the cabin boy's death was intended

the cabin boy's death was intended in the core or direct sense: the defendants aimed to kill him, in order then to eat him. In Re A, M's death was no part of the doctors' aim or purpose, but was at least a virtually certain consequence of what they set out to achieve. (We return to this issue below.) It is only by supplementing Brooke LJ's analysis with these distinctions that the rule in Dudley and Stephens can safely be evaded.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ห้องโดยสารเด็กตายมีวัตถุประสงค์หลักหรือความรู้สึกโดยตรง: จำเลยที่มุ่ง จะฆ่าเขา ลำดับ แล้วกินเขา In Re A, M ของตายไม่มีส่วนของวัตถุประสงค์หรือจุดมุ่งหมายของแพทย์ แต่น้อยแทบบางผลของสิ่งที่พวกเขากำหนดให้ (เรากลับไปปัญหานี้ด้านล่าง) มันเป็นเพียง โดยเสริม Brooke LJ วิเคราะห์ ด้วยความแตกต่างเหล่านี้ว่า สามารถหลบกฎดัดลีย์และสตีเฟนส์อย่างปลอดภัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การตายของเด็กห้องโดยสารก็ตั้งใจในหลักหรือความรู้สึกโดยตรงจำเลยมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะฆ่าเขาในการสั่งซื้อแล้วจะกินเขา ใน Re A, การตายของเอ็มเป็นส่วนหนึ่งของจุดมุ่งหมายหรือวัตถุประสงค์แพทย์ 'ไม่ แต่อย่างน้อยก็เป็นผลมาจากความจริงบางอย่างของสิ่งที่พวกเขาออกเพื่อให้บรรลุ (เรากลับไปที่ปัญหาด้านล่างนี้.) มันเป็นเพียงการวิเคราะห์โดยการเสริมบรูค LJ กับความแตกต่างเหล่านี้ว่ากฎในดัดลีย์และสตีเฟนส์ได้อย่างปลอดภัยจะบ่ายเบี่ยง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความตายของเด็กชายไว้ในกระท่อมเป็นแกนหรือความรู้สึกโดยตรง : จำเลยมุ่งที่จะฆ่าเขาเพื่อจะกินเขา ใน Re : A , M คือความตายเป็นส่วนหนึ่งของแพทย์ จุดมุ่งหมาย หรือ วัตถุประสงค์ แต่อย่างน้อยความจริงบางอย่างผลของสิ่งที่พวกเขาตั้งค่าออกเพื่อให้บรรลุ ( เรากลับไปที่ปัญหาด้านล่างนี้ ) มันเป็นเพียงโดยการเสริมการวิเคราะห์ของบรู๊ค แอลเจกับความแตกต่างเหล่านี้ กฎ ใน และ สตีเฟ่น ดัดลีย์อย่างปลอดภัยสามารถยุบไปแล้ว