Sherlock Holmes became a detective

Sherlock Holmes became a detective in 1877, four years before I met him. At first he enjoyed every case, but soon he began to find the work easy. Ten years later he was famous, but he was unhappy and bored.
'The modern criminal is so painfully slow and stupid,' he often said. 'I need an interesting case, Watson, one which will make me think. Are there no clever thieves or murderers in the world these days?'
It is dangerous for a very intelligent man like Holmes to become bored. Some days he grew violent and once he shot several bullets into the walls of his room. He also began to use cocaine.
Does my reader know about cocaine, I wonder? Perhaps it is no longer used in the world of 1976. It is a useful medicine, and doctors rightly give it to patients who are in pain. But Holmes had no disease of the body. He used cocaine as a drug, because he enjoyed it. It made the long days seem more exciting. Soon he needed it every day, and could not live without it.
I told him to stop, but he only laughed at me. 'My dear fellow, I wish I could! Only bring me an interesting case, a difficult problem, and I shall forget my cocaine!'
One day in 1888 a note arrived from Scotland Yard. When Holmes opened it, he laughed and jumped to his feet. 'Inspector Lestrade wishes to see me,' he said. 'The police need my help, Watson. You know, of course, that someone is murdering women in Whitechapel?'
'Of course,' I replied. 'The newspapers are full of it. Three women are dead, and the police seem unable to find the killer. Everybody knows this. Life is cheap on the streets of White chapel for women of that He called it A Study in Scarlet. When it appeared in the shops, I hurried out to buy it, and then sat for hours in a park reading it. The story was excellent - fast -moving, exciting and clever. I ran back to Baker Street. I could not wait to give the book to Holmes.
He looked up quickly as I entered the room.
'You're late, Watson,' he said. 'Were you ashamed to come here with that book in your hand?'
'Ashamed, Holmes?' I cried. 'No! ACD has done well. I see you have read it. Why don't you like it?'
I was soon sorry that I had spoken.
'Like it? It is rubbish, wild and fantastic rubbish. He has been careless with the facts, added all kinds of unnecessary lies, and made the most stupid mistakes.'
'But Holmes ... ' 'I wonder what kind of doctor he is. I am sorry for his patients. I would not be surprised to hear that he had cut off a man's leg because the man had a stomach ache. He is clearly not interested in facts.'
'Holmes,' I said as calmly as I could, 'a writer does not just report facts. He must make sure that the story is interesting to read. I am sure you understand that.'
Holmes smiled at me sweetly.
'My dear fellow,' he said. 'I forget. You know all about fine writing. How stupid of me to worry about a few careless mistakes! But your friend Mr Doyle has shown that he does not understand how important my work is. He thinks that the criminals I fight against are stupid, miserable little beings. They are not. I fight against evil itself. He has failed to understand that. The book is worthless. Away with it, and with your friend the writer!'
I wondered what to say to ACD, but there was no need to worry. A Study in Scarlet was not a success, and he began to write about other things. Several years later he decided to write about Holmes again, but at that time 1 had other things to think about. I had fallen in love with Miss Mary Morstan. When she agreed to become my wife, I hurried to tell Holmes. I was full of happiness.
I can still hear the cold surprise in his voice as he said, 'I cannot pretend to be happy about this.'
This hurt me terribly, but I tried to laugh.
'Well, Holmes,' I said, 'I hope you won't be too lonely when kind. What can interest you in their miserable deaths?'

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เชอร์ล็อกโฮลมส์เป็น นักสืบที่ใน 1877 สี่ปีก่อนที่ผมเจอ ตอนแรก เขาชอบทุกกรณี แต่เร็ว ๆ นี้ เขาเริ่มที่จะหางานง่าย สิบปีต่อมาเขามีชื่อเสียง แต่เศร้า และเบื่อ'อาชญากรสมัยใหม่ดังนั้นช้าเจ็บปวด และโง่ เขามักกล่าว ' ต้องสนใจเรื่อง วัตสัน หนึ่งซึ่งจะทำให้ฉันคิด มีไม่มีขโมยฉลาดหรือ murderers ในโลกวันนี้?'มันเป็นอันตรายสำหรับคนฉลาดมากเช่นโฮล์มส์กลายเป็นเบื่อ บางวันเขาเริ่มรุนแรง และเมื่อเขายิงกระสุนหลายเข้าผนังห้องของเขา เขายังเริ่มการใช้โคเคนอ่านของฉันไม่ทราบเกี่ยวกับโคเคน สงสัย บางทีอาจจะไม่ใช้ในโลกของปี 1976 มันเป็นยามีประโยชน์ และแพทย์ต้องให้แก่ผู้ป่วยที่มีความเจ็บปวด แต่โฮล์มส์ได้ไม่มีโรคของร่างกาย เขาใช้โคเคนเป็นยาเสพติด เพราะเขาชอบ วันยาวที่ดูน่าตื่นเต้นมากขึ้น เร็ว ๆ นี้เขาต้องการมันทุกวัน และไม่สามารถอยู่โดยไม่ผมบอกเขาหยุด แต่เขาหัวเราะเยาะฉันเท่านั้น ' เพื่อนรักของฉัน ฉันหวังฉันสามารถ เพียง นำเรื่องน่าสนใจ ปัญหายาก และจะลืมโคเคนของฉัน!'วันหนึ่งในปีย่อมาจากสกอตแลนด์ยาร์ด เมื่อโฮลมส์เปิด เขาหัวเราะ และเข้าไปที่เท้าของเขา เขากล่าวว่า 'Lestrade ตรวจสอบประสงค์จะเห็นฉัน ' ตำรวจต้องช่วยฉัน Watson คุณทราบ แน่นอน ว่า มีคนฆ่าผู้หญิงในเจ็ต?''แน่นอน ผมตอบ ' หนังสือพิมพ์จะเต็มก็ สามผู้หญิงจะตาย และตำรวจดูเหมือนจะไม่สามารถค้นหานักฆ่า ทุกคนรู้เรื่องนี้ ชีวิตบนถนนของโบสถ์สีขาวราคาถูกสำหรับผู้หญิงที่เขาเรียกว่า A ศึกษาในสีแดง เมื่อมันปรากฏในร้านค้า ผมรีบออกไปซื้อมัน และเสาร์เวลาในการอ่าน เรื่องราวได้ดีเยี่ยม - รวด เร็ว - ย้าย ฉลาด และน่าตื่นเต้น ผมวิ่งกลับไปถนนเบเกอร์ ฉันไม่สามารถรอให้หนังสือถึงโฮล์มส์เขามองขึ้นอย่างรวดเร็วฉันได้ใส่ห้อง'คุณกำลังช้า วัตสัน เขากล่าวว่า 'คุณละอายที่นี่กับที่หนังสือในมือ'' ละอาย โฮล์มส์?' ฉันร้องไห้ ' ไม่มี ACD ได้ทำดี ผมเห็นคุณได้อ่าน ทำไมคุณไม่ชอบจะ?'ผมเร็ว ๆ นี้ขอให้ฉันได้พูด' ชอบ มันเป็นขยะ ขยะป่า และยอดเยี่ยม เขามีการประมาทข้อเท็จจริง เพิ่มทุกชนิดของที่ตั้งไม่จำเป็น และทำผิดพลาดโง่สุด.'' แต่โฮล์มส์... ' ' ฉันสงสัยอะไรของหมอที่เขาเป็น ขอโทษสำหรับผู้ป่วยของเขา ผมจะไม่แปลกใจได้ยินว่า เขาได้ตัดขาของมนุษย์ เพราะคนที่มีอาการปวดท้อง มีความชัดเจนไม่สนใจข้อเท็จจริง ''โฮลมส์ ว่า ใจเย็นผมไม่, ' นักเขียนเพียงรายงานข้อเท็จจริง เขาต้องให้แน่ใจว่าเรื่องราวน่าสนใจในการอ่าน แน่ใจว่าคุณเข้าใจว่าการ 'โฮลมส์ยิ้มที่หวาน'ฉันรักเพื่อน เขากล่าวว่า ' ลืม คุณรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับการเขียน วิธีโง่ของฉันกังวลเกี่ยวกับความผิดพลาดประมาทกี่ แต่เพื่อนนายดอยล์ได้แสดงว่า เขาเข้าใจเป็นงานสำคัญ เขาคิดว่า อาชญากรที่ฉันต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ โง่ ความสุข พวกเขาไม่ได้ ผมต่อสู้กับความชั่วร้ายตัวเอง เขาไม่ทำความเข้าใจ หนังสือเป็นสามหาว เก็บ กับมัน และเพื่อนผู้เขียน!'ฉันสงสัยว่า สิ่งที่พูดกับ ACD แต่มีไม่ต้องกังวล แรงพยาบาทไม่ประสบความสำเร็จ และเขาเริ่มที่จะเขียนเกี่ยวกับสิ่งอื่น ๆ หลายปีหลังจากที่เขาตัดสินใจเขียนเกี่ยวกับโฮลมส์อีก แต่ที่ 1 มีสิ่งอื่น ๆ จะคิดเกี่ยวกับ ฉันได้ตกหลุมรักกับนางสาวมารีย์ Morstan เมื่อเธอยอมรับที่จะเป็น ภรรยาของฉัน ฉันรีบบอกโฮล์มส์ ผมเต็มไป ด้วยความสุขยังได้ยินเสียงประหลาดใจเย็นที่ในเสียงของเขา เมื่อเขากล่าวว่า 'ฉันไม่หลอกว่าจะมีความสุขเรื่องนี้'นี้ทำให้ฉันเจ็บชะมัด แต่พยายามหัวเราะ'ดี โฮล์มส์ ว่า, ' ฉันหวังว่า คุณจะไม่เหงาเกินไปเมื่อดี อะไรจะสนใจคุณในความตายอนาถ?'

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Sherlock Holmes กลายเป็นนักสืบในปี 1877 สี่ปีก่อนผมได้พบกับเขา ตอนแรกเขามีความสุขทุกกรณี แต่ในไม่ช้าเขาก็เริ่มที่จะหางานได้ง่าย สิบปีต่อมาเขาเป็นคนมีชื่อเสียง แต่เขาก็มีความสุขและเบื่อ.
'อาชญากรที่ทันสมัยเพื่อให้เจ็บปวดช้าและโง่' เขามักจะกล่าวว่า 'ฉันจะต้องเป็นกรณีที่น่าสนใจวัตสันหนึ่งซึ่งจะทำให้ผมคิดว่า มีไม่มีขโมยหรือฆาตกรที่ฉลาดที่สุดในโลกวันนี้? '
มันเป็นอันตรายสำหรับคนที่ฉลาดมากเช่นโฮล์มส์จะกลายเป็นเบื่อ บางวันเขาเติบโตมีความรุนแรงและเมื่อเขายิงกระสุนหลายเป็นผนังของห้องของเขา นอกจากนี้เขายังเริ่มที่จะใช้โคเคน.
ไม่อ่านของฉันรู้เกี่ยวกับโคเคนผมสงสัย? บางทีมันอาจจะไม่ได้ใช้ในโลกของปี 1976 มันเป็นยาที่มีประโยชน์และแพทย์ที่ถูกต้องให้แก่ผู้ป่วยที่อยู่ในความเจ็บปวด แต่โฮล์มส์เคยเป็นโรคของร่างกายไม่มี เขาใช้โคเคนเป็นยาเสพติดเพราะเขาสนุกกับมัน มันทำให้นานวันดูเหมือนน่าตื่นเต้นมากขึ้น ในไม่ช้าเขาจำเป็นต้องใช้มันทุกวันและไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากมัน.
ผมบอกให้เขาหยุด แต่เขาเพียงหัวเราะเยาะฉัน 'เพื่อนรักของฉันฉันก็หวัง! เพียง แต่นำมาให้ฉันกรณีที่น่าสนใจซึ่งเป็นปัญหาที่ยากและฉันจะลืมโคเคนของฉัน! '
วันหนึ่งในปี 1888 ทราบมาจากสกอตแลนด์ยาร์ด โฮล์มส์เมื่อเปิดมันเขาหัวเราะและกระโดดไปที่เท้าของเขา 'สารวัตรเลสเตรดปรารถนาที่จะเห็นผมว่า' เขากล่าวว่า 'ตำรวจต้องการความช่วยเหลือของฉันวัตสัน คุณจะรู้ว่าแน่นอนว่ามีคนถูกฆ่าผู้หญิงใน Whitechapel? '
' แน่นอน 'ผมตอบ 'หนังสือพิมพ์เต็มไปด้วยความมัน ผู้หญิงสามคนที่ตายไปแล้วและตำรวจดูเหมือนไม่สามารถที่จะหาตัวฆาตกร ทุกคนรู้เรื่องนี้ ชีวิตราคาถูกบนถนนของโบสถ์สีขาวสำหรับผู้หญิงที่เขาเรียกมันว่าแรงพยาบาท เมื่อมันปรากฏตัวในร้านค้าผมรีบออกไปซื้อมันแล้วนั่งเป็นเวลาหลายชั่วโมงในสวนสาธารณะอ่านมัน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยม - -moving รวดเร็วและฉลาดที่น่าตื่นเต้น ฉันวิ่งกลับไปที่ถนนเบเกอร์ ฉันไม่สามารถรอที่จะให้หนังสือไปยังโฮล์มส์.
เขามองขึ้นอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่ฉันเข้ามาในห้อง.
'คุณสายวัตสัน' เขากล่าวว่า ถูกคุณละอายใจที่จะมาที่นี่ด้วยการอ่านหนังสือที่อยู่ในมือของคุณหรือไม่ '
' ละอายใจโฮล์มส์ ' ฉันร้องไห้. 'ไม่! ACD ได้ทำดี ผมเห็นคุณได้อ่านมัน ทำไมคุณไม่ชอบมัน? '
ฉันไม่ช้าก็ขอโทษที่ฉันได้พูด.
' ชอบหรือไม่ มันเป็นขยะป่าและขยะที่ยอดเยี่ยม เขาได้รับการประมาทกับข้อเท็จจริงเพิ่มทุกชนิดของการโกหกที่ไม่จำเป็นและทำให้ความผิดพลาดที่โง่ที่สุด. '
' แต่โฮล์มส์ ... '' ผมสงสัยว่าสิ่งที่ชนิดของหมอเขาเป็น ฉันขอโทษสำหรับผู้ป่วยของเขา ผมจะไม่ประหลาดใจที่ได้ยินว่าเขาได้ตัดขาของผู้ชายคนหนึ่งเพราะคนที่มีอาการปวดท้อง เขาเป็นอย่างชัดเจนไม่ได้สนใจในข้อเท็จจริง. '
' โฮล์มส์ 'ผมบอกว่าเป็นอย่างใจเย็นเท่าที่จะทำได้' เป็นนักเขียนที่ไม่เพียง แต่รายงานข้อเท็จจริง เขาจะต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าเรื่องนี้เป็นที่น่าสนใจในการอ่าน ผมแน่ใจว่าคุณเข้าใจว่า.
โฮล์มส์ยิ้มให้ฉันหวาน.
'เพื่อนรักของฉัน "เขากล่าวว่า 'ฉันลืม. คุณรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับการเขียนที่ดี วิธีการโง่ของผมที่จะต้องกังวลเกี่ยวกับความผิดพลาดประมาทไม่กี่! แต่เพื่อนของคุณนายดอยล์ได้แสดงให้เห็นว่าเขาไม่เข้าใจวิธีการที่สำคัญการทำงานของฉันคือ เขาคิดว่าอาชญากรที่ผมต่อสู้กับโง่, สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่น่าสังเวช พวกเขาจะไม่. ฉันต่อสู้กับความชั่วร้ายของตัวเอง เขาล้มเหลวที่จะเข้าใจว่า หนังสือเล่มนี้จะไร้ค่า ไปกับมันและกับเพื่อนของคุณเขียน! '
ฉันสงสัยว่าสิ่งที่จะพูดกับ ACD แต่ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องกังวล แรงพยาบาทไม่ประสบความสำเร็จและเขาก็เริ่มจะเขียนเกี่ยวกับสิ่งอื่น ๆ หลายปีต่อมาเขาตัดสินใจที่จะเขียนเกี่ยวกับโฮล์มส์อีกครั้ง แต่ในเวลานั้น 1 มีสิ่งอื่น ๆ ที่จะคิดเกี่ยวกับ ฉันได้ตกหลุมรักกับนางสาวแมรี่ Morstan เมื่อเธอตกลงที่จะกลายเป็นภรรยาของฉันฉันรีบไปบอกโฮล์มส์ ฉันก็เต็มไปด้วยความสุข.
ฉันยังคงสามารถได้ยินเสียงแปลกใจที่หนาวเย็นในเสียงของเขาในขณะที่เขาพูดว่า 'ฉันไม่สามารถหลอกว่าจะมีความสุขเกี่ยวกับเรื่องนี้.
นี้ทำให้ฉันเจ็บชะมัด แต่ผมพยายามที่จะหัวเราะ.
' ดีโฮล์มส์ 'ฉันกล่าวว่า 'ฉันหวังว่าคุณจะไม่เหงาเกินไปเมื่อชนิด สิ่งที่สามารถคุณสนใจในการตายของพวกเขามีความสุข?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เชอร์ล็อค โฮล์มส์ กลายมาเป็นนักสืบใน 1877 ปี ก่อนที่ฉันจะพบเขา ตอนแรกเขาชอบทุกกรณี แต่เร็ว ๆนี้เขาเริ่มที่จะหางานได้ง่าย สิบปีต่อมาเขามีชื่อเสียง แต่เขาไม่มีความสุข และเบื่อ" อาชญากรรมสมัยใหม่คือเจ็บปวดช้า และโง่ เขามักจะกล่าวว่า . ฉันต้องการตัวอย่างที่น่าสนใจ วัตสัน ซึ่งจะทําให้ฉันคิด ไม่มีโจร หรือ ฆาตกรฉลาด ในโลกทุกวันนี้ ?มันเป็นสิ่งที่อันตรายสำหรับฉลาดมากชอบโฮล์มส์กลายเป็นเบื่อ บางวันเขาเติบโตที่รุนแรง และเมื่อเขายิงกระสุนหลายในผนังของห้อง เขาเริ่มใช้โคเคนมีผู้อ่านของฉันรู้เกี่ยวกับโคเคน สงสัยจัง ? บางทีมันอาจจะไม่ใช้ในโลกของ 1976 . มันเป็นยาที่มีประโยชน์ และแพทย์ได้ให้คนไข้ที่กำลังเจ็บปวด แต่โฮล์มส์ไม่มีโรคของร่างกาย เขาใช้โคเคนเป็นยาเสพติด เพราะเขาสนุกกับมัน มันทำให้วันยาวดูน่าตื่นเต้นมากขึ้น เร็วๆนี้ เขาต้องการมันทุกวัน และไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากมันผมบอกให้เขาหยุด แต่เขาก็หัวเราะเยาะฉัน เพื่อนรัก ฉันหวังว่าฉันสามารถ ! แค่พาฉัน คดีที่น่าสนใจ เป็นปัญหาที่ยาก และผมจะลืมโคเคนของฉัน !วันหนึ่งใน 1888 จดหมายมาถึงจากสก็อตแลนด์ ยาร์ด เมื่อโฮล์มส์เปิดมัน เขาหัวเราะและกระโดดไปที่เท้าของเขา . สารวัตรเลสเตรด ประสงค์ที่จะเห็นฉัน , " " เขากล่าวว่า ตำรวจต้องการให้ผมช่วย วัตสัน คุณรู้มั้ย แน่นอน ว่า ใคร คือ ฆาตกร ฆ่าผู้หญิง ?" แน่นอน " " ผมตอบ หนังสือพิมพ์มันเต็ม ผู้หญิงสามคนเสียชีวิต และตำรวจดูเหมือนจะไม่สามารถที่จะหานักฆ่า ทุกคนรู้เรื่องนี้ ชีวิตราคาถูกบนถนนของโบสถ์สีขาวสำหรับผู้หญิงที่เขาเรียกว่าแรงพยาบาท . เมื่อมันปรากฏขึ้นในร้าน ผมรีบวิ่งออกไปซื้อแล้วนั่งสำหรับชั่วโมงในสวนสาธารณะที่อ่านมัน เรื่องดี - รวดเร็ว - ย้าย น่าตื่นเต้น และฉลาด ฉันวิ่งกลับไปที่ถนนเบเกอร์ ฉันไม่สามารถรอที่จะให้หนังสือโฮล์มส์เขาเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะที่ผมเข้าไปในห้องคุณมาช้า , วัตสัน , " " เขากล่าวว่า นายอายที่มากับหนังสือในมือของคุณ ?" " อาย โฮล์มส์ ? ฉันร้องไห้ . . . ไม่ ! และทำได้ดีมาก ผมเห็นคุณได้อ่านมัน ทำไมคุณไม่ชอบมัน ?ผมเร็ว ๆ นี้ ขอโทษที่ต้องพูดเหมือนมัน มันคือขยะ และขยะ ป่ามหัศจรรย์ เขาได้ประมาทกับข้อเท็จจริงเพิ่มทุกชนิดของที่ไม่จำเป็นอยู่ และได้ทำเรื่องโง่ๆที่สุด’แต่โฮล์มส์ . . . " " ฉันสงสัยว่าสิ่งที่ชนิดของหมอเขา ฉันขอโทษสำหรับผู้ป่วยของเขา ผมจะไม่ประหลาดใจที่ได้ยินว่าเขาตัดขาของผู้ชายเพราะผู้ชายปวดท้อง เขาอย่างชัดเจน ไม่ได้สนใจข้อเท็จจริง’" " ผมพูดอย่างใจเย็น โฮมส์ เท่าที่ผมสามารถ เป็นนักเขียน ไม่ก็รายงานข้อเท็จจริง เขาต้องให้แน่ใจว่าเรื่องราวมันน่าสนใจ ฉันแน่ใจว่า คุณเข้าใจ ว่าโฮล์มส์ยิ้มให้ฉันหวานซึ้ง" เพื่อนรัก " " เขากล่าวว่า ฉันลืม คุณรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับเขียนดี วิธีการที่โง่ฉันกังวลเกี่ยวกับความผิดพลาดประมาทไม่กี่ ! แต่เพื่อนนายดอยล์ได้แสดงให้เห็นว่าเขาไม่เข้าใจงานของฉันมันสำคัญมากแค่ไหน เขาคิดว่าฉันต่อสู้กับอาชญากรจะโง่ สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆน้อย ๆเป็นทุกข์ พวกเขาจะไม่ ฉันต่อสู้กับความชั่วร้ายนั่นเอง เขาล้มเหลวที่จะเข้าใจ หนังสือเป็นสิ่งที่ไร้ค่า ออกไปกับมันและกับเพื่อนนักเขียนของคุณ !ฉันสงสัยว่าสิ่งที่จะพูดกับ ACD , แต่ไม่ต้องเป็นห่วง การศึกษาในสีแดงไม่ประสบความสำเร็จ และเขาเริ่มที่จะเขียนเรื่องอื่น หลายปีต่อมา เขาตัดสินใจที่จะเขียนเกี่ยวกับโฮลมส์อีกครั้ง แต่เวลา 1 มีเรื่องอื่นที่ต้องคิด ผมตกหลุมรักคุณแมรี่ morstan . เมื่อเธอตกลงที่จะเป็นภรรยาของฉัน ฉันรีบบอก โฮล์ม ผมเต็มไปด้วยความสุขฉันยังได้ยินแปลกใจเย็นในเสียงของเขาในขณะที่เขากล่าวว่า " ผมไม่สามารถแกล้งทำเป็นมีความสุข ประมาณนี้ . . .นี้ผมเจ็บชะมัด แต่ฉันก็พยายามจะหัวเราะ" อืม โฮล์มส์ , " ฉันกล่าวว่า " ฉันหวังว่าคุณจะไม่โดดเดี่ยวเกินไป เมื่อใจดี สิ่งที่คุณสนใจในความทุกข์ความตาย ?