in ASEAN as reflected in the Bali C

in ASEAN as reflected in the Bali Concord II and the ASEAN Charter, and the condemnation
of unconstitutional power usurpation in the Vientiane Action Program.
Moving away from Thailand’s domestic politics, ASEAN members have entertained different
worldviews and adopted different strategies to suit their national interests. It can be argued
that, unlike in the Cold War, during which a common enemy could easily be identified,
ASEAN has been unable to produce a coherent standpoint in a variety of critical issues confronting
the organization. Some perceive China to be their biggest threat, while others may
not share the same perception. Some maintain their suspicion of the U.S. presence in the
region, while others regard Washington as an indispensable force that guarantees regional
security. Is Thailand ready to rely on ASEAN to counterbalance the United States and China?
It seems unlikely. In fact, the existing crisis has compelled Thailand to become more
inward-looking. Successive post-coup governments have been preoccupied with safeguarding
their own political survival. As a consequence, their confidence in ASEAN mechanisms
has fallen to its lowest point. The Abhisit government rebuffed ASEAN’s offer to mediate in
its conflict with Cambodia at the peak of the territorial dispute over the Preah Vihear Temple,
and insisted on managing the issue on a bilateral basis. The Yingluck government was
too preoccupied with safeguarding its own position from political storms at home and thus
neglected foreign policy and ASEAN. It might be true that U.S. reengagement with ASEAN
and its new membership of the East Asia Summit (EAS) form part of the organization’s
strategy to dilute Chinese influence in the region. And in theory, Thailand should be able to
take advantage of this same strategy, making use of ASEAN to keep the United States and
China at arm’s length. Unfortunately, Thailand has failed to exhibit leadership in ASEAN.
Similarly, ASEAN is incapable of representing itself as an alternative, well-integrated regional
block that could stand shoulder to shoulder with the United States and China.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในอาเซียนใน II คอนคอร์ดบาหลี และกฎ บัตรอาเซียน และการลงโทษของ usurpation จากพลังงานในโปรแกรมปฏิบัติการเวียงจันทน์ย้ายจากการเมืองในประเทศไทย สมาชิกอาเซียนมีความบันเทิงต่าง ๆworldviews และบุญธรรมแตกต่างกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับผลประโยชน์ของชาติ มันสามารถจะแย้งที่ ซึ่งแตกต่างจากในสงครามเย็น ระหว่างที่ศัตรูทั่วไปสามารถได้อย่างง่ายดายจะพบอาเซียนได้รับไม่สามารถสร้างมุมมองที่สอดคล้องในการเผชิญหน้ากับปัญหาสำคัญต่าง ๆองค์กร บางคนรับรู้จีนเป็น ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดของพวกเขา ในขณะที่คนอื่น ๆ อาจไม่รู้เหมือนกัน บางอย่างรักษาความสงสัยของพวกเขาการปรากฏตัวของสหรัฐอเมริกาในการภูมิภาค ในขณะที่คนอื่น ๆ เรื่องวอชิงตันเป็นขาดไม่ได้ที่ภูมิภาคการรักษาความปลอดภัย ประเทศไทยต้องพึ่งอาเซียนเพื่อ counterbalance สหรัฐอเมริกาและจีนคือดูเหมือนไม่น่า ในความเป็นจริง วิกฤตอยู่มีบังคับไทยให้มากขึ้นเข้ามาดู รัฐบาลหลังรัฐประหารมีการหมกมุ่นอยู่กับการดูแลความอยู่รอดของตนเองทางการเมือง เป็นผล ความเชื่อมั่นในกลไกอาเซียนได้ลดลงถึงจุดต่ำสุด รัฐบาลอภิสิทธิ์ rebuffed ข้อเสนอของอาเซียนพิจารณาในข้อขัดแย้งกับกัมพูชาที่สูงสุดของข้อพิพาทดินแดนเหนือปราสาทพระวิหารและยืนยันในการจัดการปัญหาในระดับทวิภาคี รัฐบาล Yingluckเกินไปสาละวนอยู่กับการรักษาตำแหน่งของตนเองจากพายุการเมืองที่บ้าน และทำนโยบายต่างประเทศที่ถูกละเลยและอาเซียน มันอาจจะจริงที่ reengagement สหรัฐฯ กับอาเซียนและสมาชิกใหม่ของประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก (EAS) ส่วนขององค์กรกลยุทธ์เพื่อเจือจางอิทธิพลจีนในภูมิภาค และในทางทฤษฎี ประเทศไทยควรจะสามารถประโยชน์ของกลยุทธ์เดียวกันนี้ การใช้อาเซียนให้สหรัฐอเมริกา และจีนแขนยาว อับ ไทยล้มเหลวในการแสดงความเป็นผู้นำในอาเซียนในทำนองเดียวกัน อาเซียนไม่สามารถแสดงตัวเองเป็นภูมิภาคอื่น รวมห้องพักบล็อกที่สามารถยืนสะพายไหล่กับสหรัฐอเมริกาและจีน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในภูมิภาคอาเซียนที่แสดงในบาหลีสามัคคีครั้งที่สองและกฎบัตรอาเซียนและการลงโทษ
ของการแย่งชิงอำนาจรัฐธรรมนูญในโครงการการดำเนินการเวียงจันทน์.
ย้ายออกไปจากการเมืองในประเทศของไทยสมาชิกอาเซียนมีความบันเทิงที่แตกต่างกัน
โลกทัศน์และนำมาใช้กลยุทธ์ที่แตกต่างกันเพื่อให้เหมาะกับผลประโยชน์ของชาติของพวกเขา มันสามารถจะแย้ง
ว่าเหมือนอยู่ในช่วงสงครามเย็นระหว่างที่ศัตรูร่วมกันอาจจะระบุได้อย่างง่ายดาย,
อาเซียนได้รับไม่สามารถที่จะผลิตมุมมองที่สอดคล้องกันในความหลากหลายของปัญหาที่สำคัญที่ต้องเผชิญหน้ากับ
องค์กร บางคนรับรู้ว่าประเทศจีนเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาในขณะที่คนอื่นอาจจะ
ไม่ได้มีส่วนร่วมรับรู้เหมือนกัน บางคนรักษาความสงสัยของพวกเขาจากการปรากฏตัวของสหรัฐใน
ภูมิภาคขณะที่คนอื่นมองว่าวอชิงตันเป็นแรงที่ขาดไม่ได้ในระดับภูมิภาคที่รับประกัน
ความปลอดภัย ประเทศไทยพร้อมที่จะพึ่งพาอาเซียนถ่วงดุลสหรัฐอเมริกาและประเทศจีน?
ดูเหมือนว่าไม่น่า ในความเป็นจริงวิกฤตที่มีอยู่ได้บังคับประเทศไทยจะกลายเป็น
ขาเข้าดู เนื่องรัฐบาลหลังการทำรัฐประหารได้รับการหมกมุ่นอยู่กับการปกป้อง
ความอยู่รอดทางการเมืองของตัวเอง เป็นผลให้ความเชื่อมั่นในกลไกอาเซียน
ได้ลดลงถึงจุดต่ำสุด รัฐบาลอภิสิทธิ์ปัดป้องข้อเสนอของอาเซียนที่จะเป็นสื่อกลางใน
ความขัดแย้งกับประเทศกัมพูชาที่จุดสูงสุดของดินแดนพิพาทเหนือปราสาทพระวิหารที่
และยืนยันเกี่ยวกับการจัดการปัญหาในระดับทวิภาคี รัฐบาลยิ่งลักษณ์ได้รับการ
หมกมุ่นเกินไปกับการป้องกันตำแหน่งของตัวเองจากพายุทางการเมืองที่บ้านและทำให้
ละเลยนโยบายต่างประเทศและอาเซียน มันอาจจะเป็นความจริงที่ว่า reengagement สหรัฐกับอาเซียน
และการเป็นสมาชิกใหม่ของการประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก (EAS) เป็นส่วนหนึ่งขององค์กร
กลยุทธ์เพื่อเจือจางอิทธิพลของจีนในภูมิภาคนี้ และในทางทฤษฎีประเทศไทยควรจะสามารถ
ใช้ประโยชน์จากกลยุทธ์เดียวกันนี้ทำให้การใช้งานของอาเซียนเพื่อให้ประเทศสหรัฐอเมริกาและ
ประเทศจีนที่มีความยาวของแขน แต่น่าเสียดายที่ประเทศไทยได้มีการล้มเหลวในการแสดงความเป็นผู้นำในภูมิภาคอาเซียน.
ในทำนองเดียวกันอาเซียนคือความสามารถในการเป็นตัวแทนของตัวเองเป็นทางเลือกที่ดีแบบบูรณาภูมิภาค
บล็อกที่สามารถยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับสหรัฐอเมริกาและจีน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในอาเซียน ตามที่ปรากฏในปฏิญญาบาหลี II และกฎบัตรอาเซียน และการลงโทษแย่งชิงอำนาจของรัฐธรรมนูญในเวียงจันทน์กระทำโปรแกรมย้ายไปจากการเมืองภายในประเทศไทย สมาชิกอาเซียนมีความบันเทิงต่าง ๆโลกทัศน์ และใช้กลยุทธ์ที่แตกต่างกันเพื่อให้เหมาะกับผลประโยชน์แห่งชาติของตน มันสามารถจะแย้งซึ่งแตกต่างจากในช่วงสงครามเย็น ระหว่างที่ศัตรูร่วมกันได้อย่างง่ายดายสามารถระบุอาเซียนได้รับไม่สามารถที่จะสร้างจุดยืนที่สอดคล้องกันในหลากหลายประเด็นวิกฤตเผชิญหน้าองค์กร บางคนมองว่าจีนจะเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดของพวกเขา ในขณะที่คนอื่น ๆอาจไม่แบ่งปันความเข้าใจเดียวกัน บางคนคงสงสัยของตนในสหรัฐฯภูมิภาค , ในขณะที่คนอื่น ๆเกี่ยวกับ วอชิงตัน เป็นแรงที่ขาดไม่ได้ที่รับประกันในภูมิภาคการรักษาความปลอดภัย ประเทศไทยพร้อมที่จะพึ่งพาอาเซียนเพื่อคานอำนาจสหรัฐอเมริกา และจีนมันดูไม่น่าเป็นไปได้ ในความเป็นจริง , วิกฤตที่มีอยู่ได้บังคับประเทศไทยให้มากขึ้นเข้าดู ต่อเนื่องหลังรัฐประหารรัฐบาลได้รับหมกมุ่นกับการปกป้องความอยู่รอดทางการเมืองของตัวเอง ผลที่ตามมา , ความเชื่อมั่นในอาเซียน กลไกได้ลดลงถึงจุดต่ำสุด . รัฐบาลอภิสิทธิ์ rebuffed อาเซียนเสนอไกล่เกลี่ยในความขัดแย้งกับกัมพูชาที่จุดสูงสุดของดินแดนพิพาทเหนือปราสาทพระวิหารและยืนยันในการจัดการปัญหาบนพื้นฐานของทวิภาคี รัฐบาลยิ่งลักษณ์ คือก็หมกมุ่นกับการปกป้องตำแหน่งของตัวเองจากการเมืองพายุที่บ้าน และดังนั้นจึงละเลยนโยบายต่างประเทศและประชาคมอาเซียน มันอาจจะจริงที่สหรัฐฯ reengagement กับอาเซียนและเป็นสมาชิกใหม่ของการประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก ( EAS ) เป็นส่วนหนึ่งขององค์กรกลยุทธ์เพื่อเจือจางอิทธิพลจีนในภูมิภาค และในทฤษฎี ประเทศไทยควรสามารถใช้ประโยชน์จากกลยุทธ์เดียวกันนี้ การใช้อาเซียนเพื่อให้สหรัฐอเมริกาและจีนที่แขน แต่น่าเสียดายที่ประเทศไทยล้มเหลวที่จะแสดงความเป็นผู้นำในอาเซียนนอกจากนี้ อาเซียนไม่สามารถแทนตัวเองเป็นทางเลือกดีในภูมิภาคแบบบูรณาการบล็อกที่สามารถยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับสหรัฐและจีน