Research ArticleMental Health Nurse

Research Article
Mental Health Nurses’ Experiences of Caring for
Patients Suffering from Self-Harm
Randi Tofthagen,1,2 Anne-Grethe Talseth,2 and Lisbeth Fagerström3
1 Lovisenberg Diaconal University College, Oslo, Norway
2The Department of Health and Care Sciences, Faculty of Health Sciences, University of Tromsø,
The Artic University of Norway, Norway
3 Faculty of Health Sciences, Buskerud and Vestfold University College, Norway
Correspondence should be addressed to Randi Tofthagen; [e-mail]
Received 29 June 2014; Accepted 23 October 2014; Published 13 November 2014
Academic Editor: Maria Helena Palucci Marziale
Copyright © 2014 Randi Tofthagen et al. This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution
License, which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly
cited.
The aim of this study was to explore mental health nurses’ experiences of caring for inpatients who self-harm during an acute phase.
The setting was four psychiatric clinics in Norway. Fifteen mental health nurses (MHNs) were recruited. Semistructured interviews
comprised the method for data collection, with content analysis used for data analysis. Two main categories emerged: challenging
and collaborative nurse-patient relationship and promoting well-being through nursing interventions. The underlying meaning of
the main categories was interpreted and formulated as a latent theme: promoting person-centered care to patients suffering from
self-harm. How MHNs promote care for self-harm patients can be described as a person-centered nursing process. MHNs, through
the creation of a collaborative nurse-patient relationship, reflect upon nursing interventions and seek to understand each unique
patient. The implication for clinical practice is that MHNs are in a position where they can promote patients’ recovery processes,
by offering patients alternative activities and by working in partnership with patients to promote their individual strengths and life
knowledge. MHNs strive to help patients find new ways of living with their problems. The actual study highlighted that MHNs use
different methods and strategies when promoting the well-being of self-harm patients.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทความวิจัยประสบการณ์การพยาบาลสุขภาพจิตดูแลผู้ป่วยที่ทุกข์ทรมานจากการทำร้ายตนเองแรนดี้ Tofthagen, 1, 2 Anne Grethe Talseth, 2 และ Lisbeth Fagerström31 Lovisenberg Diaconal มหาวิทยาลัยวิทยาลัย ออสโล นอร์เวย์2The กรมสุขภาพและดูแลศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัย Tromsøมหาวิทยาลัยของนอร์เวย์ นอร์เวย์ Articคณะวิทยาศาสตร์สุขภาพ Buskerud และ Vestfold มหาวิทยาลัยวิทยาลัย นอร์เวย์ 3ควรส่งจดหมายถึงแรนดี้ Tofthagen [e-mail]รับ 29 2014 มิถุนายน 23 2014 ตุลาคม ยอมรับ ประกาศ 13 2014 พฤศจิกายนบรรณาธิการวิชาการ: มาเรียเฮเลน่า Palucci Marzialeลิขสิทธิ์ © ปี 2014 แรนดี้ Tofthagen et al นี่คือบทความเข้าเปิดกระจายภายใต้แสดงที่มาของคอมมอนส์ที่สร้างสรรค์ลิขสิทธิ์ การอนุญาตให้ใช้จำกัด กระจาย และการทำซ้ำในสื่อใด ๆ ให้ถูกงานต้นฉบับเริ่มแรกจุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือการ สำรวจสุขภาพจิตของพยาบาลประสบการณ์ดูแล inpatients ที่เป็นอันตรายต่อตนเองเป็นระยะเฉียบพลันการตั้งค่าเป็นคลินิกจิตเวชสี่ในนอร์เวย์ พยาบาลสุขภาพจิต 15 (MHNs) ได้พิจารณา สัมภาษณ์ semistructuredประกอบด้วยวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์เนื้อหาที่ใช้สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลด้วย เกิดสองประเภทหลัก: ท้าทายความสัมพันธ์การพยาบาลผู้ป่วยร่วมกันและส่งเสริมสุขภาพผ่านการรักษาพยาบาลด้วย ความหมายพื้นฐานของแปลความหมาย และสูตรเป็นรูปแบบแฝงอยู่ประเภทหลัก: ส่งเสริมเสน่ห์บุคคลดูแลให้ผู้ป่วยทุกข์ทรมานจากทำร้ายตนเอง วิธี MHNs ส่งเสริมการดูแลตนเองเป็นอันตรายต่อผู้ป่วยอธิบายไว้เป็นกระบวนการพยาบาลที่แปลกคน MHNs ถึงการสร้างความร่วมมือผู้ป่วยพยาบาลสัมพันธ์ ตรองพยาบาลรักษา และพยายามเข้าใจเฉพาะแต่ละผู้ป่วย เนื่องจากในคลินิกคือ MHNs ในตำแหน่งที่พวกเขาสามารถส่งเสริมกระบวนการกู้คืนผู้ป่วยโดยนำเสนอกิจกรรมทางเลือกผู้ป่วย และทำงานร่วมกับผู้ป่วยเพื่อส่งเสริมจุดแข็งแต่ละของพวกเขาและชีวิตความรู้ MHNs มุ่งมั่นที่จะช่วยให้ผู้ป่วยค้นหาวิธีใหม่ในการอาศัยอยู่กับปัญหาของพวกเขา ใช้ MHNs ที่เน้นการศึกษาจริงวิธีและกลยุทธ์เมื่อส่งเสริมให้ความเป็นอยู่ของตนเองเป็นอันตรายต่อผู้ป่วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิจัยบทความพยาบาลสุขภาพจิต'ประสบการณ์ของการดูแลผู้ป่วยที่ทุกข์ทรมานจากตัวเองอันตรายระบำTofthagen, 1,2 Anne-Grethe Talseth, 2 และ Lisbeth Fagerström3 1 Lovisenberg diaconal University College, ออสโล, นอร์เวย์2The กรมอนามัยและการดูแลวิทยาศาสตร์คณะ วิทยาศาสตร์สุขภาพมหาวิทยาลัยทรอมโซArtic มหาวิทยาลัยนอร์เวย์นอร์เวย์3 คณะวิทยาศาสตร์สุขภาพและ Buskerud Vestfold University College, นอร์เวย์จดหมายควรจะจ่าหน้าถึงระบำTofthagen; [e-mail] ได้รับ 29 มิถุนายน 2014; ได้รับการยืนยัน 23 ตุลาคม 2014; เผยแพร่ 13 พฤศจิกายน 2014 วิชาการบรรณาธิการ: มาเรียเฮเลน่า Palucci Marziale ลิขสิทธิ์© 2014 ระบำ Tofthagen et al, นี้เป็นบทความที่เปิดจำหน่ายภายใต้ Creative Commons Attribution License ซึ่งอนุญาตให้ใช้ไม่ จำกัด การจัดจำหน่ายและการทำสำเนาในสื่อใด ๆ ให้ทำงานเดิมจะถูกอ้าง. จุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้มีการสำรวจประสบการณ์พยาบาลสุขภาพจิต 'ของการดูแล สำหรับผู้ป่วยที่ทำร้ายตัวเองในช่วงระยะเฉียบพลัน. การตั้งค่าสี่คลินิกจิตเวชในนอร์เวย์ สิบห้าพยาบาลสุขภาพจิต (MHNs) ได้รับคัดเลือก การสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างประกอบด้วยวิธีการในการเก็บรวบรวมข้อมูลที่มีการวิเคราะห์เนื้อหาที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล สองประเภทหลักโผล่ออก: ความท้าทายและความสัมพันธ์พยาบาลผู้ป่วยและส่งเสริมการทำงานร่วมกันที่ดีผ่านการพยาบาล ความหมายพื้นฐานของประเภทหลักถูกตีความและสูตรที่เป็นรูปแบบที่ซ่อนเร้น: การส่งเสริมการดูแลคนเป็นศูนย์กลางให้กับผู้ป่วยที่ทุกข์ทรมานจากการทำร้ายตัวเอง วิธี MHNs ส่งเสริมการดูแลผู้ป่วยทำร้ายตัวเองสามารถที่จะอธิบายว่าเป็นกระบวนการพยาบาลคนเป็นศูนย์กลาง MHNs ผ่านการสร้างความสัมพันธ์ที่พยาบาลผู้ป่วยร่วมกันที่สะท้อนให้เห็นถึงการแทรกแซงการพยาบาลและพยายามที่จะเข้าใจกันที่ไม่ซ้ำกันของผู้ป่วย ความหมายสำหรับการปฏิบัติทางคลินิกคือการที่ MHNs อยู่ในตำแหน่งที่พวกเขาสามารถส่งเสริมผู้ป่วยกระบวนการกู้คืนโดยนำเสนอผู้ป่วยกิจกรรมทางเลือกและการทำงานร่วมกับผู้ป่วยเพื่อส่งเสริมจุดแข็งของแต่ละคนและชีวิตความรู้ MHNs มุ่งมั่นที่จะช่วยให้ผู้ป่วยหาวิธีการใหม่ของการใช้ชีวิตที่มีปัญหาของพวกเขา การศึกษาที่เกิดขึ้นจริงที่เน้น MHNs ใช้วิธีการที่แตกต่างกันและกลยุทธ์เมื่อส่งเสริมความเป็นอยู่ของผู้ป่วยทำร้ายตัวเอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประสบการณ์บทความวิจัย
สุขภาพจิตของพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยที่ทุกข์ทรมานจากตนเองทำร้าย

tofthagen แรนดี้ , แอน grethe 2 talseth , 2 และ Lisbeth fagerstr ö M3
1 มหาวิทยาลัย diaconal lovisenberg วิทยาลัย , ออสโล , นอร์เวย์
2the กรมสุขภาพและวิทยาศาสตร์ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยทรมเซอ
, มหาวิทยาลัย Artic ของนอร์เวย์นอร์เวย์
3 คณะวิทยาศาสตร์สุขภาพวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยทาง norway . kgm norway . kgm , นอร์เวย์
ควรให้ความสนใจกับแรนดี้ tofthagen ; แรนดี้ . tofthagen @ ลีดาเฮ ไม่
ได้รับ 29 มิถุนายน 2014 ; ยอมรับ 23 ตุลาคม 2014 ; ตีพิมพ์ 13 พฤศจิกายน 2014
วิชาการบรรณาธิการ : มาเรียเฮเลน่า palucci marziale
ลิขสิทธิ์© 2014 แรนดี้ tofthagen et al . นี่คือการเปิดบทความเผยแพร่ภายใต้ใบอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ Attribution
,ที่อนุญาตให้ใช้ ไม่จำกัดการกระจายและการสืบพันธุ์ในสื่อใด ๆ ให้ทำงานเดิมให้ดี

อ้าง . จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือ เพื่อศึกษาประสบการณ์ของพยาบาลสุขภาพจิต การดูแลผู้ป่วยใน ที่ตนเองได้ทำร้ายในระหว่างระยะเฉียบพลัน .
การตั้งค่าสี่จิตเวชคลินิกในนอร์เวย์ สิบห้าสุขภาพจิตพยาบาล ( mhns ) ถูกเลือกมา การสัมภาษณ์
สร้างมีวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูล ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล สองประเภทหลัก : ความท้าทาย และร่วมกันชุมนุม
พยาบาลผู้ป่วยความสัมพันธ์และส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีผ่านการพยาบาล . ต้นแบบ :
ประเภทหลักคือตีความและสูตรเป็นธีมแฝง : การยึดบุคคลเป็นศูนย์กลางการดูแลผู้ป่วยที่ทุกข์ทรมานจาก
ทำร้ายตนเองวิธี mhns ส่งเสริมการดูแลผู้ป่วยทำร้ายตนเองสามารถอธิบายเป็นคนเป็นศูนย์กลางกระบวนการพยาบาล mhns ผ่าน
การพยาบาลผู้ป่วยร่วมกันความสัมพันธ์ที่สะท้อนให้เห็นถึงการปฏิบัติการพยาบาลและแสวงหาที่จะเข้าใจผู้ป่วยโดยเฉพาะ

ความหมายสำหรับการปฏิบัติการวิจัยทางคลินิกที่ mhns อยู่ในตำแหน่งที่พวกเขาสามารถส่งเสริมให้ผู้ป่วยฟื้นกระบวนการ
โดยให้ผู้ป่วยเลือกกิจกรรมและโดยการทำงานร่วมกับผู้ป่วยเพื่อส่งเสริมจุดแข็งของตนและความรู้ในชีวิต

mhns มุ่งมั่นที่จะช่วยให้ผู้ป่วยหาวิธีการใหม่ของชีวิตกับปัญหาของพวกเขา การศึกษาที่แท้จริงเน้นว่า mhns ใช้
วิธีการที่แตกต่างกันและกลยุทธ์ส่งเสริมการเป็นอยู่ที่ดีของผู้ป่วยทำร้ายตนเอง