Piano is a bright, kind-hearted 20-

Piano is a bright, kind-hearted 20-year-old college student. She also has major depressive disorder. Fortunately for Sarah, her family understand depression very well. At the age of 15, when Sarah told her mother she was having some problems, her mother knew to take her to the doctor and get her the help she needed.

It's now four years later, and Sarah is very open about her life with depression. She's doing well in college, handling life in her own unique style, and looking forward to the future. She was happy to do this interview in the hopes that it would help other teenagers.
Of course, everyone's situation is unique. But if you're a teenager with depression, we both hope that while reading about Sarah, you'll see things that apply to you. We both hope that her story will help you realize that you're not alone, and that life can be good, even with depression.

Q: How old were you when you started feeling different, depressed, whatever it was you felt?
A: It wasn't so much depression that I felt at first. It started out as a lot of anger and frustration. Around 15 is when I can best remember starting to feel "less happy" or numb.
Q: What DID you feel?
A: I remember thinking one day....shouldn't I be enjoying this more? I was hanging out with friends and everyone was laughing and having a great time, but I caught myself laughing because that's what everyone else was doing. But I wasn't finding anything funny. Now I know this happens to people, but then I started to recognize other symptoms. I was numb to everything. I found it hard to bring myself out of bed, I wasn't hungry I couldn't bring myself to enjoy things I normally did. At first I had no clue what was going on, I felt confused. I thought maybe it's just me going through a phase, but the feelings never left. It honestly felt like I was sinking in a pit of sand that was 1000 pounds heavy, but I couldn't get myself out, and I didn't want to. People say, "Well just change how you think about things, let the little things go," or my favorite, "It's not that bad. Think about how much pain other people are in." Well, when your that depressed you can't. You can't see other people's pain because yours is so great. People who don't suffer from depression need to understand that you have to measure your own pain with your own measuring stick. Everyone is different.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เปียโนเป็นการสดใส kind-hearted อายุ 20 ปีศึกษา นอกจากนี้เธอยังมีเศร้า โชคดีสำหรับซาร่าห์ ครอบครัวเข้าใจภาวะซึมเศร้าดีขึ้น อายุ 15 เมื่อซาราห์บอกแม่ของเธอเธอมีปัญหา แม่ของเธอรู้ว่าเธอกับหมอ และขอให้เธอช่วยเหลือเธอจำตอนนี้สี่ปี และซาราห์จะเปิดมากเกี่ยวกับชีวิตของเธอมีภาวะซึมเศร้าได้ เธอทำดีในวิทยาลัย จัดการชีวิตของตนเองแบบไม่ซ้ำ และมองไปอนาคตข้างหน้า เธอยินดีที่จะทำการสัมภาษณ์ในความหวังว่า มันจะช่วยให้วัยรุ่นอื่น ๆสถานการณ์ของทุกคนแน่นอน ไม่ซ้ำกัน แต่ถ้าคุณเป็นวัยรุ่น มีภาวะซึมเศร้า เราหวังว่า ในขณะที่อ่านเกี่ยวกับซาราห์ คุณจะเห็นสิ่งที่ตรงกับคุณ เราหวังว่า เรื่องราวของเธอจะช่วยให้คุณตระหนักว่า คุณไม่ได้อยู่คนเดียว และชีวิตที่ดี แม้จะ มีภาวะซึมเศร้าสามารถถามวิธีเก่าที่คุณเมื่อคุณเริ่มรู้สึกแตกต่างกัน หดหู่ สิ่งนั้นที่คุณรู้สึกหรือไม่A:มันไม่ได้ซึมเศร้ามากที่รู้สึกในตอนแรก มันเริ่มออกเป็นความโกรธและแห้ว ประมาณ 15 ได้เมื่อฉันสามารถจำส่วนเริ่มรู้สึก "น้อยมีความสุข" หรือ numbถามว่ารู้สึกอย่างไร A:ผมจำได้ว่า คิด...หนึ่งวันไม่ควรฉันสามารถเพลิดเพลินกับนี้เพิ่มเติม ฉันถูกห้อยออกกับเพื่อน และทุกคนหัวเราะ และมีเวลามาก แต่ฉันจับตัวเองหัวเราะเนื่องจากเป็นสิ่งที่คนอื่นไม่ทำ แต่ไม่ได้หาอะไรตลก ตอนนี้ฉันรู้ นี้เกิดขึ้นกับคน แต่จากนั้น ผมเริ่มรู้จักอาการอื่น ๆ ผม numb ทุก ผมพบว่ามันยากที่จะนำตัวเองออกจากเตียง ไม่ค่อยหิวไม่สามารถนำตัวเองกับสิ่งที่ทำไม่ได้ ตอนแรก ผมตั้งใจไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันรู้สึกสับสน ฉันคิดว่า บางทีครับผ่านเฟส แต่ไม่เคยทิ้งความรู้สึก สุจริตอย่างมันรู้สึกเหมือนฉันถูกจมในหลุมทรายที่หนัก 1000 ปอนด์ แต่ไม่สามารถดึงตัวเองออก และไม่ต้องการ คนพูด ว่า "เพียงเปลี่ยนวิธีคิดเกี่ยวกับสิ่ง สิ่งเล็กน้อยไปให้" หรือรายการโปรดของฉัน "ไม่ที่เลว คิดเกี่ยวกับปวดมากว่าคนอื่น ๆ อยู่ในนั้น" ดี เมื่อหดหู่ของคุณที่ คุณไม่ คุณไม่สามารถมองเห็นความเจ็บปวดของคนอื่นเนื่องจากคุณไม่ดี คนที่ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานจากภาวะซึมเศร้าต้องเข้าใจว่า มีการประเมินอาการปวดของคุณเองกับไม้ของคุณเอง ทุกคนจะแตกต่างกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เปียโนเป็นสดใสใจดีนักศึกษาวิทยาลัย 20 ปี เธอยังมีโรคซึมเศร้า โชคดีสำหรับซาร่าห์ครอบครัวของเธอเข้าใจภาวะซึมเศร้าเป็นอย่างดี ตอนอายุ 15 เมื่อซาร่าห์บอกแม่ของเธอที่เธอกำลังมีปัญหาบางอย่างแม่ของเธอรู้ว่าจะพาเธอไปพบแพทย์และได้รับของเธอช่วยเธอต้องการ. ก็ตอนนี้สี่ปีต่อมาและซาร่าห์เป็นอย่างมากที่เปิดเกี่ยวกับชีวิตของเธอมีภาวะซึมเศร้า . เธอทำดีในวิทยาลัยการจัดการการใช้ชีวิตในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองและมองไปข้างหน้าเพื่ออนาคต เธอมีความสุขที่จะทำในการสัมภาษณ์ครั้งนี้หวังว่ามันจะช่วยให้วัยรุ่นอื่น ๆ . แน่นอนว่าสถานการณ์ของทุกคนที่มีความเป็นเอกลักษณ์ แต่ถ้าคุณเป็นวัยรุ่นมีภาวะซึมเศร้าที่เราทั้งสองหวังว่าในขณะที่อ่านเกี่ยวกับซาร่าห์คุณจะเห็นสิ่งที่นำไปใช้กับคุณ เราทั้งสองหวังว่าเรื่องราวของเธอจะช่วยให้คุณรู้ว่าคุณไม่ได้คนเดียวและชีวิตที่สามารถเป็นสิ่งที่ดีแม้จะมีภาวะซึมเศร้า. Q: วิธีเก่าคุณเมื่อคุณเริ่มรู้สึกที่แตกต่างกันมีความสุขสิ่งที่มันเป็นความรู้สึกที่คุณA: มันไม่ได้เป็นภาวะซึมเศร้ามากที่ผมรู้สึกในตอนแรก มันเริ่มต้นจากการเป็นจำนวนมากของความโกรธและความยุ่งยาก ประมาณ 15 คือเมื่อฉันสามารถที่ดีที่สุดจำได้ว่าเริ่มที่จะรู้สึก "ความสุขน้อย" หรือชา. Q: สิ่งที่คุณรู้สึกอย่างไร? A: ผมจำได้ว่าวันหนึ่งคิด .... ฉันไม่ควรจะเพลิดเพลินมากขึ้นนี้หรือไม่? ผมก็ห้อยออกกับเพื่อนและทุกคนหัวเราะและมีช่วงเวลาที่ดี แต่ผมจับตัวเองหัวเราะเพราะนั่นคือสิ่งที่คนอื่นทำ แต่ผมก็ไม่ได้หาอะไรตลก ตอนนี้ฉันรู้นี้เกิดขึ้นกับคน แต่แล้วผมเริ่มที่จะรับรู้อาการอื่น ๆ ผมก็งงกับทุกสิ่ง ผมพบว่ามันยากที่จะนำตัวเองออกจากเตียงผมก็ไม่หิวฉันไม่สามารถนำตัวเองเพลิดเพลินไปกับสิ่งที่ฉันทำตามปกติ ตอนแรกผมมีเงื่อนงำไม่มีสิ่งที่เกิดขึ้นผมรู้สึกสับสน ผมคิดว่าบางทีมันอาจจะเป็นเพียงแค่ฉันไปผ่านขั้นตอน แต่ความรู้สึกไม่เคยทิ้ง มันตรงไปตรงมารู้สึกเหมือนฉันกำลังจะจมอยู่ในหลุมทรายที่ถูก£ 1,000 หนัก แต่ฉันไม่สามารถรับตัวเองออกและฉันไม่ต้องการที่จะ คนที่พูดว่า "เพียงแค่เปลี่ยนวิธีที่คุณคิดเกี่ยวกับสิ่งให้เล็ก ๆ น้อย ๆ ไป" หรือที่ชื่นชอบของฉัน "มันไม่ใช่ว่าไม่ดี. คิดเกี่ยวกับวิธีการเจ็บปวดมากที่คนอื่น ๆ ที่อยู่ใน." ดีเมื่อคุณมีความสุขที่คุณไม่สามารถ คุณไม่สามารถดูความเจ็บปวดของคนอื่น ๆ เพราะคุณเป็นที่ดีเพื่อให้ คนที่ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานจากภาวะซึมเศร้าต้องเข้าใจว่าคุณมีการวัดความเจ็บปวดของคุณเองด้วยการติดวัดของคุณเอง ทุกคนมีความแตกต่างกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เปียโนเป็นสดใส , นักศึกษาอายุ 20 ปี ใจดี เธอยังมีโรคซึมเศร้า โชคดีสำหรับซาร่า ครอบครัวของเธอเข้าใจอาการซึมเศร้าได้เป็นอย่างดี ตอนอายุ 15 เมื่อซาร่าบอกแม่เธอว่า เธอมีปัญหา แม่รู้ว่าจะพาเธอไปหาหมอ และรับเธอช่วยเธอต้องการ

ตอนนี้ก็สี่ปีต่อมาและซาร่าจะเปิดเผยมากเกี่ยวกับชีวิตของเธอกับภาวะซึมเศร้า เธอทำได้ดีในวิทยาลัย การจัดการชีวิตในสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง และมองไปข้างหน้าเพื่ออนาคต เธอยินดีที่จะทำบทสัมภาษณ์นี้ในความหวังว่า จะช่วยให้วัยรุ่นอื่น ๆ .
แน่นอนสถานการณ์ของทุกคนจะไม่ซ้ำกัน แต่ถ้าคุณเป็นวัยรุ่นที่มีอาการซึมเศร้า เราทั้งสองหวังว่าในขณะที่อ่านเกี่ยวกับซาร่าคุณจะเห็นสิ่งต่าง ๆที่ใช้กับคุณ เราหวังว่าเรื่องราวของเธอจะช่วยให้คุณรู้ว่าคุณไม่ได้คนเดียว แล้วชีวิตจะดี แม้จะมีภาวะซึมเศร้า .

Q : คุณอายุเท่าไหร่ เมื่อคุณเริ่มรู้สึกแตกต่าง หดหู่ อะไรก็ตามที่คุณรู้สึก
a : มันไม่ได้มาก ซึมเศร้า ที่รู้สึกในตอนแรก มันเริ่มจากมากของความโกรธและความยุ่งยากรอบ 15 คือเมื่อฉันสามารถจำเริ่มรู้สึกถึง " ความสุข " ให้น้อยลง หรือ ชา
Q : แล้วคุณรู้สึกยังไง ? : : ผมจำได้ว่าวันหนึ่ง . . . . . . . ผมไม่ควรสนุกกับมันมากขึ้น ฉันออกไปเที่ยวกับเพื่อน และทุกคนก็หัวเราะและมีช่วงเวลาที่ดี แต่ฉันจับเองหัวเราะเพราะนั่นคือสิ่งที่ทุกคนทำ แต่ผมไม่พบอะไรที่ตลก ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันเกิดขึ้นกับคนแต่พอผมเริ่มรู้จักอาการอื่น ๆ ผมงงกับทุกอย่าง ผมพบว่ามันยากที่จะนำตัวเองออกจากเตียง ฉันยังไม่หิว ผมไม่สามารถนำตัวเองที่จะสนุกกับเรื่องที่ผมจะทำ ตอนแรกผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผมรู้สึกสับสน ฉันคิดว่าแค่ฉันผ่านเฟส แต่ความรู้สึกไม่เคยจากไปมันจริงๆรู้สึกเหมือนกำลังจมอยู่ในหลุมทรายที่เป็น 1 , 000 ปอนด์หนัก แต่ผมไม่สามารถเอาตัวเองออกมา และฉันก็ไม่ต้องการ คนที่พูดว่า " ก็แค่เปลี่ยนวิธีที่คุณคิดเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ ให้มันน้อยไป หรือ ที่ชื่นชอบของฉัน " มันก็ไม่แย่ขนาดนั้น คิดเกี่ยวกับความเจ็บปวดเท่าใดคนอื่น ๆใน " เมื่อไหร่ที่หดหู่ไม่ได้คุณไม่สามารถเห็นความเจ็บปวดของคนอื่น เพราะคุณเป็นคนดี คนที่ไม่ทุกข์ทรมานจากภาวะซึมเศร้า ต้องเข้าใจว่าคุณต้องวัดความเจ็บปวดของคุณเองด้วยตัวของคุณเอง วัดไม้ ทุกคนจะแตกต่างกัน