A very important factor in the impa

A very important factor in the impacts of mercury to the environment is its ability to build up in the organisms and up along the food chain. Although all forms of mercury can accumulate to some degree, methylmercury is absorbed and accumulates to a greater extent than other forms. Inorganic mercury can also be absorbed, but is generally taken up at a slower rate and with lower efficiency than is methylmercury (US EPA, 1997). The biomagnification of methylmercury has a most significant influence on the impact on animals and humans. Fish appear to bind methylmercury strongly, nearly 100 percent of mercury that bioaccumulates in predator fish is methylmercury. Most of the methylmercury in fish tissue is covalently bound to protein sulfhydryl groups. This binding results in a long half-life for elimination (about two years; Wiener and Spry, 1996). As a consequence, there is a selective enrichment of methylmercury (relative to inorganic mercury) as one moves from one trophic level to the next higher trophic level.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นปัจจัยที่สำคัญมากในผลกระทบของสารปรอทสู่สิ่งแวดล้อมมีความสามารถใน การสร้างขึ้นในสิ่งมีชีวิตที่ขึ้นตามห่วงโซ่อาหาร แม้ว่าทุกรูปแบบของดาวพุธสามารถสะสมกับ methylmercury ถูกดูดซึม และสะสมขอบเขตมากขึ้นกว่ารูปแบบอื่น ๆ ยังสามารถดูดซึมสารปรอทอนินทรีย์ แต่โดยทั่วไปนำมาขึ้น ในอัตราช้าลง และ มีประสิทธิภาพต่ำกว่า methylmercury (เรา EPA, 1997) Biomagnification ของ methylmercury มีอิทธิพลสำคัญที่สุดในผลกระทบต่อสัตว์และมนุษย์ ปลาจะ ผูก methylmercury อย่างยิ่ง เกือบ 100 เปอร์เซ็นต์ของปรอทที่ปลา bioaccumulates ในพรีเดเตอร์เป็น methylmercury ส่วนใหญ่ของ methylmercury ในเนื้อเยื่อปลา covalently ได้ถูกผูกไว้กับกลุ่ม sulfhydryl โปรตีน ผลรวมนี้ half-life ยาวสำหรับการตัด (ประมาณ 2 ปี Wiener และ Spry, 2539) ผล มีเป็นบ่อใช้ของ methylmercury (เทียบปรอทอนินทรีย์) ย้ายหนึ่งจากระดับชั้นอาหารหนึ่งในระดับชั้นอาหารสูงต่อไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัจจัยที่สำคัญมากในผลกระทบของสารปรอทเข้ากับสภาพแวดล้อมที่มีความสามารถที่จะสร้างขึ้นในสิ่งมีชีวิตและขึ้นไปตามห่วงโซ่อาหาร แม้ว่าทุกรูปแบบของปรอทสามารถสะสมในระดับหนึ่งเมทิลจะถูกดูดซึมและสะสมในระดับที่มากขึ้นกว่ารูปแบบอื่น ๆ ปรอทนินทรีย์ยังสามารถดูดซึม แต่จะได้รับโดยทั่วไปขึ้นในอัตราที่ช้าลงและมีประสิทธิภาพที่ต่ำกว่าเป็นเมทิล (US EPA, 1997) biomagnification ของเมทิลมีอิทธิพลที่สำคัญที่สุดที่ส่งผลกระทบต่อสัตว์และมนุษย์ ปลาดูเหมือนจะผูกเมทิลแรงเกือบ 100 เปอร์เซ็นต์ของสารปรอทที่ bioaccumulates ในปลานักล่าเป็น methylmercury ส่วนใหญ่ของเมทิลในเนื้อเยื่อปลาถูกผูกไว้ covalently กลุ่ม sulfhydryl โปรตีน นี้มีผลผูกพันผลในครึ่งชีวิตยาวสำหรับการกำจัด (ประมาณสองปีและมีชีวิตชีวา Wiener, 1996) เป็นผลให้มีการตกแต่งที่เลือกของเมทิล (เทียบกับปรอทนินทรีย์) เป็นหนึ่งย้ายจากที่หนึ่งระดับชั้นในระดับที่สูงขึ้นต่อไปโภชนาการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นปัจจัยสําคัญมากในผลกระทบของปรอทในสิ่งแวดล้อม คือ ความสามารถในการสร้างขึ้นในสิ่งมีชีวิตและขึ้นตามห่วงโซ่อาหาร แม้ว่าทุกรูปแบบของปรอทสามารถสะสมเพื่อการศึกษาระดับปริญญาบางส่วนถูกดูดซึมสะสมเมทิลเมอร์คิวรีและขอบเขตที่มากขึ้นกว่ารูปแบบอื่น ๆ ปรอทอนินทรีย์ สามารถถูกดูดซึมได้แต่ถ่ายโดยทั่วไปขึ้นในอัตราที่ช้าลง และด้วยประสิทธิภาพต่ำกว่า คือ เมทิลเมอร์คิวรี ( US EPA , 1997 ) การ biomagnification ของเมทิลเมอร์คิวรีมีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญมากที่สุดในผลกระทบต่อสัตว์และมนุษย์ ปลาปรากฏมัดเมตทิลเมอร์คิวรีขอเกือบร้อยละ 100 ของปรอทในปลาที่ bioaccumulates Predator เป็นเมทิลเมอร์คิวรี .ที่สุดของเมทิลเมอร์คิวรีในเนื้อเยื่อปลา covalently ผูกไว้กับโปรตีน sulfhydryl กลุ่ม . นี้รวมผลในการกำจัดครึ่งชีวิตยาว ( ประมาณสองปี วีเนอร์ และ คล่องแคล่วว่องไว , 1996 ) เป็นผลให้มีการเลือกของเมทิลเมอร์คิวรี ( เทียบกับปรอทอนินทรีย์ ) เป็นหนึ่งย้ายจากหนึ่งครั้ง ระดับจะสูงขึ้นต่อไป
ครั้ง )