There were two important outcomes f

There were two important outcomes from the author's recent research (2010) into effective use of music in the
English language classroom (in press). One suggested that there was strong support for use of music in the
language-learning classroom, but that there was actually very little occurring in most classrooms. Connected, but
a separate issue, implied that while many teachers intuitively felt music was beneficial in teaching English
language, there was also the perception that there was a lack of understanding of the theoretical underpinnings
that supported such a choice. Therefore, some educators felt unable to defend the decision to champion use of
music in the classroom to administrators, business English students or those in a predominantly exam focused
environment.
Salcedo (2010), after a survey of foreign language teaching journals, suggests there are “only a few articles on
the subject compared to multitudinous articles on other methodological ideas”. Other scholars have noted this as
well: Coe (1972) stated there have been no controlled music use in the language classroom experiments and
Griffee (1989), in an editorial introduction discussing why songs and music aren’t used more extensively in the
language classroom, suggests there exists a lack of theoretical perspective and empirically based research in the
field. I would propose that, while there has been some progress in this subfield, little has changed throughout the
past decades.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีผลสำคัญสองจากผู้วิจัยล่าสุด (2010) เป็นการใช้ประสิทธิภาพของเพลงในห้องเรียนภาษาอังกฤษ (ในข่าว) หนึ่งแนะนำว่า มีการสนับสนุนที่แข็งแกร่งสำหรับการใช้เพลงในการเรียนเรียนภาษา แต่ว่า มีน้อยมากจริง ๆ ที่เกิดขึ้นในห้องเรียนส่วนใหญ่ เชื่อมต่อ แต่ปัญหาแยก นัยที่ขณะที่ครูหลายหมดรู้สึกว่า ดนตรีมีประโยชน์ในการสอนภาษาอังกฤษภาษา นอกจากนี้ยังมีการรับรู้ที่ว่า มีการขาดความเข้าใจของ underpinnings ทฤษฎีที่ได้รับการสนับสนุนตัวเลือก ดังนั้น บางความรู้สึกไม่สามารถปกป้องการตัดสินใจใช้แชมป์เพลงในห้องเรียนผู้ดูแล เรียนภาษาอังกฤษธุรกิจ หรือในการสอบส่วนใหญ่เน้นสภาพแวดล้อมซัล (2010), หลังจากการสำรวจของสมุดรายวัน การสอนภาษาต่างประเทศแนะนำมี "เพียงไม่กี่บทความเกี่ยวกับเรื่องเปรียบเทียบกับบทความ multitudinous ในความคิดอื่น ๆ methodological" นักวิชาการอื่น ๆ ได้ระบุไว้นี้เป็นดี: Coe (1972) ระบุมีไม่ใช้ควบคุมเพลงภาษาทดลองห้องเรียน และGriffee (1989), ในคำนำบรรณาธิการสนทนาทำไมเพลงและเพลงไม่ใช้อย่างกว้างขวางมากขึ้นในการเรียนภาษา แนะนำให้มีการขาดมุมมองทางทฤษฎีและวิจัย empirically ตามฟิลด์ จะเสนอว่า ในขณะที่ได้มีความคืบหน้าบางในนี้ย่อย น้อยมีการเปลี่ยนแปลงตลอดการทศวรรษที่ผ่านมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีอยู่สองที่สำคัญจากผลการวิจัยที่ผ่านมาของผู้เขียน (2010) ในการใช้งานที่มีประสิทธิภาพของเพลงใน
ห้องเรียนภาษาอังกฤษ (ในข่าว) หนึ่งชี้ให้เห็นว่ามีการสนับสนุนที่แข็งแกร่งสำหรับการใช้งานของดนตรีใน
ห้องเรียนการเรียนภาษา แต่ที่จริงมีน้อยมากที่เกิดขึ้นในห้องเรียนมากที่สุด เชื่อมต่อ แต่
ปัญหาที่แยกต่างหาก, ส่อให้เห็นว่าในขณะที่ครูจำนวนมากอย่างสังหรณ์ใจรู้สึกว่าเพลงเป็นประโยชน์ในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ
ภาษานอกจากนี้ยังมีการรับรู้ว่ามีการขาดความเข้าใจในหนุนหลังทฤษฎี
ที่ได้รับการสนับสนุนทางเลือกดังกล่าว ดังนั้นการศึกษาบางคนรู้สึกว่าไม่สามารถที่จะปกป้องการตัดสินใจที่จะใช้แชมป์ของ
เพลงในห้องเรียนให้กับผู้บริหารธุรกิจนักเรียนภาษาอังกฤษหรือผู้ที่อยู่ในการสอบส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่
สภาพแวดล้อม.
Salcedo (2010) หลังจากการสำรวจของวารสารการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศแสดงให้เห็นมี "เพียงไม่กี่บทความเกี่ยวกับ
เรื่องนี้เมื่อเทียบกับบทความหลากหลายในความคิดวิธีการอื่น ๆ " นักวิชาการอื่น ๆ ที่มีการตั้งข้อสังเกตว่านี่เป็น
อย่างดี: โคย์ส (1972) ระบุยังไม่มีการใช้เพลงที่ควบคุมในการทดลองเรียนภาษาและ
GRIFFEE (1989) ในการแนะนำบรรณาธิการถกทำไมเพลงและเพลงที่ไม่ได้ใช้มากขึ้นอย่างกว้างขวางใน
ห้องเรียนภาษา แสดงให้เห็นมีอยู่ขาดมุมมองทางทฤษฎีและการวิจัยตามสังเกตุใน
สนาม ฉันอยากจะเสนอว่าในขณะที่มีความคืบหน้าบางอย่างในฟิลด์นี้มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยตลอด
ทศวรรษที่ผ่านมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มี สอง ผลลัพธ์ที่สำคัญจากผู้เขียนงานวิจัยล่าสุด ( 2010 ) ในการใช้เพลงใน
ห้องเรียนภาษาอังกฤษ ( ในข่าว ) หนึ่งพบว่ามีการสนับสนุนที่แข็งแกร่งสำหรับการใช้ดนตรีใน
ภาษาเรียน แต่มันมีจริงๆน้อยมากที่เกิดขึ้นในชั้นเรียนมากที่สุด เชื่อมต่อ , แต่
เป็นปัญหาที่แยกต่างหาก( ในขณะที่หลายอาจารย์สังหรณ์ใจรู้สึกเพลงมันเป็นประโยชน์ในการสอนภาษาอังกฤษ
ยังมีการรับรู้ว่ามีการขาดความรู้ความเข้าใจในทฤษฎี underpinnings
สนับสนุนเช่นการเลือก ดังนั้น บางอาจารย์ก็ไม่สามารถปกป้องการตัดสินใจใช้แชมป์
ดนตรีในชั้นเรียนเพื่อผู้บริหารภาษาอังกฤษธุรกิจ นักศึกษา หรือผู้ที่สอบส่วนใหญ่เน้น
.
ซัลเซโด ( 2010 ) หลังจากการสำรวจของวารสารการสอนภาษาต่างประเทศให้มี " เพียงไม่กี่บทความ
เรื่องเทียบกับบทความมากมายในความคิด " วิธีการอื่น ๆ นักวิชาการอื่น ๆ มีข้อสังเกตนี้
ดีโค ( 1972 ) ระบุไม่มีการควบคุมเพลงใช้ในชั้นเรียนภาษาการทดลองและ
griffee ( 1989 ) ในบทความแนะนำปรึกษาทำไมเพลงทำไมเพลงไม่ใช้อย่างกว้างขวางมากขึ้นใน
เรียนภาษาให้มีขาดมุมมองทางทฤษฎีและงานวิจัยเชิงประจักษ์ใน
สนาม ผมจะเสนอว่าในขณะที่มีความคืบหน้าใน subfield นี้มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยตลอด
ทศวรรษที่ผ่านมา