1. IntroductionAlthough the use of

1. Introduction
Although the use of different dyes, especially the textile dyes
makes the world beautiful and colorful, they pose serious pollution
problems, as the waste water from the textile industry is not only
colored but has high fluctuating pH, large amount of suspended
solids along with high COD (chemical oxygen demand). Color is the
first contaminant to be recognized in the waste water. The extensive
use of the textile dyes has put forth two major problems: one
stemming from carcinogenic, mutagenic, allergic and toxic nature
of these dyes and other from environmental pollution, like accumulation
of sludge which creates disposal problem; the latter is of
much concern (Banat et al., 1996; Bakshi et al., 1999). It is very
difficult to treat the effluent from the textile and dyeing industries
because of its high BOD (biological oxygen demand), COD, color, pH
and presence of metals (Senan and Abraham, 2004). The major
concern of textile effluent is its toxicity, attempts to reduce the
toxicity of such effluents by means of biological systems has been
reported earlier (Jadhav et al., 2010). Recently several reports are
available concluding that microbial systems not only decolorize and
degrade but also detoxify dyes, which provide environmentally
friendly and cost competitive alternative to the chemical decomposition
processes (Rajaguru et al., 2000; Verma and Madamwar,
2003; Adedayo et al., 2004). Recent research exposed that;
variety of microorganisms including white rot fungi, bacteria and
mixed cultures are capable of decolorizing wide range of dyes (Patil
et al., 2008). Saccharomyces cerevisiae MTCC 463 has been reported
earlier for efficient decolorization of Methyl red and Malachite
green (Jadhav and Govindwar, 2006; Jadhav et al., 2007). Similarly,
reports are also available for biosorption of heavy metals from
industrial effluents by S. cerevisiae (Wang and Chen, 2006;
Saifuddin and Raziah, 2007).
As the brewing industry progressed, various kinds of other
alcoholic beverages had been produced to catch the popular fancy.
In contrast, the problems of environmental pollution caused by the
industrial waste have become more serious year by year. The
development of practical waste treatment systems or recycling
systems is gathering global interest. Commercial biotechnological
processes like brewing and distillation produce large quantity
of waste biomass, either living or non-living. Proper management
of such waste is one of the serious issues nowadays. Utilization of
waste beer yeast for the biosorption has been reported earlier (Han
et al., 2006).Immobilization keeps gaining in stature as a key technology for
the remediation of the hazardous waste (Plecas and Dimovic, 2004).
Immobilization systems are applied to the enzymes, cellular organelles,
microbial, plant and animal cells. These systems are intended to
enclose the biocatalyst into defined space in such a way that they
retain their activities and can be utilized over a long period of time
(Peinado et al., 2006). The use of immobilized whole microbial cells
or organelles eliminates often tedious, time consuming and expensive
steps involved in the isolation and purification of enzymes. It also
tends to enhance the stability of the enzymes by retaining their
natural catalytic surroundings during immobilization and subsequent
continuous operation. Many of the methods namely; adsorption,
cross linking, entrapment and encapsulation are widely used for
immobilization. Calcium alginate is widely used as entrapment
carriers for the immobilization of enzymes and whole cells because
of its biocompatibility, cheapness and simplicity (Houng et al., 1994;
Leon et al.,1998). Immobilized cells of Enterobacter agglomerans were
able to reduce azo dyes enzymatically and hence used as a biocatalyst
for the decolorization of synthetic medium containing the toxic azo
dye Methyl red (Moutaouakkil et al., 2004). Use of the bacterial
consortium for the biological treatment of textile dye Acid violet-17
by an up-flow immobilized cell bioreactor was reported earlier
(Sharma et al., 2004).
In the present study, we have focused our attention on the use of
waste yeast biomass (YB) from distillery industry and S. cerevisiae
MTCC 463 (SC) cells for the bioremediation purpose, especially for
the textile effluent treatment. As yeast cells from genus Saccharomyces
are non pathogenic, easily available and economical biomass
as well as awaste product of distillery industry, it is selected for the
study. S. cerevisiae MTCC 463 has been already reported for the
decolorization textile dye, hence it was used as standard strain to
monitor the decolorization process. Besides decolorization aspect
we have also analyzed the effluent toxicity reduction potential of
the yeast biomass after treatment by means of cytotoxicity, genotoxicity
and phytotoxicity assays.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. บทนำแม้ว่าการใช้แตกต่างกันสีย้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่งสีย้อมสิ่งทอทำให้โลกสวยงาม และมีสีสัน พวกเขาก่อให้เกิดมลภาวะร้ายแรงปัญหา น้ำเสียจากอุตสาหกรรมสิ่งทอไม่เท่านั้นสี แต่มีความสูง pH จำนวนมากถูกระงับของแข็งกับ COD สูง (ต้องการออกซิเจนทางเคมี) เป็นสีสารปนเปื้อนที่แรกจะดูได้จากน้ำเสีย ที่กว้างขวางใช้สีย้อมสิ่งทอได้ใส่มาปัญหาหลักที่สอง: หนึ่งอันเนื่องมาจากธรรมชาติ carcinogenic, mutagenic ภูมิแพ้ และสารพิษสีเหล่านี้และอื่น ๆ จากมลพิษสิ่งแวดล้อม เช่นสะสมของตะกอนซึ่งสร้างปัญหาทิ้ง หลังเป็นของกังวลมาก (Banat et al., 1996 สนามร้อยเอ็ด al., 1999) น่ารักมากยากที่จะรักษาน้ำจากอุตสาหกรรมสิ่งทอและฟอกย้อมเพราะของ BOD สูง (ความต้องการออกซิเจนทางชีวภาพ), COD สี pHและของโลหะ (หนาน Senan และอับราฮัม 2004) หลักการมีความเป็นพิษของของน้ำสิ่งทอ พยายามที่จะลดการมีความเป็นพิษของ effluents ดังกล่าวโดยระบบชีวภาพรายงานก่อนหน้านี้ (Jadhav et al., 2010) ล่าสุด มีรายงานหลายฉบับสรุปว่า ระบบจุลินทรีย์ไม่เพียง decolorize ว่าง และลดลง แต่ยัง ถอนพิษสี ที่มีต่อสิ่งแวดล้อมดี และต้นทุนแข่งขันทางปฏิกิริยาที่กระบวนการ (Rajaguru et al., 2000 Verma และ Madamwar2003 Adedayo et al., 2004) การวิจัยล่าสุดแสดงที่ความหลากหลายของจุลินทรีย์รวมทั้งเชื้อราขาว rot แบคทีเรีย และวัฒนธรรมผสมอยู่สามารถ decolorizing หลากหลายสี (ภาร้อยเอ็ด al., 2008) มีการรายงาน saccharomyces cerevisiae MTCC 463ก่อนหน้านี้การบำบัดที่มีประสิทธิภาพของ Methyl แดงและมาลาไคต์สีเขียว (Jadhav และ Govindwar, 2006 Jadhav et al., 2007) ในทำนองเดียวกันนอกจากนี้ยังมีรายงานสำหรับ biosorption ของโลหะหนักจากeffluents อุตสาหกรรม โดย S. cerevisiae (วังและเฉิน 2006Saifuddin ก Raziah, 2007)เป็นอุตสาหกรรมศึกษาหน้าไปเพียงใด ชนิดต่าง ๆ ของอื่น ๆมีการผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จับนึกคิดนิยมในทางตรงกันข้าม เกิดปัญหามลพิษสิ่งแวดล้อมโดยการกากอุตสาหกรรมกลายเป็นรุนแรงมากขึ้นปีนี้ ที่พัฒนาระบบปฏิบัติเสียบำบัดหรือรีไซเคิลระบบจะรวบรวมส่วนกลางสนใจ Biotechnological พาณิชย์กระบวนการเช่นทำการหมักและกลั่นผลิตจำนวนมากของเสียชีวมวล นั่งเล่น หรือนั่ง เล่นไม่ จัดการที่เหมาะสมของเสียดังกล่าวเป็นหนึ่งในปัญหาร้ายแรงในปัจจุบัน การใช้ประโยชน์ของเสียเบียร์ยีสต์สำหรับ biosorption มีการรายงานก่อนหน้านี้ (ฮั่นและ al., 2006) ช่วยดึงดูดตรึงโปในเป็นเทคโนโลยีสำคัญในการแก้ไขข้อผิดพลาดของเสียอันตราย (Plecas และ Dimovic, 2004)ระบบตรึงโปกับเอนไซม์ organelles โทรศัพท์มือถือจุลินทรีย์ พืชและสัตว์มีเซลล์ ระบบเหล่านี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใส่ biocatalyst ลงในพื้นที่ที่กำหนดไว้ในลักษณะที่พวกเขารักษากิจกรรมของพวกเขา และสามารถใช้เวลานาน(Peinado และ al., 2006) การใช้เอนไซม์เซลล์จุลินทรีย์ทั้งหมดหรือ organelles กำจัดมักจะน่าเบื่อ ใช้เวลานาน และมีราคาแพงขั้นตอนที่เกี่ยวข้องกับการแยกและทำให้บริสุทธิ์ของเอนไซม์ มันยังมีแนวโน้มที่จะ เพิ่มเสถียรภาพของเอนไซม์ โดยการรักษาของพวกเขาตัวเร่งปฏิกิริยาธรรมชาติตรึงโป และต่อมาการดำเนินการอย่างต่อเนื่อง หลายวิธีได้แก่ ดูดซับข้ามการเชื่อมโยง entrapment และ encapsulation ใช้สำหรับการตรึงโป แคลเซียมแอลจิเนตถูกใช้กันอย่างแพร่หลายเป็น entrapmentสายการบินสำหรับตรึงโปเอนไซม์ และเซลล์ทั้งหมดเนื่องจากbiocompatibility, cheapness ความเรียบง่าย (Houng et al., 1994Leon และ al., 1998) Enterobacter agglomerans เซลล์เอนไซม์ได้สามารถลด enzymatically และดังนั้นจึงใช้เป็น biocatalyst เป็นสี azoการบำบัดของอาหารสังเคราะห์ที่ประกอบด้วยสารพิษ azoย้อมสีแดง Methyl (Moutaouakkil et al., 2004) ใช้แบคทีเรียกิจการร่วมค้าสำหรับบำบัดชีวภาพของสิ่งทอย้อมกรดม่วง-17โดยมีกระแสขึ้นเอนไซม์เซลล์ bioreactor รายงานก่อนหน้านี้(Sharma et al., 2004)ในการศึกษาปัจจุบัน เราได้มุ่งเน้นความสนใจของเราในการใช้ของเสียชีวมวลยีสต์ (YB) จากอุตสาหกรรมโรงต้มกลั่นและ S. cerevisiaeMTCC 463 (SC) เซลล์ประสงค์ววิธี โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับบำบัดน้ำทิ้งสิ่งทอ เป็นเซลล์ยีสต์จากสกุล Saccharomycesมีชีวมวลไม่ pathogenic ง่ายพร้อมใช้งาน และประหยัดและ awaste ผลิตภัณฑ์ของอุตสาหกรรมโรงกลั่นสุ ถูกเลือกสำหรับการศึกษา S. cerevisiae MTCC 463 แล้วรายงานสำหรับการdecolorization สีย้อมสิ่งทอ จึง ถูกใช้เป็นมาตรฐานต้องใช้การตรวจสอบการบำบัด นอกจากด้านการบำบัดนอกจากนี้เรายังได้วิเคราะห์ศักยภาพลดความเป็นพิษของน้ำทิ้งของชีวมวลยีสต์หลังการรักษาโดย cytotoxicity, genotoxicityและ phytotoxicity assays

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำแม้ว่าการใช้สีย้อมที่แตกต่างกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งสีย้อมสิ่งทอทำให้โลกสวยงามและมีสีสันที่พวกเขาก่อให้เกิดมลพิษร้ายแรงปัญหาน้ำเสียจากอุตสาหกรรมสิ่งทอไม่ได้เป็นเพียงสีแต่มีค่าความเป็นกรดมีความผันผวนสูงจำนวนมากที่ถูกระงับของแข็งพร้อมกับสูงซีโอดี (ความต้องการออกซิเจนทางเคมี) สีเป็นสารปนเปื้อนครั้งแรกที่จะได้รับการยอมรับในน้ำเสีย ครอบคลุมการใช้งานของสีย้อมสิ่งทอได้นำออกมาสองปัญหาที่สำคัญอย่างหนึ่งที่เกิดจากสารก่อมะเร็งกลายพันธุ์ธรรมชาติแพ้และความเป็นพิษของสีย้อมเหล่านี้และอื่นๆ จากมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อมเช่นการสะสมของตะกอนซึ่งจะสร้างปัญหาการกำจัด; หลังมีความกังวลมาก (Banat et al, 1996;. Bakshi et al, 1999). มันเป็นอย่างยากที่จะรักษาน้ำทิ้งจากอุตสาหกรรมสิ่งทอและย้อมสีเนื่องจากที่ประชุมคณะกรรมการระดับสูง(ความต้องการออกซิเจนทางชีวภาพ), COD, สี, พีเอชและการปรากฏตัวของโลหะ(Senan และอับราฮัม, 2004) หลักความกังวลของน้ำทิ้งสิ่งทอเป็นพิษของความพยายามที่จะลดความเป็นพิษของน้ำทิ้งดังกล่าวโดยวิธีการของระบบชีวภาพได้รับการรายงานก่อนหน้านี้(Jadhav et al., 2010) รายงานหลายเมื่อเร็ว ๆ นี้มีความพร้อมใช้งานสรุปว่าระบบของจุลินทรีย์ที่ไม่เพียงแต่ทำให้สีตกและลดลงแต่ยังช่วยขจัดสารพิษสีที่ให้กับสิ่งแวดล้อมที่เป็นมิตรและค่าใช้จ่ายทางเลือกในการแข่งขันเพื่อการสลายตัวทางเคมีกระบวนการ(Rajaguru et al, 2000;. Verma และ Madamwar, 2003; Adedayo et al, , 2004) การวิจัยล่าสุดเปิดเผยที่มิความหลากหลายของเชื้อจุลินทรีย์รวมทั้งเชื้อราสีขาว, แบคทีเรียและเชื้อผสมมีความสามารถในdecolorizing หลากหลายของสีย้อม (พาติล. et al, 2008) Saccharomyces cerevisiae MTCC 463 ได้รับการรายงานก่อนหน้านี้ลดสีที่มีประสิทธิภาพของเมธิลสีแดงและสีมรกตสีเขียว(Jadhav และ Govindwar 2006. Jadhav et al, 2007) ในทำนองเดียวกันรายงานยังสามารถใช้ได้สำหรับดูดซับโลหะหนักจากน้ำเสียทางอุตสาหกรรมโดยS. cerevisiae (วังและ Chen, 2006; Saifuddin และ Raziah 2007). ในขณะที่อุตสาหกรรมการผลิตเบียร์ที่ก้าวหน้าหลายชนิดอื่น ๆเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้รับการผลิตที่จะจับ แฟนซีที่นิยม. ในทางตรงกันข้ามปัญหามลพิษทางสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากของเสียจากอุตสาหกรรมได้กลายเป็นปีที่รุนแรงมากขึ้นโดยในปี การพัฒนาระบบบำบัดของเสียในทางปฏิบัติหรือการรีไซเคิลระบบคือการรวบรวมความสนใจทั่วโลก เทคโนโลยีชีวภาพเชิงพาณิชย์กระบวนการเช่นเบียร์และการกลั่นผลิตปริมาณมากของชีวมวลของเสียทั้งที่อยู่อาศัยหรือไม่มีชีวิต การจัดการที่เหมาะสมของเสียดังกล่าวเป็นหนึ่งในปัญหาที่รุนแรงในปัจจุบัน การใช้ประโยชน์จากยีสต์เบียร์เสียสำหรับดูดซับได้รับการรายงานก่อนหน้านี้ (Han et al., 2006) .Immobilization ช่วยดึงดูดความสูงเป็นเทคโนโลยีที่สำคัญสำหรับการฟื้นฟูของเสียอันตราย(Plecas และ Dimovic, 2004). ระบบการตรึงจะนำไปใช้ เอนไซม์ที่อวัยวะเซลล์ของจุลินทรีย์พืชและเซลล์สัตว์ ระบบเหล่านี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแนบ biocatalyst เข้าไปในพื้นที่ที่กำหนดไว้ในลักษณะที่ว่าพวกเขายังคงมีกิจกรรมของพวกเขาและสามารถนำไปใช้ในระยะเวลานานของเวลา(Peinado et al., 2006) การใช้งานของเซลล์จุลินทรีย์ทั้งตรึงหรือ organelles มักจะช่วยลดความน่าเบื่อใช้เวลานานและมีราคาแพงขั้นตอนในการแยกและการทำให้บริสุทธิ์ของเอนไซม์ นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มที่จะเพิ่มความเสถียรของเอนไซม์โดยการรักษาของพวกเขาสภาพแวดล้อมธรรมชาติในระหว่างการเร่งปฏิกิริยาการตรึงและต่อมาการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง หลายวิธีคือ; การดูดซับการเชื่อมโยงข้ามกับดักและห่อหุ้มถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายสำหรับการตรึง แคลเซียมอัลจิเนตถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางว่าเป็นกับดักให้บริการสำหรับการตรึงของเอนไซม์และเซลล์ทั้งเพราะของกันได้ทางชีวภาพของความเลวและความเรียบง่าย(Houng et al, 1994;.. ลีออง, et al, 1998) เซลล์ตรึงของ Enterobacter agglomerans ก็สามารถที่จะลดสีเอโซเอนไซม์และใช้จึงเป็นbiocatalyst สำหรับลดสีของกลางสังเคราะห์ที่มีพิษ azo ย้อมสีแดง Methyl (Moutaouakkil et al., 2004) การใช้แบคทีเรียสมาคมสำหรับการรักษาทางชีวภาพของสิ่งทอย้อมกรดม่วง-17 โดยขึ้นไหลตรึงเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพเซลล์รายงานก่อนหน้านี้(Sharma et al., 2004). ในการศึกษาปัจจุบันเราได้มุ่งเน้นความสนใจของเราเกี่ยวกับการใช้ชีวมวลยีสต์เสีย (YB) จากอุตสาหกรรมโรงกลั่นและ S. cerevisiae MTCC 463 (SC) เซลล์เพื่อจุดประสงค์ในการบำบัดทางชีวภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการรักษาน้ำเสียสิ่งทอ ในฐานะที่เป็นเซลล์ยีสต์ Saccharomyces จากพืชและสัตว์จะไม่ทำให้เกิดโรคชีวมวลที่มีอยู่ได้อย่างง่ายดายและประหยัดเช่นเดียวกับผลิตภัณฑ์ของอุตสาหกรรมโรงกลั่นawaste ก็จะเลือกสำหรับการศึกษา S. cerevisiae MTCC 463 ได้รับรายงานแล้วสำหรับย้อมสิ่งทอลดสีจึงถูกใช้เป็นสายพันธุ์มาตรฐานในการตรวจสอบกระบวนการลดสี นอกจากนี้ด้านลดสีที่เราได้วิเคราะห์ความเป็นพิษของน้ำทิ้งที่มีศักยภาพการลดลงของชีวมวลยีสต์หลังการรักษาโดยวิธีการของพิษ, พันธุกรรมและการตรวจพิษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . บทนำ
ถึงแม้ว่าการใช้สีย้อมที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะสีย้อมสิ่งทอ
มันทำให้โลกนี้สวยงาม และมีสีสัน มันก่อให้เกิดปัญหามลภาวะ
ร้ายแรง , น้ำทิ้งจากอุตสาหกรรมสิ่งทอ คือไม่เพียง แต่มีความผันผวนสูง
สีด่าง ปริมาณของแข็งแขวนลอยขนาดใหญ่
พร้อมกับซีโอดีสูง ( ความต้องการออกซิเจนทางเคมี สี เป็นครั้งแรกที่ได้รับการยอมรับ
สารปนเปื้อนในน้ำทิ้งจากการใช้ที่กว้างขวาง
ของการย้อมสีสิ่งทอได้วางไว้สองปัญหาหลัก :
ที่เกิดจากโรคมะเร็ง ผลแพ้และความเป็นพิษของสีย้อมธรรมชาติ
เหล่านี้และอื่น ๆจากมลพิษทางสิ่งแวดล้อม เช่น การสะสมของตะกอนซึ่งสร้างปัญหาจัด

; หลังมีความกังวลมาก ( Banat et al . , 1996 ; Bakshi ร้อยเอ็ด al . , 1999 ) มันมาก
ยากที่จะรักษาน้ำทิ้งจากอุตสาหกรรมฟอกย้อมสิ่งทอและ
เพราะ BOD สูง ( ความต้องการออกซิเจนทางชีวภาพ ) , สี COD pH
และการแสดงตนของโลหะ ( senan อับราฮัม , 2004 ) ความกังวลหลัก
น้ำทิ้งสิ่งทอเป็นพิษ ความพยายามที่จะลดความเป็นพิษของน้ำเสีย
เช่นโดยวิธีการของระบบชีวภาพได้รับ
รายงานก่อนหน้านี้ ( Jadhav et al . , 2010 )เมื่อเร็ว ๆนี้หลายรายงาน
ใช้ได้สรุปว่าระบบจุลินทรีย์ไม่เพียง แต่ขจัดสีออกไปและ
ลดลงแต่ยังถอนพิษสีซึ่งให้สิ่งแวดล้อม
เป็นกันเองและต้นทุนการแข่งขันทางเลือกการสลายตัวทางเคมี
กระบวนการ ( rajaguru et al . , 2000 ; verma และ madamwar
, 2003 ; adedayo et al . , 2004 ) วิจัยล่าสุดเปิดเผยว่า ความหลากหลายของจุลินทรีย์ ได้แก่ สีขาว
เน่าเชื้อราแบคทีเรียและเชื้อผสมของกระดูก
มีความสามารถหลากหลายสี ( ปาติล
et al . , 2008 ) Saccharomyces cerevisiae mtcc 463 มีรายงานก่อนหน้านี้สำหรับการมีประสิทธิภาพของ
-
สีเขียวและสีแดงใช้ และ govindwar Jadhav , 2006 ; Jadhav et al . , 2007 ) โดย
รายงานนอกจากนี้ยังมีการดูดซับโลหะหนักจากน้ำเสียอุตสาหกรรม
โดยS . cerevisiae ( วัง และ เฉิน , 2006 ;
saifuddin และ raziah , 2007 ) .
เป็นอุตสาหกรรมการหมักขึ้น ชนิดของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ผลิตได้อีก

จับแฟนซีที่นิยม ในทางตรงกันข้าม ปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากขยะอุตสาหกรรมได้กลายเป็น
รุนแรงมากขึ้นทุกปี
พัฒนาระบบบำบัดของเสียและการรีไซเคิล
ในทางปฏิบัติระบบจะรวบรวมความสนใจทั่วโลก เชิงพาณิชย์เช่นการหมักและการกลั่นกระบวนการเทคโนโลยีชีวภาพ

ผลิตปริมาณมากของชีวมวลของเสียให้อยู่หรือไม่อยู่ การจัดการที่เหมาะสมของขยะดังกล่าวเป็นหนึ่งในปัญหาที่ร้ายแรงในปัจจุบัน การใช้กากเบียร์ยีสต์
ตามลำดับที่ได้รายงานก่อนหน้านี้ ( ฮัน
et al . , 2006 )การตรึงช่วยในการดึงดูดความสูงเป็นเทคโนโลยีที่สำคัญสำหรับการฟื้นฟูของของเสียอันตราย
( plecas และ dimovic , 2004 ) .
ระบบการตรึงเอนไซม์ใช้กับมือถือของ
, จุลินทรีย์ พืช และสัตว์เซลล์ ระบบเหล่านี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ
ใส่ตัวเร่งปฏิกิริยาชีวภาพในพื้นที่ที่กำหนดไว้ในวิธีที่พวกเขา
รักษาและกิจกรรมของพวกเขาสามารถจะใช้ในช่วงระยะเวลาที่ยาวนานของเวลา
( peinado et al . , 2006 ) การใช้จุลินทรีย์ตรึงทั้งเซลล์หรืออวัยวะไม่น่าเบื่อ
บ่อยๆ เวลานาน และขั้นตอนที่เกี่ยวข้องในการแยกและแพง
ผลิตเอนไซม์ มันยัง
มีแนวโน้มที่จะเพิ่มเสถียรภาพของเอนไซม์โดยการรักษาของพวกเขา
ธรรมชาติและสภาพแวดล้อมในการดำเนินงานผลต่อเนื่องตามมา

หลายวิธีการ คือ การศึกษาการดูดซับ
ข้ามเชื่อมโยง การ และการใช้กันอย่างแพร่หลาย
ตรึง . แคลเซียมอัลจิเนตเป็นอย่างกว้างขวางใช้เป็นกับดัก
ผู้ให้บริการสำหรับการตรึงเอนไซม์และเซลล์ทั้งหมดเพราะ
ของการรวมตัวกัน ของตัวเพียงความเลวและความเรียบง่าย ( ฮวง et al . , 1994 ;
ลีออน et al . , 1998 ) การตรึงเซลล์ของ agglomerans อย่างมีนัยสำคัญสามารถลดจำนวน
สีอะโซ enzymatically จึงใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาชีวภาพ
สำหรับการกำจัด synthetic medium ที่มีพิษอะโซ
สีเมทิลสีแดง ( moutaouakkil et al . , 2004 ) ใช้ของสมาคมเพื่อการรักษาทางชีวภาพของแบคทีเรีย

violet-17 กรดย้อมสิ่งทอโดยเซลล์ตรึงแบบไหลขึ้น ( มีรายงานก่อนหน้านี้
( Sharma et al . , 2004 ) .
ในการศึกษาเราได้มุ่งเน้นความสนใจของเราในการใช้ยีสต์ ( YB )
ชีวมวลของเสียจากอุตสาหกรรมน้ำและ S . cerevisiae
mtcc 463 ( SC ) เซลล์สำหรับค่าวัตถุประสงค์โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ
สิ่งทอและการรักษา เป็นเซลล์จากยีสต์ Saccharomyces
ไม่เชื้อสกุล ,พร้อมใช้งานได้ง่าย และประหยัดเชื้อเพลิงชีวมวล
รวมทั้ง awaste ผลิตภัณฑ์ของอุตสาหกรรมโรงกลั่น มันถูกเลือกสำหรับ
ศึกษา S . cerevisiae mtcc 463 ได้รับรายงานแล้วสำหรับ
การย้อมสิ่งทอจึงถูกใช้เป็นมาตรฐานสายพันธุ์

ตรวจสอบกระบวนการและการ . นอกจากการด้าน
เรายังวิเคราะห์น้ำทิ้งจากการลดศักยภาพของ
ยีสต์แห้งหลังการรักษาโดยใช้เซลล์ (
, ความเป็นพิษและเลือด .