SufferingThe painful aspect of life

Suffering
The painful aspect of life
We may then conclude that in the Buddhist perspective life is characterized by three important traits : conditionality (cause and effect), impermanence, and insubstantiality. There is also one additional trait which must be mentioned. This is suffering (dukkha).8 Suffering is used in Buddhism as a broader concept to include pain, grief, misery or unsatisfactoriness, which would normally be seen by most people as suffering, as opposed to happiness; it refers also to a unique phenomenon of the universe. In general there is impermanence and imperfection of life, which both cause suffering. Some elements of suffering, such as grief, pain, misery, are inherent in the experience of living and cannot be avoided. Should a person be fortunate enough to avoid most forms of suffering, there is no question that death as the final form of suffering is inevitable. And one's own death or the death of one who is deeply loved causes suffering. Owing to this reality of death, Buddhism concludes that human existence is insecure, fragile and filled with suffering.
The very transitory nature of life is a cause of suffering, for even happiness is seen to be temporary. While experiencing happiness, which by definition is the absence of pain, one has expectations of the continuation of the state of joy. But these expectations can never be met.
Certainly, this is no rosy-spectacled view of life. Yet Buddhism does not absurdly deny the presence of happiness (sukkha) in human existence. Buddhist texts list various kinds of pleasures, including sensual pleasure and the joy of family life, that one can enjoy, comparable to the list of the common experiences of suffering.9 However, Buddhism does not want us to accept happiness uncritically. Subject to the law of mutation, our feelings and attitudes are liable to change. Similarly, these objects of pleasures (such as a new motor-car, a glass of beer, a girl friend) cannot last long for they contain within themselves the potential for change and decay. Having undergone change and decay, they cease to give us happiness in their new forms. One should always remember that life contains a number of undeniably unpleasant experiences, which nobody could ever pretend are enjoyable, such as old age, disease, death, being separated from what we like, and being associated with what we dislike. All these make up the painful side of existence which humanity tends to ignore.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความทุกข์ทรมานด้านเจ็บปวดของชีวิตนั้นเราอาจสรุปได้ว่าในชีวิตมุมมองของพุทธศาสนาที่โดดเด่นด้วยสามลักษณะสำคัญconditionality (สาเหตุและผลกระทบ) ไม่เที่ยงและ insubstantiality นอกจากนี้ยังมีอีกหนึ่งลักษณะที่จะต้องกล่าวถึง นี้เป็นทุกข์ (ทุกข์) 0.8 ทุกข์ถูกนำมาใช้ในพระพุทธศาสนาเป็นแนวคิดที่กว้างขึ้นรวมถึงความเจ็บปวดความเศร้าโศกความทุกข์ยากหรือ unsatisfactoriness ซึ่งปกติจะเห็นได้จากคนส่วนใหญ่เป็นความทุกข์ทรมานเมื่อเทียบกับความสุข; มันหมายยังเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่ซ้ำกันของจักรวาล โดยทั่วไปมีความไม่แน่นอนและความไม่สมบูรณ์ของชีวิตซึ่งทั้งสองก่อให้เกิดความทุกข์ทรมาน องค์ประกอบบางอย่างของความทุกข์ทรมานเช่นความเศร้าโศกความเจ็บปวดความทุกข์ยากมีอยู่ในประสบการณ์ของที่อยู่อาศัยและไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ควรจะเป็นคนที่โชคดีพอที่จะหลีกเลี่ยงรูปแบบที่สุดของความทุกข์มีคำถามว่าการตายเป็นรูปแบบสุดท้ายของความทุกข์ทรมานเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และความตายของตัวเองหรือการเสียชีวิตของคนที่เป็นที่รักอย่างสุดซึ้งสาเหตุที่ทุกข์ทรมาน เนื่องจากความเป็นจริงของความตายนี้พุทธศาสนาสรุปว่าดำรงอยู่ของมนุษย์เป็นที่ไม่ปลอดภัยที่เปราะบางและเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน. ลักษณะชั่วคราวของชีวิตเป็นสาเหตุของความทุกข์ทรมานสำหรับความสุขแม้จะถูกมองว่าจะเป็นชั่วคราว ในขณะที่ประสบความสุขซึ่งโดยความหมายคือการขาดของความเจ็บปวดหนึ่งที่มีความคาดหวังของความต่อเนื่องของรัฐของความสุขที่ แต่คาดหวังเหล่านี้ไม่สามารถที่จะได้พบกับ. แน่นอนนี้ไม่มีมุมมองที่เป็นสีดอกกุหลาบ-แว่นของชีวิต แต่พุทธศาสนาไม่ได้ปฏิเสธการมีอยู่อย่างไร้เหตุผลของความสุข (sukkha) ในการดำรงอยู่ของมนุษย์ วัจนะรายการทุกชนิดของความสุขรวมทั้งความสุขตระการตาและความสุขของชีวิตครอบครัวที่หนึ่งสามารถเพลิดเพลินกับเปรียบได้กับรายการประสบการณ์ร่วมกันของ suffering.9 แต่พุทธศาสนาไม่ต้องการให้เรามีความสุขที่จะยอมรับ uncritically ภายใต้กฎหมายของการกลายพันธุ์ของความรู้สึกและทัศนคติของเรามีแนวโน้มที่จะเปลี่ยน ในทำนองเดียวกันวัตถุเหล่านี้ของความสุข (เช่นมอเตอร์รถใหม่, แก้วเบียร์เป็นเพื่อนสาว) ไม่สามารถมีอายุการใช้งานนานสำหรับพวกเขามีภายในตัวเองที่มีศักยภาพสำหรับการเปลี่ยนแปลงและการสลายตัว มีระดับการเปลี่ยนแปลงและการเสื่อมสลายพวกเขาหยุดที่จะให้เรามีความสุขในรูปแบบใหม่ของพวกเขา หนึ่งควรจำไว้ว่าชีวิตมีจำนวนของประสบการณ์ที่ไม่พึงประสงค์อย่างปฏิเสธไม่ได้ที่ไม่มีใครเคยได้หลอกว่าเป็นที่สนุกสนานเช่นอายุโรคตายถูกแยกออกจากสิ่งที่เราชอบและการเชื่อมโยงกับสิ่งที่เราไม่ชอบ ทั้งหมดเหล่านี้ทำขึ้นในด้านความเจ็บปวดของการดำรงอยู่ที่มนุษย์มีแนวโน้มที่จะไม่สนใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทุกข์ของชีวิต

กว้างยาวเจ็บปวดเราอาจสรุปได้ว่า ในมุมมองพระพุทธศาสนาชีวิตเป็นลักษณะ 3 ลักษณะสำคัญ : เงื่อนไข ( เหตุและผล ) อนิจจัง และ insubstantiality . นอกจากนี้ยังมีอีกหนึ่งคุณลักษณะที่ต้องกล่าวถึง นี้เป็นทุกข์ ( ทุกขัง ) 8 ทุกข์ใช้ในพุทธศาสนา เป็นแนวคิดที่กว้างขึ้นรวมถึงความเจ็บปวด ความเศร้าโศกทุกข์ หรือ ครีมกันแดด ซึ่งปกติจะถูกเห็นโดยคนส่วนใหญ่เป็นทุกข์ ไม่ใช่สุข มัน หมายถึง ยังเป็นปรากฏการณ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของจักรวาล โดยทั่วไปมีความไม่เที่ยงของชีวิต และ ความไม่สมบูรณ์ ซึ่งทั้งสองก่อให้เกิดทุกข์ องค์ประกอบบางอย่างของความทุกข์ เช่น ความเศร้า ความเจ็บปวด ความทุกข์ จะอยู่ในประสบการณ์ของชีวิต และไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ควรเป็นคนที่โชคดีพอที่จะหลีกเลี่ยงรูปแบบมากที่สุดของทุกข์ มีคำถามว่า ความตายเป็นรูปแบบสุดท้ายของความเจ็บปวดเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และหนึ่งของความตาย หรือความตายของคนที่รักลึกซึ้ง ทำให้เกิดทุกข์ เนื่องจากนี้ความเป็นจริงของความตาย พระพุทธศาสนา สรุปได้ว่า การดำรงอยู่ของมนุษย์ก็ไม่ปลอดภัย เปราะบางและเต็มไปด้วยความทุกข์
ธรรมชาติชีวิต ชั่วคราว เป็นสาเหตุของความทุกข์ ความสุขก็จะเห็นเป็นแบบชั่วคราว ในขณะที่ประสบความสุข ซึ่งโดยความหมายคือการขาดของความเจ็บปวด มีความคาดหวังของความต่อเนื่องของรัฐ ของจอย แต่ความคาดหวังเหล่านี้จะไม่มีวันเจอ .
แน่นอน นี่ไม่ใช่ Rosy แว่นมุมมองของชีวิตแต่พระพุทธศาสนาไม่ได้เวอร์ปฏิเสธสถานะของความสุข ( sukkha ) ในการดำรงอยู่ของมนุษย์ พุทธข้อความรายการชนิดต่าง ๆ ของความสุข รวมทั้งความสุขความรู้สึกและความสุขของชีวิตครอบครัว หนึ่งสามารถเพลิดเพลินกับรายการของประสบการณ์ร่วมทุกข์ 9 อย่างไรก็ตาม พุทธศาสนาไม่ได้ต้องการให้เรารับความสุข uncritically . ภายใต้กฎหมายของการกลายความรู้สึกและทัศนคติของเราอาจจะเปลี่ยนไป ในทํานองเดียวกัน วัตถุเหล่านี้ของความสุข ( เช่นรถยนต์ใหม่แก้วเบียร์ , เพื่อนผู้หญิง ) ไม่สามารถยืนยาวสำหรับพวกเขามีศักยภาพภายในตัวเองสำหรับการเปลี่ยนแปลงและสลาย มีระดับการเปลี่ยนแปลงและสลาย พวกเขาหยุดที่จะให้ความสุขในรูปแบบใหม่ของพวกเขาหนึ่งควรจำไว้เสมอว่า ชีวิตมีจำนวนของประสบการณ์อย่างไม่พอใจ ซึ่งไม่มีใครเคยแสร้งทำเป็นสนุกสนาน เช่น อายุ , โรค , การตาย , การแยกจากสิ่งที่เราชอบ และถูกเชื่อมโยงกับสิ่งที่เราไม่ชอบ ทั้งหมดเหล่านี้ทำให้ขึ้นด้านข้างเจ็บปวดของการดำรงอยู่ซึ่งมนุษย์มีแนวโน้มที่จะละเว้น