He was a honest man and he was very poor, too. He and his two children were living in the small, miserable flat. The furniture was 20 years old, the wallpaper and carpets were cheap and dirty. He was a windower, because his wife, Rachel, drowned in the storm. When she had been alive, they used to live in big house in the country, with a large garden. They had everything that they needed. Then they (John and Rachel) had started the boat-building company, but after Rachel died he couldn't work, so the company had closed and he lost everything. When Mr Duncan got the work in paint factory, they were starting a new life. He and his children: Christine (sixteen-year-old girl) and Andrew (he was thirteen) moved to the new comfortable, house with a large field beside it and it was only half a kilometre from the river, so they bought a boat. Mr Duncan was a very good biologist and in factory all day he had to test different types of paints. One day he split some of the waste products on his leg and he had to go to the doctor, because in left a red, painful place on his skin. John Duncan worked with Mary Carter (the chemist, who had discovered new paint for cars). Once he invited her to a meal in the new house, but it wasn't a good meeting. Mary came again and John took them all (his children, too) out in their new boat. Andrew and Christine had started to like her. In the factory he had to test the waste products on rats. He put it in rats' food or drinking water. Some of them had delivered their babies. But little rats born without eyes, ears or with six legs. John had written a report for his boss- David Wilson, who didn't like it, because John asked for new machines to clean up the waste products before they go into the river. But the machines were too expensive, so they couldn't buy them. Simon was a Christine's boyfriend, who had written a full-page article every week in the local newspaper about the environment. Mr Duncan didn't like him, but Mary talked with Christine and with John, so they weren't still enemies. Christine and Simon were married on a fine day in June. During this time the seals from the local river had a strange disease.
Seven baby seals found dead and one was born without a tail. John was trying to explain that this disease wasn't because of the waste products from factory. Mary left the factory and moved to Scotland, because she knew that the situation wouldn't be better. When John had gone to see Mary, Christine and Simon arrived to his house and taken his boat. They met with their friends- Peter and Susan and the all of them sailed upstream, towards the paint factory. They put into the pipe (from the factory) a few paper bags full of cement. Then the back of sail hit Christine hard on the back of the head, so she felt into the water, but Simon saved her. This adventure was in fact more dangerous, because Christine was pregnant. Two days latter, the Public Enquiry has begun. Scientists came from London to ask questions about the disease that was killing the seals. Mr Duncan had to tell them that the waste products isn't dangerous (he had to lie, because his boss ordered him that). Then the lawyer told him about Christine's accident and that she drunk a lot of water from the river. Mr Duncan remembered those rat babies with six legs and he started to be frighten about his daughter's baby, so he told the whole truth. John Duncan had to move to a small flat, because he lost his job and he couldn't afford the payments on his big house. His daughter was going to have a baby soon, so he bought meny toys and baby-clothes. But he didn't give those her, because she didn't want to talk with him. Every morning he rang a hospital, to ask if she was there. When the nurse told him that his daughter is there and the baby is coming, he went out to the shop with flowers. Then he bought some and went to the hospital
เขาเป็นคนที่ซื่อสัตย์และเขาเป็นคนที่น่าสงสารมากเกินไป เขาและเด็กสองคนของเขาได้อาศัยอยู่ในขนาดเล็กแบนอนาถ เฟอร์นิเจอร์เป็น 20 ปี, วอลล์เปเปอร์และพรมที่มีราคาถูกและสกปรก เขาเป็น windower เพราะภรรยาของเขาราเชล, จมอยู่ในพายุ เมื่อเธอได้รับการมีชีวิตอยู่ที่พวกเขาเคยอาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่ในประเทศที่มีสวนขนาดใหญ่ พวกเขามีทุกอย่างที่พวกเขาต้องการแล้วพวกเขา (จอห์นและราเชล) ได้เริ่มต้น บริษัท เรือสร้าง แต่หลังจากที่ราเชลตายเขาไม่สามารถทำงานเพื่อให้ บริษัท ได้ปิดและเขาสูญเสียทุกอย่าง เมื่อ mr duncan ได้ทำงานในโรงงานสีที่พวกเขาได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ เขาและลูกหลานของเขาคริสติน (สาวสิบหกปี) และแอนดรู (เขาเป็นสิบสาม) ย้ายไปอยู่ที่ใหม่ที่สะดวกสบายบ้านที่มีสนามใหญ่ข้างมันและมันก็เป็นเพียงครึ่งกิโลเมตรจากแม่น้ำดังนั้นพวกเขาจึงซื้อเรือ mr duncan เป็นนักชีววิทยาที่ดีมากและในโรงงานตลอดทั้งวันเขาจะต้องทดสอบประเภทที่แตกต่างกันของสี วันหนึ่งเขาแบ่งบางส่วนของผลิตภัณฑ์ของเสียบนขาของเขาและเขาจะต้องไปหาหมอเพราะในด้านซ้ายสีแดงที่เจ็บปวดบนผิวหนังของเขา john duncan ทำงานร่วมกับแมรี่คาร์เตอร์ (นักเคมี,ที่ได้ค้นพบสีใหม่สำหรับรถยนต์) เมื่อเขาได้รับเชิญเธอไปรับประทานอาหารในบ้านหลังใหม่ แต่มันก็ไม่ได้มีการประชุมที่ดี mary มาอีกครั้งและจอห์นพาพวกเขาทุกคน (เด็กของเขามากเกินไป) ออกมาในเรือใหม่ของพวกเขา และคริสตินแอนดรูได้เริ่มที่จะชอบเธอ ในโรงงานของเขาจะทดสอบผลิตภัณฑ์ของเสียในหนู เขานำมาใส่ในอาหารหรือน้ำดื่มหนู ' บางส่วนของพวกเขาได้ส่งทารกของพวกเขาแต่หนูน้อยเกิดมาไม่มีตาหูหรือหกขา จอห์นได้เขียนรายงานสำหรับเจ้านาย-david ของเขาวิลสัน, ที่ไม่ชอบมันเพราะจอห์นถามหาเครื่องใหม่ที่จะทำความสะอาดเสียก่อนที่จะไปลงไปในแม่น้ำ แต่เครื่องที่มีราคาแพงเกินไปดังนั้นพวกเขาไม่สามารถซื้อได้ simon เป็นแฟนของคริสติน,ที่ได้เขียนบทความเต็มหน้าทุกสัปดาห์ในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเกี่ยวกับสภาพแวดล้อม mr duncan ไม่ชอบเขา แต่แมรี่ได้พูดคุยกับคริสตินและจอห์นดังนั้นพวกเขาไม่ได้ยังคงเป็นศัตรู คริสตินและไซมอนได้แต่งงานในวันที่ดีในมิถุนายน ในช่วงเวลานี้ซีลจากแม่น้ำในท้องถิ่นมีโรคแปลก.
เจ็ดลูกแมวน้ำพบศพและอีกคนหนึ่งเกิดมาไม่มีหางจอห์นพยายามที่จะอธิบายว่าโรคนี้ไม่ได้เพราะของเสียจากโรงงาน mary ซ้ายโรงงานและย้ายไป scotland เพราะเธอรู้ดีว่าสถานการณ์จะไม่ดีกว่า เมื่อจอห์นได้ไปเห็น mary, คริสตินและไซมอนมาถึงที่บ้านของเขาและนำเรือของเขา พวกเขาได้พบกับเพื่อนของพวกเขาปีเตอร์และซูซานและทั้งหมดของพวกเขาแล่นเรือทวนน้ำไปยังโรงงานสีพวกเขาใส่ลงไปในท่อ (จากโรงงาน) ถุงกระดาษไม่กี่เต็มไปด้วยปูนซีเมนต์ แล้วด้านหลังของเรือตี christine อย่างหนักในด้านหลังของศีรษะเพื่อให้เธอรู้สึกลงไปในน้ำ แต่ simon ช่วยเธอ การผจญภัยนี้ในความเป็นจริงที่เป็นอันตรายมากขึ้นเพราะคริสตินกำลังตั้งท้อง สองวันหลังไต่สวนสาธารณะได้เริ่มขึ้นนักวิทยาศาสตร์ที่มาจากลอนดอนที่จะถามคำถามเกี่ยวกับโรคที่ถูกฆ่าแมวน้ำ mr duncan ต้องบอกพวกเขาว่าของเสียที่ไม่เป็นอันตราย (เขาจะต้องโกหกเพราะเจ้านายของเขาสั่งให้เขาว่า) จากนั้นทนายความบอกเขาเกี่ยวกับการเกิดอุบัติเหตุของคริสติและบอกว่าเธอเมามากของน้ำจากแม่น้ำmr duncan จำเหล่านั้นทารกหนูกับหกขาและเขาเริ่มที่จะได้รับการขู่เกี่ยวกับทารกของลูกสาวของเขาเขาจึงบอกความจริงทั้งหมด จอห์นดันแคนได้ที่จะย้ายไปแบนขนาดเล็กเพราะเขาสูญเสียงานของเขาและเขาไม่สามารถจ่ายชำระเงินในบ้านหลังใหญ่ของเขา ลูกสาวของเขากำลังจะมีลูกเร็ว ๆ นี้เพื่อให้เขาซื้อของเล่น meny และเสื้อผ้าทารก แต่เขาไม่ได้ให้ผู้ที่เธอเพราะเธอไม่ต้องการที่จะพูดคุยกับเขา ทุกเช้าเขารังโรงพยาบาลที่จะถามว่าเธออยู่ที่นั่น เมื่อพยาบาลบอกเขาว่าลูกสาวของเขามีและทารกจะมาเขาเดินออกไปที่ร้านดอกไม้ แล้วเขาซื้อบางส่วนและไปโรงพยาบาล
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)