Nor have any of our subsequent deci

Nor have any of our subsequent decisions addressing Bouie-type claims interpreted Bouie as extending so far. Those decisions instead have uniformly viewed Bouie as restricted to its traditional due process roots. In doing so, they have applied Bouie’s check on retroactive judicial decisionmaking not by reference to the ex post facto categories set out in Calder, but, rather, in accordance with the more basic and general principle of fair warning that Bouie so clearly articulated. See, e.g., United States v. Lanier, 520 U.S. 259, 266 (1997) (“[D]ue process bars courts from applying a novel construction of a criminal statute to conduct that neither the statute nor any prior judicial decision has fairly disclosed to be within its scope”); Marks v. United States, 430 U.S., at 191—192 (Due process protects against judicial infringement of the “right to fair warning” that certain conduct will give rise to criminal penalties); Rose v. Locke, 423 U.S. 48, 53 (1975) (per curiam) (upholding defendant’s conviction under statute prohibiting “crimes against nature” because, unlike in Bouie, the defendant “[could] make no claim that [the statute] afforded no notice that his conduct might be within its scope”); Douglas v. Buder, 412 U.S. 430, 432 (1973) (per curiam) (trial court’s construction of the term “arrest” as including a traffic citation, and application of that construction to defendant to revoke his probation, was unforeseeable and thus violated due process); Rabe v. Washington, 405 U.S. 313, 316 (1972) (per curiam) (reversing conviction under state obscenity law because it did “not giv[e] fair notice” that the location of the allegedly obscene exhibition was a vital element of the offense).

Petitioner observes that the Due Process and Ex Post Facto Clauses safeguard common interests–in particular, the interests in fundamental fairness (through notice and fair warning) and the prevention of the arbitrary and vindictive use of the laws. Brief for Petitioner 12—18. While this is undoubtedly correct, see, e.g., Lynce v. Mathis, 519 U.S. 433, 439—440, and n. 12 (1997), petitioner is mistaken to suggest that these considerations compel extending the strictures of the Ex Post Facto Clause to the context of common law judging. The Ex Post Facto Clause, by its own terms, does not apply to courts. Extending the Clause to courts through the rubric of due process thus would circumvent the clear constitutional text. It also would evince too little regard for the important institutional and contextual differences between legislating, on the one hand, and common law decisionmaking, on the other.

Petitioner contends that state courts acting in their common law capacity act much like legislatures in the exercise of their lawmaking function, and indeed may in some cases even be subject to the same kinds of political influences and pressures that justify ex post facto limitations upon legislatures. Brief for Petitioner 12—18; Reply Brief for Petitioner 15. A court’s “opportunity for discrimination,” however, “is more limited than [a] legislature’s, in that [it] can only act in construing existing law in actual litigation.” James v. United States, 366 U.S. 213, 247, n. 3 (1961) (Harlan, J., concurring in part and dissenting in part). Moreover, “[g]iven the divergent pulls of flexibility and precedent in our case law system,” ibid., incorporation of the Calder categories into due process limitations on judicial decisionmaking would place an unworkable and unacceptable restraint on normal judicial processes and would be incompatible with the resolution of uncertainty that marks any evolving legal system.

That is particularly so where, as here, the allegedly impermissible judicial application of a rule of law involves not the interpretation of a statute but an act of common law judging. In the context of common law doctrines (such as the year and a day rule), there often arises a need to clarify or even to reevaluate prior opinions as new circumstances and fact patterns present themselves. Such judicial acts, whether they be characterized as “making” or “finding” the law, are a necessary part of the judicial business in States in which the criminal law retains some of its common law elements. Strict application of ex post facto principles in that context would unduly impair the incremental and reasoned development of precedent that is the foundation of the common law system. The common law, in short, presupposes a measure of evolution that is incompatible with stringent application of ex post facto principles. It was on account of concerns such as these that Bouie restricted due process limitations on the retroactive application of judicial interpretations of criminal statutes to those that are “unexpected and indefensible by reference to the law which had been expressed prior to the conduct in issue.” Bouie v. City of Columbia, 378 U.S., at 354 (internal quotation marks omitted).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไม่ได้มีการตัดสินใจของเราตามมาแก้ปัญหาเรียกร้อง Bouie ชนิดแปล Bouie เป็นขยายจน ผู้ตัดสินใจแทนได้สม่ำเสมอเมื่อเทียบเคียงดู Bouie เป็นรากของมันกระบวนการดั้งเดิมจำกัด ในการทำเช่นนั้น พวกเขาได้ใช้เครื่องของ Bouie บน decisionmaking ผลยุติธรรม โดยอ้างอิงถึงประเภทย้อนกำหนด ในคาลเดอ แต่ ค่อนข้าง ตามหลักการขึ้นพื้นฐาน และทั่วไปของคำเตือน...ที่ Bouie เพื่อให้ชัดเจนพูดชัดแจ้งไม่ ดู เช่น สหรัฐอเมริกา v. Lanier, 520 ฿ 259, 266 (1997) ("[D] ue กระบวนการแถบศาลใช้กฎหมายทางอาญาที่ไม่กฎหมายไม่ยุติธรรมตัดสินก่อนได้ค่อนข้างเปิดเผยเป็นภายในขอบเขตของการสร้างนวนิยาย"); เครื่องหมาย v. สหรัฐอเมริกา 430 สหรัฐอเมริกา ที่ 191 – 192 (กระบวนการป้องกันการละเมิด "สิทธิธรรมเตือน" ที่ปฏิบัติบางอย่างจะให้ยุติธรรมขึ้นเพื่อลงโทษปรับทางอาญา); กุหลาบ v. ล็อก 423 สหรัฐฯ 48, 53 (1975) (ต่อ curiam) (การยึดถือความเชื่อมั่นของจำเลยภายใต้กฎหมายที่ห้าม "อาชญากรรมต่อธรรมชาติ" เนื่องจาก แตกต่างจากใน Bouie จำเลย "[สามารถ] ทำให้ไม่เรียกร้องว่า [กฎหมาย] นี่ไม่แจ้งให้ทราบว่า การปฏิบัติของเขาอาจจะภายในขอบเขตของ"); ดักลาส v. Buder, 412 ฿ 430, 432 (1973) (ต่อ curiam) (ก่อสร้างศาลทดลองของคำว่า "จับ" เป็นการอ้างอิงการจราจร และแอพลิเคชันของก่อสร้างที่จำเลยจะยกเลิกการทดลองงานของเขา เป็น unforeseeable และจึง ละเมิดกระบวนการ); Rabe v. วอชิงตัน 405 สหรัฐฯ 313, 316 (1972) (ต่อ curiam) (กลับคดีภายใต้กฎหมาย obscenity เพราะมัน "ไม่ giv [e] ธรรมประกาศ" ว่า ของนิทรรศการหลังลามกมีองค์ประกอบสำคัญของการกระทำความผิด) ในกรณีพิจารณาว่า กระบวนการและอดีตประโยคดีแฟ็คโตลงปกทั่วไปสนใจในโดยเฉพาะ สนใจในยุติธรรมพื้นฐาน (ผ่านการสังเกตและคำเตือน...) และการป้องกันกำหนด และ vindictive ใช้กฎหมาย สั้น ๆ สำหรับในกรณี 12 – 18 ขณะนี้ไม่ต้องสงสัย แก้ไข ดู เช่น Lynce v. Mathis, 519 สหรัฐฯ 433, 439-440 และ n. 12 (1997), ดาวตามปกติแนะนำว่า การพิจารณาเหล่านี้ดันขยาย strictures Ex Post ดีแฟ็คโตอนุประโยคของกฎหมายทั่วไปตัดสินในกรณี อดีตโพสต์ดีแฟ็คโตอนุประโยค โดยเงื่อนไขของตนเอง ใช้ได้กับศาลนั้น ขยายส่วนเพื่อศาลผ่าน rubric ของกระบวนการจึงจะหลีกเลี่ยงข้อความยกเลิกรัฐธรรมนูญ มันยังจะ evince คำนึงว่าน้อยเกินไปที่สำคัญสถาบัน และบริบทความแตกต่างระหว่าง legislating คง decisionmaking กฎหมายทั่วไป อื่น ๆ ในกรณี contends ที่ ศาลรัฐที่ทำหน้าที่ในการกระทำของกำลังการผลิตกฎหมายทั่วไปเหมือน legislatures ในการออกกำลังกายการทำงานของ lawmaking และแน่นอนในบางกรณีแม้อาจชนิดเดียวกันของอิทธิพลทางการเมืองและความกดดันที่จัดชิดขอบข้อจำกัดย้อนตาม legislatures สั้น ๆ สำหรับในกรณี 12-18 ตอบการย่อสำหรับในกรณี 15 ของศาล "โอกาสที่การเลือกปฏิบัติ อย่างไรก็ตาม "ได้จำกัดมากกว่า [a] ทูลเกล้าทูลกระหม่อมของ [มัน] เท่านั้นสามารถดำเนินการใน construing กฎหมายที่มีอยู่ในคดีจริงที่" James v. สหรัฐอเมริกา 366 สหรัฐฯ 213, 247, n. 3 (1961) (ฮาร์ลาน J., concurring บางส่วน และบางส่วน dissenting) นอกจากนี้, " iven [g] ดึงขันติธรรมความยืดหยุ่นและถึงระบบของเรากรณีกฎหมาย, " ibid., ประสานประเภทคาลเดเป็นข้อจำกัดของกระบวนการยุติธรรม decisionmaking จะทำการยับยั้งชั่งใจ unworkable และไม่สามารถยอมรับกระบวนการยุติธรรมปกติ และจะต้องขัดแย้งกับการแก้ปัญหาความไม่แน่นอนที่ทำเครื่องหมายใด ๆ การพัฒนากฎหมาย เป็นอย่างยิ่งดังนั้น ที่เป็นนี่ หลัง impermissible ยุติธรรมใช้กฎของกฎหมายเกี่ยวข้องกับการไม่ตีความของกฎหมายเป็นของกฎหมายทั่วไปตัดสิน ในบริบทของคอมมอนลอว์อยู่ (เช่นปีกฎวัน), มีมักจะเกิดขึ้นต้องชี้แจง หรือแม้แต่ เพื่อ reevaluate ความเห็นก่อนหน้านี้เป็นสถานการณ์ใหม่ และรูปแบบความจริงนำเสนอตัวเอง กระทำดังกล่าวยุติธรรม ว่าพวกเขาจะมีลักษณะเป็นการ "ทำ" หรือ "ค้นหา" กฎหมาย เป็นส่วนจำเป็นของอเมริกาที่กฎหมายอาญายังคงบางองค์ประกอบทั่วไปกฎหมายยุติธรรม แอพลิเคชันอย่างเข้มงวดหลักย้อนในบริบทที่จะ unduly ทำการเพิ่ม reasoned พัฒนาถึงที่เป็นรากฐานของระบบกฎหมายทั่วไป กฎหมายทั่วไป presupposes วัดวิวัฒนาการที่ไม่เข้ากันกับแอพลิเคชันเข้มข้นย้อนหลัก ในระยะสั้น ก็ในบัญชีความกังวลลักษณะนี้ว่า Bouie จำกัดจำกัดกระบวนการประยุกต์ใช้ผลตีความยุติธรรมของคดีอาญากับผู้ที่ "ไม่คาดคิด และ indefensible โดยอ้างอิงกฎหมายที่มีการแสดงก่อนที่จะปฏิบัติในประเด็น" Bouie v. เมืองโคลัมเบีย 378 สหรัฐอเมริกา ที่ 354 (ภายในเครื่องหมายอัญประกาศละ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หรือมีที่ตามมาของการตัดสินใจของเราที่อยู่ในการเรียกร้อง Bouie ชนิดตีความ Bouie การขยายเพื่อให้ห่างไกล การตัดสินใจเหล่านั้นแทนที่จะได้ดูกันเป็น Bouie จำกัด ไปที่รากของกระบวนการแบบดั้งเดิม ในการทำเช่นนั้นพวกเขาได้นำมาใช้ตรวจสอบของ Bouie ในการตัดสินใจการพิจารณาคดีย้อนหลังไม่ได้โดยการอ้างอิงถึงการโพสต์อดีต facto ประเภทที่กำหนดไว้ในคาลเดอ แต่ค่อนข้างสอดคล้องกับหลักการพื้นฐานมากขึ้นและทั่วไปของการเตือนที่ Bouie ก้องอย่างชัดเจน ดูเช่นสหรัฐอเมริกา v. ลานิเยร์สหรัฐ 520 259, 266 (1997) ("[D] กระบวนการ UE สนามแท่งจากการใช้ก่อสร้างนวนิยายของพระราชบัญญัติความผิดทางอาญาที่จะดำเนินการที่ไม่พระราชบัญญัติการตัดสินใจหรือการพิจารณาคดีใด ๆ ก่อนมีการเปิดเผยอย่างเป็นธรรม ให้อยู่ในขอบเขต "); . มาร์คโวลต์สหรัฐอเมริกา 430 สหรัฐอเมริกาที่ 191-192 (เนื่องจากขั้นตอนการป้องกันการละเมิดการพิจารณาคดีของ "สิทธิที่จะเตือนยุติธรรม" ที่ดำเนินการบางอย่างจะก่อให้เกิดการลงโทษทางอาญา); กุหลาบ v. ล็อค 423 สหรัฐ 48, 53 (1975) (ต่อ curiam) (การส่งเสริมความเชื่อมั่นของจำเลยภายใต้กฎหมายห้าม "อาชญากรรมต่อธรรมชาติ" เพราะไม่เหมือนใน Bouie จำเลย "[สามารถ] ทำให้การเรียกร้องว่าไม่มี [เทพ] อึด แจ้งให้ทราบว่าการกระทำของเขาอาจจะอยู่ในขอบเขตของมัน "); ดักลาส v. Buder 412 สหรัฐอเมริกา 430, 432 (1973) (ต่อ curiam) (การก่อสร้างศาลพิจารณาคดีของคำว่า "การจับกุม" รวมทั้งการอ้างอิงการจราจรและการประยุกต์ใช้ในการก่อสร้างให้แก่จำเลยที่จะยกเลิกการทดลองของเขาก็คาดเดาและการละเมิดจึง กระบวนการ); Rabe v. วอชิงตันสหรัฐ 405 313, 316 (1972) (ต่อ curiam) (ย้อนกลับเชื่อมั่นภายใต้กฎหมายของรัฐลามกเพราะมันไม่ "ไม่ giv [อี] แจ้งให้ทราบล่วงหน้ายุติธรรม" ที่สถานที่ตั้งของนิทรรศการลามกอนาจารที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของ การกระทำผิดกฎหมาย). ผู้ร้องตั้งข้อสังเกตว่ากระบวนการและอดีตโพสต์ข้อ Facto รักษาผลประโยชน์ในการร่วมกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งความสนใจในความเป็นธรรมขั้นพื้นฐาน (ผ่านการแจ้งให้ทราบล่วงหน้าและคำเตือนยุติธรรม) และการป้องกันการใช้โดยพลการและพยาบาทของกฎหมาย บทสรุปสำหรับผู้ร้องที่ 12-18 ในขณะนี้ไม่ต้องสงสัยที่ถูกต้องให้ดูเช่น Lynce v. ธิส 519 สหรัฐอเมริกา 433, 439-440, และ n 12 (1997) ผู้ร้องถูกเข้าใจผิดที่จะชี้ให้เห็นว่าการพิจารณาเหล่านี้บังคับให้ขยายระบายของข้อ Ex โพสต์ Facto กับบริบทของกฎหมายการตัดสิน อดีตโพสต์ข้อ Facto โดยเงื่อนไขของตัวเองไม่ได้นำไปใช้กับศาล ขยายข้อต่อศาลผ่านเกณฑ์ของกระบวนการจึงจะหลีกเลี่ยงข้อความที่รัฐธรรมนูญชัดเจน นอกจากนี้ยังจะแสดงให้เห็นเรื่องเล็กน้อยเกินไปสำหรับความแตกต่างสถาบันและบริบทที่สำคัญระหว่างการออกกฎหมายในมือข้างหนึ่งและตัดสินใจกฎหมายทั่วไปในที่อื่น ๆ . ผู้ร้องเชื่อว่าศาลรัฐทำหน้าที่ในกฎหมายร่วมกันกระทำความจุมากเช่น legislatures ในการออกกำลังกายของ ฟังก์ชั่นการบัญญัติกฎหมายของพวกเขาและแน่นอนอาจในบางกรณีแม้จะเป็นเรื่องที่ชนิดเดียวกันของอิทธิพลทางการเมืองและความกดดันที่แสดงให้เห็นถึงการโพสต์อดีตข้อ จำกัด อันที่จริงเมื่อ legislatures บทสรุปสำหรับผู้ร้อง 12-18; ตอบบทสรุปสำหรับผู้ร้องที่ 15 ของศาล "โอกาสสำหรับการเลือกปฏิบัติ" แต่ "มี จำกัด กว่า [] ของฝ่ายนิติบัญญัติในการที่ [มัน] เท่านั้นที่สามารถทำหน้าที่ในการตีความกฎหมายที่มีอยู่ในการดำเนินคดีที่เกิดขึ้นจริง." เจมส์ v. United States, 366 สหรัฐ 213, 247, n 3 (1961) (ฮาร์ลานเจประจวบในส่วนที่ไม่เห็นด้วยและบางส่วน) นอกจากนี้ "[g] เจ้าอารมณ์ดึงที่แตกต่างกันของความยืดหยุ่นและแบบอย่างในกรณีของเราระบบกฎหมาย" อ้างแล้ว. รวมตัวกันของประเภทคาลเดอเข้าไปในข้อ จำกัด ของกระบวนการในการตัดสินใจการพิจารณาคดีจะวางยับยั้งชั่งใจทำไม่ได้และยอมรับไม่ได้กับกระบวนการพิจารณาคดีตามปกติและจะ ขัดกับความละเอียดของความไม่แน่นอนที่เครื่องหมายระบบกฎหมายใด ๆ ที่พัฒนา. นั่นคือโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เป็นที่นี่ที่ใช้ในการพิจารณาคดีที่ถูกกล่าวหาว่าอนุญาตของกฎของกฎหมายไม่เกี่ยวข้องกับการตีความของกฎหมาย แต่การกระทำของกฎหมายการตัดสิน ในบริบทของคำสอนกฎหมายทั่วไป (เช่นปีและกฎวัน) มีมักจะเกิดขึ้นจำเป็นที่จะต้องชี้แจงหรือแม้กระทั่งการที่จะประเมินความคิดเห็นก่อนเป็นสถานการณ์ใหม่และรูปแบบความเป็นจริงนำเสนอตัวเอง ทำหน้าที่พิจารณาคดีดังกล่าวไม่ว่าพวกเขาจะมีลักษณะเป็น "ทำ" หรือ "การค้นพบ" กฎหมายเป็นส่วนที่จำเป็นของธุรกิจการพิจารณาคดีในสหรัฐอเมริกาที่ยังคงรักษากฎหมายความผิดทางอาญาบางส่วนขององค์ประกอบของกฎหมาย แอพลิเคชันที่เข้มงวดของการโพสต์อดีตหลักการอันที่จริงในบริบทที่เกินควรจะทำให้เสียการพัฒนาที่เพิ่มขึ้นและเหตุผลของแบบอย่างที่เป็นรากฐานของระบบกฎหมาย กฎหมายในระยะสั้นเหตัวชี้วัดของการวิวัฒนาการที่ไม่เข้ากันกับโปรแกรมที่เข้มงวดของอดีตโพสต์หลักการอย่างแท้จริง มันอยู่ในบัญชีของความกังวลเช่นนี้ว่า Bouie จำกัด ข้อ จำกัด กระบวนการที่ใช้งานย้อนหลังของการพิจารณาคดีการตีความของกฎเกณฑ์ทางอาญากับผู้ที่ "ไม่คาดคิดและไม่สามารถต้านทานได้โดยอ้างอิงถึงกฎหมายที่ได้รับการแสดงก่อนที่จะมีการดำเนินการในเรื่อง." Bouie v. เมืองโคลัมเบีย 378 สหรัฐที่ 354 (เครื่องหมายคำพูดภายในละเว้น)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หรือมีการตัดสินใจของเราที่ตามมากับประเภท bouie อ้างตีความ bouie เป็นขยายเพื่อให้ห่างไกล ผู้ที่ตัดสินใจแทนได้โดยการดู bouie เป็นจำกัดของกระบวนการแบบดั้งเดิมเนื่องจากราก ในการทำเช่นนั้น พวกเขาได้ใช้ bouie เช็คต่อตุลาการมีผลย้อนหลังไม่อ้างอิงโพสต์ ex facto ประเภทที่กำหนดไว้ในคาลเดอร์ แต่ค่อนข้างตามเพิ่มเติมพื้นฐานและหลักทั่วไปของเตือนว่า bouie ชัดเจนก้อง . เห็น เช่น สหรัฐอเมริกา ลาเนียร์ 520 สหรัฐอเมริกา 259 , 266 ( 1997 ) ( " [ D ] UE แถบกระบวนการศาล จากการใช้นวนิยายสร้างอาชญากรกฎเกณฑ์ความประพฤติที่ไม่มีกฎเกณฑ์หรือก่อนที่ตุลาการได้มีการตัดสินใจค่อนข้างเปิดเผยอยู่ภายในขอบเขตของตน " ) ; เครื่องหมายโวลต์สหรัฐอเมริกา430 สหรัฐอเมริกา ที่ 191-192 ( กระบวนการป้องกันการละเมิดของกฎหมายที่ถูกต้อง " เตือน " ว่าบางอย่างดำเนินการจะก่อให้เกิดโทษอาญา ) ; กุหลาบโวลต์ล็อค , 423 บาท 48 , 53 ( 1975 ) ( ต่อคูเรียม ) ( การลงโทษจำเลยอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ห้าม " อาชญากรรมต่อธรรมชาติ " เพราะไม่เหมือนใน bouie ,จำเลย " [ อาจจะ ] ไม่อ้างว่า [ กฎหมาย ] เจ้าตัวไม่สังเกตเห็นว่าเขาดำเนินการอาจจะอยู่ในขอบเขตของตน " ) ; ดักลาสโวลต์ buder 412 สหรัฐอเมริกา 430 432 ( 1973 ) ( ต่อคูเรียม ) ( ก่อสร้างศาลของคำว่า " จับ " เป็นรวมถึงการจราจร และการประยุกต์ที่ก่อสร้างเพื่อให้จำเลยยกเลิกคุมประพฤติ เขาคาดไม่ถึงจึงละเมิดกระบวนการยุติธรรม ) ; เรปโวลต์วอชิงตัน , 405 สหรัฐอเมริกา 313 , 316 ( 2515 ) ( ต่อคูเรียม ) ( กลับลงโทษภายใต้กฎหมายอนาจารรัฐเพราะมัน " ไม่ giv [ E ] ยุติธรรมประกาศ " ว่าสถานที่ตั้งของนิทรรศการว่า ลามก เป็นองค์ประกอบสำคัญของความผิด )

ร้องตั้งข้อสังเกตว่ากระบวนการยุติธรรมและโพสต์ facto ข้อปกป้องอดีต ความสนใจและโดยทั่วไปความสนใจในความยุติธรรมพื้นฐาน ( ผ่านการแจ้งเตือน ) และการป้องกันการใช้เผด็จการและพยาบาทของกฎหมาย คําร้องทุกข์ 12-18 . ในขณะที่นี้คือไม่ต้องสงสัยที่ถูกต้อง เห็นไหม เช่น lynce V . Mathis , 519 รี 439-440 สหรัฐอเมริกา , และ N . 12 ( 1997 )ร้องเรียนเข้าใจผิด เพื่อแสดงให้เห็นว่าการพิจารณาเหล่านี้ให้ขยายทบทวนของ Ex Post facto ข้อในบริบทของกฎหมายในการตัดสิน โพสต์ ex facto ข้อ โดยเงื่อนไขของตนเอง ไม่ใช้ศาล การขยายข้อให้ศาลผ่านการติดต่อสื่อสารเนื่องจากกระบวนการจึงจะหลีกเลี่ยงข้อความรัฐธรรมนูญที่ชัดเจนมันก็จะแสดงความรู้สึกออกมาอย่างชัดแจ้งถือว่าน้อยเกินไปสำหรับที่สำคัญบริบทความแตกต่างระหว่างสถาบันและการบัญญัติ , บนมือข้างหนึ่งและนำเสนอกฎหมายทั่วไปในอื่น ๆ .

ร้อง เชื่อว่าศาลรัฐทำในกฎหมายความจุทำตัวเหมือน legislatures ในการออกกำลังกายของฟังก์ชัน lawmaking ของพวกเขาและแน่นอนอาจในบางกรณีแม้ต้องมีชนิดเดียวกันของอิทธิพลทางการเมืองและแรงกดดันที่ปรับโพสต์ facto ข้อจำกัดเมื่ออดีต legislatures . คําร้องทุกข์ 12-18 ; ตอบสั้นร้องทุกข์ 15 ของ " ศาลเปิดโอกาสให้เลือกปฏิบัติ " แต่ " มีจำกัดกว่า [ ] ของรัฐสภาใน [ ] สามารถทำ construing ที่มีอยู่จริงในกฎหมายในคดีได้" เจมส์โวลต์สหรัฐอเมริกา 366 สหรัฐอเมริกา 213 , 247 , ม. 3 ( 2504 ) ( ฮาร์แลน เจ อ้างถึงในส่วนที่ไม่เห็นด้วยในส่วน ) นอกจากนี้ " [ G ] ไอเว่นดึงที่แตกต่างกันของความยืดหยุ่นและอ้างในกฎหมายระบบ " อ้าง .การรวมตัวกันของคาลเดอร์ประเภทในกระบวนการเนื่องจากข้อจำกัดในการตัดสินคดีจะสถานที่ที่ไม่สามารถปฏิบัติได้และความยับยั้งชั่งใจรับไม่ได้กับกระบวนการตุลาการปกติและจะไม่สอดคล้องกับความละเอียดของความไม่แน่นอนที่เครื่องหมายใดพัฒนาระบบกฎหมาย

ที่โดยเฉพาะอย่างยิ่งแล้ว , ที่นี่การประยุกต์ใช้ตุลาการถูกกล่าวหา ซึ่งไม่ได้รับอนุญาตของกฎของกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการตีความของกฎหมาย แต่การกระทำของกฎหมายในการตัดสิน ในบริบทของทฤษฎีกฎหมาย ( เช่นปีและวันพิธี ) ก็มักจะเกิดขึ้นที่ต้องชี้แจง หรือแม้แต่เพื่อประเมินความคิดเห็นก่อนเป็นสถานการณ์และรูปแบบใหม่ที่นำเสนอตัวเอง การกระทำของตุลาการดังกล่าวไม่ว่าพวกเขาจะมีลักษณะเป็น " ทำ " หรือ " ค้นหา " กฎหมาย จะเป็นส่วนที่จำเป็นของธุรกิจการพิจารณาคดีในสหรัฐอเมริกาซึ่งในกฎหมายยังคงมีบางส่วนของกฎหมายองค์ประกอบ ใบสมัครที่เข้มงวดของ Ex Post facto หลักการในที่บริบทจะมิชอบบั่นทอนประสิทธิภาพเพิ่มเหตุผลการพัฒนาและแบบอย่างที่เป็นรากฐานของระบบกฎหมายกฎหมายทั่วไป กฎหมายทั่วไปในระยะสั้น , presupposes วัดของวิวัฒนาการที่ไม่เข้ากันกับการเข้มงวดของโพสต์ ex facto หลักการมันอยู่ในบัญชีของความกังวลเช่นเหล่านี้ที่ bouie จำกัดกระบวนการเนื่องจากข้อจำกัดในการตีความกฎหมายของอาชญากรรมย้อนหลังกฎเกณฑ์ที่ " และไม่คาดคิดซึ่งไม่สามารถป้องกันได้ โดยการอ้างอิงถึงกฎหมายที่ถูกแสดงก่อนที่จะดำเนินการในเรื่อง " bouie โวลต์เมืองโคลัมเบีย , 378 สหรัฐอเมริกา ที่ 354 ( ใบเสนอราคาภายใน รอยขาด )