I was taking a composition class, a

I was taking a composition class, and we were learning how to write persuasive essays. Up until that point, I had had average grades, but I was always a good writer and my teacher immediately recognized this. The first paper I wrote for the class was about my experience going to an Indian reservation located near my uncle's ranch in southwest Colorado. I wrote of the severe poverty experienced by the people on the reservation, and the lack of access to voting booths during the most recent election. After reading this short story, my teacher approached me and asked about my future plans. No one had ever asked me this, and I wasn't sure how to answer. I said I liked writing and I liked thinking about people who are different from myself. She gave me a book and told me that if I had time to read it, she thought it would be something I would enjoy. I was actually quite surprised that a high school teacher was

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผมได้เรียนเป็นองค์ประกอบ และเราได้เรียนรู้วิธีการเขียนเรียงความ persuasive จนถึงจุดนั้น ผมเคยมีเกรดเฉลี่ย แต่ผมเสมอผู้เขียนดี และครูของฉันทันทีรู้จักนี้ กระดาษแรกที่ผมเขียนสำหรับคลาสเกี่ยวกับประสบการณ์ที่ไปจองที่อินเดียอยู่ใกล้ไร่ของลุงของฉันในโคโลราโดตะวันตกเฉียงใต้ได้ ผมเขียนความยากจนอย่างรุนแรง โดยคนประสบการณ์การจอง และไม่สามารถเข้าไปบูธการออกเสียงลงคะแนนในการเลือกตั้งล่าสุด หลังจากอ่านเรื่องนี้ ครูของฉันเวลาฉัน และถามเกี่ยวกับแผนการในอนาคตของฉัน ไม่เคยถามฉันนี้ และไม่ค่อยแน่ใจว่าวิธีการตอบ ฉันกล่าวว่า ฉันชอบเขียน และเสียดายความคิดเกี่ยวกับคนที่แตกต่างจากตัวเอง เธอให้ฉันหนังสือ และบอกว่า ถ้าผมมีเวลาในการอ่าน เธอคิดว่า มันจะเป็นสิ่งที่ผมจะสนุกกับการ ผมจริงค่อนข้างประหลาดใจว่า ครูมัธยมได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมได้รับการเรียนองค์ประกอบและเราได้เรียนรู้วิธีการเขียนเรียงความโน้มน้าวใจ จนมาถึงจุดที่ผมมีเกรดเฉลี่ย แต่ฉันก็มักจะเป็นนักเขียนที่ดีและครูของฉันจำได้ทันทีว่านี้ กระดาษครั้งแรกที่ผมเขียนสำหรับการเรียนเป็นเรื่องเกี่ยวกับประสบการณ์ของผมที่จะไปอินเดียสำรองห้องพักตั้งอยู่ใกล้กับไร่ลุงของผมในทิศตะวันตกเฉียงใต้โคโลราโด ผมเขียนของความยากจนอย่างรุนแรงประสบการณ์โดยผู้ที่จองและขาดการเข้าถึงคูหาลงคะแนนในช่วงการเลือกตั้งที่ผ่านมามากที่สุด หลังจากอ่านเรื่องสั้นครูของฉันมาหาผมและถามเกี่ยวกับแผนการในอนาคตของฉัน ไม่มีใครเคยถามฉันนี้และผมก็ไม่แน่ใจว่าจะตอบ ผมบอกว่าผมชอบการเขียนและผมก็ชอบคิดเกี่ยวกับคนที่มีความแตกต่างจากตัวเอง เธอให้ฉันหนังสือและบอกผมว่าถ้าผมมีเวลาในการอ่านมันเธอคิดว่ามันจะเป็นสิ่งที่ฉันจะมีความสุข ผมเป็นจริงประหลาดใจมากที่ครูโรงเรียนมัธยมเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมกำลังเรียนการแต่งเพลง และเราเรียนรู้วิธีการเขียนเรียงความที่ประทับ จนถึงจุดนั้น ผมได้เกรดเฉลี่ย แต่ผมเป็นนักเขียนที่ดีและครูของฉันทันทีได้รับการยอมรับนี้ กระดาษแรกที่ผมเขียนในชั้นเรียนเกี่ยวกับประสบการณ์ของฉันจะไปอินเดียจองอยู่ใกล้ลุง Ranch ในตะวันตกเฉียงใต้โคโลราโดผมเขียนจากประสบการณ์ที่รุนแรง ความยากจน โดยประชาชนในการจอง และการขาดการเข้าถึงคูหาลงคะแนนในการเลือกตั้งล่าสุด หลังจากอ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้ อาจารย์ของฉันมาหาผมและถามเกี่ยวกับแผนการในอนาคตของฉัน ไม่มีใครถามฉัน และฉันก็ไม่แน่ใจว่าตอบ ฉันบอกว่าฉันชอบเขียนและชอบคิดเกี่ยวกับคนที่แตกต่างจากตัวเองเธอให้หนังสือผมและบอกผมว่า ถ้าผมมีเวลาที่จะอ่านมัน เธอคิดว่ามันเป็นบางสิ่งที่ผมจะเพลิดเพลินกับ ผมค่อนข้างแปลกใจว่า ครูโรงเรียนสูง