We examined the association between

We examined the association between time spent in physical education and academic achievement in a longitudinal study of students in kindergarten through fifth grade. We used data from the Early Childhood Longitudinal Study, Kindergarten Class of 1998 to 1999, which employed a multistage probability design to select a nationally representative sample of students in kindergarten (analytic sample=5316). Time spent in physical education (minutes per week) was collected from classroom teachers, and academic achievement (mathematics and reading) was scored on an item response theory scale. A small but significant benefit for academic achievement in mathematics and reading was observed for girls enrolled in higher amounts (70-300 minutes per week) of physical education (referent: 0-35 minutes per week). Higher amounts of physical education were not positively or negatively associated with academic achievement among boys. Among girls, higher amounts of physical education may be associated with an academic benefit. Physical education did not appear to negatively affect academic achievement in elementary school students. Concerns about adverse effects on achievement may not be legitimate reasons to limit physical education programs.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างเวลาที่ใช้ในการศึกษาทางกายภาพและศึกษาความสำเร็จในการศึกษาระยะยาวของนักเรียนชั้นอนุบาลถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เราใช้ข้อมูลจากช่วงวัยเด็กระยะยาวศึกษา 1998 การปี 1999 ซึ่งจ้างแบบ multistage ความน่าเป็นการเลือกตัวอย่างผลงานตัวแทนของนักเรียนในโรงเรียนอนุบาล ชั้นอนุบาล (ตัวอย่างผัง = 5316) เวลาที่ใช้ในการศึกษาทางกาย (นาทีต่อสัปดาห์) รวบรวมจากห้องเรียนครู และผลสัมฤทธิ์ทางวิชาการ (คณิตศาสตร์และอ่าน) ได้คะแนนในการสินค้าตอบสนองทฤษฎีสเกล สวัสดิการเล็ก แต่สำคัญสำหรับความสำเร็จทางวิชาการในวิชาคณิตศาสตร์และอ่านเป็นสังเกตสำหรับหญิงที่ลงทะเบียนในจำนวนสูง (70-300 นาทีต่อสัปดาห์) พลศึกษา (ใช้: 0 35 นาทีต่อสัปดาห์) ยอดเงินสูงพลศึกษาไม่บวก หรือลบสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางวิชาการในหมู่เด็กผู้ชาย ระหว่างหญิง ยอดสูงของพลศึกษาอาจเกี่ยวข้องกับประโยชน์ของการศึกษา พลศึกษาไม่ปรากฏ ผลสำเร็จทางวิชาการในโรงเรียนประถมศึกษา ความกังวลเกี่ยวกับผลข้างเคียงในความสำเร็จอาจมีเหตุผลถูกต้องตามกฎหมายในการจำกัดโปรแกรมพลศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างเวลาที่ใช้ในการศึกษาทางกายภาพและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในการศึกษาตามยาวของนักเรียนในระดับอนุบาลถึงชั้นประถมศึกษาที่ห้า เราใช้ข้อมูลจากการศึกษาปฐมวัยยาวชั้นอนุบาลของ 1998-1999 ซึ่งการจ้างงานการออกแบบที่น่าจะเป็นแบบหลายขั้นตอนในการเลือกตัวอย่างที่เป็นตัวแทนในระดับประเทศของนักเรียนในระดับอนุบาล (ตัวอย่างการวิเคราะห์ = 5316) เวลาที่ใช้ในการศึกษาทางกายภาพ (นาทีต่อสัปดาห์) ถูกเก็บรวบรวมจากครูและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน (คณิตศาสตร์และการอ่าน) ได้รับคะแนนในระดับทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบ ผลประโยชน์เล็ก ๆ แต่สำคัญสำหรับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาคณิตศาสตร์และการอ่านเป็นข้อสังเกตสำหรับสาว ๆ ที่ลงทะเบียนเรียนในปริมาณที่สูงขึ้น (70-300 นาทีต่อสัปดาห์) ของการศึกษาทางกายภาพ (อ้างอิง: 0-35 นาทีต่อสัปดาห์) จำนวนเงินที่สูงขึ้นของการศึกษาทางกายภาพไม่ได้บวกหรือที่เกี่ยวข้องทางลบกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในหมู่เด็ก ในหมู่สาวปริมาณที่สูงขึ้นของการศึกษาทางกายภาพอาจจะเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ทางวิชาการ การศึกษาทางกายภาพไม่ปรากฏว่ามีผลเสียต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนโรงเรียนประถมศึกษา ความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อความสำเร็จอาจจะไม่เป็นเหตุผลที่ถูกต้องที่จะ จำกัด โปรแกรมการศึกษาทางกายภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราได้ตรวจสอบความสัมพันธ์ของเวลาที่ใช้ในวิชาพลศึกษากับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในการศึกษาระยะยาวของนักเรียนในโรงเรียนอนุบาลผ่านเกรด เราใช้ข้อมูลจากวัยเด็กและการศึกษาระดับชั้นอนุบาลปี 1998 1999ซึ่งใช้ความน่าจะเป็นแบบหลายขั้นตอนการออกแบบเพื่อเลือกประเทศตัวอย่างที่เป็นตัวแทนของนักเรียนในระดับอนุบาล ( วิเคราะห์ตัวอย่าง = 5316 ) เวลาที่ใช้ในวิชาพลศึกษา ( นาทีต่อสัปดาห์ ) เก็บรวบรวมข้อมูลจากครูผู้สอน และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และการอ่าน ) คือคะแนนในทฤษฎีการตอบสนองข้อสอบ ระดับประโยชน์เล็ก แต่ทางด้านผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์และการอ่านพบว่าหญิงเรียนในปริมาณที่สูง ( 70-300 นาทีต่อสัปดาห์ ) พลศึกษา ( อ้างอิง : 0-35 นาทีต่อสัปดาห์ ) ปริมาณที่สูงขึ้นของการศึกษาทางกายภาพไม่บวกหรือลบที่เกี่ยวข้องกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของเด็ก ในหมู่ผู้หญิงปริมาณที่สูงขึ้นของการศึกษาทางกายภาพอาจจะเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ทางวิชาการ พลศึกษา ไม่ปรากฏที่จะส่งผลเสียต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในระดับประถมศึกษาตอนปลาย ความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน อาจจะไม่ใช่เหตุผลที่ถูกต้องเพื่อ จำกัด โปรแกรมพลศึกษา