Traditional grammar classifies word

Traditional grammar classifies words based on eight parts of speech: the verb, the noun, the pronoun, the adjective, the adverb, the preposition, the conjunction, and the interjection.

Each part of speech explains not what the word is, but how the word is used. In fact, the same word can be a noun in one sentence and a verb or adjective in the next. The next few examples show how a word's part of speech can change from one sentence to the next, and following them is a series of sections on the individual parts of speech, followed by an exercise.

Books are made of ink, paper, and glue.
In this sentence, "books" is a noun, the subject of the sentence.

Deborah waits patiently while Bridget books the tickets.
Here "books" is a verb, and its subject is "Bridget."

We walk down the street.
In this sentence, "walk" is a verb, and its subject is the pronoun "we."

The mail carrier stood on the walk.
In this example, "walk" is a noun, which is part of a prepositional phrase describing where the mail carrier stood.

The town decided to build a new jail.
Here "jail" is a noun, which is the object of the infinitive phrase "to build."

The sheriff told us that if we did not leave town immediately he would jail us.
Here "jail" is part of the compound verb "would jail."

They heard high pitched cries in the middle of the night.
In this sentence, "cries" is a noun acting as the direct object of the verb "heard."

The baby cries all night long and all day long.
But here "cries" is a verb that describes the actions of the subject of the sentence, the baby.

The next few sections explain each of the parts of speech in detail. When you have finished, you might want to test yourself by trying the exercise.

Written by Heather MacFadyen

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คำตามแปดส่วนของการพูดแบ่งประเภทไวยากรณ์ดั้งเดิม: กริยา คำนาม สรรพนาม คำคุณศัพท์ คำกริยาวิเศษณ์ วิเศษณ์ที่ การร่วม และ interjection ที่แต่ละส่วนของประโยคอธิบายไม่คำคืออะไร แต่วิธีใช้คำ ในความเป็นจริง คำเดียวสามารถเป็นคำนามในประโยคที่หนึ่ง และคำกริยา หรือคำคุณศัพท์ใน อย่างถัดไปแสดงว่าสามารถเปลี่ยนจากประโยคหนึ่งของคำเป็นส่วนหนึ่งของประโยคถัดไป และพวกเขาคือส่วนบนแต่ละส่วนของการพูด ตาม ด้วยการออกกำลังกายต่อไปนี้หนังสือที่ทำจากหมึก กระดาษ และกาวในประโยคนี้ "หนังสือ" เป็นคำนาม เรื่องของประโยคเบลรออดทนในขณะตั๋วหนังสือบริจิตแห่งที่นี่ "หนังสือ" เป็นกริยา และเรื่องของ "บริจิตแห่ง"เราเดินลงถนนในประโยคนี้ "เดิน" เป็นกริยา และเรื่องของ สรรพนาม "เรา"บุรุษไปรษณีย์ยืนที่เดินในตัวอย่างนี้ "เดิน" เป็นคำนาม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวลีบุพบทอธิบายที่บุรุษไปรษณีย์ยืนเมืองตัดสินใจสร้างคุกใหม่"คุก" เป็นคำนาม ซึ่งเป็นวัตถุของวลี infinitive "เสก"นายอำเภอบอกว่า ถ้าเราไม่ได้ปล่อยตัวทันที เขาจะคุกเราที่นี่ "คุก" เป็นส่วนหนึ่งของการประกอบกริยา"คุก"พวกเขาได้ยินเสียงร้องทำให้เกิดมโนภาพสูงกลางดึกในประโยคนี้ "ร้องไห้" เป็นคำนามที่ทำหน้าที่เป็นวัตถุโดยตรงของกริยา "ได้ยิน"ทารกทุกคนได้ยินตลอดทั้งคืน และตลอดทั้งวันแต่นี่ "ร้องไห้" เป็นกริยาที่อธิบายการกระทำของหัวเรื่องของประโยค ทารกส่วนน้อยถัดไปอธิบายในส่วนของการพูดในรายละเอียดแต่ละ เมื่อคุณทำเสร็จแล้ว คุณอาจต้องการทดสอบตัวเอง ด้วยการพยายามออกกำลังกายเขียน โดย MacFadyen เฮ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไวยากรณ์ดั้งเดิมจัดคำขึ้นอยู่กับแปดส่วนของคำพูด:. คำกริยาคำนาม, คำสรรพนามคำคุณศัพท์ที่คำวิเศษณ์, คำบุพบท, ร่วมและอุทานเป็นส่วนหนึ่งของคำพูดของแต่ละคนอธิบายไม่ได้สิ่งที่เป็นคำที่แต่วิธีการที่ คำที่ใช้ ในความเป็นจริงคำเดียวกันอาจจะเป็นคำนามในประโยคและคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ในครั้งต่อไป ตัวอย่างที่สามต่อไปแสดงให้เห็นว่าเป็นส่วนหนึ่งของคำพูดที่สามารถเปลี่ยนจากหนึ่งประโยคต่อไปและต่อไปนี้พวกเขาเป็นชุดส่วนในแต่ละส่วนของการพูดตามด้วยการออกกำลังกาย. หนังสือที่ทำจากหมึกกระดาษและกาว . ในประโยคนี้ "หนังสือ" เป็นคำนามเรื่องของประโยค. เดโบราห์รออดทนในขณะที่บริดหนังสือตั๋ว. ที่นี่ "หนังสือ" เป็นคำกริยาและเรื่องคือ "บริด." เราเดินไปตามถนน. ใน ประโยคนี้ "เดิน" เป็นคำกริยาและเรื่องที่เป็นคำสรรพนาม "เรา." ผู้ให้บริการจดหมายยืนอยู่บนทางเดิน. ในตัวอย่างนี้ "เดิน" เป็นคำนามซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของบุพบทวลีอธิบายที่อีเมล ผู้ให้บริการยืน. เมืองตัดสินใจที่จะสร้างคุกใหม่. ที่นี่ "คุก" เป็นคำนามซึ่งเป็นวัตถุของวลี infinitive "การที่จะสร้าง." นายอำเภอบอกเราว่าถ้าเราไม่ได้ออกจากเมืองทันทีเขาจะติดคุกเราที่นี่ "คุก" เป็นส่วนหนึ่งของคำกริยาสารประกอบ "จะติดคุก." พวกเขาได้ยินเสียงร้องแหลมสูงในช่วงกลางของคืน. ในประโยคนี้ "ร้องไห้" เป็นคำนามที่ทำหน้าที่เป็นวัตถุโดยตรงจากคำกริยา "ได้ยิน." ทารกร้องไห้คืนที่ยาวนานและตลอดทั้งวันเลย. แต่ที่นี่ "ร้อง" เป็นคำกริยาที่อธิบายถึงการกระทำของเรื่องของประโยคที่เป็นทารก. ในส่วนถัดไปไม่กี่อธิบายแต่ละส่วนของการพูดในรายละเอียด เมื่อคุณเสร็จสิ้นคุณอาจต้องการที่จะทดสอบตัวเองโดยพยายามออกกำลังกาย. เขียนโดย Heather MacFadyen

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไวยากรณ์ดั้งเดิมประมวลคำจากแปดส่วนของคำพูด : คำกริยา , คำนาม , คำสรรพนาม , คำวิเศษณ์ , คำกริยาวิเศษณ์ , คําบุพบท , คำสันธานและคำอุทาน

แต่ละส่วนของการพูด อธิบายไม่ได้ ว่า แต่ ว่าเป็นคำที่ใช้ ในความเป็นจริง คำเดิมสามารถเป็นคำนามในประโยคและกริยา หรือคุณศัพท์ ในโอกาสต่อไปอีกตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าเป็นคำพูดส่วนหนึ่งของคำพูดที่สามารถเปลี่ยนจากหนึ่งประโยคต่อไป และต่อไปนี้เป็นชุดของส่วน ในแต่ละส่วนของการพูด ตามด้วยออกกำลังกาย หนังสือ

ทำหมึกพิมพ์ กาว กระดาษ และ .
ในประโยคนี้ " หนังสือ " เป็น คำนาม , ประธานของประโยค

Deborah รอมีขณะที่บริดเจ็ทหนังสือตั๋ว
ที่นี่ " หนังสือ " เป็นคำกริยาและเนื้อหาของมันคือ " บริดเจท "

เราเดินลงบนถนน
ในประโยคนี้ " เดิน " เป็นคำกริยา และเรื่องของสรรพนาม " เรา "

บุรุษไปรษณีย์ยืนอยู่บนเดิน
ในตัวอย่างนี้ , " เดิน " เป็นคำนาม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ เป็นบุรพบทวลีอธิบายว่าบุรุษไปรษณีย์ยืน

เมืองจึงตัดสินใจสร้างคุกใหม่ .
ที่นี่ " คุก " เป็นคํานาม