IntroductionDistillation is a techn

Introduction
Distillation is a technique widely used in organic chemistry for separating compounds based on differences in their boiling points. Many organic compounds are volatile; that is, they have relatively high vapor pressures and low boiling points. During distillation, such volatile compounds are heated to boiling in one container, called the pot. The vapors produced are then cooled and condensed by passing them through a water-cooled condenser, and collected in a separate container, called the receiver. This technique can be used to remove a volatile solvent from a non-volatile product; or to separate two or more volatile products that have sufficiently different boiling points.
When a liquid is placed in a closed container, some of the molecules evaporate into any unoccupied space in the container. Evaporation, which occurs at temperatures below the boiling point of a compound, involves the transition from liquid to vapor of only those molecules at the liquid surface. Evaporation continues until an equilibrium is reached between molecules entering and leaving the liquid and vapor states. The pressure exerted by these gaseous molecules on the walls of the container is the equilibrium vapor pressure. The magnitude of this vapor pressure depends on the physical characteristics of the compound and increases as temperature increases.
If the liquid is heated to its boiling point, a quite different phenomenon occurs. The boiling point is the temperature at which the vapor pressure of the liquid is equal to the external pressure applied to the surface of the liquid. This external pressure is commonly atmospheric pressure. At the boiling point, bubbles of vapor are produced throughout the liquid, and the vapor pressure inside the bubbles is sufficiently high and allow them to grow in size. The escape of these bubbles results in the characteristic chaotic motion of the liquid identified as boiling.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำกลั่นเป็นเทคนิคหนึ่งที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในเคมีอินทรีย์สำหรับแยกตามความแตกต่างของจุดเดือดของสาร สารอินทรีย์มากจะระเหย กล่าวคือ พวกเขามีความดันไอค่อนข้างสูงและจุดเดือดต่ำ ในระหว่างการกลั่น สารดังกล่าวระเหยจะอุ่นให้เดือดในภาชนะหนึ่ง เรียกว่าหม้อ ไอระเหยที่ผลิตอยู่แล้วระบายความร้อนด้วยบีบ โดยพวกเขาผ่านเครื่องควบแน่น water-cooled และเก็บในภาชนะแยกต่างหาก เรียกว่าผู้รับ สามารถใช้เทคนิคนี้เพื่อเอาตัวทำละลายระเหยออกจากผลิตภัณฑ์ไม่ระเหย หรือแยก น้อยสองระเหยผลิตภัณฑ์ที่มีจุดเดือดแตกต่างกันพอเมื่อมีของเหลวอยู่ในภาชนะปิด บางส่วนของโมเลกุลระเหยสู่พื้นที่ว่างอยู่ในคอนเทนเนอร์ ระเหย ซึ่งเกิดขึ้นที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือดของสารประกอบ เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงจากของเหลวไอของเฉพาะโมเลกุลที่พื้นผิวของเหลว ระเหยอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งถึงการสมดุลระหว่างโมเลกุลเข้า และออกจากสถานะของเหลวและไอ นั่นเอง โดยโมเลกุลเหล่านี้เป็นต้นบนผนังของภาชนะความดันมีความดันไอสมดุล ขนาดของแรงดันไอน้ำนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะทางกายภาพของสารประกอบ และเพิ่มขึ้นเป็นการเพิ่มอุณหภูมิถ้าของเหลวมีอุณหภูมิจุดเดือด ปรากฏการณ์ที่แตกต่างเกิดขึ้น จุดเดือดคือ อุณหภูมิที่ความดันไอของของเหลวมีค่าเท่ากับความดันภายนอกที่ใช้กับพื้นผิวของของเหลว ความดันนี้ภายนอกโดยทั่วไปความดันบรรยากาศ จุดเดือด ฟองของไอน้ำที่ผลิตทั่วของเหลว และความดันไอภายในฟองอากาศสูงพอ และทำให้พวกเขาเติบโตในขนาด หนีฟองเหล่านี้ส่งผลในการเคลื่อนไหววุ่นวายลักษณะของของเหลวเป็นเดือด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทนำ
กลั่นเป็นเทคนิคที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในเคมีอินทรีย์สำหรับการแยกสารประกอบที่อยู่บนพื้นฐานของความแตกต่างในจุดเดือดของพวกเขา สารประกอบอินทรีย์หลายคนมีความผันผวน; นั่นคือพวกเขามีแรงกดดันไอค่อนข้างสูงและจุดเดือดต่ำ ในระหว่างการกลั่นสารระเหยดังกล่าวมีน้ำอุ่นให้เดือดในภาชนะที่เรียกว่าหม้อ ไอระเหยที่ผลิตมีการระบายความร้อนด้วยแล้วและข้นโดยผ่านพวกเขาผ่านคอนเดนเซอร์ระบายความร้อนด้วยน้ำและเก็บในภาชนะที่แยกต่างหากที่เรียกว่าตัวรับสัญญาณ เทคนิคนี้สามารถใช้ในการลบตัวทำละลายระเหยจากผลิตภัณฑ์ที่ไม่ระเหย; หรือจะแยกสองคนหรือมากกว่าผลิตภัณฑ์ที่มีความผันผวนที่แตกต่างกันพอสมควรจุดเดือด.
เมื่อของเหลวจะถูกวางในภาชนะปิดบางส่วนของโมเลกุลระเหยเข้าไปในพื้นที่ใด ๆ ที่ว่างในภาชนะ ระเหยซึ่งเกิดขึ้นที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือดของสารประกอบที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงจากสภาพคล่องที่ไอของโมเลกุลเฉพาะผู้ที่ผิวของของเหลว การระเหยต่อไปจนกว่าจะถึงความสมดุลระหว่างโมเลกุลเข้าและออกจากรัฐของเหลวและไอ ความดันกระทำโดยโมเลกุลของก๊าซเหล่านี้บนผนังของภาชนะที่เป็นความดันไอสมดุล ขนาดของความดันไอนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะทางกายภาพของสารและการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น.
ถ้าของเหลวจะร้อนถึงจุดเดือดของมันเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นแตกต่างกันมาก จุดเดือดคืออุณหภูมิที่ความดันไอของของเหลวเท่ากับความดันภายนอกใช้กับพื้นผิวของของเหลว นี้ความดันภายนอกเป็นปกติความดันบรรยากาศ ที่จุดเดือดฟองไอมีการผลิตตลอดทั้งของเหลวและความดันไอน้ำที่อยู่ภายในฟองพอสูงและช่วยให้พวกเขาเติบโตในขนาด การหลบหนีของเหล่านี้ผลฟองอากาศในการเคลื่อนไหววุ่นวายลักษณะของของเหลวที่ระบุว่าเป็นเดือด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การกลั่นเบื้องต้น
เป็นเทคนิคที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในเคมีอินทรีย์สำหรับแยกสารประกอบตามความแตกต่างของจุดเดือด . สารระเหยอินทรีย์มาก นั่นคือ พวกเขามีความกดดันค่อนข้างสูง และต่ำ ไอน้ำเดือดจุด ในระหว่างการกลั่นดังกล่าวระเหยที่ถูกอุ่นให้เดือดในภาชนะหนึ่ง เรียกว่า หม้อส่วนไอที่ผลิตแล้วเย็นและควบแน่นโดยผ่านพวกเขาผ่านคอนเดนเซอร์ระบายความร้อนด้วยน้ำ และเก็บในภาชนะที่แยกต่างหาก เรียกว่า ผู้รับ เทคนิคนี้สามารถใช้เพื่อเอาสารระเหยจากผลิตภัณฑ์ไม่ระเหยหรือแยกกันสองคนหรือมากกว่าผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกันอย่างเดือดระเหยจุด .
เมื่อของเหลวอยู่ในภาชนะปิดบางส่วนของโมเลกุลระเหยในพื้นที่ว่างใด ๆในภาชนะบรรจุ การระเหย ซึ่งเกิดขึ้นที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือดของสารประกอบ , เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนจากของเหลวเป็นไอเฉพาะโมเลกุลที่พื้นผิวของของเหลว การระเหยต่อไปจนกว่าจะถึงสมดุลระหว่างโมเลกุล การป้อน และการออกจากสถานะของเหลว และไอน้ำความดัน exerted โมเลกุลก๊าซเหล่านี้บนผนังของภาชนะความดันไอสมดุล . ขนาดนี้ความดันไอขึ้นอยู่กับลักษณะทางกายภาพของสารประกอบและเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่มอุณหภูมิ
ถ้าของเหลวให้ความร้อนถึงจุดเดือด เป็นปรากฏการณ์ที่ค่อนข้างแตกต่างเกิดขึ้นจุดเดือดเป็นอุณหภูมิซึ่งความดันไอของของเหลวเท่ากับความดันภายนอก ใช้กับพื้นผิวของของเหลว ความดันภายนอกนี้เป็นปกติภายใต้ความดันบรรยากาศ ที่จุดเดือดฟองไอน้ำ ผลิตทั้งของเหลวและไอน้ำความดันภายในฟองอากาศอยู่สูงพอสมควร และอนุญาตให้พวกเขาที่จะเติบโตในขนาดการหลบหนีของฟองอากาศเหล่านี้ผลลัพธ์ในลักษณะของของเหลวเคลื่อนไหววุ่นวาย ระบุเป็นเดือด