The following are three minimal cri

The following are three minimal criteria that any visualization has to fulfill to be considered a pragmatic visualization. A good visualization certainly has to do more, but these criteria are useful to draw the line between a lot of things that are often called visualization and what we consider visualization in this field.

Based on (non-visual) data. A visualization’s purpose is the communication of data. That means that the data must come from something that is abstract or at least not immediately visible (like the inside of the human body). This rules out photography and image processing. Visualization transforms from the invisible to the visible.
Produce an image. It may seem obvious that a visualization has to produce an image, but that is not always so clear. Also, the visual must be the primary means of communication, other modalities can only provide additional information. If the image is only a small part of the process, it is not visualization.
The result must be readable and recognizable. The most important criteria is that the visualization must provide a way to learn something about the data. Any transformation of non-trivial data into an image will leave out information, but there must be at least some relevant aspects of the data that can be read. The visualization must also be recognizable as one and not pretend to be something else (see the discussion of Informative Art).
This definition was published in a paper on Visualization Criticism, part of which I discussed in an earlier posting.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ต่อไปนี้เป็นเงื่อนไขต่ำสุดสามที่แสดงการตอบสนองจะถือว่าจินตภาพในทางปฏิบัติ จินตภาพที่ดีแน่นอนมีการทำมากขึ้น แต่เกณฑ์เหล่านี้มีประโยชน์เพื่อวาดเส้นระหว่างจำนวนมากของสิ่งที่มักจะเรียกว่าเป็นการแสดงและสิ่งที่เราพิจารณาการแสดงภาพประกอบเพลงในฟิลด์นี้อิงข้อมูล (ไม่ใช่ visual) วัตถุประสงค์ของจินตภาพคือ การสื่อสารข้อมูล นั่นหมายความ ว่า ข้อมูลต้องมาจากสิ่งที่เป็นนามธรรม หรือน้อยไม่ปรากฏในทันที (เช่นภายในของร่างกายมนุษย์) ซึ่งกฎการถ่ายภาพและการประมวลผลภาพ แสดงการเปลี่ยนจากการมองไม่เห็นให้การมองเห็นสร้างเป็นภาพ มันอาจดูเหมือนชัดเจนที่จินตภาพเพื่อสร้างเป็นภาพ แต่ที่ไม่ชัดเจน นอกจากนี้ ภาพต้องหมายถึงหลักของการสื่อสาร modalities อื่น ๆ สามารถให้ข้อมูลเพิ่มเติม ถ้าภาพเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของกระบวนการ จะไม่แสดงภาพประกอบเพลงผลต้องอ่าน และเป็นที่รู้จัก เงื่อนไขที่สำคัญที่สุดคือ ว่า การแสดงต้องมีวิธีการเรียนรู้บางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับข้อมูล การเปลี่ยนแปลงใด ๆ ของข้อมูลไม่น่ารำคาญเป็นภาพจะทำให้ข้อมูล แต่ต้องมีแง่มุมบางอย่างที่เกี่ยวข้องของข้อมูลที่สามารถอ่าน การแสดงต้องยัง ถูกรู้จักในฐานะหนึ่ง และไม่ได้หลอกเป็น สิ่งอื่น (ดูการอภิปรายข้อมูลศิลปะ)คำนิยามนี้ถูกตีพิมพ์ในกระดาษในการวิจารณ์การแสดง ส่วนที่ผมกล่าวถึงในการลงรายการบัญชีก่อนหน้านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ต่อไปนี้เป็นสามเกณฑ์น้อยที่สุดว่าการสร้างภาพใด ๆ ที่มีการตอบสนองที่จะได้รับการพิจารณาการสร้างภาพในทางปฏิบัติ ภาพข้อมูลที่ดีอย่างแน่นอนมีการทำมากขึ้น แต่เกณฑ์เหล่านี้มีประโยชน์ในการวาดเส้นระหว่างสิ่งต่างๆมากมายที่มักจะเรียกว่าการแสดงและสิ่งที่เราพิจารณาการสร้างภาพในด้านนี้. the บนพื้นฐาน (ไม่เห็น) ข้อมูล วัตถุประสงค์การสร้างภาพของการสื่อสารข้อมูล นั่นหมายความว่าข้อมูลที่จะต้องมาจากสิ่งที่เป็นนามธรรมหรืออย่างน้อยก็ไม่สามารถมองเห็นได้ทันที (เช่นภายในของร่างกายมนุษย์) นี้ออกกฎการถ่ายภาพและการประมวลผลภาพ การแสดงเปลี่ยนจากที่มองไม่เห็นที่จะมองเห็น. ผลิตภาพ มันอาจจะดูเหมือนเห็นได้ชัดว่ามีการสร้างภาพในการผลิตภาพ แต่ที่ไม่ชัดเจนเสมอดังนั้น นอกจากนี้ภาพจะต้องเป็นวิธีการหลักของการสื่อสารรังสีอื่น ๆ สามารถให้ข้อมูลเพิ่มเติม ถ้าภาพนี้เป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของกระบวนการที่มันไม่ได้สร้างภาพ. ผลที่ได้จะต้องอ่านและเป็นที่รู้จัก เกณฑ์ที่สำคัญที่สุดก็คือการสร้างภาพต้องจัดให้มีวิธีการเรียนรู้บางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับข้อมูลที่ การเปลี่ยนแปลงใด ๆ ของข้อมูลที่ไม่น่ารำคาญเป็นภาพจะออกจากข้อมูล แต่จะต้องมีอย่างน้อยบางแง่มุมที่เกี่ยวข้องของข้อมูลที่สามารถอ่านได้ สร้างภาพยังจะต้องจำได้ว่าเป็นหนึ่งและไม่ได้หลอกว่าเป็นอย่างอื่น (ดูการอภิปรายของข้อมูลศิลปะ). คำนิยามนี้ถูกตีพิมพ์ในกระดาษคำติชมการแสดงเป็นส่วนหนึ่งของที่ผมกล่าวถึงในการโพสต์ก่อนหน้านี้