Limitations on size, density, and a

Limitations on size, density, and area are absolutely necessary to effective social intercourse; and they are therefore the most important instruments of rational economic and civic planning. The unwillingness in the past to establish such limits has been due mainly to two facts: the assumption that all upward changes in magnitude were signs of progress and automatically “good for business,” and the belief that such limitations were essentially arbitrary, in that they proposed to “decrease economic opportunity” – that is, opportunity for profiting by congestion – and to halt the inevitable course of change. Both these objections are superstitious

Limitations on height are now common in American cities; drastic limitations on density are the rule in all municipal housing estates in England: that which could not be done has been done. Such limitations do not obviously limit the population itself: they merely give the planner and administrator the opportunity to multiply the number of centers in which the population is housed, instead of permitting a few existing centers to aggrandize themselves on a monopolistic pattern. These limitations are necessary to break up the functionless, hypertrophied urban masses of the past. Under this mode of planning, the planner proposes to replace the “mononucleated city,” as Professor Warren Thompson has called it, with a new type of “polynucleated city,” in which a cluster of communities, adequately spaced and bounded, shall do duty for the badly organized mass city. Twenty such cities, in a region whose environment and whose resources were adequately planned, would have all the benefits of a metropolis that held a million people, without its ponderous disabilities: its capital frozen into unprofitable utilities, and its land values congealed at levels that stand in the way of effective adaptation to new needs

Mark the change that is in process today. The emerging sources of power, transport, and communication do not follow the old highway network at all. Giant power strides over the hills, ignoring the limitations of wheeled vehicles; the airplane, even more liberated, flies over swamps and mountains, and terminates its journey, not on an avenue, but in a field. Even the highway for fast motor transportation abandons the pattern of the horse-and-buggy era. The new highways, like those of New Jersey and Westchester, to mention only examples drawn locally, are based more or less on a system definitively formulated by Benton MacKaye in his various papers on the Townless Highway. The most complete plans form an independent highway network, isolated both from the adjacent countryside and the towns that they bypass: as free from communal encroachments as the railroad system. In such a network no single center will, like the metropolis of old, become the focal point of all regional advantages: on the contrary, the “whole region” becomes open for settlement.

Even without intelligent public control, the likelihood is that within the next generation this dissociation and decentralization of urban facilities will go even farther. The Townless Highway begets the Highwayless Town in which the needs of close and continuous human association on all levels will be uppermost. This is just the opposite of the earlier mechanocentric picture of Roadtown, as pictured by Edgar Chambless and the Spanish projectors of the Linear City. For the highwayless town is based upon the notion of effective zoning of functions through initial public design, rather than by blind legal ordinances. It is a town in which the various functional parts of the structure are isolated topographically as urban islands, appropriately designed for their specific use with no attempt to provide a uniform plan of the same general pattern for the industrial, the commercial, the domestic, and the civic parts

The first systematic sketch of this type of town was made by Messrs. Wright and Stein in their design for Radburn in 1929; a new type of plan that was repeated on a limited scale – and apparently in complete independence – by planners in Köln and Hamburg at about the same time. Because of restrictions on design that favored a conventional type of suburban house and stale architectural forms, the implications of this new type of planning were not carried very far in Radburn. But in outline the main relationships are clear: the differentiation of foot traffic from wheeled traffic in independent systems, the insulation of residence quarters from through roads; the discontinuous street pattern; the polarization of social life in specially spotted civic nuclei, beginning in the neighborhood with the school and the playground and the swimming pool. This type of planning was carried to a logical conclusion in perhaps the most functional and most socially intelligent of all Le Corbusier’s many urban plans: that for Nemours in North Africa, in 1934

Through these convergent efforts, the principles of the polynucleated city have been well established. Such plans must result in a fuller opportunity for the primary group, with all its habits of frequent direct meeting and face-to-face intercourse: they must also result in a more complicated pattern and a more comprehensive life for the region, for this geographic area can only now, for the first time, be treated as an instantaneous whole for all the functions of social existence. Instead of trusting to the mere massing of population to produce the necessary social concentration and social drama, we must now seek these results through deliberate local nucleation and a finer regional articulation. The words are jargon; but the importance of their meaning should not be missed. To embody these new possibilities in city life, which come to us not merely through better technical organization but through acuter sociological understanding, and to dramatize the activities themselves in appropriate individual and urban structures, forms the task of the coming generation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ข้อจำกัดของขนาด ความหนาแน่น และพื้นที่จำเป็นจริง ๆ จะมีเพศสัมพันธ์สังคมมีประสิทธิภาพ และเป็นเครื่องมือสำคัญที่สุดของเหตุผลทางเศรษฐกิจ และซีวิควางแผนดังนั้น Unwillingness ในอดีตเพื่อสร้างข้อจำกัดดังกล่าวได้ครบกำหนดส่วนใหญ่ให้ข้อเท็จจริงสอง: อัสสัมชัญทั้งหมดเปลี่ยนแปลงขึ้นในขนาดที่สัญญาณความคืบหน้า และอัตโนมัติ "ดีสำหรับธุรกิจ" และความเชื่อที่ว่า ข้อจำกัดดังกล่าวได้กำหนดหลัก ที่พวกเขานำเสนอเพื่อ "ลดลงทางเศรษฐกิจโอกาส" – นั่นคือ โอกาสสำหรับ profiting แออัด – และหยุดเรียนหลีกเลี่ยงไม่ได้ของการเปลี่ยนแปลง อุปสรรคเหล่านี้ทั้งคร่ำครึขณะนี้ข้อจำกัดของความสูงอยู่ทั่วไปในเมือง ความหนาแน่นรุนแรงจำกัดมีกฎในบ้านนิคมเทศบาลทั้งหมดในอังกฤษ: ที่ไม่สามารถทำแล้ว ข้อจำกัดดังกล่าวได้ชัดจำกัดประชากรเอง: พวกเขาเพียงให้การวางแผนและดูแลโอกาสคูณจำนวนศูนย์ที่ประชากรจะเอน แทนที่จะอนุญาตให้บางศูนย์ที่มีอยู่ aggrandize ตัวเองในรูปแบบ monopolistic ข้อจำกัดเหล่านี้จำเป็นต้องใช้เพื่อสลายมวลชนเมือง functionless, hypertrophied อดีต ภายใต้การวางแผน วางแผนการเสนอแทน "mononucleated เมือง ศาสตราจารย์ทอมป์สันวอร์เรนได้เรียกมัน ชนิดใหม่ของ" polynucleated คลัสเตอร์ชุมชน กว้างขวางเพียงพอ และล้อม รอบ จะทำหน้าที่สำหรับเมืองโดยรวมไม่ดีจัด เมืองเช่น 20 ในเขตที่มีสภาพแวดล้อมและทรัพยากรได้วางแผน เพียงพอจะมีประโยชน์ทั้งหมดของนครที่จัดล้านคน ไม่ มีความพิการของ ponderous: ทุนแช่ลงในอรรถประโยชน์ปลอมขาดผลกำไร และค่าที่ดินของ congealed ระดับที่ยืนทางประสิทธิภาพการปรับตัวความต้องการใหม่ทำเครื่องหมายการเปลี่ยนแปลงที่อยู่ในกระบวนการปัจจุบัน แหล่งเกิดพลังงาน ขนส่ง และการสื่อสารไม่ได้ทำตามทางหลวงสายเก่าเลย ก้าวหน้ายักษ์พลังงานผ่านเนินเขา ข้อจำกัดของยานพาหนะมีล้อ ละเว้น เครื่องบิน ยิ่ง liberated เดินผ่านหนองน้ำและภูเขา และยุติการเดินทาง ไม่มีอเวนิว แต่ ในเขต แม้ทางหลวงสำหรับการขนส่งรวดเร็วมอเตอร์ abandons รูปแบบของยุค horse-and-buggy ทางหลวงใหม่ เช่นของนิวเจอร์ซี่และ Westchester พูดถึงเฉพาะตัวอย่างที่ออกภายใน งานน้อยระบบกำหนดแน่นอน โดย MacKaye เบนตันในเอกสารต่าง ๆ ของเขาบนทางหลวง Townless แผนที่สมบูรณ์แบบเครือข่ายทางหลวงอิสระ แยกต่างหากทั้ง จากชนบทติดและเมืองที่พวกเขาข้าม: ได้ฟรีจาก encroachments ชุมชนเป็นระบบรถไฟ ในเครือข่าย ไม่มีศูนย์เดียว เช่นนครเก่า จะ จุดโฟกัสของทุกภูมิภาคประโยชน์: ดอก "ภูมิภาคทั้งหมด" จะเปิดสำหรับการชำระเงินแม้ไม่ มีการควบคุมอัจฉริยะสาธารณะ โอกาสได้ว่า ภายในรุ่นต่อไป dissociation และกระจายอำนาจการแพร่กระจายของเมืองนี้จะไปได้ไกลออกไป ทางหลวง Townless begets เมือง Highwayless ที่ความต้องการของสมาคมบุคคลใกล้ชิด และต่อเนื่องในทุกระดับจะมีสูงสุด นี้เป็นเพียงตรงข้ามของรูปภาพ mechanocentric ก่อนหน้านี้ของ Roadtown เป็น pictured โดย Edgar Chambless และโปรเจคเตอร์ภาษาสเปนของเมืองเชิงเส้น ในเมือง highwayless ได้ยึดตามแนวคิดของโซนมีประสิทธิภาพฟังก์ชัน ผ่านออกแบบสาธารณะครั้งแรก ไม่ ใช่ โดยข้อกฎหมายที่ตาบอด เป็นเมืองที่ทำงานส่วนต่าง ๆ ของโครงสร้างจะแยกเป็นเกาะเมือง การออกแบบอย่างเหมาะสมสำหรับการใช้เฉพาะกับความพยายามไม่ให้แผนเป็นรูปแบบของรูปแบบทั่วไปเดียวกัน สำหรับภาคอุตสาหกรรม พาณิชย์ ในประเทศ อะไหล่ซีวิค topographicallyร่างระบบแรกของเมืองชนิดนี้ทำ โดย Messrs. ไรท์และสไตน์ในการออกแบบสำหรับ Radburn ใน ชนิดใหม่ของแผนที่ถูกทำซ้ำ ใน ระดับจำกัด – และเห็นได้ชัด ใน เอกราชสมบูรณ์ – โดยวางแผน Köln และฮัมบูร์กที่เกี่ยวกับกัน เนื่องจากข้อจำกัดในการออกแบบที่ชื่นชอบชนิดธรรมดาของบ้านชานเมืองและรูปแบบสถาปัตยกรรมเก่า ผลกระทบของการวางแผนชนิดใหม่นี้ไม่ได้ดำเนินการใน Radburn ไกล แต่ในเค้าร่าง ความสัมพันธ์หลักชัดเจน: การสร้างความแตกต่างของปริมาณการใช้เท้าจากจราจรล้อระบบอิสระ ฉนวนเรสซิเดนซ์ไตรมาสจากผ่านถนน ถนนแบบไม่ต่อเนื่อง โพลาไรซ์ของชีวิตสังคมในด่างพิเศษแอลฟาซีวิค เริ่มต้นในโรงเรียนสนามเด็กเล่น และสระว่ายน้ำ ชนิดนี้วางแผนทำสรุปตรรกะในทีทำงานมากที่สุด และสังคมสุดอัจฉริยะทั้งหมด Le Corbusier ของหลายเมืองแผน: ที่สำหรับ Nemours ในแอฟริกาเหนือ ใน 1934ผ่านความพยายามเหล่านี้ convergent หลักเมือง polynucleated ได้ดีขึ้น แผนดังกล่าวต้องทำในโอกาสที่ฟูลเลอร์สำหรับกลุ่มหลัก มีนิสัยของทั้งหมดประชุมบ่อยโดยตรงและมีเพศสัมพันธ์แบบพบปะ: พวกเขาต้องทำรูปแบบซับซ้อนมากขึ้นและมีชีวิตที่ครอบคลุมมากขึ้นในภูมิภาค สำหรับพื้นที่ทางภูมิศาสตร์นี้สามารถเท่านั้นตอนนี้ ครั้งแรก เป็นทั้งหมดมีกำลังสำหรับฟังก์ชันทั้งหมดของการดำรงอยู่ของสังคม แทนโดยให้เพียง massing ของประชากรความเข้มข้นทางสังคมที่จำเป็นและละครสังคม เราต้องแสวงหาผลลัพธ์เหล่านี้ผ่าน nucleation ท้องถิ่นกระทำและวิคิวลาร์ภูมิภาคปลีกย่อยตอนนี้ คำมีศัพท์แสง แต่ความสำคัญของความหมายของพวกเขาควรไม่ควรพลาด เพื่อรวบรวมเหล่านี้ไปที่ใหม่ในเมือง ที่มาให้เรา ผ่านองค์กรทางด้านเทคนิคที่ดีไม่เพียง แต่ ผ่านการทำความเข้าใจสังคมวิทยา acuter และ dramatize กิจกรรมเองในที่เหมาะสมแต่ละ และเมืองโครงสร้าง แบบฟอร์มงานสร้างมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ข้อ จำกัด อยู่กับขนาดความหนาแน่นและพื้นที่เป็นอย่างที่จำเป็นในการมีเพศสัมพันธ์ที่มีประสิทธิภาพทางสังคม และพวกเขาจึงเครื่องมือที่สำคัญที่สุดของการวางแผนทางเศรษฐกิจและเทศบาลที่มีเหตุผล ไม่เต็มใจในอดีตที่จะสร้างข้อ จำกัด ดังกล่าวได้รับเนื่องจากการสองข้อเท็จจริง: ข้อสันนิษฐานว่าการเปลี่ยนแปลงสูงขึ้นในขนาดสัญญาณของความคืบหน้าโดยอัตโนมัติ "ที่ดีสำหรับธุรกิจ" และความเชื่อที่ว่าข้อ จำกัด ดังกล่าวโดยพลการเป็นหลักในการที่พวกเขา เสนอให้ "ลดโอกาสทางเศรษฐกิจ" - ว่ามีโอกาสในการแสวงหาผลกำไรจากความแออัด - และจะหยุดหลักสูตรหลีกเลี่ยงไม่ได้ของการเปลี่ยนแปลง ทั้งคัดค้านเหล่านี้เป็นที่เชื่อโชคลางข้อ จำกัด อยู่กับความสูงอยู่ในขณะนี้พบบ่อยในเมืองอเมริกัน; ข้อ จำกัด อย่างมากกับความหนาแน่นเป็นกฎในโครงการบ้านจัดสรรในเขตเทศบาลทั้งหมดในอังกฤษ: สิ่งที่ไม่สามารถทำได้ได้รับการทำ ข้อ จำกัด ดังกล่าวไม่ได้ จำกัด อย่างเห็นได้ชัดประชากรของตัวเองที่พวกเขาเพียง แต่ให้วางแผนและผู้บริหารมีโอกาสที่จะคูณจำนวนของศูนย์ที่มีประชากรที่ตั้งอยู่แทนการอนุญาตให้ศูนย์ที่มีอยู่ไม่กี่ที่จะแผ่อำนาจตัวเองในรูปแบบผูกขาด ข้อ จำกัด เหล่านี้มีความจำเป็นที่จะเลิก functionless ที่มวลชนในเมือง hypertrophied ที่ผ่านมา ภายใต้โหมดนี้ของการวางแผนการวางแผนเสนอที่จะเข้ามาแทนที่ "เมือง mononucleated" เป็นศาสตราจารย์วอร์เรน ธ อมป์สันได้เรียกมันว่าด้วยรูปแบบใหม่ของ "เมือง polynucleated" ซึ่งเป็นกลุ่มของชุมชนระยะห่างเพียงพอและสิ้นสุดจะทำหน้าที่ สำหรับการจัดระเบียบไม่ดีเมืองมวล ยี่สิบเมืองดังกล่าวในภูมิภาคที่มีสภาพแวดล้อมและมีทรัพยากรที่มีการวางแผนอย่างเพียงพอที่จะได้รับประโยชน์ทั้งหมดของเมืองที่จัดขึ้นเป็นล้านคนที่ไม่มีความพิการน่าเบื่อของ: ทุนการแช่แข็งเข้าไปในสาธารณูปโภคไม่ได้ประโยชน์และค่าที่ดินข้นในระดับที่ ยืนอยู่ในทางของการปรับตัวที่มีประสิทธิภาพในการตอบสนองความต้องการใหม่ทำเครื่องหมายการเปลี่ยนแปลงที่อยู่ในขั้นตอนในวันนี้ แหล่งที่มาของพลังงานที่เกิดขึ้นใหม่, การขนส่งและการสื่อสารไม่เป็นไปตามเครือข่ายทางหลวงเก่าที่ทุกคน ก้าวพลังงานยักษ์ผ่านเนินเขาไม่สนใจข้อ จำกัด ของล้อรถนั้น เครื่องบินแม้มีอิสรเสรีมากขึ้นบินอยู่เหนือหนองน้ำและภูเขาและสิ้นสุดการเดินทางของมันไม่ได้อยู่ในถนน แต่ในเขต แม้ทางหลวงยนต์สำหรับการขนส่งที่รวดเร็วทิ้งรูปแบบของยุคม้าและรถที่ ทางหลวงใหม่เช่นเดียวกับที่ของรัฐนิวเจอร์ซีย์และเวสพูดถึงเพียงตัวอย่างวาดในประเทศจะขึ้นมากหรือน้อยในระบบสูตรโดยแตกหักเบนตันเคนย์ในเอกสารต่าง ๆ ของเขาบนทางหลวง Townless แบบแผนการที่สมบูรณ์แบบที่สุดเครือข่ายทางหลวงอิสระที่แยกทั้งจากชนบทและเมืองที่อยู่ติดกันที่พวกเขาหลีกเลี่ยง: เป็นอิสระจากการบุกรุกของชุมชนเป็นระบบรถไฟ ในเครือข่ายดังกล่าวไม่มีศูนย์เดียวจะเหมือนเมืองเก่ากลายเป็นจุดโฟกัสของข้อได้เปรียบในภูมิภาคทั้งหมด:. ในทางตรงกันข้ามที่ "ภูมิภาค" กลายเป็นเปิดให้บริการสำหรับการตั้งถิ่นฐานแม้จะไม่มีการควบคุมประชาชนฉลาด, ความน่าจะเป็นว่าภายใน รุ่นต่อไปนี้แยกออกจากกันและการกระจายอำนาจของสิ่งอำนวยความสะดวกในเมืองจะไปยิ่ง Townless ทางหลวง begets Highwayless เมืองที่ความต้องการของมนุษย์ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดและต่อเนื่องในทุกระดับจะได้รับสุดยอด นี่เป็นเพียงตรงข้ามของก่อนหน้านี้ภาพของ mechanocentric Roadtown เป็นภาพโดยเอ็ดการ์ Chambless และโปรเจ็คเตอร์ของสเปนเมืองเชิงเส้น สำหรับเมือง highwayless จะขึ้นอยู่กับความคิดของการแบ่งเขตที่มีประสิทธิภาพของฟังก์ชั่นผ่านการออกแบบให้กับประชาชนทั่วไปมากกว่าโดยกฎหมายตามกฎหมายคนตาบอด มันเป็นเมืองซึ่งในส่วนการทำงานต่างๆของโครงสร้างที่จะแยก topographically เกาะเมืองได้รับการออกแบบให้เหมาะสมสำหรับการใช้งานที่เฉพาะเจาะจงของพวกเขาด้วยความพยายามที่จะให้แผนเครื่องแบบของรูปแบบทั่วไปที่เหมือนกันสำหรับอุตสาหกรรมการค้าในประเทศและ ในส่วนของเทศบาลร่างระบบแรกของประเภทนี้ของเมืองถูกสร้างขึ้นโดยลิขสิทธิ์ไรท์และสไตน์ในการออกแบบของพวกเขาสำหรับRadburn ในปี 1929. รูปแบบใหม่ของการวางแผนที่ถูกทำซ้ำในระดับที่ จำกัด - และเห็นได้ชัดในความเป็นอิสระสมบูรณ์ - โดยการวางแผนในKölnและฮัมบูร์กในเวลาเดียวกัน เนื่องจากข้อ จำกัด ในการออกแบบที่ได้รับการสนับสนุนชนิดธรรมดาของบ้านชานเมืองและรูปแบบสถาปัตยกรรมเก่าความหมายของรูปแบบใหม่ของการวางแผนนี้ไม่ได้ดำเนินการมากห่างไกลใน Radburn แต่ในร่างความสัมพันธ์ที่มีความชัดเจนหลัก: ความแตกต่างของการจราจรเท้าจากการจราจรในระบบล้ออิสระฉนวนกันความร้อนของที่อยู่อาศัยผ่านจากถนน; รูปแบบถนนต่อเนื่อง; โพลาไรซ์ของชีวิตทางสังคมในนิวเคลียสของเทศบาลด่างพิเศษเริ่มต้นในพื้นที่ใกล้เคียงกับโรงเรียนและสนามเด็กเล่นและสระว่ายน้ำ ประเภทของการวางแผนนี้ได้รับการดำเนินการไปสู่ข้อสรุปเชิงตรรกะในอาจจะทำงานมากที่สุดและมีความคิดสร้างสรรค์สังคมของทุก Corbusier เลอแผนเมืองหลายที่ซาในแอฟริกาเหนือในปี 1934 ผ่านความพยายามมาบรรจบเหล่านี้หลักการของเมือง polynucleated ที่ได้รับเป็นอย่างดี ที่จัดตั้งขึ้น แผนดังกล่าวจะต้องส่งผลให้มีโอกาสที่ฟูลเลอร์สำหรับกลุ่มหลักกับนิสัยของการประชุมโดยตรงบ่อยและใบหน้าเพื่อใบหน้ามีเพศสัมพันธ์ที่พวกเขายังต้องส่งผลในรูปแบบที่ซับซ้อนมากขึ้นและชีวิตที่ครอบคลุมมากขึ้นสำหรับภูมิภาคสำหรับทางภูมิศาสตร์นี้ พื้นที่เท่านั้นตอนนี้เป็นครั้งแรกที่ได้รับการปฏิบัติในฐานะที่เป็นทั้งทันทีสำหรับการทำงานทั้งหมดของการดำรงอยู่ของสังคม แทนการที่จะไว้วางใจเพียงทุ่มเทของประชากรในการผลิตความเข้มข้นทางสังคมที่จำเป็นและละครทางสังคมตอนนี้เราจะต้องแสวงหาผลเหล่านี้ผ่านนิวเคลียสท้องถิ่นโดยเจตนาและเสียงที่เปล่งภูมิภาคปลีกย่อย คำที่มีศัพท์แสง; แต่ความสำคัญของความหมายของพวกเขาไม่ควรพลาด ที่จะรวบรวมเป็นไปได้ใหม่เหล่านี้ในชีวิตในเมืองที่มาให้เราไม่ได้เป็นเพียงผ่านองค์กรทางเทคนิคที่ดีกว่า แต่ผ่านความเข้าใจสังคมวิทยา acuter และกิจกรรมละครของตัวเองในโครงสร้างของแต่ละบุคคลและเมืองที่เหมาะสมรูปแบบงานของคนรุ่นที่มา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ข้อจำกัดของขนาด ความหนาแน่นและพื้นที่เป็นอย่างที่จำเป็นเพื่อประสิทธิภาพความสัมพันธ์ทางสังคม พวกเขาจึงเป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุดของการวางแผนเศรษฐกิจและการมีเหตุผล ที่ไม่เต็มใจในอดีตเพื่อสร้างเช่นกัดได้เนื่องจากข้อเท็จจริงสอง : สมมติว่ามีการเปลี่ยนแปลงขึ้นในขนาดสัญญาณของความคืบหน้าและจะดีสำหรับธุรกิจ" และความเชื่อที่ว่า ข้อจำกัดดังกล่าวได้ถูกหลักโดยพลการในที่พวกเขาเสนอให้ " ลดโอกาสทางเศรษฐกิจ " และนั่นคือ โอกาสสำหรับ profiting จาก–ความแออัดและหยุดแน่นอนหลีกเลี่ยงไม่ได้ของการเปลี่ยนแปลง ทั้งสองนี้คัดค้านไสยศาสตร์

ข้อจำกัดความสูงตอนนี้ทั่วไปในเมืองอเมริกัน ;ข้อ จำกัด อย่างรุนแรงในความหนาแน่นเป็นกฎในเทศบาลบ้านในอังกฤษนั้น ซึ่งไม่สามารถกระทำได้สำเร็จ ข้อ จำกัด ดังกล่าวไม่ได้จำกัดตัวเองว่าประชากร : พวกเขาเพียงแค่ให้ผู้วางแผนและบริหารโอกาสที่จะคูณตัวเลขศูนย์ที่ประชากรตั้งอยู่ ,แทนที่จะอนุญาตให้ไม่กี่ที่มีอยู่ศูนย์เพื่อเพิ่มตัวเองในรูปแบบที่มี . ข้อ จำกัด เหล่านี้เป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อหยุดไม่ทำงาน hypertrophied เมือง , ฝูงของอดีต ภายใต้โหมดนี้วางแผน วางแผน นำเสนอเพื่อแทนที่ " เมือง mononucleated " ศาสตราจารย์ วอร์เรน ทอมป์สันได้เรียกมันว่า ด้วยรูปแบบใหม่ของ " polynucleated เมือง" ซึ่งในกลุ่มของชุมชน ทั้งระยะและกระโจน จะทำหน้าที่เพราะเลวจัดมวลชนในเมือง ยี่สิบหัวเมือง เช่น ในบริเวณที่มีสภาพแวดล้อมและทรัพยากรที่ถูกวางแผนไว้อย่างเพียงพอ จะได้รับประโยชน์ทั้งหมดของกรุงเทพมหานคร ที่จัดขึ้นเป็นล้านคน โดยไม่ต้องของเทอะทะคนพิการ : ทุนแช่แข็งเป็น position ที่ติดลบ สาธารณูปโภคและคุณค่าของ congealed ที่ดินในระดับที่ยืนในทางของการปรับประสิทธิภาพความต้องการใหม่

เครื่องหมายการเปลี่ยนแปลงที่อยู่ในกระบวนการในวันนี้ สำหรับแหล่งที่มาของพลังงาน การขนส่งและการสื่อสารที่ไม่เป็นไปตามเก่าทางหลวงเครือข่ายทั้งหมด เสียงพลังยักษ์เหนือเนินเขา ข้ามข้อ จำกัด ของยานพาหนะที่มีล้อ ; เครื่องบิน ยิ่งอิสระ บินผ่านหนองน้ำและภูเขาและ จะสิ้นสุดการเดินทาง ไม่ใช่บนถนน แต่ในนาม แม้ถนนสำหรับรถยนต์โดยสารอย่างรวดเร็ว ทิ้งแบบแผนของม้า และยุคค่ารถกอล์ฟ ทางหลวงใหม่ เช่นผู้ที่ New Jersey และ Westchester กล่าวถึงตัวอย่างเพียงวาดในประเทศอยู่มาก หรือ น้อย ใน ระบบ ที่กำหนดในเอกสารต่าง ๆเบนตันเมิกเคของเขาใน townless ทางหลวงแผนการที่สมบูรณ์ที่สุด เป็นเครือข่ายทางหลวงอิสระแยกจากทั้งชนบทและเมืองใกล้เคียงที่พวกเขาข้าม : เป็นอิสระจากรุกรานชุมชนเป็นระบบรถไฟ เช่นในเครือข่ายเดียวไม่มีศูนย์จะเป็นมหานครแห่งเก่า กลายเป็นจุดโฟกัสของข้อดีภูมิภาคทั้งหมด : ในทางตรงกันข้าม " ภูมิภาค " ทั้งหมดจะกลายเป็นเปิดนิคม .

แม้ไม่มีการควบคุมประชาชนฉลาด โอกาสที่ภายในรุ่นถัดไปและการกระจายอำนาจของเครื่องเมืองจะไปได้ไกล การ townless ทางหลวงก่อให้เกิดการ highwayless เมืองซึ่งในความต้องการของปิดและสมาคมมนุษย์อย่างต่อเนื่องในทุกระดับจะสูงสุด นี้เป็นเพียงตรงข้ามของก่อนหน้านี้ mechanocentric โรด ทาวน์ รูปภาพ ,เป็นภาพการ์ chambless และโปรเจคเตอร์สเปนของเมืองเชิงเส้น สำหรับ highwayless เมืองจะขึ้นอยู่กับความคิดของการฟังก์ชั่นที่มีประสิทธิภาพผ่านการออกแบบสาธารณะเริ่มต้นมากกว่า โดยบทบัญญัติกฎหมายตาบอด มันเป็นเมืองในที่การทำงานส่วนต่างๆ ของโครงสร้าง จะแยก topographically เป็นเกาะเมืองที่ออกแบบมาสำหรับการใช้ที่เฉพาะเจาะจงเหมาะสมกับความพยายามที่จะให้แผนของชุดเดียวกันทั่วไปรูปแบบสำหรับอุตสาหกรรม การค้าภายในประเทศ และส่วนราชการ

ร่างระบบแรกของเมืองชนิดนี้ถูกสร้างโดย Messrs . ไรท์และสไตล์ในการออกแบบของพวกเขาสำหรับ radburn 1929 ;เป็นชนิดใหม่ของแผนการที่ซ้ำบน–ขนาดจำกัดและเห็นได้ชัดใน–เอกราชที่สมบูรณ์โดยนักวางแผนในö k และฮัมบูร์กที่เกี่ยวกับเวลาเดียวกัน เนื่องจากข้อ จำกัด ในการออกแบบที่ชื่นชอบชนิดเดิมของบ้านชานเมือง และรูปแบบทางสถาปัตยกรรมเก่า ความหมายนี้ชนิดใหม่ของการวางแผนไม่แบกไกลมากใน radburn .แต่ในกรอบความสัมพันธ์หลักมีความชัดเจน : ความแตกต่างของการจราจรเท้าจากล้อจราจรในระบบอิสระ ฉนวนกันความร้อนของที่อยู่อาศัยไตรมาสจากผ่านถนน ; ถนนแบบไม่ต่อเนื่อง ; โพลาไรเซชันของชีวิตทางสังคม โดยเห็น Civic นิวเคลียสเริ่มต้นในพื้นที่ใกล้เคียงกับโรงเรียนและสนามเด็กเล่น และสระว่ายน้ำชนิดนี้ของการวางแผนดำเนินการเพื่อสรุปเชิงตรรกะในการทำงานมากที่สุด และมากที่สุดอาจจะไม่ฉลาดของ Le Corbusier อยู่หลายเมือง แผนที่เนมอรส์ในแอฟริกาเหนือใน 1934

ผ่านความพยายามเหล่านี้ลู่เข้า หลักการของ polynucleated เมืองได้รับการยอมรับเป็นอย่างดี แผนดังกล่าวจะส่งผลในโอกาสสัมผัสสำหรับกลุ่มปฐมภูมิด้วยทั้งหมดของนิสัยของบ่อยโดยตรงและประชุมแบบตัวต่อตัวกัน : พวกเขายังต้องส่งผลในรูปแบบที่ซับซ้อนมากขึ้น และชีวิตที่ครอบคลุมมากขึ้นสำหรับภูมิภาค สำหรับพื้นที่ทางภูมิศาสตร์นี้ สามารถ นี่เป็นครั้งแรก ถือว่าเป็นทั้งทันทีสำหรับทุกฟังก์ชั่นของการดำรงอยู่ของสังคมแทนที่จะไว้วางใจเพียงมวลของประชากรที่จะผลิตปริมาณทางสังคมที่จำเป็นและสังคมละคร ตอนนี้เราต้องแสวงหาผลลัพธ์เหล่านี้ผ่านการท้องถิ่นและภูมิภาคขนาดละเอียดเสียงที่เปล่งออกมา เป็นคำเฉพาะ แต่ความสำคัญของความหมายของพวกเขาไม่ควรพลาด ประมวลความเป็นไปได้ใหม่เหล่านี้ในชีวิตเมืองซึ่งมาเราไม่เพียง แต่ผ่านดีกว่า องค์กรด้านเทคนิคผ่าน acuter ทางสังคมวิทยา ความเข้าใจ และการทำให้เกินความเป็นจริงกิจกรรมตัวเองในโครงสร้างที่เหมาะสมของแต่ละบุคคลและชุมชน , รูปแบบงานของ
มารุ่น