The military funding of science has

The military funding of science has had a powerful transformative effect on the practice and products of scientific research since the early 20th century. Particularly since World War I, advanced science-based technologies have been viewed as essential elements of a successful military.

World War I is often called "the chemists’ war", both for the extensive use of poison gas and the importance of nitrates and advanced high explosives. Poison gas, beginning in 1915 with chlorine from the powerful German dye industry, was used extensively by the Germans and the British ; over the course of the war, scientists on both sides raced to develop more and more potent chemicals and devise countermeasures against the newest enemy gases.[1] Physicists also contributed to the war effort, developing wireless communication technologies and sound-based methods of detecting U-boats, resulting in the first tenuous long-term connections between academic science and the military.[2]

World War II marked a massive increase in the military funding of science, particularly physics. In addition to the Manhattan Project and the resulting atomic bomb, British and American work on radar was widespread and ultimately highly influential in the course of the war; radar enabled detection of enemy ships and aircraft, as well as the radar-based proximity fuze. Mathematical cryptography, meteorology, and rocket science were also central to the war effort, with military-funded wartime advances having a significant long-term effect on each discipline. The technologies employed at the end—jet aircraft, radar and proximity fuzes, and the atomic bomb—were radically different from pre-war technology; military leaders came to view continued advances in technology as the critical element for success in future wars. The advent of the Cold War solidified the links between military institutions and academic science, particularly in the United States and the Soviet Union, so that even during a period of nominal peace military funding continued to expand. Funding spread to the social sciences as well as the natural sciences, and whole new fields, such as digital computing, were born of military patronage. Following the end of the Cold War and the dissolution of the Soviet Union, military funding of science has decreased substantially, but much of the American military-scientific complex remains in place.

The sheer scale of military funding for science since World War II has instigated a large body of historical literature analyzing the effects of that funding, especially for American science. Since Paul Forman’s 1987 article “Behind quantum electronics: National security as a basis for physical research in the United State, 1940-1960,” there has been an ongoing historical debate over precisely how and to what extent military funding affected the course of scientific research and discovery.[3] Forman and others have argued that military funding fundamentally redirected science—particularly physics—toward applied research, and that military technologies predominantly formed the basis for subsequent research even in areas of basic science; ultimately the very culture and ideals of science were colored by extensive collaboration between scientists and military planners. An alternate view has been presented by Daniel Kevles, that while military funding provided many new opportunities for scientists and dramatically expanded the scope of physical research, scientists by-and-large retained their intellectual autonomy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทุนทหารของวิทยาศาสตร์ได้มีผลเปลี่ยนแปลงมีประสิทธิภาพในการปฏิบัติและผลิตภัณฑ์งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่สงครามโลก เทคโนโลยีวิทยาการขั้นสูงมีการดูเป็นองค์ประกอบสำคัญของทหารที่ประสบความสำเร็จสงครามโลกมักเรียกว่า "ร้านขายยาของสงคราม" ทั้ง สำหรับการใช้ก๊าซพิษและความสำคัญของ nitrates และวัตถุระเบิดสูงขั้นสูง ก๊าซพิษ การเริ่มต้นใน 1915 ด้วยคลอรีนจากอุตสาหกรรมเยอรมันย้อมมีประสิทธิภาพ ถูกใช้อย่างกว้างขวาง โดยเยอรมันและอังกฤษ ในช่วงสงคราม นักวิทยาศาสตร์ทั้งสองด้าน raced พัฒนาสารเคมีที่มีศักยภาพมากขึ้น และประดิษฐ์วิธีการรับมือกับก๊าซศัตรูใหม่ล่าสุด [1] physicists ส่วนพยายามสงคราม พัฒนาเทคโนโลยีสื่อสารไร้สายและเสียงโดยใช้วิธีตรวจ U-เรือ ในการแรก tenuous ระยะยาวเชื่อมต่อระหว่างการศึกษาวิทยาศาสตร์และการทหาร [2]World War II marked a massive increase in the military funding of science, particularly physics. In addition to the Manhattan Project and the resulting atomic bomb, British and American work on radar was widespread and ultimately highly influential in the course of the war; radar enabled detection of enemy ships and aircraft, as well as the radar-based proximity fuze. Mathematical cryptography, meteorology, and rocket science were also central to the war effort, with military-funded wartime advances having a significant long-term effect on each discipline. The technologies employed at the end—jet aircraft, radar and proximity fuzes, and the atomic bomb—were radically different from pre-war technology; military leaders came to view continued advances in technology as the critical element for success in future wars. The advent of the Cold War solidified the links between military institutions and academic science, particularly in the United States and the Soviet Union, so that even during a period of nominal peace military funding continued to expand. Funding spread to the social sciences as well as the natural sciences, and whole new fields, such as digital computing, were born of military patronage. Following the end of the Cold War and the dissolution of the Soviet Union, military funding of science has decreased substantially, but much of the American military-scientific complex remains in place.The sheer scale of military funding for science since World War II has instigated a large body of historical literature analyzing the effects of that funding, especially for American science. Since Paul Forman’s 1987 article “Behind quantum electronics: National security as a basis for physical research in the United State, 1940-1960,” there has been an ongoing historical debate over precisely how and to what extent military funding affected the course of scientific research and discovery.[3] Forman and others have argued that military funding fundamentally redirected science—particularly physics—toward applied research, and that military technologies predominantly formed the basis for subsequent research even in areas of basic science; ultimately the very culture and ideals of science were colored by extensive collaboration between scientists and military planners. An alternate view has been presented by Daniel Kevles, that while military funding provided many new opportunities for scientists and dramatically expanded the scope of physical research, scientists by-and-large retained their intellectual autonomy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การระดมทุนของวิทยาศาสตร์ทหารได้มีผลการเปลี่ยนแปลงที่มีประสิทธิภาพในการปฏิบัติและผลิตภัณฑ์จากการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่เทคโนโลยีบนพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยได้รับการมองว่าเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของทหารที่ประสบความสำเร็จ. สงครามโลกครั้งที่มักจะเรียกว่า "สงครามเคมี" ทั้งสำหรับการใช้งานที่กว้างขวางของก๊าซพิษและความสำคัญของไนเตรตและขั้นสูง วัตถุระเบิดสูง ก๊าซพิษที่เริ่มต้นในปี 1915 ด้วยคลอรีนจากอุตสาหกรรมย้อมเยอรมันที่มีประสิทธิภาพถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางโดยชาวเยอรมันและอังกฤษ; ในช่วงเวลาของสงครามนักวิทยาศาสตร์ทั้งสองด้านวิ่งเพื่อพัฒนาสารเคมีมากขึ้นและมีศักยภาพมากขึ้นและประดิษฐ์ตอบโต้กับก๊าซศัตรูใหม่ล่าสุด. [1] นักฟิสิกส์ก็มีส่วนทำให้ความพยายามทำสงคราม, การพัฒนาเทคโนโลยีการสื่อสารไร้สายและวิธีการเสียงที่ใช้ในการตรวจสอบ U-เรือส่งผลในครั้งแรกที่สำคัญการเชื่อมต่อในระยะยาวระหว่างวิทยาศาสตร์วิชาการและการทหาร. [2] สงครามโลกครั้งที่สองทำเครื่องหมายเพิ่มขึ้นมากในการระดมทุนของทหารวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นอกจากนี้ยังมีโครงการแมนฮัตตันและผลระเบิดปรมาณูทำงานอังกฤษและอเมริกันในเรดาร์เป็นที่แพร่หลายและในที่สุดมีอิทธิพลอย่างมากในหลักสูตรของสงคราม; เรดาร์ตรวจจับการเปิดใช้งานของเรือศัตรูและเครื่องบินเช่นเดียวกับความใกล้ชิดเรดาร์ที่ใช้สายชนวน การเข้ารหัสคณิตศาสตร์อุตุนิยมวิทยาและวิทยาศาสตร์จรวดยังเป็นศูนย์กลางในการพยายามทำสงครามกับทหารได้รับการสนับสนุนความก้าวหน้าในช่วงสงครามมีผลในระยะยาวอย่างมีนัยสำคัญในแต่ละสาขาวิชา เทคโนโลยีที่ใช้ในเครื่องบินแบบ end-เครื่องบินเรดาร์และ fuzes ใกล้ชิดและเป็นระเบิดอะตอมแตกต่างจากเทคโนโลยีก่อนสงคราม; ผู้นำทหารมาเพื่อดูความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องในเทคโนโลยีเป็นองค์ประกอบที่สำคัญสำหรับความสำเร็จในการทำสงครามในอนาคต การปรากฎตัวของสงครามเย็นผลึกการเชื่อมโยงระหว่างสถาบันทหารและวิทยาศาสตร์ทางวิชาการโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตเพื่อให้ได้ในช่วงระยะเวลาของความสงบสุขที่ระบุเงินทุนทหารยังคงขยายตัว เงินทุนกระจายไปสังคมศาสตร์เช่นเดียวกับวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและสาขาใหม่ทั้งหมดเช่นคอมพิวเตอร์ดิจิตอลเกิดการอุปถัมภ์ของทหาร หลังจากการสิ้นสุดของสงครามเย็นและการสลายตัวของสหภาพโซเวียตที่การระดมทุนทางทหารของวิทยาศาสตร์ได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ แต่มากของทหารวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันยังคงอยู่ในสถานที่. ขนาดที่แท้จริงของเงินทุนทหารวิทยาศาสตร์ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สองได้บ้าจี้ ร่างใหญ่ของวรรณกรรมประวัติศาสตร์การวิเคราะห์ผลกระทบของเงินทุนที่โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับวิทยาศาสตร์อเมริกัน ตั้งแต่พอลฟอร์แมน 1987 บทความ "หลังอิเล็กทรอนิกส์ควอนตัม: การรักษาความปลอดภัยแห่งชาติเป็นพื้นฐานสำหรับการวิจัยทางกายภาพในประเทศสหรัฐอเมริกา, 1940-1960" ได้มีการอภิปรายอย่างต่อเนื่องในช่วงประวัติศาสตร์ได้อย่างแม่นยำวิธีการและสิ่งที่ขอบเขตการระดมทุนของทหารได้รับผลกระทบแน่นอนของการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ . และการค้นพบ [3] ฟอร์แมนและอื่น ๆ ได้ถกเถียงกันอยู่ว่าเงินทุนทหารเปลี่ยนเส้นทางพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อการวิจัยนำไปใช้และเทคโนโลยีทางทหารที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่เป็นพื้นฐานสำหรับการวิจัยที่ตามมาแม้ในพื้นที่ของวิทยาศาสตร์พื้นฐาน ในที่สุดวัฒนธรรมและอุดมการณ์ของวิทยาศาสตร์ที่ได้รับจากการทำงานร่วมกันสีที่กว้างขวางระหว่างนักวิทยาศาสตร์และนักวางแผนทางทหาร มุมมองอื่นที่ได้รับการเสนอโดยแดเนียล Kevles ว่าในขณะที่การระดมทุนทางทหารให้โอกาสใหม่ ๆ สำหรับนักวิทยาศาสตร์อย่างรวดเร็วและขยายขอบเขตของการวิจัยทางกายภาพโดยนักวิทยาศาสตร์และขนาดใหญ่สะสมอิสระปัญญาของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งบประมาณทางทหารของวิทยาศาสตร์มีผลที่มีประสิทธิภาพในการปฏิบัติการ และผลิตภัณฑ์จากงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ ขั้นสูงวิทยาศาสตร์ตามเทคโนโลยีที่ได้รับการมองว่าเป็นองค์ประกอบสำคัญของทหารประสบความสำเร็จ

สงครามโลกครั้งที่ฉันมักจะถูกเรียกว่า " นักเคมีของสงคราม "ทั้งการใช้ที่กว้างขวางของก๊าซพิษและความสำคัญของไนเตรตและวัตถุระเบิดสูงขั้นสูง ก๊าซพิษต้น 1915 ด้วยคลอรีนที่มีประสิทธิภาพจากอุตสาหกรรมย้อม เยอรมัน ถูกใช้อย่างกว้างขวางโดยเยอรมันและอังกฤษ มากกว่าหลักสูตรของสงคราม นักวิทยาศาสตร์ทั้งสองข้างวิ่งเพื่อพัฒนามากขึ้นและสารเคมีที่มีศักยภาพมากขึ้นและประดิษฐ์ใหม่ล่าสุดก๊าซตอบโต้ศัตรู[ 1 ] นักฟิสิกส์ยังสนับสนุนความพยายามทำสงคราม การพัฒนาเทคโนโลยีการสื่อสารไร้สายและเสียงตามวิธีตรวจจับเรือดำน้ำ ซึ่งในตอนแรกผอมบางระยะยาวความสัมพันธ์ระหว่างวิทยาศาสตร์และวิชาการทหาร [ 2 ]

สงครามโลกครั้งที่สองเครื่องหมายการเพิ่มขนาดใหญ่ในกองทัพทุนวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะฟิสิกส์นอกจากโครงการ แมนฮัตตัน และเกิดระเบิด ปรมาณู งานอังกฤษและอเมริกันในเรดาร์ที่แพร่หลายและสุดท้ายที่มีอิทธิพลสูงในหลักสูตรของสงคราม ใช้เรดาร์ตรวจจับเรือศัตรูและเครื่องบิน ตลอดจนความใกล้ชิดสายชนวนเรดาร์ตาม ทางคณิตศาสตร์การเข้ารหัส , อุตุนิยมวิทยา , และวิทยาศาสตร์จรวดก็กลางสงครามกับทหารจากสงครามความก้าวหน้ามีผลระยะยาวในแต่ละวิชา เทคโนโลยีที่ใช้ในตอนท้ายเครื่องบินเจ็ท เรดาร์ และใกล้กับสายชนวนและระเบิดอะตอมอย่างรุนแรงแตกต่างจากเทคโนโลยีก่อนสงคราม ผู้นำทหารมาวิวต่อความก้าวหน้าในเทคโนโลยีเป็นองค์ประกอบที่สำคัญสำหรับความสำเร็จในสงครามในอนาคตการมาถึงของสงครามเย็นแข็งการเชื่อมโยงระหว่างสถาบันทหารและวิชาวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต ดังนั้นแม้ในช่วงระยะเวลาที่ระบุสันติภาพทหารระดมทุนอย่างต่อเนื่องเพื่อขยาย การระดมทุนและกระจายไปทั่วสังคมศาสตร์รวมทั้งวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและสาขาใหม่ทั้งหมด เช่น คอมพิวเตอร์ ดิจิตอล จะเกิดคุณูปการของทหารหลังสิ้นสุดสงครามเย็นและการล่มสลายของสหภาพโซเวียต การระดมทุน การทหาร วิทยาศาสตร์ได้ลดลงอย่างมาก แต่มากของซากศพทหารอเมริกันทางวิทยาศาสตร์ที่ซับซ้อนในสถานที่

ขนาดเลี่ยงของทหารสนับสนุนวิทยาศาสตร์ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง มีคนตัวใหญ่ของประวัติศาสตร์วรรณกรรมวิเคราะห์ผลของเงินทุน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับอเมริกันวิทยาศาสตร์เนื่องจากพอลแมน 1987 บทความ " หลังควอนตัมอิเล็กทรอนิกส์ : ความมั่นคงแห่งชาติเป็นพื้นฐานสำหรับการวิจัยทางกายภาพในสหรัฐอเมริกา , 1940-1960 " มีอย่างต่อเนื่องประวัติศาสตร์อภิปรายได้อย่างแม่นยำวิธีการและสิ่งที่ขอบเขตทหารเดิมมีผลต่อหลักสูตรของการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และการค้นพบ[ 3 ] แมนและคนอื่น ๆ ได้แย้งว่า เงินทุนอาจเปลี่ยนเส้นทางวิทยาศาสตร์โดยเฉพาะฟิสิกส์ต่อการวิจัยประยุกต์ทางทหาร และเทคโนโลยีทางทหารส่วนใหญ่รูปแบบพื้นฐานสำหรับการวิจัยต่อไปแม้ในพื้นที่ของวิทยาศาสตร์พื้นฐาน ในที่สุดวัฒนธรรมและอุดมการณ์ของวิทยาศาสตร์ คือ ความร่วมมือระหว่างนักวิทยาศาสตร์และสีอย่างละเอียดนักวางแผนทางทหารโดยมุมมองอื่นที่ได้รับการเสนอโดยแดเนียล kevles ว่าในขณะที่ทุนทหารไว้หลายโอกาสใหม่สำหรับนักวิทยาศาสตร์ และสามารถขยายขอบเขตของงานวิจัยทางกายภาพนักวิทยาศาสตร์โดยและขนาดใหญ่ยังคงความเป็นอิสระทางปัญญาของพวกเขา