Alphabet: The Korean alphabet is ca

Alphabet: The Korean alphabet is called hangul. It was introduced in the 15th century by King Sejong to replace the existing Chinese script (called hanja), which few Koreans could read. Hangul consists of 14 simple consonants and 6 simple vowels (together with consonant clusters and diphthongs). Hangul can be written horizontally or vertically, with the horizontal, Latin style much more favoured. Koreans are exposed in their daily lives to the Latin script and therefore have no particular difficulties with the English writing system.

Phonology: Korean is a syllable timed language in which individual word stress is insignificant. This is radically different from English and accounts for the 'flat' quality of much of the English spoken by Korean ESL students, particularly in extended pieces of oral language such as presentations.

The main problem in the pronunciation of individual words lies in the reproduction of consonants. Several English consonant sounds do not exist in Korean. The most significant of these are the /θ/ and /ð/ sounds in words such as then, thirteen and clothes, the /v/ sound, which is produced as a /b/, and the /f/ sound which leads, for example, to phone being pronounced pone. Differences in syllable structure between the two languages may lead to the addition of a short vowel sound to the end of English words that terminate with a consonant or within words containing consonant clusters.

Grammar - Verb/Tense: Korean is an agglutinative language. This means, for example, that verb information such as tense, mood and the social relation between speaker and listener is added successively to the end of the verb. This is in contrast to English which makes extensive use of auxiliaries to convey verb meaning. It is to be expected, then, that some Korean learners will initially have problems in accuratley producing English verb phrases.

Korean does not conjugate verbs using agreement with the subject. This is a possible reason why it takes some learners so long to remember the -s ending in English in the third person singular present simple tense: He like .. instead of he likes .. . Reference to the past in Korean is most often accomplished through a single past tense. Predictable, therefore, are the problems that Korean learners have in choosing the correct English tense from among the several possibilities (past simple, present perfect, past pefrect continuous, etc.)

Grammar - Other: Korean has a Subject-Object-Verb word order. Since personal reference is avoided, it is common to encounter Korean sentences consisting of the verb only. Korean ESL students have little difficulty adjusting to the fairly strict SVO word order that typifies English. However, they need training and practice in working within the permitted exceptions in order to avoid monotonous written text whose sentences all start with the subject.

Grammatical categories in Korean have no clear correspondence with those of English. This often results in Korean learners using a noun or adjective where English would have an adjective or a noun. For example: My daughter doesn't come to school today because she is illness.

Articles do not exist in Korean. Learners have signifcant and often permanent problems with the complexities of the English article system.

Vocabulary: Due to the long-term American presence in South Korea many (city-dwelling) Koreans are used to seeing and hearing English on a daily basis. Korean has also borrowed some words directly from English. However, there is an absence of the significant number of cognates that help, say, the German student quickly begin to understand much of what he or she hears and reads in English.

Miscellaneous: Korean grammar is heavily influenced by honorifics. Verb endings and choice of nouns, adjectives or pronouns depend on the relative status of the speaker or writer to the listener or reader. Honorifics do not play a major part in the English language (except in conventions for addressing people as 'Professor' or 'Your Majesty'), which can make English much easier for Korean to learn than vice versa. It may result, however, in the Korean learner struggling to convey the appropriate amount of deference or assertiveness in his or her dealings with others in English.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัวอักษร: อักษรเกาหลีเรียกว่าอัง มันถูกนำมาใช้ในศตวรรษ 15 โดยกษัตริย์เซจองแทนอยู่จีนสคริปต์ (เรียกว่าอัง), ซึ่งชาวเกาหลีไม่สามารถอ่าน อังกูประกอบด้วยพยัญชนะ 14 อย่างและสระ 6 เรื่อง (พร้อมกลุ่มพยัญชนะควบกล้ำกับ) อังสามารถเขียนตามแนวนอน หรือแนว ตั้ง ด้วยแนว สไตล์ละตินพิมพ์ใหญ่ favoured มาก ชาวเกาหลีกำลังเผชิญในชีวิตประจำวันกับสคริปต์ละติ และดังนั้นจึง มีปัญหาไม่เฉพาะกับระบบการเขียนภาษาอังกฤษกับภาษา: ภาษาเกาหลีเป็นภาษาพยางค์เวลาที่ความเครียดแต่ละคำเป็นสำคัญ ก็แตกต่างจากภาษาอังกฤษและบัญชีสำหรับคุณภาพของอังกฤษที่พูด โดยนักเรียน ESL เกาหลี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชิ้นส่วนขยายของภาษาปากเช่นนำเสนอ 'แบน' อยู่ปัญหาหลักในการออกเสียงคำแต่ละคำที่อยู่ในการทำซ้ำพยัญชนะ หลายเสียงพยัญชนะภาษาอังกฤษมีอยู่ในเกาหลี สำคัญที่สุดของ/θ/และ/ð/เสียงคำเช่นนั้น thirteen และเสื้อผ้า เสียง /v/ ซึ่งผลิตเป็นแบบ b / และ /f/ เสียงที่ลูกค้าเป้าหมาย ตัวอย่าง การโทรศัพท์การออกเสียง pone ความแตกต่างในโครงสร้างพยางค์ระหว่างสองภาษาอาจนำไปสู่การเพิ่มเสียงสระสั้นตามคำภาษาอังกฤษที่จบ ด้วยตัวพยัญชนะ หรือภาย ในคำที่ประกอบด้วยพยัญชนะคลัสเตอร์ไวยากรณ์ - กริยา/กริยาแสดงเวลา: ภาษาเกาหลีเป็นภาษา agglutinative ซึ่งหมายความว่า เช่น ว่า กริยาเช่นตึงเครียด อารมณ์ และความสัมพันธ์ทางสังคมระหว่างผู้บรรยายและฟังเป็นเพิ่มข้อมูลติด ๆ กันไปท้ายของกริยา นี้จะตรงข้ามกับภาษาอังกฤษที่ใช้ auxiliaries เพื่อถ่ายทอดความหมายของคำกริยา จึงคาดหวัง จากนั้น ที่เรียนเกาหลีบางจะมีปัญหาเริ่มต้นใน accuratley ผลิตภาษาอังกฤษกริยาวลีเกาหลีสังยุคด้วยข้อตกลงเรื่องคำกริยา นี่คือเหตุผลไปทำไมก็เรียนบางยาวดังนั้นการจดจำการ -s สิ้นสุดในอังกฤษในบุคคลที่สามเอกพจน์ปัจจุบันอย่างตึงเครียด: ชอบ... แทนที่จะชอบ... . ส่วนใหญ่มักจะดำเนินการอ้างอิงถึงอดีตในเกาหลีถึงอดีตกาลเดียว คาดเดาได้ ดังนั้น มีปัญหาที่เรียนเกาหลีได้เลือกเรื่องประโยคภาษาอังกฤษถูกต้องจากหลาย ๆ (ผ่านง่าย ได้ ผ่าน pefrect อย่างต่อเนื่อง ฯลฯ)ไวยากรณ์ - อื่น ๆ: เกาหลีมีใบคำกริยาเรื่องวัตถุ เนื่องจากหลีกเลี่ยงการอ้างอิงส่วนตัว ได้ไปพบประโยคภาษาเกาหลีที่ประกอบด้วยคำกริยาเท่านั้น นักเรียน ESL เกาหลีมีปัญหาน้อยในการปรับค่อนข้างเข้มงวด SVO คำสั่งที่ภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องฝึกและปฏิบัติในการทำงานภายในยกเว้นที่อนุญาตเพื่อหลีกเลี่ยงข้อความที่เขียนน่าเบื่อประโยคซึ่งทั้งหมดเริ่มต้น ด้วยเรื่องประเภทไวยากรณ์ในภาษาเกาหลีติดต่อไม่ชัดเจนกับการใช้ภาษาอังกฤษได้ นี้มักจะส่งผลในการเรียนภาษาเกาหลีที่ใช้กับคำนามหรือคำคุณศัพท์ที่อังกฤษจะมีคุณศัพท์หรือคำนาม ตัวอย่าง: ลูกสาวของฉันไม่มาโรงเรียนวันนี้เนื่องจากเธอเจ็บป่วยบทความที่มีอยู่ในเกาหลี ผู้เรียนมีปัญหาถาวรมักจะ มีความซับซ้อนของระบบบทความภาษาอังกฤษและ signifcantคำศัพท์: เนื่องจากระยะยาวอเมริกันในเกาหลี ชาวเกาหลีจำนวนมาก (เมืองปีติ) ใช้การเห็น และการฟังภาษาอังกฤษในชีวิตประจำ เกาหลีมียังยืมคำจากภาษาอังกฤษโดยตรง อย่างไรก็ตาม มีการขาดงานของ cognates ที่สำคัญ พูด เรียนภาษาเยอรมันอย่างรวดเร็วเริ่มเข้าใจมากว่าเขาหรือเธอได้ยิน และอ่านภาษาอังกฤษเบ็ดเตล็ด: ไวยากรณ์เกาหลีมีมากอิทธิพล โดย honorifics ลงท้ายคำกริยาและคำนาม คำคุณศัพท์ หรือสรรพนามขึ้นอยู่กับสถานะญาติของลำโพงการเขียนการฟังการอ่าน Honorifics เล่นเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญภาษาอังกฤษ (ยกเว้นในแผนรับมือคนเป็น 'อาจารย์' หรือ 'ธุลี'), ซึ่งสามารถทำให้ภาษาอังกฤษง่ายมากเกาหลีการเรียนมากกว่าในทางกลับกัน อาจส่งผล ไร เรียนภาษาเกาหลีกับสื่อจำนวนนั้นได้ยอมตามหรือยืนกรานใน ผู้ติดต่อกับผู้อื่นในภาษาอังกฤษที่เหมาะสม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตัวอักษร: ตัวอักษรเกาหลีที่เรียกว่าอังกูล มันถูกนำมาใช้ในศตวรรษที่ 15 โดยกษัตริย์ Sejong เพื่อแทนที่ที่มีอยู่สคริปต์ภาษาจีน (เรียกว่าอังจา) ซึ่งไม่กี่เกาหลีสามารถอ่าน อังกูลประกอบด้วย 14 พยัญชนะที่เรียบง่ายและง่าย 6 สระ (ร่วมกับพยัญชนะกลุ่มและคำควบกล้ำ) อังกูลสามารถเขียนในแนวนอนหรือแนวตั้งกับแนวนอนสไตล์ลาตินได้รับการสนับสนุนมากขึ้น เกาหลีกำลังเผชิญในชีวิตประจำวันของพวกเขาเพื่อสคริปต์ภาษาละตินและดังนั้นจึงไม่มีความยากลำบากโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับระบบการเขียนภาษาอังกฤษ. วิทยา: ภาษาเกาหลีเป็นเวลาพยางค์ภาษาที่ความเครียดแต่ละคำเป็นที่ไม่มีนัยสำคัญ นี่คือแตกต่างจากภาษาอังกฤษและบัญชีที่มีคุณภาพ 'แบน' ของมากของการพูดภาษาอังกฤษโดยนักเรียนเกาหลีโดยเฉพาะในชิ้นส่วนขยายของภาษาในช่องปากเช่นงานนำเสนอ. ปัญหาหลักในการออกเสียงของคำแต่ละคำที่อยู่ในการสืบพันธุ์ของ พยัญชนะ เสียงพยัญชนะภาษาอังกฤษหลายคนไม่ได้อยู่ในเกาหลี ที่สำคัญที่สุดของเหล่านี้เป็น / θ / และ / D / เสียงในคำพูดเช่นนั้นสิบสามและเสื้อผ้า / v / เสียงซึ่งผลิตเป็น / b / และ / f / เสียงซึ่งนำไปสู่สำหรับ ตัวอย่างเช่นในการโทรศัพท์การออกเสียงขนมปังคอร์น ความแตกต่างในโครงสร้างพยางค์ระหว่างสองภาษาอาจนำไปสู่การเพิ่มขึ้นของสระเสียงสั้นที่ส่วนท้ายของคำในภาษาอังกฤษที่ยุติด้วยพยัญชนะหรือภายในคำที่มีพยัญชนะกลุ่ม. ไวยากรณ์ - กริยา / Tense: ภาษาเกาหลีเป็นภาษาหลายคำประกอบกัน ซึ่งหมายความว่าเช่นว่าข้อมูลคำกริยาเช่นเครียดอารมณ์และความสัมพันธ์ทางสังคมระหว่างลำโพงและผู้ฟังจะถูกเพิ่มอย่างต่อเนื่องไปยังจุดสิ้นสุดของคำกริยา นี้เป็นในทางตรงกันข้ามกับภาษาอังกฤษซึ่งจะทำให้การใช้งานที่กว้างขวางของแนะแนวในการถ่ายทอดความหมายคำกริยา มันเป็นที่คาดหวังแล้วว่าผู้เรียนภาษาเกาหลีบางส่วนแรกจะมีปัญหาในการผลิต accuratley กริยาวลีภาษาอังกฤษ. เกาหลีไม่ผันคำกริยาใช้ข้อตกลงกับเรื่อง นี่คือเหตุผลที่เป็นไปทำไมมันต้องใช้เวลาเรียนนานมากบางที่จะจำ -s สิ้นสุดในภาษาอังกฤษในบุคคลที่สามเอกพจน์ปัจจุบันง่ายเครียด: เขาชอบ .. แทนเขาชอบ .. อ้างอิงถึงที่ผ่านมาในเกาหลีจะประสบความสำเร็จส่วนใหญ่มักจะผ่านกาลที่ผ่านมาเพียงครั้งเดียว คาดเดาได้จึงเป็นปัญหาว่าผู้เรียนภาษาเกาหลีได้ในการเลือกภาษาอังกฤษที่ถูกต้องเครียดจากบรรดาความเป็นไปได้หลายคน (ที่ผ่านมาง่ายปัจจุบันที่สมบูรณ์แบบที่ผ่านมาอย่างต่อเนื่อง pefrect ฯลฯ ) ไวยากรณ์ - อื่น ๆ : เกาหลีมีคำ-เรื่องวัตถุกริยาการสั่งซื้อ . ตั้งแต่การอ้างอิงส่วนบุคคลจะหลีกเลี่ยงมันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะพบประโยคเกาหลีประกอบด้วยกริยาเท่านั้น นักเรียนเกาหลีมีปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ ปรับตัวเข้ากับคำสั่งที่เข้มงวดเป็นธรรม SVO ว่าภาษาอังกฤษ typifies แต่พวกเขาต้องฝึกอบรมและการปฏิบัติในการทำงานที่อยู่ในข้อยกเว้นได้รับอนุญาตในการสั่งซื้อเพื่อหลีกเลี่ยงข้อความที่เขียนน่าเบื่อซึ่งทุกประโยคเริ่มต้นด้วยเรื่อง. ประเภทไวยากรณ์ภาษาเกาหลีไม่ได้มีการติดต่อกับผู้ที่ชัดเจนของภาษาอังกฤษ นี้มักจะส่งผลในการเรียนภาษาเกาหลีโดยใช้คำนามหรือคำคุณศัพท์ที่ใช้ภาษาอังกฤษจะมีคำคุณศัพท์หรือคำนาม ตัวอย่างเช่นลูกสาวของฉันไม่ได้มาที่โรงเรียนในวันนี้เพราะเธอเป็นความเจ็บป่วย. บทความไม่อยู่ในเกาหลี ผู้เรียนมีปัญหา signifcant และถาวรมักจะมีความซับซ้อนของระบบบทความภาษาอังกฤษ. คำศัพท์: เนื่องจากชาวอเมริกันในระยะยาวในเกาหลีใต้จำนวนมาก (เมืองที่อยู่อาศัย) ชาวเกาหลีจะใช้ในการเห็นและได้ยินภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน เกาหลีได้ยืมคำบางคำจากภาษาอังกฤษโดยตรง แต่มีกรณีที่ไม่มีความสำคัญของดาล์คอีที่ช่วยพูดนักเรียนเยอรมันได้อย่างรวดเร็วเริ่มที่จะเข้าใจมากของสิ่งที่เขาหรือเธอได้ยินและอ่านในภาษาอังกฤษ. เบ็ดเตล็ด: ไวยากรณ์ภาษาเกาหลีได้รับอิทธิพลอย่างมากจาก honorifics ลงท้ายกริยาและทางเลือกของคำนามคำคุณศัพท์หรือคำสรรพนามขึ้นอยู่กับสถานะความสัมพันธ์ของลำโพงหรือนักเขียนที่จะฟังหรือผู้อ่าน honorifics ไม่ได้เล่นเป็นส่วนสำคัญในการใช้ภาษาอังกฤษ (ยกเว้นในการประชุมสำหรับคนที่อยู่ในฐานะของศาสตราจารย์ 'หรือ' พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของคุณ) ซึ่งสามารถทำให้ภาษาอังกฤษง่ายมากสำหรับการเรียนรู้ภาษาเกาหลีกว่าในทางกลับกัน มันอาจส่งผลอย่างไรก็ตามในเกาหลีเรียนดิ้นรนที่จะถ่ายทอดในปริมาณที่เหมาะสมของการแสดงความเคารพหรืออหังการในการติดต่อของเขาหรือเธอกับคนอื่น ๆ ในภาษาอังกฤษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตัวอักษร : ตัวอักษรเกาหลีที่เรียกว่า ฮันกึล . มันเป็นที่รู้จักในศตวรรษที่ 15 โดยกษัตริย์เซจง แทนที่จีนสคริปต์ ( เรียกว่าอักษรฮันจา ) ซึ่งน้อยเกาหลีสามารถอ่าน ฮันกึล ประกอบด้วยสระและพยัญชนะ 14 วิ 6 ง่าย ( ร่วมกับกลุ่มพยัญชนะ และควบกล้ำ ) ภาษาที่สามารถเขียนในแนวนอนหรือแนวตั้งกับแนวนอนสไตล์ละตินมากชอบ .คนเกาหลีจะเปิดเผยในชีวิตประจำวันกับภาษาละตินสคริปต์ และดังนั้นจึง มีปัญหาเฉพาะกับระบบการเขียนภาษาอังกฤษ

ภาษา : เกาหลีเป็นภาษาที่คำแต่ละพยางค์หมดเวลาเครียดเฉยๆ นี้เป็นอย่างรุนแรงแตกต่างจากภาษาอังกฤษและบัญชีสำหรับ ' แบน ' คุณภาพส่วนมากพูดภาษาอังกฤษโดยนักเรียน ESL เกาหลีโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการขยายชิ้นด้วยภาษา เช่น การนำเสนอ

ปัญหาหลักในการออกเสียงของแต่ละคำโกหกในการสืบพันธุ์ของพยัญชนะ หลายเสียง พยัญชนะภาษาอังกฤษ ไม่ได้อยู่ในเกาหลี ที่สำคัญที่สุดของเหล่านี้เป็น / θ / และ / ð / เสียงในคำเช่นแล้วสิบสามและเสื้อผ้า / v / เสียงที่ผลิตเป็น / b / ,และ / F / เสียง ซึ่งนัก เช่น โทรศัพท์ การออกเสียงจะ . ความแตกต่างในโครงสร้างพยางค์ระหว่างสองภาษา อาจนำไปสู่การเพิ่มของสระเสียงสั้นเสียงสุดท้ายของคำภาษาอังกฤษที่บอกเลิกด้วย พยัญชนะ หรือภายในคำที่มีอักษรควบ .

ไวยากรณ์ - กริยา / เครียด : ภาษาเกาหลีเป็นภาษาภาษารูปคำติดต่อ . นี้หมายความว่า ตัวอย่างที่กริยาข้อมูล เช่น เครียด อารมณ์ และความสัมพันธ์ทางสังคมระหว่างผู้พูดและผู้ฟังเพิ่มอย่างต่อเนื่องไปยังจุดสิ้นสุดของคำกริยา นี้เป็นในทางตรงกันข้ามกับภาษาอังกฤษซึ่งทำให้การใช้ที่กว้างขวางของ auxiliaries เพื่อสื่อความหมายคำกริยา มันเป็นการคาดหวังแล้วว่าบางเกาหลีผู้เรียนจะเริ่มมีปัญหาใน accuratley การผลิตวลีคำกริยาภาษาอังกฤษ .

เกาหลีไม่ผันคำกริยาการใช้ข้อตกลงกับเรื่อง นี่คือเหตุผลที่เป็นไปได้ว่าทำไมมันใช้เวลานานเพื่อผู้เรียนบางจำ - สิ้นสุดในภาษาอังกฤษในบุรุษที่สามเอกพจน์ปัจจุบันกาล : เขาชอบ . . . . . . . แทน เขาชอบ . . . . . . . . การอ้างอิงถึงอดีตในเกาหลีส่วนใหญ่มักจะประสบความสำเร็จผ่านเดียวในอดีต คาดเดาได้ ดังนั้นเป็นปัญหาที่ผู้เรียนเกาหลีได้เลือก tense ภาษาอังกฤษที่ถูกต้องจากหลายประการ ผ่านง่าย ปัจจุบัน สมบูรณ์ อดีต pefrect อย่างต่อเนื่อง ฯลฯ )

ไวยากรณ์ - อื่น ๆ : เกาหลีมีประธาน กริยา กรรม เช่น คําสั่ง เนื่องจากการอ้างอิงส่วนบุคคลคือ หลีกเลี่ยง มันธรรมดาที่จะพบ ภาษาเกาหลี ประโยคที่ประกอบด้วยคำกริยาเท่านั้นนักเรียน ESL เกาหลีมีเพียงเล็กน้อยยากการเข้มงวดค่อนข้างดังนั้นคำสั่งที่ typifies ภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องการการฝึกอบรมและปฏิบัติในการทำงานภายในได้รับอนุญาตข้อยกเว้นเพื่อหลีกเลี่ยงข้อความที่น่าเบื่อเขียนประโยคเริ่มเรื่อง

ไวยากรณ์ประเภทในเกาหลีไม่มีการติดต่อที่ชัดเจนของภาษาอังกฤษนี้มักจะส่งผลในการเรียนรู้ภาษาเกาหลีใช้คำนามหรือคำคุณศัพท์ที่ใช้ภาษาอังกฤษก็มีคำคุณศัพท์หรือคำนาม ตัวอย่างเช่น : ลูกสาวไม่ได้ไปโรงเรียนวันนี้ เพราะเธอป่วย

บทความไม่ได้อยู่ในเกาหลี ผู้เรียนมีปัญหาทดสอบและมักจะถาวรที่มีความซับซ้อนของระบบบทความภาษาอังกฤษ คำศัพท์

:เนื่องจากการแสดงอเมริกันระยะยาวในเกาหลีใต้หลาย ( เมืองที่อยู่ ) เกาหลีก็เคยได้เห็นและได้ยิน ภาษาอังกฤษในชีวิตประจําวัน เกาหลียังยืมคำมาจากภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม มีการขาดของจำนวนมากได้เพื่อนแท้ที่ช่วยพูด แล้วนักเรียนเยอรมันได้อย่างรวดเร็วเริ่มเข้าใจมากของสิ่งที่เขาหรือเธอได้ยิน และอ่านในภาษาอังกฤษ

เบ็ดเตล็ด :ไวยากรณ์ภาษาเกาหลีเป็นอิทธิพลอย่างมากโดยให้เกียรติ ลงท้ายกริยา และทางเลือกของคำนาม คำคุณศัพท์ หรือ คำสรรพนาม ขึ้นอยู่กับสถานะความสัมพันธ์ของผู้พูดหรือผู้เขียนจะฟังหรืออ่าน ให้เกียรติไม่เล่นส่วนหนึ่งที่สำคัญในภาษาอังกฤษ ( ยกเว้นในการประชุมเพื่อเรียกคนเป็น ' อาจารย์ ' หรือ ' ฝ่าบาท ' )ซึ่งจะทำให้ง่ายขึ้นสำหรับภาษาเกาหลีเรียนภาษาอังกฤษมากกว่า ในทางกลับกัน มันอาจเกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม ในการเรียนรู้ภาษาเกาหลีดิ้นรนเพื่อบอกปริมาณที่เหมาะสมของการยืดเวลาหรือการกล้าแสดงออกในการติดต่อของเขาหรือเธอกับคนอื่น ๆในภาษาอังกฤษ