Though filigree has become a specia

Though filigree has become a special branch of jewellery in modern times, it was historically part of the ordinary work of the jeweler. Indeed, all the jewelry of the Etruscans and Greeks (other than that intended for the grave, and therefore of an unsubstantial character) was made by soldering together and so building up the gold rather than by chiselling or engraving the material.[3]

Ancient work[edit]
Archaeological finds in ancient Mesopotamia indicate that filigree was incorporated into jewelry since 3,000 BC. Specific to the city of Midyat in Mardin Province in upper Mesopotamia, a form of filigree using silver and gold wires, known as "telkari", was developed in the 15th Century. To this day, expert craftsmen in this region continue to produce fine pieces of telkari.

The Egyptian jewelers employed wire, both to lay down on a background and to plait or otherwise arranged jour. But, with the exception of chains, it cannot be said that filigree work was much practiced by them. Their strength lay rather in their cloisonné work and their molded ornaments. Many examples, however, remain of round plaited gold chains of fine wire, such as those that are still made by the filigree workers of India, and known as trichinopoly chains. From some of these are hung smaller chains of finer wire with minute fishes and other pendants fastened to them.

In ornaments derived from Phoenician sites, such as Cyprus and Sardinia, patterns of gold wire are laid down with great delicacy on a gold ground, but the art was advanced to its highest perfection in the Greek and Etruscan filigree of the 6th to the 3rd centuries BC. A number of earrings and other personal ornaments found in central Italy are preserved in the Louvre and in the British Museum. Almost all of them are made of filigree work. Some earrings are in the form of flowers of geometric design, bordered by one or more rims each made up of minute volutes of gold wire, and this kind of ornament is varied by slight differences in the way of disposing the number or arrangement of the volutes. But the feathers and petals of modern Italian filigree are not seen in these ancient designs. Instances occur, but only rarely, in which filigree devices in wire are self-supporting and not applied to metal plates.

The museum of the Hermitage at Saint Petersburg contains an amazingly rich collection of Scythian jewelry from the tombs of the Crimea. Many bracelets and necklaces in that collection are made of twisted wire, some in as many as seven rows of plaiting, with clasps in the shape of heads of animals of beaten work. Others are strings of large beads of gold, decorated with volutes, knots and other patterns of wire soldered over the surfaces.[4] In the British Museum a sceptre, probably that of a Greek priestess, is covered with plaited and netted gold wipe, finished with a sort of Corinthian capital and a boss of green glass.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ว่า filigree ได้กลายเป็น สาขาพิเศษของอัญมณีในยุค มันเป็นอดีตส่วนหนึ่งของการทำงานปกติของอัญมณีที่ จริง ทั้งหมดเครื่องประดับ Etruscans และกรีก (ไม่ใช่ที่สำหรับศพ และของตัวอักขระ unsubstantial) ทำ โดยการบัดกรีด้วยกัน และเพื่อ สร้าง ค่าทอง แทน chiselling หรือแกะสลักวัสดุ [3]งานโบราณ [แก้ไข]พบทางโบราณคดีใน Mesopotamia โบราณระบุว่า filigree ปุกเป็นเครื่องประดับตั้งแต่ 3000 BC เฉพาะเมือง Midyat จังหวัด Mardin ใน Mesopotamia ด้านบน ตัว filigree ใช้สายเงิน และทอง เรียกว่า "telkari" ได้รับการพัฒนาในศตวรรษ 15 ถึงวันนี้ ช่างฝีมือผู้เชี่ยวชาญในภูมิภาคนี้ต่อไปในการผลิตชิ้นส่วนที่ดีของ telkariทำงานสาย ทั้งวางบนพื้น และ plait jewelers อียิปต์ หรือมิฉะนั้น จัด jour. แต่ ยกเว้นโซ่ มันไม่สามารถจะกล่าวว่า งาน filigree มีประสบการณ์มาก โดยพวกเขา กำลังวางค่อนข้างในงาน cloisonné และเครื่องประดับของแม่พิมพ์ ตัวอย่างมาก อย่างไรก็ตาม ครั้งของรอบโซ่ทอง plaited ลวดดี เช่นที่ยังคงทำงาน filigree อินเดีย และเป็นโซ่ trichinopoly จากเหล่านี้จะแขวนโซ่เล็กลวดปลีกย่อยกับปลานาทีทองรูปพรรณอื่น ๆ กับพวกเขาในเครื่องประดับที่มาจากเว็บไซต์ฟี ไซปรัสและ Sardinia ลวดลายทองลวดจะวางลงกับอาหารดีเราทอง แต่ศิลปะเป็นขั้นสูงของความสมบูรณ์แบบสูงสุดใน filigree กรีกและ Etruscan ของ 6 กับศตวรรษ 3 BC มีเก็บตัวเลขของต่างหูและเครื่องประดับส่วนบุคคลอื่น ๆ ที่พบในอิตาลีกลางลูฟร์ และ พิพิธภัณฑ์บริติช เกือบทั้งหมดของพวกเขาจะทำ filigree ต่างหูบางอยู่ในรูปแบบของดอกไม้การออกแบบรูปทรงเรขาคณิต ล้อมรอบ ด้วยหนึ่ง หรือมากกว่าขอบล้อละทำ volutes นาทีลวดทอง และเครื่องประดับชนิดนี้แตกต่างกันตามความแตกต่างเล็กน้อยทางทิ้งหมายเลขหรือการเรียงตัวของ volutes แต่ขนและกลีบของ filigree อิตาลีสมัยใหม่จะไม่เห็นในแบบโบราณเหล่านี้ กรณีได้เกิดขึ้น แต่ไม่ค่อยเท่านั้น ใน filigree ที่อุปกรณ์ในสายสนับสนุนตนเอง และไม่ใช้แผ่นโลหะพิพิธภัณฑ์เฮอร์มิเทจที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กประกอบด้วยต่าง ๆ เครื่องประดับไซเทียจากสุสานของ Crimea ที่หลากหลายน่าอัศจรรย์ สร้อยข้อมือและสร้อยคอในคอลเลกชันที่หลายที่ทำจากลวดบิด บางส่วนใน plaiting กับหมุดในรูปร่างของหัวสัตว์งานตีเป็น 7 แถว มีลูกประคำใหญ่ทองคำ ตกแต่ง volutes, knots และรูปแบบอื่น ๆ ของสาย soldered ผ่านพื้นผิว [4] ในพิพิธภัณฑ์บริติชคทา คงที่ priestess กรีก ปกคลุม ด้วย plaited และสุทธิทองลบ มีการเรียงลำดับของ Corinthian และนายแก้วเขียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าลวดลายได้กลายเป็นสาขาพิเศษของเครื่องเพชรพลอยในยุคปัจจุบันมันเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์การทำงานปกติของเพชรพลอย อันที่จริงทุกเครื่องประดับของอิทรุสและกรีก (นอกเหนือจากที่มีไว้สำหรับหลุมฝังศพและดังนั้นจึงของตัวละครที่เป็นเนื้อเป็นหนัง) ที่ถูกสร้างขึ้นโดยการบัดกรีด้วยกันและเพื่อสร้างทองมากกว่าโดยสกัดหรือแกะสลักวัสดุ. [3] โบราณ ทำงาน [แก้ไข] โบราณคดีพบว่าในสมัยโบราณโสโปเตเมียระบุว่าลวดลายเป็น บริษัท เครื่องประดับตั้งแต่ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล ที่เฉพาะเจาะจงไปยังเมืองมาร์ Midyat ในจังหวัดโสโปเตเมียบนรูปแบบของลวดลายโดยใช้ลวดเงินและทองที่เรียกว่า "telkari" ได้รับการพัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 15 จนถึงวันนี้ช่างฝีมือผู้เชี่ยวชาญในภูมิภาคนี้ยังคงผลิตชิ้นส่วนที่ดีของ telkari. อัญมณีอียิปต์ลวดลูกจ้างทั้งสองวางบนพื้นหลังและถักหรือมิฉะนั้นจัดสวัสดี แต่มีข้อยกเว้นของโซ่ก็ไม่สามารถกล่าวได้ว่าการทำงานของลวดลายได้รับการฝึกฝนมากโดยพวกเขา ความแข็งแรงของพวกเขาค่อนข้างวางในการทำงานของพวกเขาและcloisonnéเครื่องประดับแม่พิมพ์ของพวกเขา ตัวอย่างจำนวนมาก แต่ยังคงอยู่ในรอบโซ่ทองถักลวดดีเช่นผู้ที่จะทำยังโดยคนงานลวดลายของอินเดียและเป็นที่รู้จักในฐานะโซ่ทริซิ จากบางส่วนของเหล่านี้จะแขวนโซ่ขนาดเล็กของสายปลีกย่อยกับปลานาทีและจี้อื่น ๆ ผูกติดกับพวกเขา. ในเครื่องประดับที่ได้มาจากเว็บไซต์เซียนเช่นไซปรัสและซาร์ดิเนียรูปแบบของสายทองถูกวางลงกับอาหารอันโอชะที่ดีบนพื้นดินทอง แต่ ศิลปะได้รับการก้าวเข้าสู่ความสมบูรณ์แบบมากที่สุดในกรีกและอิทลวดลายของวันที่ 6 ถึงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล จำนวนของต่างหูและเครื่องประดับส่วนบุคคลอื่น ๆ ที่พบในภาคกลางของอิตาลีจะถูกเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์ลูฟร์และในบริติชมิวเซียม เกือบทั้งหมดของพวกเขาจะทำให้การทำงานของลวดลาย ต่างหูบางคนอยู่ในรูปแบบของดอกไม้ของการออกแบบรูปทรงเรขาคณิตที่ล้อมรอบด้วยหนึ่งหรือมากกว่าขอบแต่ละสร้างขึ้นจาก volutes นาทีลวดทองและชนิดของเครื่องประดับนี้จะแตกต่างกันโดยความแตกต่างเล็กน้อยในลักษณะของการกำจัดจำนวนหรือการจัดเรียงของ volutes ที่ . แต่ขนและลวดลายกลีบของอิตาลีที่ทันสมัยจะไม่ได้เห็นในการออกแบบโบราณเหล่านี้ กรณีที่เกิดขึ้น แต่ไม่ค่อยซึ่งในอุปกรณ์ในลวดลายเป็นเส้นลวดได้ด้วยตนเองการสนับสนุนและไม่ได้นำไปใช้กับแผ่นโลหะ. พิพิธภัณฑ์อาศรมที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กมีคอลเลกชันที่อุดมไปด้วยที่น่าอัศจรรย์ใจของเครื่องประดับไซเธียนจากหลุมฝังศพของแหลมไครเมีย สร้อยข้อมือและสร้อยคอหลายคอลเลกชันที่ทำจากลวดบิดบางอย่างในมากที่สุดเท่าที่เจ็ดแถวถักสานอื่น ๆ ที่มีพลานุภาพในรูปทรงของหัวของสัตว์ของการทำงานตี อื่น ๆ นี้จะมีเม็ดใหญ่สีทองตกแต่งด้วย volutes นอตและรูปแบบอื่น ๆ ของลวดบัดกรีมากกว่าพื้นผิว. [4] ในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติอังกฤษคทาอาจจะที่ของพระกรีกถูกปกคลุมไปด้วยทองถักและตาข่ายเช็ด จบด้วยการจัดเรียงของโครินเธียทุนและเจ้านายของกระจกสีเขียวที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ลวดลายเป็นเส้นได้เป็นสาขาพิเศษของอัญมณีในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานปกติของเพชร แท้ , เครื่องประดับของภาษาอิทรูเรียโบราณและชาวกรีก ( นอกจากไว้สำหรับหลุมฝังศพ และดังนั้นจึง มีตัวละครที่ไม่มีตัวตน ) ทำโดยบัดกรีเข้าด้วยกัน และเพื่อสร้างทองมากกว่า โดย chiselling หรือแกะสลักวัสดุ [ 3 ]

โบราณงาน [ แก้ไข ]
โบราณคดีที่พบในเมโสโปเตเมียโบราณระบุว่าถูกรวมเข้าไปในเครื่องประดับลวดลายเป็นเส้นตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสตกาล เฉพาะเมือง midyat ในจังหวัด Kilis สังคมใน Mesopotamia , รูปแบบของลวดลายเป็นเส้นลวดใช้ เงินและทอง เรียกว่า " telkari " ถูกพัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ 15 วันนี้ ช่างฝีมือผู้เชี่ยวชาญในภูมิภาคนี้ยังคงผลิตชิ้นที่ดีของ telkari .

อัญมณีของอียิปต์ที่ใช้ลวดทั้งสองนอนลงบนพื้นและจับจีบ หรือจัดอันดับหนึ่ง แต่ , มีข้อยกเว้นของโซ่ มันไม่สามารถบอกได้ว่าทำงานลวดลายเป็นเส้นมากท่า โดยพวกเขา ความแข็งแกร่งของพวกเขาวางในงาน cloisonn éค่อนข้างและแม่พิมพ์เครื่องประดับ ตัวอย่างมากมาย อย่างไรก็ตาม ยังคงรอบถักโซ่ทองสายดีเช่น ที่ยังคงทำโดยคนงานที่ลวดลายเป็นเส้นของอินเดีย และเป็นที่รู้จักกันเป็นโซ่ตริฉิโนโปลี . จากบางเหล่านี้มีขนาดเล็กละเอียดแขวนโซ่ลวดกับนาทีปลาและจี้อื่นยึดไป

ในเครื่องประดับที่ได้มาจากเว็บไซต์พร้อมทั้ง เช่นไซปรัสและซาร์ดิเนีย , รูปแบบของลวดทองถูกวางลงกับอาหารราคาแพงบนพื้นทองแต่ศิลปะเป็นขั้นสูงเพื่อความสมบูรณ์สูงสุดในภาษากรีกและภาษาอิทรูเรียโบราณลวดลายเป็นเส้นของ 6 ถึง 3 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช หมายเลขของต่างหูและเครื่องประดับส่วนบุคคลอื่น ๆที่พบในภาคกลางของอิตาลีถูกเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์ Louvre และพิพิธภัณฑ์ของอังกฤษ เกือบทั้งหมดของพวกเขามีลวดลายเป็นเส้นงาน ซื้อต่างหู จะอยู่ในรูปของดอกไม้ของการออกแบบรูปทรงเรขาคณิตมี โดยหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งขอบแต่ละสร้างขึ้นจากนาที volutes ลวดทองคำ และเครื่องประดับประเภทนี้ต่างกัน ความแตกต่างเล็กน้อยในทางของการทิ้งเบอร์หรือการจัดเรียงของ volutes . แต่ขนและมีลวดลายเป็นเส้นอิตาเลียนสมัยใหม่จะไม่เห็นในแบบโบราณนี้ กรณีที่เกิดขึ้น แต่ ไม่ค่อยซึ่งอุปกรณ์ลวดลายเป็นเส้นลวดอยู่ในตัวเอง และไม่ใช้แผ่นโลหะ

พิพิธภัณฑ์อาศรมที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กมี amazingly ที่อุดมไปด้วยคอลเลกชันของเครื่องประดับไซเธียนจากสุสานของแหลมไครเมีย สร้อยข้อมือและสร้อยคอที่หลายคอลเลกชันที่ทำจากลวดบิดแถวบางมากถึงเจ็ดของถัก ,กับหมุดในรูปร่างของหัวสัตว์ด้วยงาน คนอื่นเป็นสายขนาดใหญ่ ลูกปัดทองตกแต่งด้วย volutes , นอตและรูปแบบอื่น ๆของเส้นลวดบัดกรีไปบนพื้นผิว [ 4 ] ในอังกฤษพิพิธภัณฑ์เป็นคทาคงที่ของนักพรตกรีกถูกปกคลุมด้วยตาข่ายถัก และเช็ดทอง จบด้วยการจัดเรียงของ Corinthian เมืองหลวงและเจ้านายของแก้วเขียว