All of you have believed in Buddhis

All of you have believed in Buddhism for many years now through hearing about the Buddhist teachings from many sources - especially from various monks and teachers. In some cases Dhamma is taught in very broad and vague terms to the point where it is difficult to know how to put it into practice in daily life. In other instances Dhamma is taught in high language or special jargon to the point where most people find it difficult to understand, especially if the teaching is done too literally from scripture. Lastly there is Dhamma taught in a balanced way, neither too vague nor too profound, neither too broad nor too esoteric - just right for the listener to understand and practice to personally benefit from the teachings. Today I would like share with you teachings of the sort I have often used to instruct my disciples in the past; teachings which I hope may possibly be of personal benefit to those of you here listening today.
One Who Wishes to Reach the Buddha-Dhamma
One who wishes to reach the Buddha-Dhamma must firstly be one who has faith or confidence as a foundation. He must understand the meaning of Buddha-Dhamma as follows:
Buddha:
the 'one-who-knows', the one who has purity, radiance and peace in his heart.
Dhamma:
the characteristics of purity, radiance and peace which arise from morality, concentration and wisdom.
Therefore, one who is to reach the Buddha-Dhamma is one who cultivates and develops morality, concentration and wisdom within himself.
Walking the Path of Buddha-Dhamma
Naturally people who wish to reach their home are not those who merely sit and think of traveling. They must actually undertake the process of traveling step by step, and in the right direction as well, in order to finally reach home. If they take the wrong path they may eventually run into difficulties such as swamps or other obstacles which are hard to get around. Or they may run into dangerous situations in this wrong direction, thereby possibly never reaching home.
Those who reach home can relax and sleep comfortably - home is a place of comfort for body and mind. Now they have really reached home. But if the traveler only passed by the front of his home or only walked around it, he would not receive any benefit from having traveled all the way home.

In the same way, walking the path to reach the Buddha-Dhamma is something each one of us must do individually ourselves, for no one can do it for us. And we must travel along the proper path of morality, concentration and wisdom until we find the blessings of purity, radiance and peacefulness of mind that are the fruits of traveling the path.
However, if one only has knowledge of books and scriptures, sermons and suttas, that is, only knowledge of the map or plans for the journey, even in hundreds of lives one will never know purity, radiance and peacefulness of mind. Instead one will just waste time and never get to the real benefits of practice. Teachers are those who only point out the direction of the path. After listening to the teachers, whether or not we walk the path by practicing ourselves, and thereby reap the fruits of practice, is strictly up to each one of us.
Another way to look at it is to compare practice to a bottle of medicine a doctor leaves for his patient. On the bottle is written detailed instructions on how to take the medicine, but no matter how many hundred times the patient reads the directions, he is bound to die if that is all he does. He will gain no benefit from the medicine. And before he dies he may complain bitterly that the doctor wasn't any good, that the medicine didn't cure him! He will think that the doctor was a fake or that the medicine was worthless, yet he has only spent his time examining the bottle and reading the instructions. He hasn't followed the advice of the doctor and taken the medicine.
However, if the patient actually follows the doctor's advice and takes the medicine regularly as prescribed, he will recover. And if he is very ill, it will be necessary to take a lot of medicine, whereas if he is only mildly ill, only a little medicine will be needed to finally cure him. The fact that we must use a lot of medicine is a result of the severity of our illness. It's only natural and you can see it for yourself with careful consideration.
Doctors prescribe medicine to eliminate disease from the body. The teachings of the Buddha are prescribed to cure disease of the mind, to bring it back to its natural healthy state. So the Buddha can be considered to be a doctor who prescribes cures for the ills of the mind. He is, in fact, the greatest doctor in the world.
Mental ills are found in each one of us without exception. When you see these mental ills, does it not make sense to look to the Dhamma as support, as medicine to cure your ills? Traveling the path of the Buddha-Dhamma is not done with the body. You must travel with the mind to reach the benefits. We can divide these travelers into three groups:
First level: this is comprised of those who understand that they must practice themselves, and know how to do so. They take the Buddha, Dhamma and Sangha as their refuge and have resolved to practice diligently according to the teachings. These persons have discarded merely following customs and traditions, and instead use reason to examine for themselves the nature of the world. These are the group of ''Buddhist believers''.
Middle level: This group is comprised of those who have practiced until they have an unshakable faith in the teachings of the Buddha, the Dhamma and the Sangha. They also have penetrated to the understanding of the true nature of all compounded formations. These persons gradually reduce clinging and attachment. They do not hold onto things and their minds reach deep understanding of the Dhamma. Depending upon the degree of non-attachment and wisdom they are progressively known as stream-enterers, once-returners and non-returners, or simply, noble ones.
Highest level: This is the group of those whose practice has led them to the body, speech and mind of the Buddha. They are above the world, free of the world, and free of all attachment and clinging. They are known as arahants or free ones, the highest level of the noble ones.
How to Purify One's Morality
Morality is restraint and discipline of body and speech. On the formal level this is divided into classes of precepts for lay people and for monks and nuns. However, to speak in general terms, there is one basic characteristic - that is intention. When we are mindful or self-recollected, we have right intention. Practicing mindfulness(sati) and self-recollection (sampajañña)will generate good morality.
It is only natural that when we put on dirty clothes and our bodies are dirty, that out minds too will feel uncomfortable and depressed. However, if we keep our bodies clean and wear clean, neat clothes, it makes our minds light and cheerful. So too, when morality is not kept, our bodily actions and speech are dirty, and this is a cause for making the mind unhappy, distressed and heavy. We are separated from right practice and this prevents us from penetrating in the essence of the Dhamma in our minds. The wholesome bodily actions and speech themselves depend on mind, properly trained, since mind orders body and speech. Therefore, we must continue practice by training our minds.
The Practice of Concentration
The training in samādhi (concentration) is practiced to make the mind firm and steady. This brings about peacefulness of mind. Usually our untrained minds are moving and restless, hard to control and manage. Mind follows sense distractions wildly just like water flowing this way and that, seeking the lowest level. Agriculturists and engineers, though, know how to control water so that it is of greater use to mankind. Men are clever, they know how to dam water, make large reservoirs and canals - all of this merely to channel water and make it more useable. In addition the water stored becomes a source of electrical power and light, further benefits from controlling its flow so that it doesn't run wild and eventually settle into a few low spots, its usefulness wasted.
So too, the mind which is dammed and controlled, trained constantly, will be of immeasurable benefit. The Buddha himself taught, ''The mind that has been controlled brings true happiness, so train you minds well for the highest of benefits''. Similarly, the animals we see around us - elephants, horses, cattle, buffalo, etc. - must be trained before they can be useful for work. Only after they have been trained is their strength of benefit to us.
In the same way, the mind that has been trained will bring many times the blessings of that of an untrained mind. The Buddha and his noble disciples all started out in the same way as us - with untrained minds; but afterwards look how they became the subjects of reverence for us all, and see how much benefit we can gain through their teaching. Indeed, see what benefit has come to the entire world from these men who have gone through the training of the mind to reach the freedom beyond. The mind controlled and trained is better equipped to help us in all professions, in all situations. The disciplined mind will keep our lives balanced, make work easier and develop and nurture reason to govern our actions. In the end our happiness will increase accordingly as we follow the proper mind training.
The training of the mind can be done in many ways, with many different methods. The method which is most useful and which can be practiced by all types of people is known as ''mindfulness of breathing''. It is the developing of mindfulness on the in-breath and the out-breath. In this monastery we concentrate our attention on the tip of the nose and develop awareness of the in- and out-breaths with the mantra word''Bud-dho''. If the meditator wishes to use another word, or simply be mindful of the air moving in and out, this is also fine. Adjust t

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทุกท่านได้เชื่อในพระพุทธศาสนาหลายปีถึงได้ยินคำสอนศาสนาพุทธ จากหลายแหล่ง- โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากพระสงฆ์และครูต่าง ๆ ในบางกรณี เป็นสอนธรรมะในแง่ที่กว้าง และคลุมเครือไปยังจุดที่เป็นเรื่องยากที่จะรู้วิธีการนำสู่การปฏิบัติในชีวิตประจำวัน อินสแตนซ์อื่น ๆ สอนธรรมะในภาษาสูงหรือศัพท์แสงพิเศษไปยังจุดที่คนส่วนใหญ่ค้นหามันยากที่จะเข้าใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าสอนที่จะทำเกินไปอย่างแท้จริงจากพระคัมภีร์ สุดท้าย มีธรรมะสอนวิธีสมดุล ไม่คลุมเครือเกินไป หรือลึก ซึ้งเกินไป ไม่กว้างเกินไป หรือ ลึกลับเกินไป - เพียงขวาสำหรับฟังเพื่อทำความเข้าใจ และปฏิบัติตัวได้ประโยชน์จากการสอน วันนี้อยากแบ่งปันกับคุณของการเรียงลำดับที่ได้มักจะเคยสอนสาวกของฉันในอดีต คำสอนที่หวังอาจจะได้เป็นประโยชน์ส่วนตัวกับบรรดาของคุณที่นี่ฟังวันนี้ ผู้ประสงค์จะเข้าถึงธรรมพระผู้ปรารถนาถึงพระธรรมประการแรกต้องเป็นผู้มีศรัทธาหรือความเชื่อมั่นเป็นพื้นฐาน เขาต้องเข้าใจความหมายของพระธรรมเป็นดังนี้: พระ:การ 'หนึ่งที่รู้' ผู้มีความบริสุทธิ์ ใส และสงบใจ ธรรม:ลักษณะของความบริสุทธิ์ หน้าใสไร้สิว และความสงบสุขที่เกิดจากศีลธรรม สมาธิ และปัญญา ดังนั้น ผู้ถึงพระพุทธธรรมเป็นผู้ cultivates และพัฒนาจริยธรรม สมาธิ และปัญญาภายในตนเอง เดินเส้นทางของพระธรรมธรรมชาติคนต้องถึงบ้านไม่ที่เพียงแค่นั่ง และคิดว่า เดินทาง นอกจากนี้พวกเขาจะต้องทำกระบวนการขั้นตอนการเดินทาง และ ในทิศทางที่ถูกด้วย เพื่อสุดท้าย ถึงบ้าน ถ้าใช้เส้นทางไม่ถูกต้อง ก็อาจทำงานในที่สุดเป็นความยากลำบากเช่นหนองน้ำหรืออุปสรรคอื่น ๆ ซึ่งยากที่จะเดิน หรือพวกเขาอาจทำงานในสถานการณ์อันตรายนี้ผิดทิศทาง ดังนั้นจึงอาจจะไม่ถึงบ้าน ผู้ที่เข้าถึงบ้านสามารถพักผ่อน และนอนหลับสบาย - บ้านเป็นที่น่าแปลกสำหรับร่างกายและจิตใจ ตอนนี้พวกเขาได้จริง ๆ ถึงบ้าน แต่ถ้านักท่องเที่ยวที่เดินผ่านหน้าบ้านของเขาเท่านั้น หรือเพียง เดินรอบ ๆ เขาจะไม่ได้รับประโยชน์ใด ๆ จากมีเดินทางทุกบ้าน เดียว เดินเส้นทางถึงพุทธธรรมได้บางสิ่งบางอย่างแก่เราต้องทำทีละตนเอง สำหรับไม่มีใครสามารถทำให้เรา และเราต้องเดินทางไปตามเส้นทางเหมาะสมของศีลธรรม สมาธิ และปัญญาจนกว่าเราพบพรบริสุทธิ์ หน้าใสไร้สิว และกลืนของจิตใจที่เป็นผลไม้เดินทางเส้นทาง อย่างไรก็ตาม ถ้าหนึ่งเท่านั้นมีหนังสือพระคัมภีร์ ธรรม และ suttas กล่าวคือ ความรู้เฉพาะของแผนหรือแผนการเดินทาง แม้ในหลายร้อยชีวิต หนึ่งจะไม่ทราบความบริสุทธิ์ หน้าใสไร้สิว และกลืนของจิตใจ แต่ หนึ่งจะเพียงแค่เสียเวลา และไม่เคยได้รับเพื่อประโยชน์ของการปฏิบัติจริง ครูเป็นผู้ชี้ทิศทางของเส้นทางเท่านั้น หลังจากฟังครู หรือไม่เราเดินทาง โดยการฝึกตนเอง และผลเก็บเกี่ยวผลไม้ฝึก จะถึงเราแต่ละคนอย่างเคร่งครัด ดูได้อีกวิธีคือการ เปรียบเทียบจะขวดยาจากแพทย์สำหรับผู้ป่วยของเขา บนขวดจะเขียนคำแนะนำโดยละเอียดเกี่ยวกับวิธีการใช้ยา แต่ไม่ว่ากี่ร้อยครั้งผู้ป่วยอ่านคำแนะนำ เขาถูกผูกไว้จะตายถ้านั่นคือทั้งหมดที่เขาไม่ เขาจะได้รับประโยชน์จากยาไม่ และก่อนที่เขาตาย เขาอาจบ่นพิรี้พิไรว่า หมอไม่ได้เลย ว่า ยาไม่ได้รักษาเขา เขาจะคิดว่า หมอถูกปลอม หรือยาสามหาว แต่เขาเพียงใช้เวลาตรวจสอบขวด และอ่านคำแนะนำ เขาไม่ตามคำแนะนำของแพทย์ และใช้ยา อย่างไรก็ตาม ถ้าผู้ป่วยจริงตามคำแนะนำของแพทย์ และใช้ยาตามแพทย์สั่งอย่างสม่ำเสมอ เขาจะกู้คืน และถ้าเขาป่วยมาก จะต้องใช้เวลามากของยา ในขณะที่ถ้าเขาจะป่วย mildly เพียงเล็กน้อยยาจะต้องรักษาเขาในที่สุด ความจริงที่ว่า เราต้องใช้ยามากเป็นผลของความรุนแรงของการเจ็บป่วยของเรา มันเป็นเพียงธรรมชาติ และคุณสามารถดูได้ด้วยตัวคุณเองอย่างรอบคอบ แพทย์กำหนดยากำจัดโรคจากร่างกาย คำสอนของพระพุทธเจ้าจะกำหนดการรักษาโรคของจิตใจ การนำกลับไปเป็นสถานะสุขภาพธรรมชาติ ดังนั้น สามารถถือพระพุทธเจ้าเป็น หมอที่รักษาสำหรับ ills จิตได้กำหนด เขาได้ จริง แพทย์มากที่สุดในโลก Ills จิตตั้งอยู่ในแต่ละวันของเราโดยไม่มีข้อยกเว้น เมื่อคุณเห็น ills จิตเหล่านี้ มันไม่ควรมองไปที่ธรรมสนับสนุน เป็นยาแก้ ills ของคุณ ไม่ทำการเดินเส้นทางของพระพุทธธรรมกับร่างกาย คุณต้องเดินทาง ด้วยความคิดถึงประโยชน์ เราสามารถแบ่งนักท่องเที่ยวเหล่านี้ออกเป็นสามกลุ่ม:ระดับแรก: ซึ่งประกอบด้วยผู้ที่เข้าใจว่า ต้องฝึกตัวเอง และรู้วิธีการทำ พวกเขาใช้พระ ธรรมะ และ Sangha เป็นกำบังของพวกเขา และได้แก้ไขการฝึกหมั่นตามสอน คนเหล่านี้ได้ละทิ้งประเพณีและประเพณีแต่ต่อไปนี้ และใช้เหตุผลในการตรวจสอบสำหรับตัวเองของโลกแทน เหล่านี้เป็นกลุ่มของ ''ผู้เชื่อพุทธ '' ระดับกลาง: ประกอบด้วยผู้ที่ได้ฝึกฝนจนมีความเชื่อ unshakable ในคำสอนของพระพุทธเจ้า พระ และ Sangha กลุ่มนี้ นอกจากนี้พวกเขายังมีอวัยวะเพื่อเข้าใจธรรมชาติที่แท้ของก่อตัวทบทั้งหมด คนเหล่านี้ค่อย ๆ ลดเข้าใจและสิ่งที่แนบ พวกเขาไม่ถือบนสิ่ง และเข้าใจธรรมะลึกถึงจิตใจของพวกเขา ขึ้นอยู่กับระดับของการไม่มีเอกสารแนบและภูมิปัญญาที่จะทราบว่าความก้าวหน้ากระแส-enterers, returners ครั้งเดียว และไม่ใช่-returners หรือเพียง แค่ โนเบิลคน ระดับสูงสุด: กลุ่มของผู้ปฏิบัติมีทำให้ร่างกาย เสียง และจิตใจของพระพุทธเจ้า จะอยู่เหนือโลก โลก ฟรี และฟรีเอกสารแนบทั้งหมด และเข้าใจ พวกเขาเป็นที่รู้จักกันเป็น arahants หรือฟรีคน ระดับสูงสุดโนเบิล วิธีการบริสุทธิ์ของศีลธรรมศีลธรรมมีความยับยั้งชั่งใจและวินัยของร่างกายและคำพูด ในระดับเป็นทาง นี้ถูกแบ่งเป็นชั้นของศีล สำหรับคนวาง และ สำหรับพระสงฆ์และแม่ชี อย่างไรก็ตาม การพูดโดยทั่วไปเงื่อนไข ได้หนึ่งพื้นฐานลักษณะ - ที่ตั้งใจ เมื่อเราคำนึงถึง หรือ recollected ด้วยตนเอง เรามีสัมมาสังกุปป การฝึก mindfulness(sati) และเลือนตนเอง (sampajañña) จะสร้างจริยธรรมที่ดี มันเป็นเพียงธรรมชาติที่เมื่อเราใส่เสื้อผ้าสกปรก และร่างกายของเรายุ่งเหยิง ที่ออกจิตใจเกินไปจะรู้สึกอึดอัด และเหนื่อย อย่างไรก็ตาม ถ้าเราให้ร่างกายของเราสะอาด และสวมเสื้อผ้าสะอาด เรียบร้อย มันทำให้จิตใจเราเบา และร่าเริง มากเกินไป เมื่อไม่อยู่ศีลธรรม การดำเนินการร่างกายและคำพูดของเราจะสกปรก และนี้เป็นสาเหตุในการทำจิตใจไม่มีความสุข เป็นทุกข์ และหนัก เราจะแยกออกจากการปฏิบัติที่ถูกต้อง และซึ่งป้องกันเราจากการเจาะในสาระสำคัญของธรรมในจิตใจของเรา การกระทำกายบริสุทธ์และคำพูดตัวเองขึ้นอยู่กับจิตใจ อย่างถูกต้องผ่านการฝึกอบรม ตั้งแต่จิตสั่งร่างกายและคำพูด ดังนั้น เราต้องทำต่อไปปฏิบัติ โดยฝึกอบรมจิตใจของเรา การฝึกสมาธิการฝึกใน samādhi (เข้มข้น) มีประสบการณ์จะทำให้จิตใจของบริษัท และมั่นคง นี้นำเกี่ยวกับกลืนของจิตใจ ปกติจิตใจของเราฝึกฝนได้ย้าย และกระสับกระส่าย ยากที่จะควบคุม และจัดการ จิตใจตามความรู้สึกรบกวนอาละวาดเหมือนน้ำไหลลักษณะนี้และ ที่หาระดับต่ำ Agriculturists และวิศวกร แม้ว่า รู้วิธีการควบคุมน้ำเพื่อที่จะใช้มากกว่ามนุษย์ คนฉลาด พวกเขารู้ว่าน้ำของเขื่อน อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่และคลอง - ทั้งหมดนี้เพียงช่องน้ำ และทำขึ้นใช้สอย นอกจากนี้ น้ำที่เก็บไว้กลายเป็น แหล่งของพลังงานไฟฟ้าและแสง ประโยชน์เพิ่มเติมจากการควบคุมของกระแสนั้นมันไม่ซ่า และชำระในที่สุดเป็นจุดต่ำสุดกี่ ประโยชน์ของเสีย So too, the mind which is dammed and controlled, trained constantly, will be of immeasurable benefit. The Buddha himself taught, ''The mind that has been controlled brings true happiness, so train you minds well for the highest of benefits''. Similarly, the animals we see around us - elephants, horses, cattle, buffalo, etc. - must be trained before they can be useful for work. Only after they have been trained is their strength of benefit to us. In the same way, the mind that has been trained will bring many times the blessings of that of an untrained mind. The Buddha and his noble disciples all started out in the same way as us - with untrained minds; but afterwards look how they became the subjects of reverence for us all, and see how much benefit we can gain through their teaching. Indeed, see what benefit has come to the entire world from these men who have gone through the training of the mind to reach the freedom beyond. The mind controlled and trained is better equipped to help us in all professions, in all situations. The disciplined mind will keep our lives balanced, make work easier and develop and nurture reason to govern our actions. In the end our happiness will increase accordingly as we follow the proper mind training. การฝึกจิตสามารถทำได้หลายวิธี มีหลายวิธี วิธีที่ใช้มากที่สุด และที่สามารถฝึกฝน โดยทุกคนเรียกว่า ''สติหายใจ '' การพัฒนาสติในลมหายใจและลมหายใจออกได้ ในวัดนี้ เราเน้นความสนใจของเราปลายจมูก และพัฒนาจิตสำนึกของการใน - และออกหายใจกับคำตรา ''ดอกตูม-dho'' ถ้า meditator ที่ประสงค์จะใช้คำอื่น หรือเพียงแค่จะคำนึงถึงการเคลื่อนย้ายและออกอากาศ นี้ก็ดี ปรับ t

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทุกท่านมีความเชื่อในพระพุทธศาสนาเป็นเวลาหลายปีตอนนี้ผ่านการได้ยินเกี่ยวกับคำสอนทางพุทธศาสนาจากหลายแหล่ง - โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากพระสงฆ์ต่างๆและครูผู้สอน ในบางกรณีจะสอนธรรมะในแง่มากในวงกว้างและคลุมเครือไปยังจุดที่มันเป็นเรื่องยากที่จะรู้วิธีที่จะนำไปสู่การปฏิบัติในชีวิตประจำวัน ในกรณีอื่น ๆ ธรรมะสอนในภาษาที่สูงหรือศัพท์แสงพิเศษไปยังจุดที่คนส่วนใหญ่พบว่ามันยากที่จะเข้าใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าการเรียนการสอนที่จะทำอย่างแท้จริงเกินไปจากพระคัมภีร์ สุดท้ายมีธรรมะสอนในลักษณะที่สมดุลไม่คลุมเครือเกินไปหรือลึกซึ้งเกินไปไม่กว้างเกินไปหรือความลับมากเกินไป - เหมาะสมกับผู้ฟังในการทำความเข้าใจและการปฏิบัติส่วนตัวได้รับประโยชน์จากคำสอน วันนี้ผมอยากจะร่วมกับคุณคำสอนของการจัดเรียงที่ฉันได้มักจะใช้เพื่อสั่งให้สาวกของเราในอดีตที่ผ่านมา; คำสอนซึ่งผมหวังว่าอาจจะเป็นประโยชน์ส่วนบุคคลให้กับบรรดาของคุณที่นี่ฟังในวันนี้. หนึ่งที่มีความประสงค์ในการเข้าถึงพระธรรม-หนึ่งที่มีความประสงค์ที่จะไปถึงพระธรรมตอนแรกจะต้องเป็นคนที่มีความเชื่อหรือความเชื่อมั่นเป็นรากฐาน เขาจะต้องเข้าใจความหมายของพระธรรมดังนี้พระพุทธรูป: ที่หนึ่งที่-รู้ 'เป็นผู้หนึ่งที่มีความบริสุทธิ์ความสดชื่นและความสงบสุขในหัวใจของเขา. ธรรม: ลักษณะของความบริสุทธิ์ความสดชื่นและความสงบสุขที่เกิดขึ้นจากการมีคุณธรรม . ความเข้มข้นและภูมิปัญญาดังนั้นคนที่จะไปถึงพระธรรมเป็นคนหนึ่งที่cultivates และพัฒนาคุณธรรมความเข้มข้นและภูมิปัญญาภายในตัวเอง. เดินเส้นทางของพระพุทธเจ้า-ธรรมธรรมชาติผู้ที่ต้องการที่จะไปถึงบ้านของพวกเขาไม่ได้ผู้ที่เพียงนั่งและคิดว่าการเดินทาง จริงๆแล้วพวกเขาจะต้องดำเนินการขั้นตอนของการเดินทางไปทีละขั้นตอนและในทิศทางที่ถูกต้องได้เป็นอย่างดีเพื่อที่จะในที่สุดก็มาถึงบ้าน ถ้าพวกเขาใช้เส้นทางที่ไม่ถูกต้องในที่สุดพวกเขาอาจใช้เป็นความยากลำบากเช่นหนองน้ำหรืออุปสรรคอื่น ๆ ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะได้รับรอบ หรือพวกเขาอาจทำงานในสถานการณ์ที่อันตรายในทิศทางที่ผิดจึงอาจจะไม่ถึงบ้าน. บรรดาผู้ที่มาถึงบ้านสามารถผ่อนคลายและนอนหลับอย่างสบาย - บ้านเป็นสถานที่ของความสะดวกสบายสำหรับร่างกายและจิตใจ ตอนนี้พวกเขาได้มาถึงที่บ้านจริงๆ แต่ถ้าเดินทางผ่านโดยเฉพาะด้านหน้าของบ้านของเขาหรือเดินเพียงประมาณนั้นเขาจะไม่ได้รับประโยชน์ใด ๆ จากการเดินทางทางกลับบ้าน. ในลักษณะเดียวกับการเดินเส้นทางที่จะไปถึงพระธรรมเป็นสิ่งที่แต่ละคน เราต้องทำทีละตัวหนึ่งไม่สามารถทำมันได้สำหรับเรา และเราจะต้องเดินทางไปตามเส้นทางที่เหมาะสมของศีลธรรมสมาธิและปัญญาจนกว่าเราจะได้พบกับพรของความบริสุทธิ์ความสดชื่นและความสงบสุขของจิตใจที่เป็นผลไม้ในการเดินทางเส้นทาง. แต่ถ้าเพียงคนเดียวที่มีความรู้ในหนังสือและคัมภีร์พระธรรมเทศนาและ Suttas ที่มีความรู้เฉพาะของแผนที่หรือแผนการสำหรับการเดินทางแม้ในหลายร้อยชีวิตหนึ่งจะไม่ทราบความบริสุทธิ์ความสดชื่นและความสงบสุขของจิตใจ แต่อย่างใดอย่างหนึ่งก็จะเสียเวลาและไม่เคยได้รับเพื่อประโยชน์ที่แท้จริงของการปฏิบัติ ครูเป็นผู้ที่ชี้ให้เห็นทิศทางของเส้นทาง หลังจากฟังครูหรือไม่ว่าเราเดินเส้นทางโดยการฝึกตัวเองและจึงเก็บเกี่ยวผลของการปฏิบัติเป็นอย่างเคร่งครัดขึ้นอยู่กับแต่ละคนของเรา. วิธีการที่จะมองไปที่มันก็คือการเปรียบเทียบการปฏิบัติเพื่อขวดยา แพทย์ใบสำหรับผู้ป่วยของเขา บนขวดที่เขียนคำแนะนำรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการใช้ยา แต่ไม่ว่ากี่ร้อยครั้งผู้ป่วยอ่านทิศทางที่เขาถูกผูกไว้กับตายถ้านั่นคือทั้งหมดที่เขาทำ เขาจะได้รับผลประโยชน์จากยา และก่อนที่เขาจะตายเขาอาจบ่นอย่างขมขื่นว่าแพทย์ที่ไม่ดีใด ๆ ที่ยาไม่ได้รักษาเขา! เขาจะคิดว่าหมอเป็นของปลอมหรือยาที่เป็นไร้ค่า แต่เขาก็ยังมีการใช้จ่ายเพียงเวลาที่เขาตรวจสอบขวดและการอ่านคำแนะนำ เขาไม่ได้ทำตามคำแนะนำของแพทย์และนำยา. แต่ถ้าผู้ป่วยจริงต่อไปนี้คำแนะนำของแพทย์และใช้ยาเป็นประจำตามที่กำหนดไว้เขาจะกู้คืน และถ้าเขาป่วยมากก็จะมีความจำเป็นต้องใช้เวลามากของยาในขณะที่ถ้าเขาเป็นเพียงที่ไม่ดีอย่างอ่อนโยนเพียงยาเล็ก ๆ น้อย ๆ จะต้องรักษาเขาในที่สุด ความจริงที่ว่าเราจะต้องใช้จำนวนมากของยาเป็นผลมาจากความรุนแรงของการเจ็บป่วยของเรา มันเป็นธรรมชาติเท่านั้นและคุณจะเห็นมันด้วยตัวคุณเองที่มีการพิจารณาอย่างรอบคอบ. แพทย์กำหนดยาที่จะกำจัดโรคออกจากร่างกาย คำสอนของพระพุทธเจ้าที่กำหนดในการรักษาโรคของจิตใจที่จะนำมันกลับไปที่สุขภาพของรัฐของธรรมชาติ ดังนั้นพระพุทธเจ้าได้รับการพิจารณาจะเป็นหมอใครกำหนดสำหรับการรักษาความเจ็บป่วยของจิตใจ เขาเป็นในความเป็นจริงแพทย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก. ความเจ็บป่วยทางจิตที่พบในเราทุกคนโดยไม่มีข้อยกเว้น เมื่อคุณเห็นความเจ็บป่วยทางจิตเหล่านี้มันไม่ได้ทำให้ความรู้สึกที่จะมองไปที่เป็นธรรมการสนับสนุนเป็นยาในการรักษาความเจ็บป่วยของคุณ? การเดินทางเส้นทางของพระธรรมที่ไม่ได้ทำกับร่างกาย คุณจะต้องเดินทางด้วยใจที่จะไปถึงผลประโยชน์ เราสามารถแบ่งนักท่องเที่ยวเหล่านี้เป็นสามกลุ่มคือระดับแรกนี้ประกอบด้วยผู้ที่เข้าใจว่าพวกเขาจะต้องฝึกตัวเองและรู้วิธีที่จะทำเช่นนั้น พวกเขาใช้เวลาพระพุทธเจ้าพระธรรมและพระสงฆ์เป็นที่หลบภัยของพวกเขาและได้รับการแก้ไขอย่างขยันขันแข็งที่จะปฏิบัติตามคำสอน บุคคลเหล่านี้ได้ทิ้งเพียงต่อไปนี้ขนบธรรมเนียมประเพณีและแทนที่จะใช้เหตุผลในการตรวจสอบสำหรับตัวเองธรรมชาติของโลก เหล่านี้เป็นกลุ่มของ '' ศรัทธาพุทธ '' ได้. ระดับกลาง: กลุ่มนี้ประกอบด้วยผู้ที่ได้รับการฝึกฝนจนกว่าพวกเขาจะมีศรัทธามั่นคงในคำสอนของพระพุทธเจ้าที่พระธรรมและพระสงฆ์ พวกเขายังมีการเจาะเพื่อความเข้าใจในธรรมชาติที่แท้จริงของการก่อประกอบทั้งหมด บุคคลเหล่านี้ค่อยๆลดและยึดมั่นสิ่งที่แนบมา พวกเขาไม่ได้ถือไปยังสิ่งที่จิตใจของพวกเขาถึงความรู้ความเข้าใจของธรรม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระดับของการที่ไม่สิ่งที่แนบมาและภูมิปัญญาที่พวกเขาเป็นที่รู้จักกันมีความก้าวหน้าเป็นกระแส enterers ครั้งหนึ่ง returners และไม่ returners หรือเพียงแค่คนที่มีเกียรติ. ระดับสูงสุด: นี่คือกลุ่มของผู้ที่มีการปฏิบัติได้นำพวกเขาไปสู่ร่างกาย การพูดและจิตใจของพระพุทธเจ้า พวกเขาอยู่เหนือโลกฟรีของโลกและเป็นอิสระจากสิ่งที่แนบมาและยึดมั่น พวกเขาเป็นที่รู้จักกัน Arahants หรือคนฟรีซึ่งเป็นระดับที่สูงที่สุดของคนที่มีเกียรติ. วิธีการฟอกคุณธรรมหนึ่งของคุณธรรมคือความยับยั้งชั่งใจและมีระเบียบวินัยของร่างกายและการพูด ในระดับที่เป็นทางการนี้จะแบ่งออกเป็นชั้นของศีลสำหรับวางคนและสำหรับพระและแม่ชี แต่ที่จะพูดในแง่ทั่วไปมีเป็นหนึ่งในลักษณะพื้นฐาน - นั่นคือความตั้งใจ เมื่อเรามีสติหรือตัวเองลืมเรามีความตั้งใจที่เหมาะสม การฝึกสติ (สติ) และความทรงจำ (sampajañña) จะสร้างคุณธรรมที่ดี. มันเป็นเพียงธรรมชาติที่เมื่อเราใส่เสื้อผ้าสกปรกและร่างกายของเราสกปรกจิตใจที่ออกมาก็จะรู้สึกอึดอัดและหดหู่ แต่ถ้าเราให้ร่างกายของเราสะอาดและทำความสะอาดสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยก็จะทำให้จิตใจของเราสว่างและร่าเริง ดังนั้นเกินไปเมื่อศีลธรรมไม่ได้เก็บไว้การกระทำของร่างกายของเราและการพูดสกปรกและนี่คือสาเหตุที่ทำให้จิตใจไม่มีความสุขมีความสุขและหนัก เราจะถูกแยกออกจากการปฏิบัติที่ถูกต้องและป้องกันเราจากการเจาะในสาระสำคัญของธรรมะในจิตใจของเรา การกระทำของร่างกายสุทธ์และการพูดของตัวเองขึ้นอยู่กับจิตใจได้รับการฝึกฝนอย่างถูกต้องเนื่องจากร่างกายจิตใจการสั่งซื้อและการพูด ดังนั้นเราจึงต้องดำเนินการต่อการปฏิบัติโดยการฝึกอบรมจิตใจของเรา. การปฏิบัติงานของความเข้มข้นการฝึกอบรมในsamādhi (เข้มข้น) มีประสบการณ์ที่จะทำให้ บริษัท ใจและมั่นคง วิธีนี้จะทำให้ความสงบสุขเกี่ยวกับของจิตใจ มักจะได้รับการฝึกฝนจิตใจของเรามีการเคลื่อนย้ายและกระสับกระส่ายยากที่จะควบคุมและจัดการ ใจต่อไปนี้รบกวนความรู้สึกอย่างรุนแรงเช่นเดียวกับน้ำที่ไหลด้วยวิธีนี้และที่กำลังมองหาที่ระดับต่ำสุด เกษตรกรและวิศวกร แต่รู้วิธีการควบคุมน้ำเพื่อให้มีการใช้มากขึ้นเพื่อมนุษยชาติ ผู้ชายที่ฉลาดพวกเขารู้วิธีที่จะสร้างเขื่อนน้ำให้อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่และคลอง - ทั้งหมดนี้เป็นเพียงช่องทางน้ำและทำให้มันมากขึ้นใช้ได้ นอกจากนี้น้ำที่เก็บไว้จะกลายเป็นแหล่งที่มาของพลังงานไฟฟ้าและแสงผลประโยชน์เพิ่มเติมจากการควบคุมการไหลของมันเพื่อว่ามันไม่ได้เรียกป่าและในที่สุดก็ชำระเป็นจุดต่ำไม่กี่ประโยชน์ของการสูญเสีย. ดังนั้นก็ใจที่มีการกักและ ควบคุมผ่านการฝึกอบรมอย่างต่อเนื่องจะเป็นประโยชน์มากมาย พระพุทธเจ้าสอนตัวเอง '' ใจที่ได้รับการควบคุมนำความสุขที่แท้จริงเพื่อให้การฝึกอบรมจิตใจของคุณดีสำหรับสูงสุดของผลประโยชน์ '' ในทำนองเดียวกันสัตว์ที่เราเห็นรอบตัวเรา - ช้างม้าวัวควาย ฯลฯ - จะต้องได้รับการอบรมก่อนที่พวกเขาจะมีประโยชน์สำหรับการทำงาน แต่หลังจากที่พวกเขาได้รับการฝึกอบรมเป็นกำลังของเขาเป็นประโยชน์กับเรา. ในทำนองเดียวกับความคิดที่ได้รับการฝึกอบรมจะนำมาหลายต่อหลายครั้งของพรที่ใจที่ได้รับการฝึกฝน พระพุทธเจ้าและสาวกของขุนนางของเขาทั้งหมดที่ตั้งขึ้นออกมาในลักษณะเดียวกับที่เรา - ได้รับการฝึกฝนที่มีจิตใจ; แต่หลังจากนั้นมองว่าพวกเขากลายเป็นเรื่องของการแสดงความเคารพสำหรับเราทุกคนและดูว่าผลประโยชน์ที่เราจะได้รับผ่านการสอนของพวกเขา อันที่จริงสิ่งที่เห็นผลประโยชน์ที่ได้มาให้คนทั้งโลกจากคนเหล่านี้ที่ได้ไปผ่านการฝึกอบรมของจิตใจที่จะไปถึงเสรีภาพเกิน ควบคุมจิตใจและการฝึกอบรมซึ่งจะดีกว่าพร้อมที่จะช่วยให้เราในทุกสาขาอาชีพในทุกสถานการณ์ ใจที่มีระเบียบวินัยที่จะทำให้ชีวิตของเราสมดุลให้ทำงานง่ายขึ้นและพัฒนาและบำรุงเหตุผลที่จะควบคุมการกระทำของเรา ในท้ายที่สุดความสุขของเราจะเพิ่มขึ้นตามลำดับในขณะที่เราทำตามความคิดของการฝึกอบรมที่เหมาะสม. การฝึกอบรมของจิตใจที่สามารถทำได้ในหลาย ๆ ด้านด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน วิธีการที่เป็นประโยชน์มากที่สุดและสามารถปฏิบัติโดยทุกประเภทของคนที่เป็นที่รู้จักกัน '' สติหายใจ '' มันเป็นเรื่องการพัฒนาสติลมหายใจในและลมหายใจออก ในวัดนี้เรามุ่งความสนใจของเราในปลายจมูกและพัฒนาความตระหนักของในและหายใจออกด้วยมนต์ word''Bud-dho '' หากผู้ปฏิบัติมีความประสงค์ที่จะใช้คำอื่นหรือเพียงแค่มีสติในการเคลื่อนย้ายทางอากาศเข้าและออกนี้เป็นยังดี ปรับที

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของทุกคนที่เชื่อในพระพุทธศาสนาเป็นเวลาหลายปีตอนนี้ผ่านการได้ยินเกี่ยวกับพุทธคำสอนจากแหล่งหลายโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากวัดต่าง ๆ และครู ในบางกรณี ธรรมะจะสอนในแง่ที่กว้างมากและคลุมเครือเพื่อจุดที่มันเป็นเรื่องยากที่จะรู้วิธีที่จะใส่ลงในการปฏิบัติในชีวิตประจำวันในกรณีอื่น ๆ ธรรมะสอนภาษาสูงหรือศัพท์แสงพิเศษไปยังจุดที่คนส่วนใหญ่พบมันยากที่จะเข้าใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าสอนเสร็จแล้วด้วยหมายจากพระคัมภีร์ ท้ายนี้ มีธรรมะสอนในลักษณะที่สมดุล ไม่คลุมเครือเกินไปหรือลึกซึ้งเกินไปไม่กว้างเกินไป หรือมากเกินไป ลึกลับ - ใช่แค่ฟังให้เข้าใจและปฏิบัติได้ประโยชน์จากคำสอน วันนี้ผมอยากจะแบ่งปันกับคุณคำสอนของพวกฉันมักจะใช้ในการสั่งสอนลูกศิษย์ของฉันในอดีตที่ผ่านมา ; คำสอนซึ่งผมหวังว่าอาจเป็นประโยชน์ส่วนบุคคลที่คุณฟังในวันนี้
คนหนึ่งที่จะเข้าถึงพระพุทธเจ้าธรรม
คนหนึ่งที่จะเข้าถึงพุทธธรรม ต้อง แรก เป็นคนที่มีศรัทธา หรือความเชื่อมั่นเป็นรากฐาน เขาคงเข้าใจความหมายของพุทธธรรม ดังนี้
พระพุทธเจ้า :
' ผู้รู้ ' ใครมีความบริสุทธิ์ เรเดียนซ์ และความสงบในจิตใจของเขา

ธรรมะ : ลักษณะของความบริสุทธิ์ เรเดียนซ์ และความสงบที่เกิดขึ้นจากศีล สมาธิ และปัญญา
ดังนั้นคนที่จะเข้าถึงพระพุทธเจ้าธรรม คือ ผู้ที่เพาะและพัฒนาศีล สมาธิ และปัญญาภายในตัวเอง
เดินวิถีแห่งพุทธธรรม
ธรรมชาติผู้ที่ต้องการถึงบ้านของพวกเขาไม่ได้เป็นคนที่แค่นั่งและคิดของการเดินทาง พวกเขาต้องรู้กระบวนการของการเดินทางตามขั้นตอน และในทิศทางที่เหมาะสมเช่นกัน เพื่อในที่สุดก็ถึงบ้านแล้วถ้าพวกเขาใช้เส้นทางที่ผิด พวกเขาอาจจะเจอปัญหาเช่นหนองน้ำหรืออุปสรรคอื่น ๆ ซึ่งยากที่จะได้รับรอบ หรือพวกเขาอาจวิ่งเข้ามาในสถานการณ์อันตรายในทิศทางที่ไม่ถูกต้องนี้จึงอาจจะไม่เคยไปถึงบ้าน
ใครถึงบ้านสามารถผ่อนคลายและนอนหลับสบาย บ้านเป็นสถานที่ของความสะดวกสบายสำหรับร่างกายและจิตใจ ตอนนี้พวกเขาได้จริง ๆ ถึงบ้านแต่ถ้าเดินทางแค่เดินผ่านหน้าบ้านเขา หรือแค่เดินรอบๆ เขาก็จะไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆจากการที่เดินทางกลับบ้าน

ในทางเดียวกัน เดินทางไปถึงพระพุทธเจ้าพระธรรม เป็นสิ่งที่เราแต่ละคนต้องทำแบบตัวเอง เพราะไม่มีใครสามารถทำเพื่อเรา และเราต้องเดินทางไปตามเส้นทางที่เหมาะสมของศีลธรรมสมาธิและปัญญา จนเราหาพรของความบริสุทธิ์ และความสงบของจิตใจที่แจ่มใสคือผลไม้ของการเดินทางเส้นทาง
แต่ถ้าใครมีความรู้หนังสือและคัมภีร์พระธรรมเทศนาและ suttas นั่นคือ ความรู้เฉพาะของแผนที่หรือแผนการเดินทาง แม้ในร้อยชีวิตหนึ่งจะไม่รู้ว่า ความบริสุทธิ์ และความสงบของจิตใจแจ่มใส .แทนจะเสียเวลา และไม่เคยได้รับประโยชน์ที่แท้จริงของการปฏิบัติ ครูเป็นผู้ที่ชี้ให้เห็นทิศทางของเส้นทาง หลังจากฟังครู หรือไม่ เราเดินทางโดยการฝึกตนเอง เพื่อเก็บเกี่ยวผลของการปฏิบัติเป็นอย่างเคร่งครัดขึ้นอยู่กับแต่ละคน
อีกวิธีหนึ่งที่จะดูเพื่อเปรียบเทียบการปฏิบัติให้ขวดยาหมอทิ้งคนไข้ของเขา บนขวดเขียนรายละเอียดคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการกินยา แต่ไม่ว่ากี่ร้อยครั้งคนไข้อ่านเส้นทางที่เขาต้องตาย ถ้านั่นคือทั้งหมดที่เขาทำ เขาจะได้ไม่ได้ประโยชน์จากยาและก่อนที่เขาจะตายเขาอาจจะบ่นอย่างขมขื่นว่าหมอไม่ดี ว่า ยาไม่ได้รักษาเขา ! เขาจะคิดว่าหมอโกหก หรือ ว่า ยา ก็ไร้ค่า แต่เขาใช้เวลาของเขาตรวจสอบขวดและอ่านคำแนะนำ เขาไม่ได้ตามคำแนะนำของแพทย์และรับยา
อย่างไรก็ตามถ้าผู้ป่วยจริงตามคำแนะนำของแพทย์และใช้ยาสม่ำเสมอตามแพทย์สั่ง เขาก็จะหาย และถ้าเขาป่วยมาก ก็จะต้องใช้เวลามากของยา และถ้าเขาเป็นเพียงอย่างอ่อนโยนป่วยเพียงเล็กน้อย แพทย์จะต้องได้รักษาเขา ความจริงที่เราต้องใช้มากของยา คือ ผลของความรุนแรงของการเจ็บป่วยของเรามันเป็นเพียงธรรมชาติและคุณสามารถเห็นมันสำหรับตัวเองด้วยความรอบคอบ
แพทย์สั่งยาเพื่อกำจัดโรคออกจากร่างกาย คำสอนของพระพุทธเจ้าไว้ เพื่อรักษาโรคของจิตใจ ที่จะนำมันกลับไปที่สุขภาพของรัฐตามธรรมชาติของมัน ดังนั้น พระพุทธเจ้าถือว่าเป็นแพทย์ที่เน้นรักษา ills ของจิตใจ เขาเป็น , ในความเป็นจริงหมอที่เก่งที่สุดในโลก
ills ทางจิตที่พบในเราแต่ละคน โดยไม่มีข้อยกเว้น เมื่อคุณเห็นความเจ็บป่วยทางจิตเหล่านี้ มันไม่สมเหตุสมผลเลยดูธรรมที่สนับสนุน เป็นยาแก้ ills ของคุณ เดินทางเส้นทางของธรรมะพระพุทธเจ้าไม่เสร็จ กับร่างกาย คุณต้องเดินทางด้วยใจถึงผลประโยชน์ เราสามารถแบ่งออกเป็นสามกลุ่มนักท่องเที่ยวเหล่านี้ :
ระดับแรก :