In 1907, Andrews began to oversee t

In 1907, Andrews began to oversee the plans for a new superliner, the RMS Olympic for the White Star Line. The Olympic and its sister ship the Titanic, which began construction in 1909, were designed by William Pirrie and general manager Alexander Carlisle along with Andrews. As he had done for the other ships he had overseen, Andrews familiarised himself with every detail of the Olympic and Titanic, in order to ensure that they were in optimal working order. Unfortunately, Andrews's suggestions that the ship have 46 lifeboats (instead of the 20 it ended up with) as well as a double hull and water tight bulkheads that went up to B deck, were overruled.

Andrews headed a group of Harland and Wolff workers who went on the maiden voyages of the ships built by the company (the guarantee group), to observe ship operations and spot any necessary improvements. The Titanic was no exception, so Andrews and the rest of his Harland and Wolff group travelled from Belfast to Southampton on Titanic for the beginning of her maiden voyage on 10 April 1912. During the voyage, Andrews took notes on various improvements he felt were needed, primarily cosmetic changes to various facilities. However, on 14 April, Andrews remarked to a friend that Titanic was "as nearly perfect as human brains can make her."

On 14 April at 11:40 PM, the Titanic struck an iceberg on the ship's starboard side. Andrews had been in his stateroom, planning changes he wanted to make to the ship, and barely noticed the collision. Captain Edward J. Smith had Andrews summoned to help examine the damage. Andrews and Captain Smith discussed the damage to the ship shortly after midnight, after Andrews had toured the damaged section of the ship and received several reports of the vessel's damage. Andrews determined that the first five of the ship's watertight compartments were rapidly flooding. Andrews knew that if more than four of the ship's compartments flooded, it would inevitably sink. He relayed this information to Captain Smith, stating that it was a 'mathematical certainty', and adding that in his opinion, the vessel had only about an hour before it completely sank. He also informed Smith of the severe shortage of lifeboats on board the ship.

As the evacuation of the Titanic began, Andrews tirelessly searched staterooms telling the passengers to put on lifebelts and go up on deck.[3] Several survivors testify to have met or spotted Andrews several times. Fully aware of the short time the ship had left and of the lack of lifeboat space for all passengers and crew, he continued to urge reluctant people into the lifeboats in the hope of filling them as fully as possible.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน 8 ธันวาคมพ.ศ. 2450 แอนดรูวส์เริ่มดูแลแผนสำหรับ superliner ใหม่ อาร์เอ็มเอสโอลิมปิกสำหรับบรรทัดดาวขาว ในโอลิมปิคและน้องสาวของเรือไททานิค ซึ่งเริ่มก่อสร้างในปี 1909 ถูกออกแบบ โดย William Pirrie และผู้จัดการทั่วไปคาร์ไลล์อเล็กซานเดอร์กับแอนดรูวส์ ขณะที่เขาทำเรืออื่น ๆ ที่เขาได้รับการดูแล แอนดรูวส์ familiarised ตัวเอง ด้วยทุกรายละเอียดของที่โอลิมปิคและไททานิค เพื่อให้แน่ใจว่า อยู่ในลำดับการทำงานสูงสุด อับ ว่า เรือมี lifeboats 46 (แทน 20 มันสิ้นสุดกับ) ฮัลล์คู่และ bulkheads แน่นน้ำที่ขึ้นไปสู่ดาดฟ้า B คำแนะนำของแอนดรูวส์ได้ถูกแทนที่แอนดรูวส์หัวกลุ่ม Harland และ Wolff คนไปวอเยจส์ครั้งแรกของเรือที่สร้างขึ้น โดยบริษัท (ประกันกลุ่ม), การปฏิบัติการดำเนินการจัดส่ง และจุดใด ๆ ปรับปรุงที่จำเป็น ไททานิคเคยไม่เว้น แอนดรูวส์และส่วนเหลือของเขา Harland และ Wolff กลุ่มเดินทางจากเบลฟัสต์ไปเซาท์แธมป์ตันในไททานิคสำหรับจุดเริ่มต้นของเธอพยายามบน 10 ซาวน่าเมษายน แอนดรูวส์เอาหมายเหตุในการปรับปรุงต่าง ๆ ที่เขารู้สึกว่า การเปลี่ยนแปลงที่จำเป็น เครื่องสำอางเป็นหลักสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ระหว่างการเดินทาง อย่างไรก็ตาม บน 14 เมษายน แอนดรูวส์กล่าวเพื่อนว่า ไม่มีไททานิค "ได้เกือบสมบูรณ์แบบตามที่สมองมนุษย์สามารถทำให้เธอ"วันที่ 14 เมษายนเวลา 11:40 น. ไททานิคที่หลงภูเขาน้ำแข็งในกราบขวาของเรือ แอนดรูวส์ได้ในรวมของเขา การวางแผนเปลี่ยนแปลงอยากให้เรือ และแทบไม่สังเกตเห็นการชน กัปตันเอ็ดเวิร์ดเจสมิธมีแอนดรูวส์เฝ้าเพื่อช่วยตรวจสอบความเสียหาย แอนดรูวส์และกัปตันสมิธกล่าวถึงความเสียหายเรือหลังจากเที่ยงคืน หลังจากที่แอนดรูวส์ได้ออกส่วนเสียหายของเรือ และได้รับรายงานความเสียหายของเรือต่าง ๆ แอนดรูวส์ระบุว่า น้ำท่วมห้าแรกของช่องน้ำของเรืออย่างรวดเร็ว แอนดรูวส์รู้ว่า ถ้าน้ำท่วม มากกว่าสี่ช่องของเรือนั้นจะย่อมจม เขาเช่นกัปตันสมิท ระบุว่า มันเป็น 'แน่นอนทางคณิตศาสตร์' และเพิ่มว่า ในความเห็นของเขา เรือมีเพียงประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนที่จะหมดจมจากนี้ นอกจากนี้เขายังทราบสมิธของขาดแคลนรุนแรงของ lifeboats บนเรือเป็นที่อพยพของไททานิคเริ่ม แอนดรูวส์เปลวค้นหา staterooms บอกผู้โดยสารวางบน lifebelts และขึ้นไปบนดาดฟ้า [3] ผู้รอดชีวิตหลายเป็นพยานได้พบ หรือด่างแอนดรูวส์หลายครั้ง ตระหนักเวลาสั้นเรือมีซ้าย และของขาด lifeboat พื้นที่สำหรับผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด เขาอย่างต่อเนื่องเพื่อกระตุ้นให้ประชาชนหวงแหนใน lifeboats ในหวังของการเติมเต็มที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในปี 1907 แอนดรูเริ่มที่จะดูแลแผนการสำหรับยอดเยี่ยมใหม่โอลิมปิก RMS สำหรับดาวแถว กีฬาโอลิมปิกและน้องสาวของเรือไททานิคซึ่งเริ่มก่อสร้างในปี 1909, ได้รับการออกแบบโดยวิลเลียม Pirrie และผู้จัดการทั่วไปอเล็กซานเดคาร์ไลล์พร้อมกับแอนดรู ในขณะที่เขาเคยทำมาสำหรับเรือลำอื่น ๆ ที่เขาดูแลแอนดรูช่วยเหลือตัวเองกับทุกรายละเอียดของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและไททานิคในการสั่งซื้อเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาอยู่ในที่ดีที่สุดเพื่อการทำงานที่ แต่น่าเสียดายที่ข้อเสนอแนะของแอนดรูที่เรือมี 46 เรือชูชีพ (แทน 20 มันจบลงด้วย) เช่นเดียวกับเรือคู่และน้ำกั้นแน่นที่ขึ้นไปยังดาดฟ้า B ถูกตก. แอนดรูมุ่งหน้าไปยังกลุ่มคนงานฮาร์แลนด์และวูลฟ์ที่ ไปในการเดินทางครั้งแรกของเรือที่สร้างขึ้นโดย บริษัท (กลุ่มการรับประกัน) เพื่อดูงานเรือและจุดการปรับปรุงใด ๆ ที่จำเป็น ไททานิคก็ไม่มีข้อยกเว้นเพื่อให้แอนดรูและส่วนที่เหลือของฮาร์แลนด์และวูลฟ์กลุ่มของเขาเดินทางมาจากเบลฟาสเซาแธมป์ตันในไททานิคสำหรับการเริ่มต้นของการเดินทางครั้งแรกของเธอวันที่ 10 เมษายน 1912 ระหว่างการเดินทางที่แอนดรูเอาบันทึกเกี่ยวกับการปรับปรุงต่างๆที่เขารู้สึกว่าเป็นสิ่งที่จำเป็น การเปลี่ยนแปลงเครื่องสำอางเป็นหลักในการอำนวยความสะดวกต่างๆ อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 14 เมษายนแอนดรูกล่าวไปให้เพื่อนที่ไททานิคคือ "เกือบสมบูรณ์แบบเป็นสมองของมนุษย์สามารถทำให้เธอ." เมื่อวันที่ 14 เมษายนเวลา 11:40, ไททานิคหลงภูเขาน้ำแข็งในด้านกราบขวาของเรือที่ แอนดรูได้รับในห้องนอนของเขาเปลี่ยนแปลงวางแผนที่เขาอยากจะทำกับเรือและแทบจะไม่สังเกตเห็นการปะทะกัน กัปตันเอ็ดเวิร์ดเจแอนดรูสมิ ธ มีเรียกให้ช่วยตรวจสอบความเสียหาย แอนดรูสมิ ธ และกัปตันกล่าวถึงความเสียหายให้กับเรือหลังเที่ยงคืนหลังจากที่แอนดรูได้ไปเที่ยวส่วนที่เสียหายของเรือและได้รับรายงานหลายของความเสียหายของเรือ แอนดรูระบุว่าครั้งแรกห้าของเรือของช่องโหว่ที่ถูกน้ำท่วมอย่างรวดเร็ว แอนดรูรู้ว่าถ้ามากกว่าสี่ช่องของเรือที่ถูกน้ำท่วมก็ย่อมจะจม เขาส่งข้อมูลไปยังกัปตันสมิ ธ นี้ที่ระบุว่ามันเป็น 'ความเชื่อมั่นทางคณิตศาสตร์' และการเพิ่มว่าในความคิดของเขาเรือมีเพียงประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนที่จะจมลงอย่างสมบูรณ์ นอกจากนี้เขายังได้รับแจ้งสมิ ธ จากปัญหาการขาดแคลนอย่างรุนแรงของเรือชูชีพบนเรือ. ขณะที่การอพยพของไททานิคที่จะเริ่มต้นที่แอนดรูอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยค้นหากังวลใจบอกผู้โดยสารที่จะวางบน lifebelts และขึ้นไปบนดาดฟ้า. [3] ผู้รอดชีวิตหลายคนเป็นพยานให้ได้พบหรือ เห็นแอนดรูหลายครั้ง ตระหนักถึงช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เรือได้ออกและการขาดพื้นที่เรือชูชีพสำหรับผู้โดยสารและลูกเรือเขายังคงเรียกร้องให้คนที่จะไม่เต็มใจที่เข้ามาในเรือชูชีพในความหวังของการเติมเต็มพวกเขาอย่างเต็มที่เท่าที่จะทำได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใน 1907 , แอนดรูว์เริ่มดูแลแผนการสำหรับเรือโดยสารท่องมหาสมุทรที่หรูหราและใหญ่โตใหม่ อาร์เอ็มเอส โอลิมปิก สำหรับสายดาวสีขาว โอลิมปิคและน้องสาวของเรือไททานิค ซึ่งเริ่มก่อสร้างในปี 1909 ที่ออกแบบโดย วิลเลียม pirrie และผู้จัดการทั่วไป อเล็กซานเดอร์ คาร์ไลส์ พร้อมกับ แอนดรูส์ ที่เขาทำสำหรับเรืออื่น ๆเขามีการดูแล ,แอนดรู familiarised เองกับทุกรายละเอียดของโอลิมปิกและไททานิกในการสั่งซื้อเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาอยู่ในลำดับการทำงานที่เหมาะสม แต่น่าเสียดายที่แอนดรูเป็นข้อเสนอแนะว่าเรือได้ 46 เรือชูชีพ ( แทนที่จะเป็น 20 มันก็ลงเอยด้วย ) รวมทั้งคู่เรือ และแน่น กำแพงน้ำที่ขึ้นไปดาดฟ้า B )

โมฆะแอนดรูเป็นหัวหน้ากลุ่มของพันเอกฮาร์แลนด์ วูล์ฟ คนงานที่ไปและการเดินทางครั้งแรกของเรือที่ถูกสร้างขึ้นโดยบริษัท ( ประกันกลุ่ม ) เพื่อสังเกตการเรือและจุดการปรับปรุงที่จำเป็นใด ๆ ไททานิคที่ถูกไม่มีข้อยกเว้น ดังนั้น แอนดรูวส์ และส่วนที่เหลือของพันเอกฮาร์แลนด์ ของเขา และ วูลฟ์ กรุ๊ป เดินทางจากเมือง Southampton ในไททานิคสำหรับจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งแรกของเธอในวันที่ 10 เมษายน ปี 1912ระหว่างการเดินทาง , แอนดรูว์ เอาบันทึกการปรับปรุงต่างๆที่เขารู้สึกว่าจำเป็นต้องมีหลักเครื่องสำอางเปลี่ยนเครื่องต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 14 เมษายน แอนดรู เปรยกับเพื่อนว่า ไททานิค " ที่เกือบสมบูรณ์แบบเท่าที่สมองของมนุษย์จะทำให้เธอ "

วันที่ 14 เมษายน เวลา 11 : 40 น. Titanic หลงภูเขาน้ำแข็งทางกราบขวาของเรือ แอนดรูได้รับในห้องของเขาการวางแผนการเปลี่ยนแปลงที่เขาต้องการเพื่อให้ยาน และแทบจะไม่สังเกตชน กัปตันเอ็ดเวิร์ดเจ. สมิธมีแอนดรูเรียกให้ช่วยตรวจสอบความเสียหาย แอนดรูและกัปตัน สมิธ กล่าวถึงความเสียหายของเรือหลังจากเที่ยงคืนหลังจากที่แอนดรูมีชิ้นส่วนที่เสียหายของยานและได้รับรายงานหลายของเรือที่เสียหายแอนดรู ระบุว่า ครั้งแรกของเรือรั่วใส่ได้อย่างรวดเร็วน้ำ แอนดรู รู้ว่าถ้ามากกว่าสี่ของเรือช่องน้ำท่วม มันก็ย่อมจมลง เขาถ่ายทอดข้อมูลนี้ให้ กัปตัน สมิธ โดยระบุว่า มันเป็นคณิตศาสตร์ของ ความแน่นอน และ เสริมว่า ในความเห็นของเขา และมีเพียงประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนมันเลยจมเขายังแจ้ง Smith ของการขาดแคลนอย่างรุนแรงของเรือชูชีพบนเรือ

เป็นการอพยพของไททานิค เริ่ม แอนดรู อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ค้น staterooms บอกผู้โดยสารใส่สวมชูชีพ และขึ้นไปบนดาดฟ้า [ 3 ] หลายผู้รอดชีวิตเป็นพยานได้พบหรือเห็น แอนดรูว์ หลายๆ ครั้งตระหนักในเวลาสั้น ๆ เรือ มีเรือชูชีพ แล้วยังขาดพื้นที่สำหรับผู้โดยสารและลูกเรือ เขายังคงเรียกร้องให้ต่อต้านผู้คนในเรือชูชีพในหวังของการกรอกข้อมูลนั้นอย่างที่สุด