his past Wednesday, I gave a brief

his past Wednesday, I gave a brief talk on Joseph Beuys, an artist I find endlessly fascinating because of his hugely influential pedagogical ideas that extend far beyond the physical objects he produced. The talk was a part of the Hammer’s Lunchtime Art Talks, little 30 minute curator-led talks that occur every Wednesday at 12:30pm and are quite popular with the many office building employees around Westwood. The talks are mostly made up of both regulars and those who just wander in … two straight-laced graying men come in regularly, a few well-dressed female employees from the Occidental Petroleum office tower above the Hammer, a youngish 30-something guy in a business suit, a few retirees, some foreign tourists. Some students, scruffy and clutching moleskine notebooks to top it off. The audience for my Beuys talk was fairly representative of this group, and I chose to orient the talk around one of Beuys’ best-known multiples, the Noiseless Eraser (Schnellman No. 101).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่ผ่านมาของเขาวันพุธที่ฉันให้พูดคุยสั้น ๆ เกี่ยวกับโจเซฟ Beuys ศิลปินฉันพบที่น่าสนใจเพราะไม่มีที่สิ้นสุดของความคิดที่มีอิทธิพลอย่างมหาศาลการสอนของเขาที่ขยายออกไปไกลกว่าวัตถุทางกายภาพที่เขาผลิต พูดคุยเป็นส่วนหนึ่งของค้อนอาหารกลางวันศิลปะการพูดคุยเล็ก ๆ น้อย ๆ 30 นาทีพูดถึงผู้ปกครองนำที่เกิดขึ้นทุกวันพุธเวลา 12:30 และเป็นที่นิยมมากกับพนักงานอาคารสำนักงานหลายแห่งทั่วเวสต์วู้ การเจรจาจะทำส่วนใหญ่ขึ้นจากประจำการและผู้ที่เพียงแค่เดินใน ... สองคนหงอกตรงเจือมาเป็นประจำไม่กี่แต่งตัวดีพนักงานหญิงจากอาคารสำนักงานปิโตรเลียมภาคตะวันตกข้างต้นค้อนที่ค่อนข้างหนุ่มคน 30 บางสิ่งบางอย่าง เหมาะกับธุรกิจเป็นผู้เกษียณไม่กี่บางส่วนนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ นักเรียนบางคนสกปรกและกำโน๊ตบุ๊ค Moleskine ไปด้านบนออก ผู้ชมสำหรับการพูดคุย Beuys ของฉันค่อนข้างตัวแทนของกลุ่มนี้และฉันเลือกที่จะปรับทิศทางการพูดคุยรอบหนึ่งของ Beuys 'หลายที่รู้จักกันดีที่ไม่มีเสียงยางลบ (ฉบับที่ 101 Schnellman)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อดีต วันพุธ ผมให้พูดสั้น ๆเกี่ยวกับโจเซฟ ศิลปินที่ฉันค้นหาไม่รู้จบที่น่าสนใจเพราะเขามีอิทธิพลเป็นอันมากสอนแนวคิดที่ขยายไกลเกินกว่าวัตถุทางกายภาพที่เขาผลิต การพูดเป็นส่วนหนึ่งของศิลปะของค้อนแล้วพูดคุยเล็ก ๆน้อย ๆ 30 นาที ผู้ดูแลนำการเจรจาที่เกิดขึ้นทุกวันพุธที่ 12 :30pm และเป็นที่นิยมมากกับหลายอาคารสำนักงานพนักงานรอบ Westwood . การเจรจาส่วนใหญ่สร้างขึ้นจากทั้งลูกค้าประจำและผู้ที่เพิ่งเดินเข้ามา . . . . . . . สองตรง laced เนื่องจากคนเข้ามาเป็นประจำ ไม่สมาร์ท พนักงานหญิงจากตะวันตกปิโตรเลียมอาคารสำนักงานข้างบนค้อน , youngish 30 เรื่องผู้ชายในชุดสูทธุรกิจไม่กี่เกษียณที่นักท่องเที่ยวต่างชาติบางส่วนนักเรียนบางคนสกปรกคว้าโมลสกินโน๊ตบุ๊คและไปด้านบนออก ผู้ชมสำหรับพูดคุย บอยส์ของฉันค่อนข้าง ตัวแทนของกลุ่มนี้ และฉันเลือกที่จะคุยรอบหนึ่งของโอเรียนท์ บอยส์ ' ที่มีชื่อเสียงหลาย ๆ , ยางลบหงิมๆ (
schnellman 101 )