4. DiscussionGarlic has been receiv

4. Discussion
Garlic has been receiving attention as not only a spice or food but
also a folk medicine for curing various diseases. The medical effects of
garlic and garlic preparations are based on organosulfur compounds,
particularly allicin (Rose et al., 2005). Animal and plant studies have indicated
that allicin has potential antibacterial, antiviral, antiprotozoal and
antifungal properties and positive pharmaceutical effects against atherosclerosis,
fat deposition, lipoprotein unbalance and hypertension (Afzal
et al., 2000; Ankri and Mirelman, 1999; Buchmann et al., 2003; Madsen
et al., 2000; Nya et al., 2010; Peyghan et al., 2008; Soko and Barker,
2005). Hence, the quantity of allicin in garlic is an important criterion
for evaluating the quality of commercial garlic varieties. HPLC is a popular
method for the determination of the amount of allicin in garlic and garlic
products (Arnault et al., 2003; Lanzotti, 2006). The amounts of allicin
present in different strains of garlic were studied by numerous investigators.
Considerable variation has been reported, ranging from 2.8 to
7.7 mg/g (Koch and Lawson, 1996). Yoo et al. (2010) reported that
the content of allicinwas 3.25–4.60 mg/g garlic. According to the British
pharmacopeia (1998), the minimumallicin content to ensure the pharmaceutical
and economic viability of garlic powder products should be
4.5 mg/g. In the present study, the allicin level in the aqueous extract of
freeze-dried garlic powder and in the crushed garlic was determined to
be 13.55±0.37 and 3.30±0.28 mg/g, respectively.
The antibacterial activities of garlic have been widely studied.
Indeed, allicin and garlic extract have been shown to have a wide
spectrum of antibacterial activity, including effects on Aeromonas,
Streptococcus, Salmonella, Vibrio, Photobacterium, Pseudomonas, Bacillus,
Cryptocaryon, Escherichia, Staphylococcus, Klebsiella, Proteus, Clostridium,
Mycobacterium and Helicobacter species, as well as the common plant

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4. สนทนากระเทียมมีได้รับความสนใจเป็นเครื่องเทศหรืออาหารไม่เพียง แต่นอกจากนี้พื้นบ้านยาสำหรับบ่มโรคต่าง ๆ ผลกระทบจากทางการแพทย์กระเทียมและกระเทียมเตรียมจะขึ้นอยู่กับสาร organosulfurโดยเฉพาะอย่างยิ่ง allicin (โรส et al., 2005) มีระบุการศึกษาสัตว์และพืชallicin ที่มียาปฏิชีวนะเป็นยาต้านไวรัส antiprotozoal และคุณสมบัติต้านเชื้อราและผลบวกยากับหลอดเลือดไขมันสะสม ลานซ์ไลโพโปรตีน และความดันโลหิตสูง (Afzalและ al., 2000 Ankri และ Mirelman, 1999 Buchmann และ al., 2003 แมดเซนและ al., 2000 Nya et al., 2010 Peyghan et al., 2008 Soko และบาร์คเกอร์2005) . ดังนั้น จำนวน allicin ในกระเทียมจะเป็นเกณฑ์สำคัญการประเมินคุณภาพของกระเทียมพาณิชย์พันธุ์ HPLC เป็นนิยมวิธีการกำหนดจำนวน allicin ในกระเทียมและกระเทียมผลิตภัณฑ์ (Arnault et al., 2003 Lanzotti, 2006) จำนวน allicinปัจจุบันในสายพันธุ์ต่าง ๆ ของกระเทียมถูกศึกษา โดยนักสืบมากมายเปลี่ยนแปลงมากได้ถูกรายงาน ตั้งแต่ 2.8 การ7.7 มิลลิกรัม/กรัม (คอและลอว์สัน 1996) อยู่ร้อยเอ็ด al. (2010) รายงานว่าเนื้อหาของกระเทียม 3.25-4.60 mg/g allicinwas ตามอังกฤษpharmacopeia (1998), เนื้อหา minimumallicin ให้ยาและชีวิตทางเศรษฐกิจของผลิตภัณฑ์กระเทียมผงควร4.5 มิลลิกรัม/กรัม ในการศึกษาปัจจุบัน ระดับ allicin ในสเอาท์แยกของอบแห้งกระเทียมผง และกระเทียมสดบดถูกกำหนดมี 13.55±0.37 และ 3.30±0.28 mg/g ตามลำดับกิจกรรมต้านเชื้อแบคทีเรียของกระเทียมมีการศึกษาอย่างกว้างขวางแน่นอน การแสดง allicin และกระเทียมสกัดให้เป็นสเปกตรัมของกิจกรรมต้านเชื้อแบคทีเรีย รวมผล Aeromonasอุณหภูมิ ระดับ ต่อ Photobacterium, Pseudomonas คัดCryptocaryon, Escherichia, Staphylococcus, Klebsiella, Proteus เชื้อ Clostridiumมัยโคแบคทีเรียและกระเพาะชนิด ตลอดจนโรงงานทั่วไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4. อภิปราย
กระเทียมได้รับการได้รับความสนใจไม่เพียง แต่เป็นเครื่องเทศหรืออาหาร แต่
ยังเป็นยาพื้นบ้านเพื่อการรักษาโรคต่างๆ ผลกระทบการแพทย์ของ
กระเทียมและกระเทียมเตรียมจะขึ้นอยู่กับสาร organosulfur,
โดยเฉพาะอย่างยิ่งอัลลิซิ (โรส et al., 2005) การศึกษาในสัตว์และพืชได้ชี้ให้เห็น
ว่ามีอัลลิซิต้านเชื้อแบคทีเรียที่มีศักยภาพไวรัส antiprotozoal และ
คุณสมบัติต้านเชื้อราและผลกระทบในเชิงบวกกับยาหลอดเลือด
การสะสมไขมันไม่สมดุลความดันโลหิตสูงและไลโปโปรตีน (Afzal
et al, 2000;. Ankri และ Mirelman 1999; Buchmann et al, 2003; เซน
et al, 2000;.. Nya et al, 2010; Peyghan et al, 2008;. Soko และบาร์คเกอร์
2005) ดังนั้นปริมาณของอัลลิซิกระเทียมเป็นเกณฑ์ที่สำคัญ
สำหรับการประเมินคุณภาพของพันธุ์กระเทียมในเชิงพาณิชย์ HPLC เป็นที่นิยม
วิธีวิเคราะห์ปริมาณของอัลลิซิในกระเทียมและกระเทียม
ผลิตภัณฑ์ (Arnault et al, 2003;. Lanzotti 2006) ปริมาณของอัลลิซิ
อยู่ในสายพันธุ์ที่แตกต่างกันของกระเทียมมีการศึกษาโดยนักวิจัยจำนวนมาก.
รูปแบบสมควรได้รับรายงานตั้งแต่ 2.8
7.7 mg / g (โคช์สและลอว์สัน, 1996) ยูเอตอัล (2010) รายงานว่า
เนื้อหาของ allicinwas 3.25-4.60 มิลลิกรัม / กรัมกระเทียม ตามที่อังกฤษ
ตำรับยา (1998) เนื้อหา minimumallicin เพื่อให้แน่ใจว่ายา
และศักยภาพทางเศรษฐกิจของผลิตภัณฑ์ผงกระเทียมควรจะเป็น
4.5 มก. / กรัม ในการศึกษาปัจจุบันระดับอัลลิซิในสารสกัด
กระเทียมแห้งผงและกระเทียมบดมุ่งมั่นที่จะ
เป็น 13.55 ± 0.37 และ 3.30 ± 0.28 มิลลิกรัม / กรัมตามลำดับ.
กิจกรรมต้านเชื้อแบคทีเรียของกระเทียมได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวาง
แท้จริงอัลลิซิและสารสกัดจากกระเทียมได้รับการแสดงที่จะมีความกว้าง
สเปกตรัมของฤทธิ์ต้านแบคทีเรียรวมทั้งผลกระทบต่อเชื้อ Aeromonas,
Streptococcus, Salmonella, Vibrio, Photobacterium, Pseudomonas, Bacillus,
Cryptocaryon, Escherichia, Staphylococcus, Klebsiella, Proteus, Clostridium,
Mycobacterium และ Helicobacter สายพันธุ์เช่นเดียวกับพืชที่พบบ่อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 . กระเทียมสนทนา
มีได้รับความสนใจเป็น ไม่เพียง แต่เป็นเครื่องเทศหรืออาหารแต่
ยังยาพื้นบ้านในการรักษาโรคต่าง ๆ ผลทางการแพทย์
กระเทียมและการเตรียมกระเทียมมีสารประกอบแกโนซัลเฟอร์
โดยเฉพาะอัลลิซิน ( กุหลาบ , et al . , 2005 ) สัตว์และพืช มีการศึกษาพบว่าสาร
มีศักยภาพต้านเชื้อแบคทีเรีย , ไวรัส antiprotozoal
, และคุณสมบัติของยา และผลทางบวกต่อหลอดเลือด
การสะสมไขมันไลโปโปรตีนความไม่สมดุลและความดันโลหิตสูง ( Afzal
et al . , 2000 ; ankri และ mirelman , 1999 ; buchmann et al . , 2003 ; แมดเซ่น
et al . , 2000 ; น๊า et al . , 2010 ; peyghan et al . , 2008 ; และ Soko บาร์เกอร์
, 2005 ) ดังนั้น ปริมาณสารในกระเทียมเป็น
เกณฑ์สำคัญเพื่อประเมินคุณภาพของกระเทียมพันธุ์พาณิชย์ เทคนิคเป็นวิธียอดนิยม
สำหรับการหาปริมาณสารในกระเทียมและผลิตภัณฑ์ของกระเทียม
( อาร์นัลท์ et al . , 2003 ; lanzotti , 2006 ) ปริมาณสารที่มีอยู่ในสายพันธุ์ที่แตกต่างกันของกระเทียม

ศึกษาโดยนักวิจัยมากมาย การเปลี่ยนแปลงมาก มีรายงานตั้งแต่ 2.8

มิลลิกรัม / 7.7 กรัม ( Koch และ ลอว์สัน , 1996 )ยู et al . ( 2553 ) รายงานว่า
เนื้อหาของ allicinwas 3.25 ) 4.60 มิลลิกรัม / กรัม กระเทียม ตามมาตรฐานอังกฤษ
( 1998 ) , minimumallicin เนื้อหาเพื่อให้แน่ใจว่ายา
และความอยู่รอดทางเศรษฐกิจของผลิตภัณฑ์ผงกระเทียมควร
4.5 มิลลิกรัม / กรัม ในการศึกษาสารระดับในการแยกน้ำแห้งและผงกระเทียม
ในกระเทียมบดตั้งใจ
เป็น 1355 ± 0.37 และ 3.30 ± 0.28 มิลลิกรัม / กรัม ตามลำดับ กิจกรรม antibacterial
ของกระเทียมได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวาง .
แน่นอน อัลลิซินและสารสกัดจากกระเทียมได้ถูกแสดงให้มีสเปกตรัมกว้าง
ของฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย รวมทั้งผลกระทบต่อเชื้อซัลโมเนลลาในเชื้อแบคทีเรีย Streptococcus , ,
, โฟโตแบคทีเรียม , Pseudomonas , Bacillus ,
cryptocaryon , Escherichia Staphylococcus , ที่มีเชื้อ Clostridium
, , ,และชนิดเชื้อ Helicobacter เช่นเดียวกับพืชทั่วไป