Hence, there is a crucial need to c

Hence, there is a crucial need to conserve this cultural heritage to improve community life and the
quality of space, water efficiency and energy efficiency and to reconsider the dying wisdom that had
ensured sustainability. The conservation strategy should be framed in cooperation with stakeholders;
furthermore, there is a need to address the adverse impacts of human activities, such as sanitation,
pollution prevention, increasing demands of population growth and wastewater treatment. The use of
local and traditional knowledge and technology, such “Quanat” and other water systems, should be
encouraged to continue ecologically rooted management practices. New planning frameworks and
development measures need to be formulated that are more sensitive to both culture and nature and
that facilitate a greater recognition of local values and traditional knowledge. To be sustainable, a new
planning framework should accept an indigenous respect for the environment and an approach that is
both holistic and integrative

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดังนั้น มีความจำเป็นที่สำคัญเพื่ออนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมเพื่อปรับปรุงชีวิตของชุมชนและคุณภาพ ประสิทธิภาพน้ำ และพลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ และ reconsider ภูมิปัญญาตายที่มีมั่นใจยั่งยืน ควรมีกรอบกลยุทธ์การอนุรักษ์ร่วมกับเสียนอกจากนี้ มีความจำเป็นเพื่อผลร้ายของมนุษย์ เช่นสุขาภิบาลป้องกันมลภาวะ เพิ่มความต้องการของประชากรเติบโตและการบำบัดรักษา การใช้ความรู้ท้องถิ่น และแบบดั้งเดิมและเทคโนโลยี เช่น "Quanat" และระบบอื่น ๆ น้ำ ควรสนับสนุนให้การปฏิบัติการจัดการระบบนิเวศราก กรอบการวางแผนใหม่ และพัฒนามาตรการที่จำเป็นต้องเป็นสูตรที่อ่อนไหวมากกับวัฒนธรรมและธรรมชาติ และที่ช่วยการรับรู้ที่มากขึ้นของค่าภายในและความรู้ดั้งเดิม จะยั่งยืน ใหม่กรอบการวางแผนควรยอมรับเคารพพื้นของสิ่งแวดล้อมและวิธีการที่แบบบูรณาการ และองค์รวม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จึงมีความจำเป็นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมนี้เพื่อปรับปรุงวิถีชีวิตของชุมชนและคุณภาพของพื้นที่ที่มีประสิทธิภาพของน้ำและประสิทธิภาพการใช้พลังงานและการที่จะพิจารณาภูมิปัญญาตายที่มั่นใจการพัฒนาอย่างยั่งยืน กลยุทธ์การอนุรักษ์ควรจะกรอบในความร่วมมือกับผู้มีส่วนได้เสียนอกจากนี้มีความจำเป็นที่จะแก้ไขผลกระทบจากกิจกรรมของมนุษย์เช่นการสุขาภิบาลการป้องกันมลพิษที่เพิ่มขึ้นความต้องการของการเติบโตของประชากรและการบำบัดน้ำเสีย การใช้ความรู้ในท้องถิ่นและแบบดั้งเดิมและเทคโนโลยีเช่น "Quanat" และระบบน้ำอื่น ๆ ที่ควรจะได้รับการสนับสนุนที่จะยังคงฝังรากระบบนิเวศการจัดการ กรอบการวางแผนใหม่และมาตรการการพัฒนาจะต้องมีสูตรที่มีความไวต่อทั้งวัฒนธรรมและธรรมชาติและที่อำนวยความสะดวกได้รับการยอมรับมากขึ้นของค่าในท้องถิ่นและความรู้แบบดั้งเดิม การจะมีความยั่งยืนใหม่กรอบการวางแผนควรยอมรับความเคารพพื้นเมืองสำหรับสภาพแวดล้อมและวิธีการที่เป็นทั้งแบบองค์รวมและบูรณาการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมนี้เพื่อปรับปรุงชีวิตและ
คุณภาพของพื้นที่น้ำอย่างมีประสิทธิภาพ และการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพและเพื่อพิจารณาความตายภูมิปัญญาที่
มั่นใจยั่งยืน กลยุทธ์การอนุรักษ์ควรเป็นกรอบในความร่วมมือกับผู้มีส่วนได้เสีย ;
นอกจากนี้ ต้องมีการแก้ไขผลกระทบของกิจกรรมของมนุษย์เช่นสุขาภิบาล
การป้องกันมลพิษ ความต้องการที่เพิ่มขึ้นของการเติบโตของประชากร และการบำบัดน้ำเสีย การใช้
ความรู้ในท้องถิ่นและแบบดั้งเดิมและเทคโนโลยีเช่น " quanat " และระบบน้ำอื่น ๆ ควรส่งเสริมให้ระบบนิเวศน์ต่อไป
รากการจัดการการปฏิบัติ กรอบการวางแผนใหม่
วิธีการพัฒนาต้องมียุทธศาสตร์ที่มีความไวต่อทั้งวัฒนธรรมและธรรมชาติที่อำนวยความสะดวกในการยอมรับมากขึ้น
ค่านิยมท้องถิ่นและความรู้ดั้งเดิม จะยั่งยืน กรอบการวางแผนใหม่
ควรยอมรับนับถือพื้นเมืองสำหรับสภาพแวดล้อมและวิธีการที่เป็นแบบองค์รวมและบูรณาการ
ทั้ง