When the speaker of "When I was One

When the speaker of "When I was One-and-Twenty" announces his age in the first line of this poem, you know that it's important. And hey – maybe the journey from 21 to 22 is life-changing enough for him to be able to say that he's moved from youthful idealism into grown-up…cynicism? We're not saying that 21 is a young age – but, in our speaker's case, it's a past that's so long ago he can barely remember what it felt like. What a difference a year makes, huh?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อลำโพงของ "เมื่อฉันเป็นคนหนึ่งและยี่สิบ" ประกาศอายุของเขาในบรรทัดแรกของบทกวีนี้คุณรู้ว่ามันเป็นสิ่งที่สำคัญ และเฮ้ - อาจเดินทาง 21-22 คือชีวิตที่เปลี่ยนแปลงพอสำหรับเขาที่จะสามารถที่จะบอกว่าเขาจะย้ายจากอุดมคติอ่อนเยาว์เป็นโตขึ้น ... มนุษย์? เราไม่ได้บอกว่า 21 เป็นวัยเด็ก - แต่ในกรณีที่ลำโพงของเรามันเป็นอดีตที่นานมาแล้วที่เขาแทบจะไม่สามารถจำสิ่งที่มันรู้สึกเหมือน สิ่งที่แตกต่างทำให้ปี, ฮะ?

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อลำโพงของ "เมื่อผมหนึ่ง และยี่สิบ" ประกาศอายุของเขาในบรรทัดแรกของบทกวีนี้ คุณรู้ว่า มันเป็นสิ่งสำคัญ และเฮ้ – บางทีการเดินทางจาก 21 ถึง 22 จะ เปลี่ยนวิถีชีวิตพอสำหรับเขาที่จะต้องพูดว่า เขาถูกย้ายจาก idealism อ่อนเยาว์ลงปลูก-up...cynicism เราไม่ได้บอกว่า 21 วัย – แต่ ใน กรณีของผู้บรรยายของเรา อดีตที่ผ่านมากนานมาเขาแทบไม่สามารถจำอะไรที่มันรู้สึกเหมือน ได้ ทำอะไรต่างปีให้ ฮะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อลำโพงได้ของ"เมื่อผมเป็นคนหนึ่งและ - ยี่สิบ"ประกาศอายุของเขาในบรรทัดแรกของบทกวีนี้คุณก็จะรู้ว่าเป็นเรื่องสำคัญ และเฮ้! - - อาจเป็นการเดินทางจาก 21 เป็น 22 คือการใช้ชีวิต - การเปลี่ยนเพียงพอสำหรับเขาสามารถพูดได้ว่าเขาย้ายจากหนุ่มในอุดมคติขึ้น...ต้ เราไม่ได้พูดว่า 21 มีอายุยังน้อยแต่ในกรณีของลำโพงเป็นช่วงเวลาแห่งอดีตที่นานมาแล้วเขาจะสามารถจำได้ว่ามันรู้สึกเหมือนกับแทบจะไม่ ว่าอะไรคือความแตกต่างที่ปีที่ทำให้เสียง