Tiananmen SquareMain article: Tiana

Tiananmen Square
Main article: Tiananmen Square protests of 1989

The Tiananmen Square protests of 1989 began with the mass mourning over the death of former General secretary Hu Yaobang, widely perceived to have been purged for his support of political liberalization.[10] On the eve of Hu's funeral, 100,000 people gathered at Tiananmen Square.[11] Beijing students began the demonstrations to encourage continued economic reform and liberalization, and these demonstrations soon evolved into a mass movement for political reform.[12] From Tiananmen Square, the protesters later expanded into the surrounding streets. Non-violent protests also occurred in cities throughout China, including Shanghai and Wuhan. Looting and rioting occurred in various locations throughout China, including Xi'an and Changsha.[13]

The Tiananmen protests were partially protests against the affluence of the children of high-ranking Communist Party officials, and the perception that second-generation officials had received their fortunes through exploiting their parents' influence. Li, whose family has often been at the center of corruption allegations within the Chinese power industry, was vulnerable to these charges.[14]

In an editorial published in the People's Daily on 26 April, Deng Xiaoping denounced the demonstrations as "premeditated and organized turmoil with anti-Party and anti-socialist motives". This article had the effect of worsening the demonstrations by angering its leaders, who then made their demands more extreme. Zhao Ziyang later wrote in his autobiography that, although Deng had stated many of these sentiments in a private conversation with Li Peng shortly before the editorial was written, Li had these comments disseminated to Party members and published as the editorial without Deng's knowledge or consent.[15]

Li strictly refused to negotiate with the Tiananmen protesters out of principle, and became one of the officials most objected to by protesters.[9] One of the protest's key leaders, Wang Dan, during a hunger strike, publicly scolded Li on National Television for ignoring the needs of the people. Some observers say that Wang's statements insulted Li personally, hardening his resolve to end the protest by violent means.[16]

Among the other senior members of the central government, Li became the one who most strongly favored violence. After winning the support of most of his colleagues, including Deng Xiaoping, Li officially declared martial law in Beijing on 20 May 1989 and the protests were crushed by the military on June 3-4. Most estimates of the dead range from several hundred to several thousand people. Li later described the crackdown as a historic victory for Communism,[3] and wrote that he feared the protests would be as potentially damaging to China as the Cultural Revolution (1966–1976) had been.[16]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ซซีบทความหลัก: ประท้วงซซีของ 1989พึงเริ่มประท้วงตารางของปี 1989 กับมวลไว้อาลัยมากกว่า การเสียชีวิตของอดีตเลขาธิการทั่วไป Hu Yaobang มองเห็นไปได้ถูกลบสำหรับการสนับสนุนของการเปิดเสรีทางการเมืองอย่างกว้างขวาง[10] ในวันพิธีศพของหู 100000 คนรวบรวมที่ซซี[11] นักเรียนปักกิ่งเริ่มสาธิตส่งเสริมต่อการปฏิรูปเศรษฐกิจและเปิดเสรี และสาธิตเหล่านี้พัฒนาเร็วในการเคลื่อนไหวโดยรวมสำหรับการปฏิรูปการเมือง[12] จากซซี ชุมนุมภายหลังขยายเป็นนันทนาการ ประท้วงไม่รุนแรงยังเกิดขึ้นในเมืองทั่วประเทศจีน เซี่ยงไฮ้และฮั่น ความ และจลาจลเกิดขึ้นในสถานต่าง ๆ ทั่วประเทศจีน ซีอานและฉางซา[13]ประท้วงเยียร์บางส่วนถูกประท้วง affluence เด็กของเจ้าหน้าที่พรรคคอมมิวนิสต์หญิงสูงศักดิ์ และรับรู้ว่า second-generation เจ้าหน้าที่ได้รับตัวที่ใหญ่ ๆ ผ่าน exploiting อิทธิพลของพ่อแม่ Li ครอบครัวมักจะได้รับของข้อกล่าวหาการทุจริตภายในอุตสาหกรรมพลังงานของจีน การค่าธรรมเนียมเหล่านี้ได้[14]ในกองเผยแพร่ในประชาชนทุกวันที่ 26 เมษายน เต็ง Xiaoping ประณามการชุมนุมเป็น "ล้ม และจัดระเบียบความวุ่นวายกับการต่อต้านสังคมนิยม และต่อต้านพรรคไม่สนคำครหา" บทความนี้มีลักษณะพิเศษของการกำเริบชุมนุมโดย angering แกนนำมัน คนแล้ว ทำความต้องการของพวกเขามากขึ้น จื่อเส้าภายหลังเขียนในอัตชีวประวัติของเขาว่า แม้ว่าเตงระบุรู้สึกเหล่านี้ในการสนทนาส่วนตัวกับ Li Peng มายเร็ว ๆ ก่อนทีมบรรณาธิการถูกเขียน Li มีข้อคิดเห็นเหล่านี้เผยแพร่ให้สมาชิกพรรค และประกาศเป็นกองโดยไม่ทราบหรือยินยอมของเตง[15]หลี่อย่างเคร่งครัดปฏิเสธที่จะเจรจากับผู้ประท้วงเยียร์จากหลัก และกลายเป็นหนึ่งเจ้าหน้าที่สุด objected ไป โดยการชุมนุมประท้วง[9] หนึ่งปฏิเสธสำคัญผู้นำ ด่านวัง ในระหว่างนัดหยุดงาน ความหิวสาธารณะบ ๆ Li ในโทรทัศน์แห่งชาติสำหรับการละเว้นความต้องการของประชาชน ผู้สังเกตการณ์บางบอกว่า งบของวัง insulted Li ส่วนตัว แก้ไขของเขาจะจบการประท้วง โดยวิธีรุนแรงเข้มงวดกว่า[16]ผู้อาวุโสสมาชิกอื่น ๆ ของรัฐบาลกลาง หลี่เป็น คนขอมากที่สุดปลอดความรุนแรง หลังจากชนะการสนับสนุนของเพื่อนร่วมงานของเขา รวม Xiaoping เต็ง Li ประกาศกฎอัยการศึกในปักกิ่งบน 20 1989 พฤษภาคมอย่างเป็นทาง และการประท้วงถูกบด โดยทหาร 3-4 มิถุนายน ประเมินส่วนใหญ่ของช่วงตายจากหลายร้อยหลายพันคน ลี่ภายหลังอธิบายปราบปรามเป็นชัยชนะประวัติศาสตร์สำหรับคอมมิวนิสต์, [3] และเขียนว่า เขากลัวการประท้วงจะเป็นอาจเสียหายไปยังประเทศจีนเป็นการปฏิวัติวัฒนธรรม (1966-1976) ได้[16]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Tiananmen Square
บทความหลัก : การชุมนุมประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน 1989

การประท้วง Tiananmen Square 1989 เริ่มด้วยมวลทุกข์มากกว่าการเสียชีวิตของอดีตเลขานุการทั่วไปหูเย่าปัง อย่างกว้างขวาง มีการชำระสำหรับการสนับสนุนของเขาของการเปิดเสรีทางการเมือง [ 10 ] ในวันงานศพของฮู 100000 คนรวมตัวกันที่ Tiananmen Square , .[ 11 ] ปักกิ่งนักเรียนเริ่มสาธิตการส่งเสริมการปฏิรูปและการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง และการสาธิตเหล่านี้แล้วการพัฒนาในการเคลื่อนไหวเพื่อการปฏิรูปการเมือง [ 12 ] จาก Tiananmen Square , ผู้ประท้วงต่อมาขยายเป็นบริเวณถนน ที่ไม่ใช้ความรุนแรง การประท้วงยังเกิดขึ้นในเมืองทั่วประเทศจีน ได้แก่ เซี่ยงไฮ้ และหวู่ฮั่นขโมย , และการจลาจลที่เกิดขึ้นในสถานที่ต่างๆทั่วประเทศจีน ได้แก่ ซีอาน และ ฉางชา . [ 13 ]

เป็นการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินบางส่วนประท้วงต่อต้านความมั่งคั่งของคนระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์เจ้าหน้าที่ และการรับรู้ที่เจ้าหน้าที่หรือได้รับโชคชะตาของพวกเขาผ่านการใช้ประโยชน์จากอิทธิพลของพ่อแม่ หลี่ที่ครอบครัวมักจะได้รับที่ศูนย์ของข้อกล่าวหาการทุจริตในอุตสาหกรรมพลังงานจีน ก็เสี่ยงกับค่าใช้จ่ายเหล่านี้ . [ 14 ]

ในบทความที่ตีพิมพ์ในคนทุกวัน เมื่อวันที่ 26 เมษายน เติ้ง เสี่ยวผิงประณามการประท้วงเป็น " ไตร่ตรองไว้ล่วงหน้าและการจัดระเบียบความวุ่นวายกับต่อต้านพรรคและแรงจูงใจ " ต่อต้านสังคมนิยมบทความนี้ได้ผลของการถดถอยโดย angering ผู้นำ ผู้ทำให้ความต้องการมากของพวกเขามากขึ้น จ้าวซี่หยางภายหลังเขียนในอัตชีวประวัติของเขาว่า แม้ว่าเติ้งได้ระบุหลายความรู้สึกเหล่านี้ในการสนทนาส่วนตัวกับหลี่ เผิงไม่นาน บรรณาธิการ เขียนหลี่ มีความคิดเห็น เผยแพร่ให้สมาชิกพรรคและตีพิมพ์เป็นบทความโดยเติ้ง ความรู้หรือความยินยอม [ 15 ]

ลีอย่างเคร่งครัดปฏิเสธที่จะเจรจากับผู้ประท้วงจัตุรัสเทียนอันเหมินในหลักการ และเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่คัดค้าน โดยผู้ประท้วง [ 9 ] หนึ่งของการประท้วงผู้นำท้องถิ่น หวังดัน ระหว่างความหิวตีเปิดเผยว่า ลี ในโทรทัศน์แห่งชาติเพื่อละเว้นความต้องการของประชาชน ผู้สังเกตการณ์บางคนบอกว่า หวังงบดูถูกหลี่เองแข็งแก้ของเขาที่จะยุติประท้วงด้วยวิธีการรุนแรง [ 16 ]

ในหมู่อื่น ๆ สมาชิกอาวุโสของรัฐบาลกลาง , หลี่ กลายเป็นคนที่อย่างมากที่สุด ชอบความรุนแรง หลังจากที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุดจากเพื่อนร่วมงานของเขารวมทั้ง เติ้ง เสี่ยวผิง หลีประกาศกฎอัยการศึกในปักกิ่ง เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 และประท้วงถูกทับโดยทหารเมื่อวันที่ 3-4 . ประมาณการมากที่สุดในช่วงที่ตายจากหลายร้อยหลายพันคน Li อธิบายในภายหลังการปราบปรามเป็นชัยชนะครั้งประวัติศาสตร์สำหรับคอมมิวนิสต์[ 3 ] และเขียนว่า เขาเกรงว่าการประท้วงจะอาจสร้างความเสียหายกับจีนการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ( 1966 - 1976 ) ได้ [ 16 ]