Some of the same papers above share

Some of the same papers above share their lessons
on how to be more successful in conducting
participatory design in developing regions (Braa et
al., 2004; Kam et al., 2006; Puri et al., 2004).
Merkel, Farooq, Xiao, Ganoe, and Rosson (2007)
give guidelines on how researchers can facilitate capacity-building
and long-term sustainability in the
process of conducting participatory design. More
recent work in HCI4D offers strategies for using
incomplete prototypes to elicit feedback and secure
participation from rural community stakeholders
(Ramachandran, Kam, Chiu, Canny, & Frankel,
2007), and for using comics to scaffold rural children
in generating design ideas (Moraveji, Li, Ding,
O’Kelly, & Woolf, 2007). Given the importance of
building rapport with local partners, other articles
offer guidelines for developing such relationships
(Schwartzman & Parikh, 2007) and involving local
undergraduates as research assistants in fieldwork
(Kam, 2008).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บางส่วนของเอกสารเดียวกันข้างต้นส่วนแบ่งการเรียนของพวกเขา
เกี่ยวกับวิธีการที่จะประสบความสำเร็จในการดำเนินการ
ออกแบบที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาภูมิภาค (braa et
al, 2004;. คำ et al, 2006;. Puri et al, 2004)..
เมอร์เค, Farooq เสี่ยว , Ganoe และ Rosson (2007)
ให้คำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการที่นักวิจัยสามารถอำนวยความสะดวกสร้างขีดความสามารถ
และความยั่งยืนในระยะยาวใน
ขั้นตอนของการดำเนินการออกแบบอย่างมีส่วนร่วม เพิ่มเติม
การทำงานที่ผ่านมาใน HCI4D มีกลยุทธ์สำหรับการใช้
ต้นแบบที่ไม่สมบูรณ์ที่จะล้วงเอาข้อเสนอแนะและความปลอดภัยของ
การมีส่วนร่วมจากผู้มีส่วนได้เสียชุมชนในชนบท
(Ramachandran, คำ, ชิวแสนรู้และแฟรงเคิล,
2007) และการใช้หนังสือการ์ตูนไปนั่งร้านเด็กชนบท
ในการสร้างแนวคิดการออกแบบ (Moraveji หลี่, Ding,
เคลลี่และวูล์ฟ 2007) ให้ความสำคัญของ
การสร้างสายสัมพันธ์กับคู่ค้าในท้องถิ่นอื่น ๆ ที่
นำเสนอแนวทางในการพัฒนาความสัมพันธ์ดังกล่าว
(Schwartzman และ Parikh 2007) ที่เกี่ยวข้องกับท้องถิ่นและ
นักศึกษาระดับปริญญาตรีเป็นผู้ช่วยวิจัยภาคสนาม
(คำ, 2008)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บางส่วนของเอกสารเดียวกันข้างต้นแบ่งปันบทเรียน
วิธีการจะประสบความสำเร็จมากขึ้นในการ ออกแบบ แบบมีส่วนร่วม ในการพัฒนาภูมิภาค (

braa et al . , 2004 ; กำ et al . , 2006 ; ปุริ et al . , 2004 ) .
Merkel ฟารุก เสี่ยว ganoe , และ รอสสัน ( 2007 )
ให้ แนวทางวิธีการที่นักวิจัยสามารถอำนวยความสะดวก --

และระยะยาวในกระบวนการดำเนินการออกแบบแบบยั่งยืน
เพิ่มเติมผลงานล่าสุดใน hci4d มีกลยุทธ์สำหรับการใช้
สมบูรณ์ต้นแบบกระตุ้นความคิดเห็น และการมีส่วนร่วมจากผู้มีส่วนได้เสียในชุมชนชนบท

( Ramachandran , คัมชิวแหลม&แฟรงเคิล , , , , ,
) ) และการใช้ภาพการ์ตูนเพื่อนั่งร้านชนบทเด็ก
ในการสร้างแนวคิดการออกแบบ ( moraveji หลี ดิง
o'kelly &วูลฟ์ , 2550 ) ให้ความสำคัญของการสร้างสายสัมพันธ์กับพันธมิตรท้องถิ่น
,บทความอื่น ๆเช่น เสนอแนวทางการพัฒนาความสัมพันธ์

( & ชวาตซ์แมน parikh , 2007 ) และเกี่ยวข้องกับระดับท้องถิ่นเป็นผู้ช่วยวิจัยภาคสนาม

( คำ , 2008 )