I smiled, --for what had I to fear?

I smiled, --for what had I to fear? I bade the gentlemen welcome. The shriek, I
said, was my own in a dream. The old man, I mentioned, was absent in the
country. I took my visitors all over the house. I bade them search --search well. I
led them, at length, to his chamber. I showed them his treasures, secure,
undisturbed. In the enthusiasm of my confidence, I brought chairs into the room,
and desired them here to rest from their fatigues, while I myself, in the wild 83
audacity of my perfect triumph, placed my own seat upon the very spot beneath
which reposed the corpse of the victim.
[Edgar Allan Poe (1809-1849): The Tell-Tale Heart]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันยิ้ม, -สำหรับอะไรก็ฉันกลัว ผมคนสุภาพยินดีต้อนรับ Shriek ฉัน กล่าวว่า ได้ด้วยตัวเองในความฝัน เฒ่า กล่าวถึง ฉันถูกขาดงานในการ ประเทศ เอาฉันชมทั่วบ้าน ฉันคนเหล่านั้นค้นหา - ค้นหาด้วย ฉัน ทำ ยาว ให้หอการค้าของเขา ฉันพบพวกเขาเขาสมบัติ ทาง อย่างมาก ในความกระตือรือร้นความเชื่อมั่นของฉัน ฉันนำเก้าอี้ในห้องพัก และต้องไปที่นี่ที่เหลือจาก fatigues ของพวกเขา ในขณะที่ผมตัวเอง ใน 83 ป่าความกล้าของชัยชนะของฉันสมบูรณ์ วางที่นั่งของตัวเองตามจุดมากใต้ ซึ่ง reposed ศพของเหยื่อ [Edgar Allan ท่าโพธิ์ (1809-1849): หัวใจเรื่องแจ้ง]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันยิ้ม --For สิ่งที่มีฉันจะต้องกลัว? ผมสั่งสุภาพบุรุษต้อนรับ เสียงกรีดร้องที่ฉัน
กล่าวว่าเป็นของตัวเองอยู่ในความฝัน ชายชราผมกล่าวถึงก็ไม่อยู่ใน
ประเทศ ผมเอาเข้าชมของฉันทั่วบ้าน ผมสั่งให้พวกเขาค้นหา --search ดี ฉัน
นำพวกเขาที่มีความยาวไปยังห้องของเขา ฉันพบว่าพวกเขาสมบัติของเขาที่มีความปลอดภัย
ไม่ถูกรบกวน ในความกระตือรือร้นของความเชื่อมั่นของฉันที่ฉันนำเก้าอี้เข้ามาในห้อง
และต้องการพวกเขาที่นี่ในส่วนที่เหลือจากความเหนื่อยล้าของพวกเขาในขณะที่ตัวผมเองในป่า 83
ความกล้าของความสำเร็จที่สมบูรณ์แบบของฉันวางที่นั่งของตัวเองเมื่อจุดมากใต้
ซึ่ง reposed ศพของเหยื่อ
[เอ็ดการ์อัลลันโป (1809-1849): เล่านิทานหัวใจ]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันยิ้ม เพราะฉันต้องกลัว ? ฉันกล่าวต้อนรับบรรดาสุภาพบุรุษ ร้องเสียงหลง ผม
พูดเองในความฝัน ฉันเอ่ยถึงชายชราขาดใน
ประเทศ ฉันพาแขกของฉันทุกมุมของบ้าน ฉันเชิญพวกเขาค้นหา -- การค้นหาดี ผม
นำพวกเขาที่มีความยาวถึงห้องของเขา ฉันพบพวกเขาสมบัติของเขาซึ่ง
ได้อย่างสงบ ในความกระตือรือร้นของความเชื่อมั่นของฉัน ฉันเอาเก้าอี้เข้าไปในห้อง
และต้องการมาพักผ่อนจากความเหนื่อยล้าของพวกเขา ในขณะที่ตัวผมเองในป่า 83
ความกล้าของชัยชนะที่สมบูรณ์แบบของฉัน วางเก้าอี้ของตัวเองบนจุดใต้
ซึ่ง reposed ที่ศพของเหยื่อ
[ Edgar Allan Poe ( 1809-1849 ) : บอกเรื่องหัวใจ ]