In the present study, two geographi

In the present study, two geographically different locations were studied. Geographically, northern and southern regions of India are distinct in terms of environmental conditions. M. restricta and M. globosa were the two most prevalent species isolated from dandruff patients of northern India having moderate to severe lesions while M. furfur, M. restricta and M. globosa were either isolated singly or in mixture from patients from southern India. In Japan and USA, M. globosa is most frequently isolated from dandruff cases followed by M. restricta13. Whereas M. furfur and M. slooffiae are isolated from scalp of healthy individuals and are considered as commensal species. In the present study, the sample collectionassociated both with lesional and non-lesional area of Japanese SD/D patients. In the present study, isolation rate of Malassezia spp. was 74 per cent in northern India and 94 per cent from southern India patients.
Though association of dandruff is related to the species of Malassezia implicated, presence of this yeast in high number is also related in causation of dandruff. In a culture dependant study, Gupta et al17 showed higher number of Malassezia colony at non-lesional site than on the lesional site. But, in DNA based study Malassezia found at lesional site was higher in density than on non-lesional site20. In a few reports the quantity of yeasts was not found to be correlate positively with the severity of the disease4,21. In the present study, the higher colony count positively associated with the severity of dandruff. It is also important to note that accurate quantification of Malassezia on the scalp is difficult to perform as the Malassezia resides along with sebum at infandibulum of the hair follicle22,23. Hence possibly culture based technique is better than DNA based non-culture technique, as in the later only the surface of the skin is sampled without including hair infundibulum. Another disadvantage of DNA based non-culture technique is that the DNA from both viable and nonviable cells are amplified.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีศึกษาสองตำแหน่งแตกต่างกันทางภูมิศาสตร์ในการศึกษาปัจจุบัน กันทางภูมิศาสตร์ ภาคเหนือ และภาคใต้ของอินเดียจะแตกต่างในสภาพแวดล้อม Restricta เมตรและเมตรไม่รู้โรยมีพันธุ์แพร่หลายที่สุดสองแยกต่างหากจากผู้ป่วยรังแคของอินเดียตอนเหนือมีปานกลางถึงรุนแรงได้ขณะ M. furfur, restricta เมตร และเมตรไม่รู้โรย ทั้งแยกต่างหากโดดเดี่ยว หรือส่วนผสมจากผู้ป่วยจากอินเดียภาคใต้ ในประเทศญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา ม.ไม่รู้โรยเป็นบ่อยแยกจากรังแคกรณีตามม. restricta13 ในขณะที่ม. furfur และ M. slooffiae จะแยกจากหนังศีรษะของบุคคลสุขภาพ และถือเป็นสปีชีส์ commensal ปัจจุบันศึกษา ตัวอย่าง collectionassociated ทั้ง lesional และ lesional ไม่ใช่พื้นที่ของ SD ญี่ปุ่น D ผู้ป่วย ในการศึกษาปัจจุบัน อัตราแยกโอ Malassezia ได้ร้อยละ 74 ในอินเดียภาคเหนือและร้อยละ 94 จากผู้ป่วยอินเดียภาคใต้แม้ว่าสมาคมรังแคจะเกี่ยวข้องกับพันธุ์อู๊ด Malassezia ของยีสต์นี้ในจำนวนที่สูงยังเกี่ยวข้องใน causation รังแค ในการศึกษาวัฒนธรรมขึ้นอยู่ กุปตา et al17 เห็นของอาณานิคม Malassezia ที่ไซต์ไม่ lesional ในเว็บไซต์ lesional แต่ ในการศึกษา DNA จาก Malassezia พบที่ lesional สูงในความหนาแน่นมากกว่าใน site20 ไม่ใช่ lesional ในบางรายงาน จำนวน yeasts ไม่พบจะ correlate บวกกับความรุนแรงของ disease4, 21 ในการศึกษาปัจจุบัน การนับจำนวนโคโลนีสูงบวกสัมพันธ์กับความรุนแรงของรังแค ก็โปรดทราบว่า Malassezia นับแม่นยำบนหนังศีรษะยากทำเป็น Malassezia อยู่พร้อมกับความมันที่ infandibulum ของผม follicle22, 23 ดังนั้น อาจเป็นวัฒนธรรมตามเทคนิคเป็นกว่าดีเอ็นเอโดยใช้เทคนิคไม่ใช่วัฒนธรรม ในภายหลังเพียง พื้นผิวของผิวตัวอย่าง โดยรวมผมตาเหิน ข้อเสียอื่นของดีเอ็นเอโดยใช้เทคนิคไม่ใช่วัฒนธรรมคือ ดีเอ็นเอจากเซลล์ทำงานได้ ทั้ง nonviable จะขยาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการศึกษาครั้งนี้สองสถานที่ที่แตกต่างกันทางภูมิศาสตร์การศึกษา ภูมิศาสตร์ภาคเหนือและภาคใต้ของประเทศอินเดียมีความแตกต่างในแง่ของสภาพแวดล้อม M. restricta และเอ็ม globosa ทั้งสองสายพันธุ์ที่แพร่หลายมากที่สุดที่แยกได้จากผู้ป่วยรังแคของอินเดียภาคเหนือมีระดับปานกลางถึงรุนแรงแผลในขณะที่เอ็ม furfur, M. restricta และเอ็ม globosa ทั้งโดดเดี่ยวลำพังหรือในส่วนผสมจากผู้ป่วยจากภาคใต้ของอินเดีย ในประเทศญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา M. globosa เป็นส่วนใหญ่ที่แยกได้บ่อยจากกรณีรังแคตามด้วย M. restricta13 ขณะที่เอ็ม furfur และ M. slooffiae จะแยกออกจากหนังศีรษะของบุคคลมีสุขภาพดีและถือเป็นสายพันธุ์ commensal ในการศึกษาปัจจุบันตัวอย่าง collectionassociated ทั้งมีพื้นที่รอยโรคและไม่ใช่รอยโรคของญี่ปุ่น SD / D ผู้ป่วย ในการศึกษาปัจจุบันอัตราการแยก spp Malassezia อยู่ที่ร้อยละ 74 ในภาคเหนือของอินเดียและร้อยละ 94 จากผู้ป่วยทางตอนใต้ของอินเดีย.
แม้ว่าการเชื่อมโยงของการเกิดรังแคที่เกี่ยวข้องกับสายพันธุ์ของเชื้อ Malassezia เกี่ยวข้องการปรากฏตัวของยีสต์นี้ในจำนวนที่สูงเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องยังอยู่ในสาเหตุของการเกิดรังแค ในวัฒนธรรมการศึกษาขึ้นอยู่กับแคนด์และ al17 แสดงให้เห็นว่าจำนวนที่สูงขึ้นของอาณานิคม Malassezia ที่เว็บไซต์ที่ไม่ใช่รอยโรคกว่าบนเว็บไซต์รอยโรค แต่ในการศึกษาตาม Malassezia ดีเอ็นเอที่พบในที่รอยโรคสูงความหนาแน่นมากกว่าที่ไม่ใช่รอยโรค site20 ในรายงานไม่กี่ปริมาณของยีสต์ก็ไม่พบว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความรุนแรงของ disease4,21 ในการศึกษาครั้งนี้นับอาณานิคมที่สูงขึ้นความสัมพันธ์เชิงบวกกับความรุนแรงของการเกิดรังแค นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งสำคัญที่จะทราบว่าปริมาณที่ถูกต้องของ Malassezia บนหนังศีรษะเป็นเรื่องยากที่จะดำเนินการตามที่ Malassezia อยู่พร้อมกับความมันที่ infandibulum follicle22,23 ของผม ดังนั้นอาจจะเป็นวัฒนธรรมตามเทคนิคที่ดีกว่าดีเอ็นเอตามเทคนิคที่ไม่ใช่วัฒนธรรมเช่นเดียวกับในภายหลังเพียงพื้นผิวของผิวเป็นตัวอย่างโดยไม่รวม infundibulum ผม ข้อเสียของดีเอ็นเอที่ใช้เทคนิคที่ไม่ใช่วัฒนธรรมก็คือว่าดีเอ็นเอจากทั้งเซลล์ที่มีชีวิตและสูญสิ้นจะขยาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการศึกษาสองสถานที่ที่แตกต่างกันทางภูมิศาสตร์ที่แตกต่างกัน ภูมิศาสตร์ภูมิภาค เหนือ และใต้ของอินเดียจะแตกต่างกันในแง่ของเงื่อนไขด้านสิ่งแวดล้อม ม. และ ม. restricta บานไม่รู้โรยเป็นสองสายพันธุ์ที่แยกได้จากผู้ป่วยที่แพร่หลายมากที่สุดของภาคเหนือของอินเดีย รังแคมีรอยโรครุนแรงปานกลาง ม. นสาเหตุ ม. restricta และต้นมีทั้งแยกเดี่ยว ๆ หรือในส่วนผสมจากผู้ป่วยจากภาคใต้ของอินเดีย ในญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา ม. ต้นเป็นบ่อยที่สุดที่แยกได้จากกรณีตามม. restricta13 รังแค . ส่วน ม. และ ม. slooffiae นสาเหตุจะแยกจากหนังศีรษะของแต่ละบุคคลมีสุขภาพดีและถือเป็นที่อยู่แบบพึ่งพาอาศัยกัน สายพันธุ์ ในการศึกษาครั้งนี้ตัวอย่าง collectionassociated ทั้ง lesional และไม่ใช่พื้นที่ lesional ผู้ป่วย SD / D ญี่ปุ่น ในการศึกษา อัตราการแยกมาลาซีเซีย spp . คือร้อยละ 74 ในภาคเหนือของอินเดียและ 94 เปอร์เซ็นต์ จากผู้ป่วยที่อินเดียใต้
แม้ว่าสมาคมรังแคที่เกี่ยวข้องกับชนิดของมาลาซีเซียติดร่างแหตนของยีสต์ในตัวเลขที่สูงยังเกี่ยวข้องในสาเหตุของรังแคในการศึกษาวัฒนธรรมพึ่งพา Gupta และ al17 สูงกว่ากลุ่มที่ไม่ lesional จำนวนมาลาซีเซียเว็บไซต์บนเว็บไซต์ lesional . แต่ จากการศึกษาดีเอ็นเอที่พบในเว็บไซต์ lesional มาลาซีเซียสูงกว่าความหนาแน่นมากกว่าไม่ lesional site20 . ในไม่กี่รายงานปริมาณของยีสต์ที่ไม่พบว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับระดับความรุนแรงของ disease4,21 . ในการศึกษาครั้งนี้สูงกว่ากลุ่มนับความสัมพันธ์เชิงบวกกับระดับความรุนแรงของรังแค นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งสำคัญที่จะทราบว่าปริมาณที่ถูกต้องของมาลาซีเซียบนหนังศีรษะเป็นเรื่องยากที่จะแสดงเป็นมาลาซีเซียอยู่ พร้อมกับความมันที่ infandibulum ของผม follicle22,23 . เทคนิคที่ใช้จึงอาจเป็นวัฒนธรรมที่ดีกว่าเทคนิค DNA วัฒนธรรมไม่ตามในต่อมาเพียงพื้นผิวของผิวและไม่รวมอินฟันดิบิวลัมของผม อีกข้อเสียของเทคนิคที่ใช้คือ วัฒนธรรมไม่ใช่ดีเอ็นเอดีเอ็นเอจากทั้งสองวางอนาคต และ nonviable เซลล์จะถูกขยายขึ้น