอร์มบริษัท Anglo-American เป็นสร้างสรรค์ของรัฐ รู้สึกตอนแรกเป็นการให้รางวัลบนระบุเอนทิตีสำหรับสวัสดิการและสาธารณกุศล ขณะบริษัทแบบฟอร์มเป็นใช้กันอย่างแพร่หลายมากขึ้นเป็นเศรษฐกิจที่ต้องการและโดยทั่วไปมีให้กับธุรกิจใด ๆ มันยังคงมีการสร้างกฎหมาย เช่นเดียวกับโครงสร้างทางกฎหมายใด ๆ เราต้องจัดองค์กรควบคุมโดยใช้อรรถประโยชน์ทางเศรษฐกิจ และสังคมสิทธิไม่ intrinsic ถ้าเทียบกฎเหล่านั้นได้รับประโยชน์ทางเศรษฐกิจระบบและ ในระยะยาว บริษัทตัวเองความเข้าใจของ "intrinsic สิทธิ" ควรยืนในลักษณะสอง เอกสารประกอบการศึกษาได้เสมือนระบุมากกว่าความจริงผลประโยชน์ของ takeover ศัตรู ถ้าหนึ่งยอมรับความสำคัญของ discipliningผู้จัดการ takeover ศัตรูได้พิสูจน์เป็นอย่างยิ่งหมายถึงทำลาย และต่ำของวินัยดังกล่าว Takeovers ศัตรูมีผู้จัดการไม่นำการจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ orto สร้างองค์กรธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ แทน ร่วมกับการเพิ่มการครอบงำของสถาบัน stockholders, takeover ศัตรูกิจกรรมนำการโฟกัสการนานกว่าผลระยะสั้นและoverleveraging ของประเทศสหรัฐอเมริกาและอังกฤษ อันตรายผลป่วยที่เท่านั้นจะเริ่มเกิดLull อยู่ในกิจกรรมเป็นแผ่นให้โอกาสการ reexamine กำกับดูแลระบบของเราค่อนข้างฟรีของอารมณ์สูงของไฟต์ แต่ต้องการ reexaminationยังคงกดปุ่ม ขณะที่ก้าวของกิจกรรมเป็นแผ่นได้ชะลอตัว สะท้อนบางส่วนถดถอยปัจจุบัน takeovers ศัตรูอยู่มากเป็นส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์ขององค์กร และคิดบริหารจัดการ นอกจากนี้ อำนาจเจริญเติบโตของสถาบันstockholders และสุภาพเพิ่มท่าออกกำลังกาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ธรรมาภิบาลเป็นวิธีที่ไม่สิ้นสุด ก่อนที่เราจะ
พูดอย่างชาญฉลาดเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการที่เราต้องกำหนดของ
เป้าหมาย มากในวรรณกรรมทางวิชาการล่าสุดเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการ
แต่เป้าหมายมีทั้งไม่ชัดเจนหรือสันนิษฐานโดยไม่มี
การตรวจสอบ นักเขียนนักวิชาการทั่วไปคิดว่าองค์กร
ระบบการกำกับดูแลควรได้รับการออกแบบมาเพื่อให้แน่ใจ
ว่าการกระทำของผู้บริหารของ บริษัท และกรรมการอย่างถูกต้อง
reflecthe ความปรารถนาของผู้ถือหุ้นของตน. ' สมมติฐานนี้อยู่
ในการเปิดบนสมมติฐานที่ว่าผู้ถือหุ้นเป็นเจ้าของ บริษัท ที่
มีสิทธิที่แท้จริงที่จะกำหนดแน่นอนของ บริษัท และ
ได้รับผลกำไรของตน เมื่อสถานที่นี้เป็นที่ยอมรับ, การรับรู้ของ
การแยกของความเป็นเจ้าของและการจัดการเป็นลักษณะกลาง
ของ corporation2 สาธารณะที่ทันสมัยอย่างไม่ลดละที่จะนำไปสู่
​​ข้อสรุปที่ว่าเป้าหมายสำคัญของการกำกับดูแลกิจการคือการมีวินัยใน
ผู้จัดการที่เป็นผู้จัดการให้เป็นไปตามการกระทำของพวกเขาไป
ความปรารถนาของผู้ถือหุ้น.
เส้นของการวิเคราะห์ทางวิชาการนี้ได้ใกล้เคียงกับการเพิ่มขึ้นของ
กิจการที่ไม่เป็นมิตร ละเว้นแหล่งที่มาที่แตกต่างกันมากและแรงจูงใจ
ของ acquirors ที่ไม่เป็นมิตรนักเขียนนักวิชาการได้นำเอาศัตรู
รัฐประหารเป็นอุปกรณ์ตลาดเสรีในการกำจัดที่ไม่ดีของ บริษัท
ผู้บริหารและผู้ถือหุ้นให้กำไรสิทธิของพวกเขาใน process.3 ดังนั้นนักเขียนเหล่านี้ได้นำเสนอการกำกับดูแลกิจการ
กฎ ได้รับการออกแบบเพื่อให้แน่ใจว่าผู้บริหารของ บริษัท และกรรมการ
ไม่สามารถขัดขวางการครอบครองเป็นศัตรู.
เมื่อตรวจสอบ แต่สถานที่ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้
ร่างกายของวรรณกรรมทางวิชาการมีข้อบกพร่องอย่างจริงจัง ครั้งแรกที่ไม่มี
พื้นฐานสำหรับสมมติฐานของสิทธิภายในและสิทธิใน
โครงสร้างขององค์กร รูปแบบของ บริษัท แองโกลอเมริกันคือการสร้าง
ของรัฐ, ความคิดสร้างสรรค์เป็นสิทธิพิเศษที่จะหารือ
เกี่ยวกับหน่วยงานที่ระบุไว้สำหรับประชาชนที่ดีและสวัสดิการ ในขณะที่องค์กร
กลายเป็นรูปแบบที่มีอยู่อย่างกว้างขวางว่าเป็นเศรษฐกิจที่เรียกร้อง
นั้นและอยู่ในขณะนี้โดยทั่วไปสามารถใช้ได้กับธุรกิจใด ๆ ก็ยังคง
สร้างทางกฎหมาย เช่นเดียวกับการสร้างทางกฎหมายใด ๆ ที่เราจะต้องปรับ
กฎเกณฑ์มันบนพื้นฐานของยูทิลิตี้ทางเศรษฐกิจและสังคมที่
ไม่ได้สิทธิที่แท้จริง ถ้าการเปลี่ยนแปลงของกฎเหล่านั้นเป็นประโยชน์ต่อเศรษฐกิจ
และระบบในระยะยาว บริษัท ที่ตัวเอง
คิดของ "สิทธิที่แท้จริง" ไม่ควรยืนอยู่ในทาง.
ประการที่สองนักวิชาการวรรณกรรมได้คุยโวอย่างมากมายประโยชน์
ของการปฏิวัติที่ไม่เป็นมิตร แม้ว่าหนึ่งยอมรับความสำคัญของการฝึกหัด
ผู้จัดการปฏิปักษ์ปฏิวัติได้รับการพิสูจน์โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
วิธีการทำลายและไม่มีประสิทธิภาพของวินัยดังกล่าว กิจการที่เป็นมิตร
ยังไม่ได้นำไปสู่การผู้จัดการบริหารจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพ Orto สร้าง
องค์กรธุรกิจที่ประสบความสำเร็จมากขึ้น แต่พร้อมกับ
การปกครองที่เพิ่มขึ้นของผู้ถือหุ้นสถาบันปฏิปักษ์ปฏิวัติ
กิจกรรมได้นำไปสู่การมุ่งเน้นมากเกินไปกับผลระยะสั้นและ
overleveraging อันตรายของเศรษฐกิจอเมริกันอังกฤษและ
ผลร้ายที่เป็นเพียงการเริ่มโผล่ออกมา.
กล่อมปัจจุบัน ในกิจกรรมปฏิปักษ์ปฏิวัติมีโอกาส
ที่จะทบทวนระบบของเราการกำกับดูแลกิจการที่ค่อนข้าง
เป็นอิสระจากอารมณ์ที่สูงของปี 1980 แต่จำเป็นที่จะต้อง reexamination
ยังคงเร่งด่วน ในขณะที่ก้าวของกิจกรรมปฏิปักษ์ปฏิวัติ
มีการชะลอตัวสะท้อนให้เห็นถึงในส่วนของภาวะเศรษฐกิจถดถอยในปัจจุบันกิจการที่เป็นมิตร
ยังคงอยู่อย่างมากส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์ขององค์กรและ
ความคิดในการบริหารจัดการ นอกจากนี้การใช้พลังงานที่เพิ่มขึ้นของสถาบัน
ผู้ถือหุ้นที่เพิ่มขึ้นและความตั้งใจของพวกเขาในการออกกำลังกายท่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ธรรมาภิบาล คือ หมายความว่า ไม่ใช่จุดจบ ก่อนที่เราจะ
พูดอย่างชาญฉลาดเกี่ยวกับธรรมาภิบาล เราต้องกำหนดเป้าหมายของ

มากในวรรณกรรมวิชาการสมัยใหม่ในการบริหารขององค์กร ,
แต่เป้าหมายจะป่วยกำหนดหรือสันนิษฐานโดย
สอบ นักเขียนวิชาการทั่วไปสมมติว่าระบบธรรมาภิบาลขององค์กรควรออกแบบมาเพื่อให้แน่ใจว่า

ว่า การกระทำของผู้จัดการของ บริษัท และกรรมการถูกต้อง
reflecthe ความประสงค์ของผู้ถือหุ้น ' สมมติฐานนี้วางตัว
เปิดหลักฐานว่าผู้ถือหุ้น ในฐานะเจ้าของบริษัท มีสิทธิที่จะบอกต่อ

รับของ บริษัท และผลกำไรของ เมื่อสถานที่นี้เป็นที่ยอมรับ , การยอมรับของ
แยกกรรมสิทธิ์และการจัดการเป็นกลาง ลักษณะของ corporation2 สาธารณะสมัยใหม่นัก

ไม่ปรานีให้ข้อสรุปว่าเป้าหมายส่วนกลางของธรรมาภิบาล คือวินัย
ผู้จัดการ นั่นคือให้ผู้จัดการตามการกระทำของพวกเขากับความต้องการของผู้ถือหุ้น
.
แนวการวิเคราะห์เชิงวิชาการนี้ได้สอดคล้องกับการเพิ่มขึ้นของ
ก่อนที่เป็นมิตรไม่สนใจแหล่งที่มาแตกต่างกันมากและแรงจูงใจ
ของ acquirors เป็นปฏิปักษ์ นักเขียนวิชาการมี embraced อย่างไม่เป็นมิตร
เป็นอุปกรณ์ตลาดเสรีเพื่อกำจัดองค์กรของผู้บริหารและผู้ถือหุ้นของพวกเขาได้รับไม่ดี
ให้กำไรในขั้นตอนที่ 3 ตาม นักเขียนเหล่านี้มีการเสนอกฎธรรมาภิบาล
ของ บริษัท ออกแบบมาเพื่อให้แน่ใจว่าผู้จัดการของ บริษัท และกรรมการ
ไม่สามารถขัดขวางอย่างไม่เป็นมิตร
เมื่อตรวจสอบ อย่างไรก็ตาม สถานที่นี้
ไม่ได้ร่างกายของวรรณกรรมวิชาการอย่างจริงจังข้อบกพร่อง ข้อแรก ไม่มีสิทธิพื้นฐานสำหรับอัสสัมชัญ

ภายในและรองอธิบดีในโครงสร้างขององค์กร ที่ Anglo American บริษัทแบบฟอร์มการสร้าง
ของรัฐนี้แต่เดิมเป็นสิทธิ์ที่จะ
)ในระบุองค์กรเพื่อสาธารณประโยชน์ และสวัสดิการ ในขณะที่รูปแบบขององค์กร
เป็นอย่างกว้างขวางมากขึ้น ขณะที่เศรษฐกิจเรียกร้อง
มันและตอนนี้โดยทั่วไปสามารถใช้ได้กับธุรกิจใด ๆ มันยังคง
การสร้างกฎหมาย ด้วยกฎหมายสร้าง เราต้องปรับกฎว่าด้วย
มันบนพื้นฐานของเศรษฐกิจและสังคมยูทิลิตี้
ไม่ประกอบด้วยสิทธิถ้าการเปลี่ยนแปลงของกฎเหล่านั้นประโยชน์ระบบเศรษฐกิจ
และในระยะยาว บริษัทตัวเอง
ช่อง " แท้จริงสิทธิ " ไม่ควรยืนในลักษณะ .
2 , นักวิชาการวรรณกรรมได้เป็นอย่างมาก คุยโวประโยชน์
ของอย่างไม่เป็นมิตร ถ้าหนึ่งยอมรับความสำคัญของการฝึกหัด
ผู้จัดการ เทคโอเวอร์ได้พิสูจน์โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ทำลายและไม่มีประสิทธิภาพ หมายถึง การมีวินัย เช่น ซึ่งครอบครอง
ได้นำผู้จัดการสามารถจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพหรือสร้าง
ธุรกิจประสบความสำเร็จมากขึ้น แทน พร้อมๆ กับเพิ่มความเด่นของผู้ถือหุ้นสถาบัน

กิจกรรมการครอบครองเป็นมิตรได้นำไปสู่เลยเถิดมุ่งผลระยะสั้นและ
overleveraging อันตรายของเศรษฐกิจอเมริกันและอังกฤษ
ผลไม่ดี ซึ่งเป็นเพียงจุดเริ่มต้นที่จะเกิด กล่อมอยู่ในกิจกรรม

อย่างไม่เป็นมิตรให้มีโอกาสทบทวนระบบบรรษัทภิบาลค่อนข้าง
ฟรีของอารมณ์สูงของไฟต์ แต่ต้องตรวจสอบใหม่
ยังคงกดดัน ในขณะที่ก้าวของกิจกรรมการครอบครองเป็นมิตร
ชะลอตัว สะท้อนให้เห็นถึงในส่วนภาวะเศรษฐกิจถดถอยในปัจจุบัน ซึ่งครอบครอง
ยังคงมากเป็นส่วนหนึ่งของภูมิทัศน์ขององค์กรและ
คิดในการบริหารจัดการ นอกจากนี้ การใช้พลังงานที่เพิ่มขึ้นของผู้ถือหุ้นสถาบัน
, และเพิ่มความเต็มใจที่จะฝึกท่า