My name is Autumpron Saenluangkham.

My name is Autumpron Saenluangkham. I was born on 19 May 1993. I’m 20 years old. I’m from Thailand. I live in Chiangmai. Chiangmai is in the north of Thailand.
My family lives in a small village. I come from quite a small family. There are four people in my family. My mother’s name is Sunee and my father’s name is Audome. I’ve got one Sister. She name is Saranya and she's 25 years old, she had a career as a nurse. We’ve got one dog. We love dog so much
I'm a cheerful and talkative, with shaped tall and a slim. I'm is not happy with my body, no matter how much my exercises.
When I'm studying in grade 12. My friend doesn't study for University of Phayao. I'm have felt so sad very that come to study alone.
I like to play any sport especially football. Until I got into football, athletes of the school. It makes me feel proud of myself.
When I was young, my parents seemed to send my sister and I attended together, But when my sister has been working on my family's status.
I think that if I graduated, my parents would be very proud, And it is the success of my life.
In the future, if I graduated I will find work to send money to parents. I want to give parents peace of mind, And I intend to buy a car with my own money.
Thus, I will try to do the best for the future and my own family.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชื่อของฉันคือ autumpron saenluangkham ผมเกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 1993 ผมอายุ 20 ปี ฉันมาจากประเทศไทย ฉันอาศัยอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงใหม่ที่อยู่ในภาคเหนือของประเทศไทย.
ชีวิตครอบครัวของฉันในหมู่บ้านเล็ก ๆ ผมมาจากครอบครัวที่ค่อนข้างเล็ก มีสี่คนที่อยู่ในครอบครัวของฉันเป็น ชื่อแม่ของฉันคือสุนีย์และชื่อพ่อของฉันเป็น audome ฉันมีน้องสาวคนหนึ่ง ชื่อเธอเป็น saranya และเธออายุ 25 ปีเธอมีอาชีพเป็นนางพยาบาล เรามีสุนัขตัวหนึ่ง เรารักสุนัขมาก
ฉันร่าเริงและพูดเก่ง, มีรูปทรงสูงและผอม ผมไม่ได้มีความสุขกับร่างกายของฉันไม่ว่าการออกกำลังกายของฉัน.
เมื่อฉันเรียนอยู่เกรด 12 เพื่อนของฉันไม่ได้ศึกษาในมหาวิทยาลัยพะเยา ผมมีความรู้สึกเสียใจมากที่เข้ามาศึกษาเพียงอย่างเดียว.
ผมชอบเล่นกีฬาฟุตบอลโดยเฉพาะอย่างยิ่งจนฉันได้เป็นนักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียน มันทำให้ฉันรู้สึกภูมิใจในตัวเอง.
เมื่อฉันยังเป็นเด็กพ่อแม่ของฉันดูเหมือนจะส่งน้องสาวของฉันและฉันร่วมกัน แต่เมื่อน้องสาวของฉันได้รับการทำงานเกี่ยวกับสถานะครอบครัวของฉัน.
ผมคิดว่าถ้าผมจบการศึกษาพ่อแม่ของฉันจะเป็น ภูมิใจมากและมันก็ประสบความสำเร็จในชีวิตของฉัน.
ในอนาคตถ้าผมจบการศึกษาฉันจะหางานทำเพื่อส่งเงินไปให้พ่อแม่ฉันต้องการที่จะให้พ่อแม่ความสงบของจิตใจและฉันตั้งใจที่จะซื้อรถด้วยเงินของตัวเอง.
ดังนั้นฉันจะพยายามที่จะทำอย่างดีที่สุดสำหรับอนาคตและครอบครัวของตัวเองของฉัน.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชื่อของฉันคือ Autumpron Saenluangkham ฉันเกิดใน 19 1993 พฤษภาคม ผมอายุ 20 ปี ฉันมาจากประเทศไทย ฉันอาศัยอยู่ในเชียงใหม่ เชียงใหม่อยู่ตอนเหนือของประเทศไทย
ครอบครัวอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ผมมาจากครอบครัวค่อนข้างเล็ก มีสี่คนในครอบครัว แม่ของฉันชื่อสุนีย์ และพ่อของฉันชื่อ Audome ได้พี่หนึ่ง เธอชื่อ Saranya และเธอเป็นปี เธอมีอาชีพเป็นพยาบาล เราได้หมาหนึ่ง เรารักสุนัขมาก
ผมเป็นคนร่าเริง และช่าง พูด มีรูปทรงสูง และบาง ผมไม่มีความสุขกับร่างกายของฉัน ไม่ว่าจำนวนของฉันออกกำลังกาย
เมื่อฉันกำลังเรียนในเกรด 12 เพื่อนไม่ศึกษาในมหาวิทยาลัยพะเยา ผมรู้สึกว่าเศร้ามากมากที่มาเรียนคนเดียว
ชอบการเล่นกีฬาใด ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟุตบอล จนกระทั่งผมเป็นฟุตบอล นักกีฬาของโรงเรียน มันทำให้ฉันรู้สึกภูมิใจตัวเอง.
เมื่อน้อยมาก พ่อดูเหมือนจะ ส่งน้องสาวของฉัน และฉันร่วมกัน แต่ เมื่อน้องสาวของฉันได้ทำงานในสถานะของครอบครัว
ผมคิดว่า ถ้า จบ พ่อจะภูมิใจ และความสำเร็จของชีวิตของฉัน.
ในอนาคต ถ้าจบ จะพบงานส่งเงินให้ผู้ปกครอง อยากให้พ่อแม่สบายใจ และฉันต้องการซื้อรถ ด้วยเงินของตัวเอง
ดังนั้น ผมจะพยายามทำดีสุดสำหรับอนาคตและครอบครัวข้าพเจ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชื่อของฉันคือ autumpron saenluangkham ผมเกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 1993 ผมอายุ 20 ปี ผมมาจากประเทศไทย ฉันอยู่ในจ.เชียงใหม่ จ.เชียงใหม่อยู่ในด้านทิศเหนือของประเทศไทย.
ครอบครัวของฉันอยู่ในหมู่บ้านขนาดเล็กที่ ผมมาจากครอบครัวขนาดเล็กที่ค่อนข้างมาก มีสี่คนในครอบครัวของฉัน ชื่อของคุณแม่คือสุณีศรีอรทัยกุลนายกสมาคมและชื่อของพ่อคือ audome ผมก็เป็นหนึ่งในเครือ เธอชื่อคือ saranya และเธอก็ 25 ปีเธอมีอาชีพเป็นนางพยาบาลคนหนึ่ง เรามีสุนัขหนึ่งตัว เรารักสุนัขมาก
ผมที่มีชีวิตชีวาและช่างพูดเหมือนพร้อมด้วยรูปทรงตัวแอลสูงเพรียวบางทันสมัยและที่ ผมไม่มีความสุขกับร่างกายของผมไม่ว่าคนของฉันออกกำลังกาย.
เมื่อฉันกำลังเรียนในระดับ 12 เพื่อนของฉันไม่ได้การศึกษาสำหรับการศึกษาในมหาวิทยาลัยของพะเยา ผมมีความรู้สึกเศร้ามากที่เข้ามาทำการศึกษาวิจัยตามลำพัง.
ผมชอบเล่นกีฬาโดยเฉพาะฟุตบอลใดๆจนกว่าผมจะเข้าสู่ฟุตบอลนักกีฬาของโรงเรียน มันทำให้ผมรู้สึก ภูมิใจ ในความเป็นไปของตัวเอง.
เมื่อผมเป็นคนหนุ่มคุณพ่อคุณแม่ผมก็ดูจะเป็นส่งน้องสาวของฉันและฉันก็เข้าร่วมประชุมด้วยกันแต่เมื่อน้องสาวของฉันได้รับการทำงานในสถานะของครอบครัวของฉัน.
ผมคิดว่าหากผมจบการศึกษากับคุณพ่อคุณแม่ของผมจะมีความ ภาคภูมิใจ เป็นอย่างมากและเป็นความสำเร็จในชีวิตของฉัน.
ในอนาคตหากผมจบการศึกษาก็จะหางานทำเพื่อส่งเงินให้พ่อแม่ฉันต้องการให้พ่อแม่ได้อย่างสบายใจและผมตั้งใจจะไปซื้อรถยนต์พร้อมด้วยเงินส่วนตัวของผม.
ดังนั้นผมจะพยายามทำให้ดีที่สุดสำหรับอนาคตและครอบครัวของผมเอง.