Easter, the principal festival of t

Easter, the principal festival of the Christian church year, celebrates the Resurrection of Jesus Christ on the third day after his Crucifixion. The origins of Easter date to the beginnings of Christianity, and it is probably the oldest Christian observance after the Sabbath (observed on Saturday). Later, the Sabbath subsequently came to be regarded as the weekly celebration of the Resurrection.

Meanwhile, many of the cultural historians find, in the celebration of Easter, a convergence of the three traditions - Pagan, Hebrew and Christian.

According to St. Bede, an English historian of the early 8th century, Easter owes its origin to the old Teutonic mythology. It was derived from the name Eostre, the Anglo-Saxon goddess of spring, to whom the month of April was dedicated. The festival of Eostre was celebrated at the vernal equinox, when the day and night gets an equal share of the day.

The English name "Easter" is much newer. When the early English Christians wanted others to accept Christianity, they decided to use the name Easter for this holiday so that it would match the name of the old spring celebration. This made it more comfortable for other people to accept Christianity.

But it is pointed out by some that the Easter festival, as celebrated today, is related with the Hebrew tradition, the Jewish Passover. This is being celebrated during Nisan, the first month of the Hebrew lunar year. The Jewish Passover under Moses commemorates Israel's deliverance from about 300 years of bondage in Egypt.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อีสเตอร์ เทศกาลสำคัญของปีคริสตจักรคริสเตียน ฉลองการคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์ในวันสามหลังการตรึงกางเขนของเขา กำเนิดของวันอีสเตอร์จุดเริ่มต้นของศาสนาคริสต์ และมันอาจเป็นเรื่องคริสเตียนเก่าหลังวันสะบาโต (สังเกตในวันเสาร์) ภายหลัง วันต่อมาถือเป็นการเฉลิมฉลองสัปดาห์ฟื้นคืนชีพในขณะเดียวกัน มายค้นหานักประวัติศาสตร์วัฒนธรรม ในงานฉลองเทศกาลอีสเตอร์ บรรจบกันของประเพณีสาม - พุกาม ภาษาฮิบรู และคริสเตียนตามเช็พ St. เป็นนักประวัติศาสตร์อังกฤษของศตวรรษ 8 ก่อน อีสเตอร์ค้างชำระมาให้เทพปกรณัม Teutonic เก่า ได้รับมาจากชื่อ Eostre เทพธิดาแองโกล-แซ็กซอนของฤดูใบไม้ผลิ ถูกเฉพาะเดือนเมษายนซึ่ง เทศกาล Eostre ถูกเฉลิมฉลองที่วิษุวัต vernal เมื่อวันและคืนได้รับส่วนแบ่งที่เท่าของวันชื่อภาษาอังกฤษ "อีสเตอร์" คือใหม่มาก เมื่อคริสเตียนตอนต้นภาษาอังกฤษอยากให้คริสเตียนยอมรับผู้อื่น พวกเขาตัดสินใจใช้ชื่อเทศกาลอีสเตอร์วันหยุดนี้นั้นมันจะตรงกับชื่อของสปริงเดิม ซึ่งทำให้สะดวกสบายมากขึ้นสำหรับคนอื่น ๆ ยอมรับศาสนาคริสต์แต่มันจะชี้ออก โดยบางที่เทศกาลอีสเตอร์ เป็นเฉลิมฉลองวันนี้ เกี่ยวข้องกับประเพณีภาษาฮิบรู เทศกาลปัสกาชาวยิว นี้เป็นการเฉลิมฉลองระหว่าง Nisan เดือนแรกของปีจันทรคติภาษาฮิบรู เทศกาลปัสกาชาวยิวภายใต้ Moses commemorates ช่วยกู้อิสราเอลจากอียิปต์ชายประมาณ 300 ปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อีสเตอร์เทศกาลสำคัญของปีคริสตจักรคริสเตียนฉลองการฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์ในวันที่สามหลังจากการตรึงกางเขนของเขา ต้นกำเนิดของวันอีสเตอร์ที่จะเป็นจุดเริ่มต้นของศาสนาคริสต์และมันน่าจะเป็นปฏิบัติคริสเตียนที่เก่าแก่ที่สุดหลังจากวันสะบาโต (สังเกตได้ในวันเสาร์) ต่อมาวันเสาร์ต่อมาก็จะถือได้ว่าเป็นงานฉลองสัปดาห์แห่งการฟื้นคืนชีพ. ในขณะที่หลายแห่งประวัติศาสตร์วัฒนธรรมพบว่าในการเฉลิมฉลองของเทศกาลอีสเตอร์, การบรรจบกันของสามประเพณี -. อิสลาม, ฮิบรูและคริสเตียนตามเซนต์ประจัญบาน , ประวัติศาสตร์ภาษาอังกฤษในช่วงต้นศตวรรษที่ 8, อีสเตอร์ owes กำเนิดตำนานเต็มตัวเก่า มันก็มาจากชื่อ Eostre, เทพธิดาแองโกลแซกซอนของฤดูใบไม้ผลิ, ผู้ที่เดือนเมษายนเป็นคนที่อุทิศ เทศกาลของ Eostre กำลังโด่งดังที่วสันตวิษุวัตเมื่อวันและคืนที่ได้รับส่วนแบ่งเท่ากันของวัน. ชื่อภาษาอังกฤษ "อีสเตอร์" เป็นรุ่นใหม่มาก เมื่อต้นคริสต์ภาษาอังกฤษอยากให้คนอื่นยอมรับศาสนาคริสต์พวกเขาตัดสินใจที่จะใช้ชื่ออีสเตอร์สำหรับวันหยุดนี้เพื่อที่มันจะตรงกับชื่อของการเฉลิมฉลองฤดูใบไม้ผลิเก่า นี่เองที่ทำให้มันสะดวกสบายมากขึ้นสำหรับคนอื่น ๆ ที่จะยอมรับศาสนาคริสต์. แต่ก็ชี้ให้เห็นโดยบางอย่างที่เทศกาลอีสเตอร์ในขณะที่มีการเฉลิมฉลองในวันนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับประเพณีภาษาฮิบรูปัสกาของชาวยิว นี้จะถูกเฉลิมฉลองในช่วงนิสัน, เดือนแรกของปีทางจันทรคติภาษาฮิบรู เทศกาลปัสกาของชาวยิวภายใต้โมเสสปลดปล่อยเอกราชของอิสราเอลจากประมาณ 300 ปีของการเป็นทาสในอียิปต์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อีสเตอร์เทศกาลหลักของโบสถ์คริสเตียนปี เฉลิมฉลองการฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซูคริสต์ในวันที่สามหลังจากการตรึงกางเขนของเขา ต้นกำเนิดของเทศกาลอีสเตอร์ วันที่เป็นจุดเริ่มต้นของศาสนาคริสต์ และอาจเป็นพิธีเก่าแก่คริสเตียนหลังจากวันสะบาโต ( สังเกตในวันเสาร์ ) ภายหลังวันสะบาโตต่อมาจึงถือเป็นการเฉลิมฉลองสัปดาห์
ฟื้นคืนชีพ
ส่วนมากของประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรม พบในการเฉลิมฉลองของเทศกาลอีสเตอร์ บรรจบกันของสามประเพณี - พุกาม , ฮิบรูและคริสเตียน

ตามเซนต์นักบุญบีดเป็นนักประวัติศาสตร์อังกฤษศตวรรษที่ 8 ก่อนเทศกาลอีสเตอร์เป็นหนี้กำเนิดของในตำนานเต็มตัวเก่า มันมาจากชื่อ eostre , แองโกล แซกซัน เทพธิดาแห่งฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งเดือน เมษายน เป็น ทุ่มเทเทศกาล eostre มีการเฉลิมฉลองในวันวสันตวิษุวัต เมื่อวันและคืนที่ได้รับเท่าๆกันของวัน

ชื่อภาษาอังกฤษ " อีสเตอร์ " ใหม่มาก เมื่อต้องการให้คนอื่นยอมรับภาษาอังกฤษในช่วงต้นคริสต์คริสต์ พวกเขาตัดสินใจที่จะใช้ชื่อเทศกาลอีสเตอร์ในวันหยุดนี้ เพื่อที่มันจะได้ตรงกับชื่อของการเฉลิมฉลองฤดูใบไม้ผลิเก่านี้ทำให้มันสะดวกสบายมากขึ้นสำหรับคนอื่น ๆที่จะยอมรับศาสนาคริสต์

แต่จะชี้ให้เห็นบางเทศกาลอีสเตอร์ , ฉลองวันนี้เกี่ยวข้องกับประเพณีฮิบรู , เทศกาลปัสกาของชาวยิว นี้ได้รับการเฉลิมฉลองในนิสา , เดือนแรกของปีทางจันทรคติฮิบรู . ยิวปัสกาภายใต้โมเสสรำลึกปลดปล่อยอิสราเอลจากประมาณ 300 ปีเป็นทาสในอียิปต์ .