Cold. Wet. Those were the two thing

Cold. Wet. Those were the two things I first became aware of before opening my eyes. And they opened to whiteness. As I pushed myself up, I vaguely began to realise I had been on my stomach in the snow.
My front was damp but my undergarments and cloak remained dry. It wasn't until I saw the black and red patches in the white snow did I remember where I was and why.
Thor... Thor, Lady Sif, the Warriors Three, and I were searching for my fiancé, Theoric, and the rest of the Crimson Hawks. We had journeyed to Jotunheim, the last place they had been. We had not told the Allfather of our quest, knowing he would not have approved. At the time, I was willing to play any price if it had meant seeing my Theoric again. But as I lay in the snow, with the blood of both Æsir and giants surrounding me, I began to doubt the Allfather wouldn't be so sympathetic if the price was his fallen son.
Pieces of the battle floated into my mind as I sat up. I think we were close to winning when a frost giant knocked me out. The bodies of the Jotunn were long gone. I would assume their friends had taken them after the fight. For the briefest of moments, I wondered why they left me while they took the others. I nearly cried in relief when I realised they were alive; no giant would ever grant an Æsir with a funeral.
Or perhaps they took them to eat them... I quickly shook that thought from me. They were alive, I was sure of it.
Standing, I followed their trail; silently hoping my silver dagger would be enough to save them.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เย็น เปียก นั้นเป็นสองสิ่งแรกเป็นทราบก่อนที่จะเปิดตาของฉัน และจะเปิดให้ขาว เป็นฉันผลักดันตัวเองขึ้น คลับเริ่มตระหนักได้ในท้องของฉันในหิมะหน้าของฉันถูกชื้น แต่ undergarments และเสื้อคลุมของฉันยังคงแห้ง มันไม่ได้จนผมเห็นสีดำ และแพทช์สีแดงในหิมะสีขาวไม่ได้จำผม และทำไมธอร์... ธอร์ Sif สตรี นักรบสาม และฉันได้ค้นหา fiancé ของฉัน Theoric และส่วนเหลือของเหยี่ยวแดง เรามีอาจารย์ถึง Jotunheim สุดท้ายที่พวกเขาได้ นอกจากนี้เราไม่ได้บอก Allfather ของเควสของเรา รู้ว่า เขาจะไม่ได้อนุมัติ เวลา ผมยินดีเล่นราคาใด ๆ ถ้ามีหมายความว่า เห็น Theoric ของฉันอีกครั้ง แต่เป็นผมวางในหิมะ มีเลือด Æsir และยักษ์รอบ ฉันเริ่มสงสัย Allfather จะไม่เห็นอกเห็นใจดังนั้นถ้าราคามีบุตรลดลงชิ้นส่วนของการต่อสู้ลอยในใจของฉันฉันนั่งขึ้น ผมคิดว่า เราอยู่ใกล้กับชนะเมื่อยักษ์น้ำแข็งโบว์ลิ่งฉันออก ร่างกายของ Jotunn หายไปนานได้ ผมจะสมมติเพื่อนของพวกเขาได้มานั้นหลังจากการต่อสู้ สำหรับการ briefest ของช่วงเวลา ผมแปลกใจว่า ทำไมพวกเขาทิ้งฉันในขณะที่พวกเขาเอาคน ผมเกือบร้องในบรรเทาเมื่อฉันเองก็ยังคิดพวกเขามีชีวิตอยู่ ยักษ์ไม่เคยจะให้สิทธิการ Æsir กับจันทร์หรือบางทีก็เอาให้กินพวกเขา... ฉันได้อย่างรวดเร็วจับที่คิดจาก พวกเขามีชีวิตอยู่ ผมแน่ใจว่าของมันฉันยืน ตามแนวทางของพวกเขา อย่าหวังของฉันกริชเงินจะพอบันทึก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เย็น เปียก สิ่งเหล่านี้เป็นสองสิ่งแรกที่ผมเริ่มตระหนักถึงก่อนที่จะเปิดตาของฉัน และพวกเขาเปิดให้ขาว ขณะที่ผมผลักดันตัวเองขึ้นมาผมรางเริ่มตระหนักฉันได้รับในท้องของฉันในหิมะ.
ด้านหน้าของฉันเป็นที่ชื้น แต่ชั้นในและเสื้อคลุมของฉันยังคงแห้ง มันไม่ได้จนกว่าผมเห็นแพทช์สีดำและสีแดงในหิมะสีขาวไม่ผมจำได้ว่าผมอยู่ที่ไหนและทำไม.
ธ อร์ ธ อร์ ... เลดี้เออนักรบสามและฉันกำลังมองหาคู่หมั้นของฉัน Theoric และ ส่วนที่เหลือของเหยี่ยวแดง เราได้เดินทางไป Jotunheim สถานที่สุดท้ายที่พวกเขาได้รับ เราไม่ได้บอก Allfather ของการแสวงหาของเรารู้ดีว่าเขาจะไม่ได้รับการอนุมัติ ในขณะที่ผมก็ยินดีที่จะเล่นราคาใด ๆ ถ้ามันมีความหมายเห็น Theoric ของฉันอีกครั้ง แต่ที่ผมอยู่ในหิมะด้วยเลือดของทั้งÆsirและยักษ์ใหญ่รอบฉันฉันเริ่มที่จะสงสัย Allfather จะไม่ขี้สงสารดังนั้นหากราคาลดลงเป็นบุตรชายของเขา.
ชิ้นส่วนของการต่อสู้ลอยในใจของฉันเป็นฉันนั่ง ขึ้น ผมคิดว่าเราใกล้ที่จะชนะเมื่อยักษ์น้ำค้างแข็งเคาะฉันออก ร่างของjötunnก็หายไปนาน ฉันจะถือว่าเพื่อนของพวกเขาได้นำพวกเขาหลังจากที่การต่อสู้ สำหรับ briefest ในช่วงเวลาที่ผมสงสัยว่าทำไมพวกเขาทิ้งฉันในขณะที่พวกเขาเอาคนอื่น ๆ ผมเกือบร้องไห้ด้วยความโล่งอกเมื่อฉันตระหนักว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่; ยักษ์ไม่เคยจะให้Æsirกับศพ.
หรือบางทีพวกเขาพาพวกเขาไปกินพวกเขา ... ผมรีบส่ายจากความคิดผมว่า พวกเขายังมีชีวิตอยู่ผมก็แน่ใจว่ามัน.
ยืนผมทำตามเส้นทางของพวกเขา เงียบหวังกริชเงินของเราจะเพียงพอที่จะช่วยให้พวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เย็น เปียก นั่นคือสองสิ่งที่ผมเริ่มคิด ก่อนที่จะเปิดดวงตาของฉัน และพวกเขาก็เปิดให้ความขาว . ฉันดันตัวเองขึ้น ผมจำได้ลางๆเริ่มตระหนักฉันได้บนท้องของฉันในหิมะ .
หน้าของฉันชื้นแต่ชั้นในและเสื้อคลุมที่ยังคงแห้ง มันไม่ได้จนกว่าผมเห็นสีดำและแพทช์สีแดงในหิมะสีขาว ผมจำได้ว่าผมและทำไม .
ธอร์ . . . . . . . ทอร์ เลดี้ซิฟนักรบทั้งสาม และผมได้ค้นหาและ theoric คู่หมั้นของฉัน , และส่วนที่เหลือของเหยี่ยวสีแดงเข้ม เราได้เดินทางไปโยทันไฮม์ สถานที่สุดท้ายที่พวกเขาได้รับ เราไม่ได้บอกพระบิดาแห่งการแสวงหาของเรา ทราบว่าเขาจะไม่ได้รับการอนุมัติ ในตอนนั้น ฉันก็ยินดีจะเล่นราคาใด ๆถ้ามันหมายถึงเห็น theoric อีกครั้ง แต่ที่ผมวางในหิมะด้วยเลือดของท่านทั้งกู้และยักษ์ รอบๆตัวผม ผมก็เริ่มที่จะสงสัยว่าบิดาข้าคงไม่ขี้สงสาร ถ้าราคาเป็นลูกตกเขา
ชิ้นของการต่อสู้ลอยเข้าไปในจิตใจของฉัน ฉันนั่งขึ้น ฉันคิดว่าเราใกล้ที่จะชนะเมื่อยักษ์น้ำแข็งเคาะฉันออก ร่างของ jotunn ได้หายไปนาน ผมขอเดาว่าเพื่อนของพวกเขาพวกเขาได้ยึดหลังการต่อสู้ในเวลานั้นที่ผมสงสัยว่าทำไมพวกเขาทิ้งฉันในขณะที่เขาเอาคนอื่น ฉันเกือบจะร้องไห้ด้วยความโล่งอกเมื่อฉันตระหนักว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ ไม่มียักษ์เคยให้ที่ครับกู้กับงานศพ
หรือบางทีเขาก็กินมัน . . . . . . . ผมรีบสะบัดความคิดนั้นไปจากฉัน พวกเขายังมีชีวิตอยู่ ฉันแน่ใจว่ามัน .
ยืนอยู่ ฉันตามเส้นทางของพวกเขาเงียบ ๆ หวังว่ากริชเงินของฉันจะเพียงพอที่จะช่วยพวกเขา